Er was altijd wel iets, dat waren de gassen. Deze kwamen samen en dit vormde een grote durk. Er explodeerde iets: De BIG BANG
Verwijderd
maar hoe waren die gassen er dan??
precies... het ontstaan van die materie kunnen we vanuit onze huidige wetenschappelijke kennis niet verklaren!
precies... het ontstaan van die materie kunnen we vanuit onze huidige wetenschappelijke kennis niet verklaren!
Waarom moet iest altijd een begin hebben???? (second time i know) Volgens mij kunnen sommigen het gewoon niet vatten dat iets er altijd al geweest kan zijn.
Waarom kijken naar het begin als je niet weet waar het einde is?
Waarom kijken naar het begin als je niet weet waar het einde is?
Alles is terug te redeneren naar 4
Verwijderd
dat zeg ik toch...
vóórdat er stoffen waren die in onze kennis en vanuit onze wetenschappelijke theorieën logisch beredeneerd konden worden waren er andere stoffen die niet waarneembaar of beredeneerbaar zijn vanuit onze huidige kennis. Dus er is helemaal geen begin of eind... alleen weten we dat nu nog niet
vóórdat er stoffen waren die in onze kennis en vanuit onze wetenschappelijke theorieën logisch beredeneerd konden worden waren er andere stoffen die niet waarneembaar of beredeneerbaar zijn vanuit onze huidige kennis. Dus er is helemaal geen begin of eind... alleen weten we dat nu nog niet
Prachtig topic is dit
Ik las dat iemand schreef: "er zijn 2 zekerheden in het leven; tijd en de dood."
Deze 'zekerheden' zijn gebaseerd op het feit dat de mens ervan uit gaat dat alles een begin en alles een einde heeft [vb. => het aardse leven]. Vragen betreffende het ontstaan v/h leven, het heelal en al dat daarvoor wel of niet was, zijn daarom intrigerend; alles moet in onze optiek grenzen hebben en en wordt [zoals ik hier al zo mooi las] dualistisch benaderd.
Als het zo is dat wij moeten accepteren dat er op een gegeven moment plotseling iets wás, dat dus niet ontstaan is(!), maar er NOOIT NÍET geweest is, ben ik bang dat we dat op diot moment als mensheid niet zullen/kunnen aanvaarden. De gedachte druist tegen de huidige fundamenten van het menselijk bewustzijn in; er zou dus niet iets onstaan zijn uit niets, er zou nooit niets geweest zijn. Er was dus altijd al iets. Tijd is werkelijk een beperkende factor hier, als we dat nou es los zouden kunnen laten..
0:30 uur.. ik ben niet meer in staat hier iets aan toe te voegen
Ik las dat iemand schreef: "er zijn 2 zekerheden in het leven; tijd en de dood."
Deze 'zekerheden' zijn gebaseerd op het feit dat de mens ervan uit gaat dat alles een begin en alles een einde heeft [vb. => het aardse leven]. Vragen betreffende het ontstaan v/h leven, het heelal en al dat daarvoor wel of niet was, zijn daarom intrigerend; alles moet in onze optiek grenzen hebben en en wordt [zoals ik hier al zo mooi las] dualistisch benaderd.
Als het zo is dat wij moeten accepteren dat er op een gegeven moment plotseling iets wás, dat dus niet ontstaan is(!), maar er NOOIT NÍET geweest is, ben ik bang dat we dat op diot moment als mensheid niet zullen/kunnen aanvaarden. De gedachte druist tegen de huidige fundamenten van het menselijk bewustzijn in; er zou dus niet iets onstaan zijn uit niets, er zou nooit niets geweest zijn. Er was dus altijd al iets. Tijd is werkelijk een beperkende factor hier, als we dat nou es los zouden kunnen laten..
0:30 uur.. ik ben niet meer in staat hier iets aan toe te voegen
" Play the violent strings of my symphony "
Ik heb wel een oneliner:
De enige zekerheid is dat er een Ervaring is, de rest is onzeker!"
De enige zekerheid is dat er een Ervaring is, de rest is onzeker!"
Ervaring is gebaseerd op gebeurtenissen die je in je geheugen hebt. Maar ben je er ook zeker van dat die gebeurtenissen werkelijk zijn gebeurt? En wat is werkelijk?-Moondust- schreef op 11 oktober 2002 @ 22:39:
Ik heb wel een oneliner:
De enige zekerheid is dat er een Ervaring is, de rest is onzeker!"
we staan op een soort lopende band, die naar voren beweegt. we staan echter achterstevoren - we kunnen naar het verleden kijken, maar niet naar de toekomst.Steef1983 schreef op 10 oktober 2002 @ 18:38:
Waarom moet iest altijd een begin hebben???? (second time i know) Volgens mij kunnen sommigen het gewoon niet vatten dat iets er altijd al geweest kan zijn.
Waarom kijken naar het begin als je niet weet waar het einde is?
ditzelfde begin kan het einde verklaren. het probleem met 'het is er altijd al geweest' is heel leuk, maar het verklaart niets.
en de reden dat wij het willen weten is omdat het interessant is. als vacuumfluctuaties een singulariteit kunnen maken die een big bang heet, dan zouden we die fluctuaties misschien zelf op kunnen bouwen, en zelf ons universum maken. the idea is not to worship gods, but to become them
teveel zooi, te weinig tijd