18,5 jaar geleden werd ik geboren met een Hemiparese, een links- of rechtszijdige gedeeltelijke verlamming. Dit heeft tot gevolg dat ik (in mijn geval) links verlamd raakte. Dit wil zoveel zeggen als al het motorieke spul wat je hebt werkt bij mij maar half, of helemaal niet. Mijn voet, mijn hand, mijn mond, maar ook mijn ogen en neus en oren (evenwichtsorgaan) zijn daardoor aangetast of werken niet goed. In de loop van de jaren is het al flink verbeterd: gelukkig is het zo dat hoe jonger je een hersenbloeding krijgt, hoe sneller andere delen van de hersenen de kapotte delen overnemen. Genezen doet het nooit, maar het kan wel een stuk verbeteren. Lopen, fietsen, dingen vastpakken, zelfs jas aantrekken of veterstrikken of brood smeren gaat bij mij niet of 10x lastiger. Gelukkig kan ik het meeste wat ik net heb opgenoemd wel of met enige hulpmiddelen.
Meer informatie is hier te vinden.
Overigens ben ik verstandelijk wel helemaal in orde. Dat dat ff duidelijk is
Deze medische inleiding was even nodig voor waar ik het werkelijk over wil hebben. Ook ik heb sinds kort de passie van het fotograferen helemaal te pakken gekregen, al had ik altijd al veel creativiteit in mij. Daarom besloot ik ongeveer een jaar geleden tot de aanschaf van de Sony DSC-V3. Dit is naar mijn idee een 'prosumer' camera, al is dat een controversieel woord. Wat mij betreft is alles wat >€500 kost en uitgebreide instelmogelijkheden heeft, een redelijke prosumer camera. Met die insteek heb ik hem in ieder geval wel gekocht, want ik wilde vooral experimenteren met handmatige fotografie.
Echter, ondanks dat ik tevreden ben met deze camera, zit ik toch stiekem steeds te loeren naar dSLR. Vooral de Nikon D50 ben ik helemaal verliefd op
. Maar ja, daar komt het probleem om de hoek kijken: door mijn handicap kan ik mijn linkerhand hooguit ter ondersteuning gebruiken. Ik kan dus niet, zoals het hoort, de lens ondersteunen/vasthouden daarmee waar je bij een dSLR soms niet om heen kunt qua omvang (denk aan tele- en zoomlenzen). Nu is dat wel wat extreem, maaar ook nu al merk ik het gemis van een beetje extra ondersteuning van een tweede hand.
Bovendien neemt het gewicht van een dSLR enorm toe met al die lenzen
.
Mijn vraag aan jullie is nu: hebben jullie ideeën en tips voor mij hoe ik dat het beste zou kunnen doen? Naast dat ik zelf al een statief in gedachten had (en ook al heb), zou ik toch graag een iets mobielere oplossing hebben. Zo'n statief overal mee naartoe sleuren is ook niet alles...
Ikzelf heb ook al intensief nagedacht over deze kwestie, maar het inschakelen van jullie als echte fotoprofs leek me geen slecht idee.
Ik zie het graag tegemoet.
Meer informatie is hier te vinden.
Overigens ben ik verstandelijk wel helemaal in orde. Dat dat ff duidelijk is
Deze medische inleiding was even nodig voor waar ik het werkelijk over wil hebben. Ook ik heb sinds kort de passie van het fotograferen helemaal te pakken gekregen, al had ik altijd al veel creativiteit in mij. Daarom besloot ik ongeveer een jaar geleden tot de aanschaf van de Sony DSC-V3. Dit is naar mijn idee een 'prosumer' camera, al is dat een controversieel woord. Wat mij betreft is alles wat >€500 kost en uitgebreide instelmogelijkheden heeft, een redelijke prosumer camera. Met die insteek heb ik hem in ieder geval wel gekocht, want ik wilde vooral experimenteren met handmatige fotografie.
Echter, ondanks dat ik tevreden ben met deze camera, zit ik toch stiekem steeds te loeren naar dSLR. Vooral de Nikon D50 ben ik helemaal verliefd op
Bovendien neemt het gewicht van een dSLR enorm toe met al die lenzen
Mijn vraag aan jullie is nu: hebben jullie ideeën en tips voor mij hoe ik dat het beste zou kunnen doen? Naast dat ik zelf al een statief in gedachten had (en ook al heb), zou ik toch graag een iets mobielere oplossing hebben. Zo'n statief overal mee naartoe sleuren is ook niet alles...
Ikzelf heb ook al intensief nagedacht over deze kwestie, maar het inschakelen van jullie als echte fotoprofs leek me geen slecht idee.
Ik zie het graag tegemoet.






