Op woensdag 30 januari 2002 02:37 schreef Annie het volgende:
[..]
Nee, maar voor een CMS/OS/Webserver/Browser (doorhalen wat niet van toepassing is) wel. En daar ging het mij effe om. Waarom iets heel erg leuks verzinnen voor jezelf als dat geen tot weinig toegevoegde waarde heeft of zelfs alleen maar voor problemen kan zorgen.
Het is natuurlijk veel praktischer (en ik zie het bezwaar niet) om meteen de volledige naam op te slaan.
[..]
Ik heb nog nooit een OS of brouwser gezien die het erg vind als ik een plaatje heb die qwuerytwqur.gif heet.
Voor degene die de plaatjes bijhoud maakt het ook niks uit wat en hoe het plaatje heet. Het enige wat hij of zij moet weten is wat er op de foto staat, en eventueel gegevens als de fotograaf, of het een zwart/wit foto is, of er bepaalde copyrights op zitten, welk formaat, jaar waarin deze gemaakt is, etc etc. Deze informatie is veel belangrijker dan de naam van het plaatje.
Je kunt wel heel handig je plaatje met man en boom op gaan slaan als:
man_en_boom_bw_03122001.gif
maar wat als je nu nog een plaatje hebt met man en een boom? Gevolg is dat die unieke relatie waarvan je dacht die te hebben opgevangen via naamgeving helemaal niet meer zo uniek is. Je moet gewoon met unieke, onleesbare namen gaan werken zoals 13215654JHGU_22V12.gif als je echt schaalbaar wil zijn in de breedte. En het maakt voor jezelf, de browser, de harde schijf van de server en voor je CMS echt niet uit dat het plaatje zo heet. Als je maar een goede manier hebt om het juiste plaatje te indexeren en te vinden, door middel van een makkelijke client dan is dat alles wat je nodig hebt. En zulke systemen zijn er al, dus je hoeft het wiel niet eens zelf uit te vinden. Kortom je kunt gelijk aan de slag zonder eerst uit te vogelen hoe je zoiets dan moet implementeren in je organisatie of project.
Om nog even te laten zien dat ik geen gebakken lucht zit te verkopen, blader voor de grap eens door de catalogi of websites van de grote stockfotografen, en let eens op de namen van de bestanden. Bijna altijd een rijstebrij van codes, waar je op het eerste gezicht geen enkel herkenbare vorm in kan herkennen. Echter de bijbehorende metadata is zo ingericht dat je heel snel en makkelijk het gewenste plaatje kan vinden. En uiteindelijk gaat het daar om.