Het rechtstreeks aansturen van electrostaten met een buizenversterker (OSL-versterker) is mogelijk heb ik begrepen, maar wordt commercieel weinig toegepast. Als buizenversterkers je hobby zijn, maak er een topic van.
Voor een normale versterker kunnen ESL's lastig aan te sturen zijn. Die van mij laten zonder correctie de impedantie bij hoge frequenties dalen tot minder dan 1 ohm. Dat vindt geen enkele versterker prettig. Gelukkig is dit op diverse manieren te corrigeren, waardoor aansturing door een modale versterker geen enkel probleem is.
Reactie op Tbusquet
< En je bedoelt een nettrafo gebruiken als audiotrafo neem ik aan ? Want de hoogspanning van de statoren moet uiteraard wel van de netspanning komen. Maar je bedoelt het eerst neem ik aan >
Er staat hoogspanning op het membraan via de hoogspanningsunit. Op de statoren komt het versterkersignaal dat op de juiste spanning gebracht wordt met een audiotransformator
Nog eens over de trafo's:
DaBit heeft kennelijk ervaring (of niet?) met de toepassing van nettrafo's als audiotrafo en vindt de geluidskwaliteit niets. Mijn ervaring is een andere. De beperkingen van veel niet-audio trafo's zitten in het hoog. De meeste ESL's geven door bundeling echter onevenredig veel hoog. Deze effecten heffen elkaar mooi op. Van duidelijk hoorbare vervorming heb ik bij de door mij toegepaste trafo's niets gehoord.
Wat de fout in het boek van Fikier betreft:
Op pagina 35 wordt segmentering beschreven. Fikier gaat voor het berekenen van de benodigde weerstand uit van de capaciteit van het te segmenteren deel. Het filter werkt echter niet voor dit middendeel, maar juist voor de beide overblijvende delen van het membraan. Voor de formule is dan ook de capaciteit van deze twee delen van het membraan relevant. De voor de berekening van de weerstand relevante capaciteit is dan 1,5nF*2/5= 0,6 nF.
Het Boek van Fikier is heel goed en vooral toegankelijk. De bouwbeschrijvingen hadden echter wat nauwkeuriger gekund. Zo heb ik voor mijn eerste electrostaat de spijkertje voor de draden t.b.v. de rasters boven en onder recht tegenover elkaar geslagen. Omdat de draad min of meer zigzag moet lopen werkt dit niet. De spijkertjes boven en onder moeten juist om en om geplaatst worden, zodat de draden zo goed mogelijk parallel lopen. Iets anders waar je voor op moet passen is het te strak spannen van de draden. Ondanks de beperkte kracht per draad kunnen 75 gespannen draden makkelijk het frame krom trekken.
Voor een normale versterker kunnen ESL's lastig aan te sturen zijn. Die van mij laten zonder correctie de impedantie bij hoge frequenties dalen tot minder dan 1 ohm. Dat vindt geen enkele versterker prettig. Gelukkig is dit op diverse manieren te corrigeren, waardoor aansturing door een modale versterker geen enkel probleem is.
Reactie op Tbusquet
< En je bedoelt een nettrafo gebruiken als audiotrafo neem ik aan ? Want de hoogspanning van de statoren moet uiteraard wel van de netspanning komen. Maar je bedoelt het eerst neem ik aan >
Er staat hoogspanning op het membraan via de hoogspanningsunit. Op de statoren komt het versterkersignaal dat op de juiste spanning gebracht wordt met een audiotransformator
Nog eens over de trafo's:
DaBit heeft kennelijk ervaring (of niet?) met de toepassing van nettrafo's als audiotrafo en vindt de geluidskwaliteit niets. Mijn ervaring is een andere. De beperkingen van veel niet-audio trafo's zitten in het hoog. De meeste ESL's geven door bundeling echter onevenredig veel hoog. Deze effecten heffen elkaar mooi op. Van duidelijk hoorbare vervorming heb ik bij de door mij toegepaste trafo's niets gehoord.
Wat de fout in het boek van Fikier betreft:
Op pagina 35 wordt segmentering beschreven. Fikier gaat voor het berekenen van de benodigde weerstand uit van de capaciteit van het te segmenteren deel. Het filter werkt echter niet voor dit middendeel, maar juist voor de beide overblijvende delen van het membraan. Voor de formule is dan ook de capaciteit van deze twee delen van het membraan relevant. De voor de berekening van de weerstand relevante capaciteit is dan 1,5nF*2/5= 0,6 nF.
Het Boek van Fikier is heel goed en vooral toegankelijk. De bouwbeschrijvingen hadden echter wat nauwkeuriger gekund. Zo heb ik voor mijn eerste electrostaat de spijkertje voor de draden t.b.v. de rasters boven en onder recht tegenover elkaar geslagen. Omdat de draad min of meer zigzag moet lopen werkt dit niet. De spijkertjes boven en onder moeten juist om en om geplaatst worden, zodat de draden zo goed mogelijk parallel lopen. Iets anders waar je voor op moet passen is het te strak spannen van de draden. Ondanks de beperkte kracht per draad kunnen 75 gespannen draden makkelijk het frame krom trekken.
