[stelling] De mens heeft geen doel meer

[Remy]

Stelling: De mens heeft geen doel meer

Waarom post ik dit? Omdat ik een beetje het idee begin te krijgen, dat er geen doel meer is voor de mens als 'soort'. Het hoofddoel van alles wat leeft, flora en fauna, is overleven. Dit overleven gebeurt (logischerwijs) door voortplanting, evolutie, en aanverwante dingen.

Alleen, de mens heeft het al een tijdje voor elkaar dat we niet al teveel moeite hoeven te doen om te overleven. Sterker nog, we maken elkaar af bij het leven, soms zelfs voor de lol , maar ok.

To get to the point: Vroeger waren er allerlei uitdagingen voor de mens, of het nou ging om voedsel, ziektes, klimaat (ijstijden) of anderszins. Maar tegenwoordig heeft het gedeelte van de menselijke bevolking dat een beetje geluk heeft, voldoende te eten, een huis boven z'n hoofd, en hoeft ook niet echt bang te zijn voor ziektes e.d.

Ook technologische ontwikkelingen gaan nu veel geleidelijker, of staan zelfs bijna stil, omdat een technologie gewoon is geperfectioneerd. En als je kijkt naar de andere uiting van de menselijke nieuwsgierigheid, ontdekkingsreizen, dan is daar op dit moment ook niet veel vooruitgang in. Op landsniveau is de complete aarde al in kaart gebracht, en flinke stukken van de oceanen zijn nu ook al onderzocht. Laten we ruimtereizen ff buiten beschouwing laten, that's another story

Eigenlijk is de mens verworden tot consumeermachine, die gewoon lekker moet consumeren en verder niks. Of klinkt dat te doemdenkend?

Hoe denken jullie hierover? Zijn er nog wel uitdagingen, en zo ja, welke?

edit: laat ik het verduidelijken:

Met doel bedoel ik meer, de richting waar de evolutie op gaat. Oftewel, is de mens uitgeëvolueerd, en is het tijd voor mens versie 2.0? Of zouden er misschien uitdagingen/omstandigheden ons te wachten staan, waar we absoluut geen weet van hebben, hooguit een science fiction verhaal?

[ Voor 11% gewijzigd door Remy op 25-02-2003 12:33 ]

[justmental]

Je hebt geen doel nodig om te overleven, maar dat is geen reden om geen levensdoel te hebben.

[MAZZA]

Wat een vreemde theorie. Als je dagelijks nog ziet wat er zoal niet ontdekt wordt dan weet je wel dat we nog lang niet zijn aangekomen op het punt waar jij het over hebt. Daarbij zal er nooit een moment komen dat wij ziektes kunnen overleven. Dit omdat ook virussen evolueren.
Over evolueren gesproken, naar mijn mening doet de mens dat ook nog steeds. Ik denk niet dat het leven en de ontwikkelingen daaromheen ooit stil komen te staan.
Waarom moeten we trouwens het grootste onbekende buiten beschouwing laten? Als er ergens nog veel te ontdekken valt dan is dat wel in de ruimte.

[Yoozer]

ReemF schreef op 25 February 2003 @ 12:26:
Stelling: De mens heeft geen doel meer

Waarom post ik dit? Omdat ik een beetje het idee begin te krijgen, dat er geen doel meer is voor de mens als 'soort'. Het hoofddoel van alles wat leeft, flora en fauna, is overleven. Dit overleven gebeurt (logischerwijs) door voortplanting, evolutie, en aanverwante dingen.

Alleen, de mens heeft het al een tijdje voor elkaar dat we niet al teveel moeite hoeven te doen om te overleven. Sterker nog, we maken elkaar af bij het leven, soms zelfs voor de lol , maar ok.

We hebben ons zodanig aangepast aan onze omgeving dat er niet meer veel verandering nodig is. Of, beter gezegd, we hebben onze omgeving zodanig aangepast dat we er zonder te veranderen in kunnen leven.

To get to the point: Vroeger waren er allerlei uitdagingen voor de mens, of het nou ging om voedsel, ziektes, klimaat (ijstijden) of anderszins. Maar tegenwoordig heeft het gedeelte van de menselijke bevolking dat een beetje geluk heeft, voldoende te eten, een huis boven z'n hoofd, en hoeft ook niet echt bang te zijn voor ziektes e.d.

Ja, maar dat gedeelte van de menselijke bevolking is erg klein. Ken je de analogie als je de hele wereldbevolking van ongeveer 6 miljard zou condenseren in 100 mensen?

If we could shrink the earth's population of 6 billion 3 hundred
to a village of precisely 100 people,
with all the existing human ratios remaining the same,
it would look something like the following:

There would be:
57 Asians
21 Europeans
14 from the Western Hemisphere, both north and south
8 Africans

52 would be female
48 would be male

70 would be non-white
30 would be white

70 would be non-Christian
30 would be Christian

89 would be heterosexual
11 would be homosexual

6 people would possess 59% of the entire world's wealth
and all 6 would be from the United States.

80 would live in substandard housing
70 would be unable to read
50 would suffer from malnutrition
1 would be near death: 1 would be near birth

1(yes, only 1) would have a college education
1 would own a computer

When one considers our world from such
a compressed perspective,
the need for acceptance, understanding and
education becomes glaringly apparent.

The following is also something to ponder...
If you woke up this morning with more health than illness,
you are more blessed than the million who will not survive this week.

If you have never experienced the danger of battle,
the loneliness of imprisonment,
the agony of torture, or
the pangs of starvation... you are ahead of
500 million people in the world.

If you can attend a church meeting without
fear of harassment, arrest, torture or death...
you are more blessed than three billion people in the world.

If you have food in the refrigerator, clothes on your back,
a roof overhead and a place to sleep...
you are richer than 75% of this world.

If you have money in the bank, in your wallet,
and spare change in a dish someplace...
you are among the top 8% of the world's wealthy.

If your parents are still alive and still married...
you are very rare, even in the United States and Canada.

If you can read this message, you just received a
double blessing in that someone was thinking of you, and
furthermore, you are more blessed than over two billion people
in the world that cannot read at all.

Ik zou het gedeelte dat alles heeft misschien nog "zonder doel" willen noemen, ware het niet dat opeens zonder die middelen komen te zitten - voor welke reden dan ook - je al heel gauw heel wat uitdaging geeft.

Ook technologische ontwikkelingen gaan nu veel geleidelijker, of staan zelfs bijna stil, omdat een technologie gewoon is geperfectioneerd. En als je kijkt naar de andere uiting van de menselijke nieuwsgierigheid, ontdekkingsreizen, dan is daar op dit moment ook niet veel vooruitgang in. Op landsniveau is de complete aarde al in kaart gebracht, en flinke stukken van de oceanen zijn nu ook al onderzocht. Laten we ruimtereizen ff buiten beschouwing laten, that's another story

Technologische ontwikkelingen gaan niet veel geleidelijker. Juist het tegenovergestelde - ze gaan bijna exponentieel omhoog, qua computer hardware bijvoorbeeld. Dat auto's nog zo inefficient zijn ligt ergens anders aan, maar daar blijf ik even vanaf. De computer bestaat voor jou misschien al een jaar of 20 (wilde gok). Kijk vanaf nu terug naar 20 jaar geleden en je valt bijna flauw als je ziet hoe de kracht toegenomen is . En de beschikbaarheid. En het formaat. En de gebruiksvriendelijkheid.

Eigenlijk is de mens verworden tot consumeermachine, die gewoon lekker moet consumeren en verder niks. Of klinkt dat te doemdenkend?

Hoe denken jullie hierover? Zijn er nog wel uitdagingen, en zo ja, welke?

edit: laat ik het verduidelijken:

Met doel bedoel ik meer, de richting waar de evolutie op gaat. Oftewel, is de mens uitgeëvolueerd, en is het tijd voor mens versie 2.0? Of zouden er misschien uitdagingen/omstandigheden ons te wachten staan, waar we absoluut geen weet van hebben, hooguit een science fiction verhaal?

Nou, er is de Singulariteit - wat een hele uitdaging is - het maken van een AI net zo complex als een menselijk brein. We hebben ruimtevaart waar nog een hoop in mag gebeuren. We weten niet hoe 90% van de oceaanbodem er uit ziet, we hebben nog zwarte vlekken op de kaart. We mogen oplossingen gaan verzinnen voor de schade die we hebben aangericht. In de tussentijd is er nog een absurd groot gedeelte aan mensen die niet in de weelde leven van "zij die geen doel meer hebben" (wat ook niet helemaal waar is, maar okee) en daar zijn ze niet gelukkig mee, en dat gaan ze ook laten merken ook.

Dat mensen er geen -zin- in hebben om die problemen aan te pakken is een ander verhaal .

[Rey Nemaattori]

Een echt doel(behalve overleven)heeft de mens nooit gehad, zelfs niet in barre tijden zoals ijstijden, oorlogen hongersnoden etc. Dat zal altijd zo blijven, er is altijd wel iets te doen wat nog niet gedaan is of wat verbeterd kan worden.

[under-world]

Als je overleven als een doel ziet is er voor de mensheid maar 1 doel>> De aarde leefbaar houden voor de soort in zijn algemeen en zorgen dat we weg zijn voordat de zon ophoudt met branden....

[Confusion]

ReemF schreef :
To get to the point: Vroeger waren er allerlei uitdagingen voor de mens, of het nou ging om voedsel, ziektes, klimaat (ijstijden) of anderszins.

Je kan net zo gemakkelijk beargumenteren dat er nu meer en moeilijkere uitdagingen zijn.

Maar tegenwoordig heeft het gedeelte van de menselijke bevolking dat een beetje geluk heeft, voldoende te eten, een huis boven z'n hoofd, en hoeft ook niet echt bang te zijn voor ziektes e.d.

Vroeger was 1% van 100 miljoen mensen gelukkig. Nu 50% van 6 miljard. Kortom, er zijn nu veel meer ongelukkige mensen.

Ook technologische ontwikkelingen gaan nu veel geleidelijker, of staan zelfs bijna stil, omdat een technologie gewoon is geperfectioneerd.

Dat is onjuist. De technologische vooruitgang, de kennis die we opbouwen, is nog steeds exponentieel aan het stijgen, door meer mensen die beter opgeleid zijn en beter hebben geleerd te leren (te leren, te leren, etc.). De sprongen die vroeger gemaakt zijn lijken veel groter, omdat het de basis heeft gelegd voor de overige wetenschap en veel mensen kennis van die sprongen hebben. Op een hoger niveau, waar veel mensen geen kennis van hebben; ook niet kunnen hebben, vinden nog dagelijks zulke enorme sprongen plaats. In de wiskunde is er bijvoorbeeld nog nooit zoveel ontdekt als nu, alleen is er geen leek die het begrijpt.

Hoe denken jullie hierover? Zijn er nog wel uitdagingen, en zo ja, welke?

Wel uitdagingen, geen doelen. Doelen zijn er nooit geweest. Het bestrijden van ziekte is nooit een doel van 'de mensheid' geweest. Als dat wel zo is, dan is overleven en dus blijkbaar het bereiken van eeuwig leven het doel. De enige reden waarvoor wij bestaan is voortplanting, maar dat is nog steeds geen bewust doel, waaraan je dus moet voldoen. Wij hebben de keuze ons niet voort te planten en de mogelijkheid die keuze te maken wijst misschien wel op het falen van de hogere vormen van evolutie (leren en cultuur) waar de mens, in tegenstelling tot vrijwel alle andere dieren, toegang toe heeft.

Met doel bedoel ik meer, de richting waar de evolutie op gaat. Oftewel, is de mens uitgeëvolueerd,

Evolutie heeft geen richting en geen doel. De mens kan dus onmogelijk uitge-evolueerd zijn.

[Verwijderd]

Tegenwoordig hebben we alleen persoonlijke (levens)doelen. Iedereen bepaalt zijn eigen (korte of lange termijn) doel en probeert dat na te streven. Soms hebben meer mensen hetzelfde doel/ideaal en verenigen ze zich. Maar uiteindelijk volgt iedereen zijn eigen weg.

[Verwijderd]

Is dat ooit anders geweest? Geloof jij dat men vroeger niet in de eerste plaats de eigen doelen voor ogen had - Niet veel meer dan nu eigenlijk?

[Verwijderd]

Vroeger had men wel persoonlijke doelen, maar konden die vaak niet nastreven. Ze werden gedwongen om de doelen van de kerk, het land, de stad of het gezin na te streven

[Q]

De stelling suggereerd dat de mens ooit een doel had. Dat betwijfel ik. Op individuele schaal wel natuurlijk: sex, eten drinken, macht, bezit , etc. Maar uiteindelijk dient dit alles geen enkel doel. "doel" bestaat niet. Overleven van de soort? Maar welk doel dient dat? En dat hogere doel? Welk doel zou dat dienen [eindeloos zich herhalend] Kortom, "doel" bestaat an sich niet.

Omdat wij toch zo gebouwd zijn dat wij ons ergens op moeten richten, creeeren wij zelf onze doelen.

[Verwijderd]

Volgens de bijbel had en heeft de mens wel een doel: geloven in god en leven volgens de bijbel. Ik denk daarom dat gelovigen wel een levensdoel hebben.

Hmmmmmmmm ongelovigen dan niet?

[Q]

Verwijderd schreef op 26 February 2003 @ 14:25:
Volgens de bijbel had en heeft de mens wel een doel: geloven in god en leven volgens de bijbel. Ik denk daarom dat gelovigen wel een levensdoel hebben.

Hmmmmmmmm ongelovigen dan niet?

Ik beweer dat zin en doel concepten zijn die niet bestaan, alleen in ons hoofd. Het zijn etiketten die wij op de dingen plakken.

Een van de beste voorbeelden is Geld: wat metaal en een stukje papier, maar wij projecteren er een bepaalde waarde op/ letterlijk en figuurlijk. Maar an sich bestaat waarde niet. Een diamant is niet erg verschillend van het grafiet in je potlood. Maar wij mensen projecteren er een waarde op.

Een wat meer macaber voorbeeld is ons eigen menszijn. Wat is een mensenleven nu eigenlijk waard? Uiteindelijk heeft het geen waarde. Om praktische redenen hebben wij mensen met elkaar afgesproken, net als bij geld, dat het toch een waarde heeft. Maar het heeft geen waarde an-sich.

Het leven van een atheist of gelovige heeft an-sich geen doel, maar allebij projecteren een doel op hun leven omdat ze anders ook onder de trein zouden kunnen springen. Dat klinkt allemaal heel theatraal en vreselijk, maar we houden ons allemaal zo goed voor de gek dat het prima werkt. Ik zelf doe daar met liefde aan mee.

[Verwijderd]

Als je geen doelen in je leven hebt, hoef je toch niet meteen voor de trein te springen? Je springt toch alleen voor de trein als je niet meer wilt leven. Er zijn ook mensen met een goed doel, die voor de trein springen.

[Q]

Verwijderd schreef op 26 February 2003 @ 15:01:
Als je geen doelen in je leven hebt, hoef je toch niet meteen voor de trein te springen? Je springt toch alleen voor de trein als je niet meer wilt leven. Er zijn ook mensen met een goed doel, die voor de trein springen.

Ik bedoel bij wijze van spreken. Als een mens geen doelen heeft dan is er geen reden om verder door te leven. Je zou dan net zo goed dood kunnen zijn. Andere redenen zijn natuurlijk dat zelfmoord de ultieme pijnstiller is. Maar als pijn-bestrijding het enige doel van je leven is, kun je je afvragen of het leven dan nog wel de moeite waard is. Het is echter een subjectief etiket wat wij dan op "leven" plakken.

[Verwijderd]

Oke je hebt gelijk.

Maar heeft de mens dan wel ooit een doel gehad?

[Q]

Verwijderd schreef op 26 februari 2003 @ 16:00:
Oke je hebt gelijk.

Maar heeft de mens dan wel ooit een doel gehad?

Nee, en dat is nou precies wat ik poste met mijn eerste reactie hier:

De stelling suggereerd dat de mens ooit een doel had. Dat betwijfel ik.

[Eelke Spaak]

In dit topic is al een aantal keer gepost dat de mens ook in het verleden geen doel heeft gehad. Daar ben ik het mee eens, en ik denk zelfs dat de mens pas vrij recentelijk is gaan zoeken naar een doel.

Vroeger was 'overleven' op zich doel genoeg voor mensen, en voor (naar mijn weten) alle andere dieren is dat nog steeds zo. Het is alleen omdat mensen dusdanig hoge intelligentie en zelfbewustzijn hebben ontwikkeld dat men nu op zoek is naar een 'doel'. Maar, zoals ook al gezegd is, niets heeft (voor zover wij kunnen nagaan) intrinsiek een 'doel' of 'waarde'. Daarom zal het enige doel dat voor mensen na te streven is een doel zijn dat door diezelfde mensen is bedacht.

Heb je dus een doel nodig: bedenk er één!

Je kan er ook op gokken dat het leven wel 'zin' heeft en er dus een hoger doel is. Dan kan je je leven erop richten dat doel te vinden. Hoe je dat doet moet je dan zelf weten; maar ik denk zelf dat de al genoemde 'Singulariteit' (het maken van een intelligentie groter dan de menselijke) een goede manier is om te streven naar dit doel. Wij kunnen namelijk onmogelijk voorspellen wat voor een briljante filosofische/metafysische/fysische/kosmologische overwegingen deze intelligentie zal maken; als we dat wel konden waren we zelf zo slim.

[Verwijderd]

De meer je het naar jezelf betrekt des te specifieker wordt je (levens)doel. Een universeel doel voor de mensheid is om te overleven. Als individu kun je dat na believen invullen. Een doel is onmisbaar voor zowel wetenschappelijke als levensbeschouwelijke zaken. Ik las pas een artikel waarin stond dat de NASA een sf-roman wedstrijd houdt omdat de vroegere sf-schrijvers als Jules Verne, Arthur C. Clarke en Ray Bradbury wetenschappers hebben geinspireerd en daarmee dus een niet te gering geachte impuls hebben gegeven in de onderzoeken naar mogelijkheden. In een (goed) doel verschuilt zich altijd een uitdaging die op het eerste gezicht onmogelijk lijkt.

[Verwijderd]

het doel van leven in zn algemeenheid, is overleven. elk levend ding doet er alles aan om voort te planten en zo voort te bestaan. Zo ook de mens.
Met de wetenschap dat de aarde er aan gaat binnen afzienbare tijd, (de zon barst namelijk een keer uit zn voegen) wordt ons doel dus: wegwezen van deze planeet.
we evolueren dus op zo'n manier, dat we (waarschijnlijk net op tijd)van alles kunnen uitvinden om hier te kunnen vertrekken. Dat zie je nu al met de ontwikkeling van dna onderzoek en dergelijke.

[Verwijderd]

Jånnis schreef op 26 February 2003 @ 23:27:
De meer je het naar jezelf betrekt des te specifieker wordt je (levens)doel. Een universeel doel voor de mensheid is om te overleven. Als individu kun je dat na believen invullen. Een doel is onmisbaar voor zowel wetenschappelijke als levensbeschouwelijke zaken. Ik las pas een artikel waarin stond dat de NASA een sf-roman wedstrijd houdt omdat de vroegere sf-schrijvers als Jules Verne, Arthur C. Clarke en Ray Bradbury wetenschappers hebben geinspireerd en daarmee dus een niet te gering geachte impuls hebben gegeven in de onderzoeken naar mogelijkheden. In een (goed) doel verschuilt zich altijd een uitdaging die op het eerste gezicht onmogelijk lijkt.

klopt. daarom kan bijvoorbeeld een kameleon van kleur veranderen. Omdat het MOET. Als hij dat niet zou kunnen wordt ie opgevreten en zal ie uitsterven.
Als het voor de mens nodig zou zijn om van kleur te veranderen, zouden wij dat ook kunnen. Zo zit t leven in elkaar.
Voor ons wordt t nodig om van deze planeet weg te vluchten, DUS zal dat ongetwijfeld gaan lukken op de een of andere manier.

[Opi]

Verwijderd schreef op 27 februari 2003 @ 10:19:
het doel van leven in zn algemeenheid, is overleven. elk levend ding doet er alles aan om voort te planten en zo voort te bestaan. Zo ook de mens.

In het topic Doel van het leven. Wat is het? (Gelieve hier niet meer in te posten; kan namelijk ook in dit topic lijkt mij) werd eenzelfde vraag gesteld. Hierin probeer ik ook te beargumenteren dat overleven (en daarmee ook voortplanten) niet hét doel is van de mens.

[Verwijderd]

OpifexMaximus schreef op 27 februari 2003 @ 10:35:
[...]

In het topic Doel van het leven. Wat is het? (Gelieve hier niet meer in te posten; kan namelijk ook in dit topic lijkt mij) werd eenzelfde vraag gesteld. Hierin probeer ik ook te beargumenteren dat overleven (en daarmee ook voortplanten) niet hét doel is van de mens.

je theorie is helder en sympathiek, maar volgens mij moet je het toch anders zien: mensen moeten gelukkig zijn, om zo te kunnen presteren en optimaal te kunnen overleven.
De hoedanigheid van de mens moet gelukkig en tevreden zijn, om zo efficient mogelijk te overleven. Als de hele wereldbevolking ongelukkig/depressief zou zijn, zouden we uitsterven.
En nog iets: waarom zou het doel van het leven voor een mens anders zijn dan voor (bijvoorbeeld) een mier. Da's 1 ding.
Geluk streven we wel naar, maar is geen doel op zich om voor te leven.

[Opi]

Verwijderd schreef op 27 February 2003 @ 10:47:
[...]
je theorie is helder en sympathiek, maar volgens mij moet je het toch anders zien: mensen moeten gelukkig zijn, om zo te kunnen presteren en optimaal te kunnen overleven.
De hoedanigheid van de mens moet gelukkig en tevreden zijn, om zo efficient mogelijk te overleven. Als de hele wereldbevolking ongelukkig/depressief zou zijn, zouden we uitsterven.

Interessant argument. Maar dit lijkt me meer een argument voor het doel van de mensheid in zijn geheel itt het doel van de mens als individu. Is het streven naar geluk van de mens als individu niet een doel dat op enige wijze vervlochten is met het doel van de mensheid om te overleven?

Verwijderd schreef op 27 February 2003 @ 10:47:
En nog iets: waarom zou het doel van het leven voor een mens anders zijn dan voor (bijvoorbeeld) een mier. Da's 1 ding.

Geluk streven we wel naar, maar is geen doel op zich om voor te leven.

Ik denk dat doordat de mens een bewustzijn heeft, het mogelijk is dat hij een ander doel heeft (waarom zou de mens anders zijn eigen leefgebied proberen te plunderen?).

En zoals in dat topic al duidelijk werd, begonnen de posters ook al te twijfelen of gelukkig zijn wel het ultieme doel van de mens is.

[Verwijderd]

in mijn ogen moet je wel uitgaan van de mensheid (en zn gedragingen) in zn geheel, omdat het gedrag van een individu in zo'n groep te triviaal is voor het vraagstuk.
Ik stel mijzelf ook weleens als doel om op een bepaalde dag bijvoorbeeld lekker dronken te worden, maar ja, wat koopt de kosmos daarvoor?
Ik vind zelfs dat je al het levende als 1 geheel moet zien. Als energie dat in evenwicht moet blijven/blijft. Individuen doen er niet zozeer toe.
Als hier een mier sterft, bloeit verderop een plantje op. Als hier een ster sterft, wordt verderop in de kosmos een ster geboren.
Maar ik dwaal af merk ik.

[Opi]

Dit topic richt zich op het doel van de mens als individu en niet op het doel van al het levende (misschien zelfs het doel van alles). Ik denk dat dit twee totaal verschillende dingen zijn.

[Verwijderd]

Weet ik. En dat is mij iets te triviaal. Dan wordt het een soort opsom-topic van doelen die je je inderdaad kan stellen in je leventje. Nee, i'm out of here. Doeg.

[Verwijderd]

Dat mensen elkaar afmaken, is een overblijfsel der natuur. Nl. het recht van de sterkste...Overleven doe je (als soort) door (al dan niet razendsnel) voortplanten, of door sterker te zijn, of slimmer...Slim als wij (mensen) denken te zijn, weten we dat de aarde ooit ophoudt te bestaan. (dan doen mij de kiezen niet meer zeer maar dat terzijde) Je hebt dan niks aan voortplanting of kracht. Het ligt in de aard van de intelligentie om naar andere overlevingsvormen te zoeken. Dus blijven we de ruimte verkennen, en ons genenkaartje, op zoek naar de ultieme overleving; onsterfelijkheid....

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 27 February 2003 @ 19:11:
Dat mensen elkaar afmaken, is een overblijfsel der natuur. Nl. het recht van de sterkste...Overleven doe je (als soort) door (al dan niet razendsnel) voortplanten, of door sterker te zijn, of slimmer...Slim als wij (mensen) denken te zijn, weten we dat de aarde ooit ophoudt te bestaan. (dan doen mij de kiezen niet meer zeer maar dat terzijde) Je hebt dan niks aan voortplanting of kracht. Het ligt in de aard van de intelligentie om naar andere overlevingsvormen te zoeken. Dus blijven we de ruimte verkennen, en ons genenkaartje, op zoek naar de ultieme overleving; onsterfelijkheid....

exactly......

[Verwijderd]

als je nou eens niet echt naar volgende generaties zou kijken, maar alleen op jezelf richt.
Je leeft dan om ouder te worden, je werkt je halve leven verrot om daarna oud te kunnen zijn. Wat heb je dan bereikt ? Je bent oud geworden, hebt net een klein pensioentje (of niet) .....
Zo heb je toch eigenlijk geen doel in je leven ?