Ik zie veel advies m.b.t. de soldeerbout, maar ik ben toch echt van de (bewezen/ervaren) overtuiging dat je zelfs met een hete spijker een mooie las kunt maken.
Tin: gebruik loodhoudende harskernsoldeer; dat werkt al decennia perfect voor vrijwel alles. Vermijd zeker in het begin loodvrije soldeer. Aanvullend op de soldeer is flux handig om bij de hand te houden. Voor herstelwerk is litze (gevlochten koper) handig, bij voorkeur met een harslaagje.
Temperatuur soldeerstation/bout: niet te koud. Iets te warm is vaak niet zo'n bezwaar. Bij een temperatuurgeregeld soldeerstation hangt de optimale
ingestelde temperatuur ook af van de punt. Een dikkere punt met meer thermische inertie (massa) kan vaak op een lagere temperatuur ingesteld worden dan een fijnere, lichtere punt, simpelweg omdat in het laatste geval het puntje dat het werk doet in praktijk gewoon die ingestelde temperatuur niet haalt. Bij een wat bottere punt is iets rond 280C een redelijke ondergrens, een puntje van 1mm kan gerust op 300C.
Vanaf ca. 330-350C zal bij harskernsoldeer vrij snel de hars/flux verbranden, wat vervuiling van de gesmolten tinbol oplevert, vooral aan het oppervlak. Dan soldeert het voor geen meter als je te lang wacht.
Zorg voor een natte spons of zo'n dot staalwol om je soldeerpunt regelmatig aan schoon te wrijven; dan ben je af van alle geoxideerde rommel die een goed resultaat in de weg staat - vooral bij wat hogere temperatuur.
Techniek: zie vele youtube videos. Druppel of wrijf desgewenst een klein beetje flux op de contactoppervlak waar gesoldeerd gaat worden. Zet de soldeerpunt in de hoek die gevormd wordt door beide objecten (bv. printplaat + aansluitdraad component); zorg dat de punt er zo netjes mogelijk in nestelt. Voor warmteoverdracht helpt het als er al een klein druppeltje (versie, niet geoxideerde) tin aan de punt zit. Houd dat 1-2 seconden zo vast, raak dan het contactvlak (en niet zozeer de soldeerpunt) aan met het uiteinde van je soldeerdraad. Als het goed is, smelt er meteen een druppel die door capillaire werking netjes in en om het contactoppervlak vloeit.
Solderen is NIET een druppel gesmolten tin van de soldeerpunt overbrengen op het te solderen object. Het is WEL het verwarmen van de plek die gesoldeerd moet worden en DAN een druppel tin ter plaatse laten vormen die direct in het contactvlak trekt. De soldeerpunt brengt warmte, de tin komt apart daarvan. De enige functie van een beetje tin op de punt is om het contactoppervlak tussen de soldeerpunt en het te solderen component te vergroten.
De functie van flux is om oxidatie ter plekke op te lossen. Oxidatie is ook één van de voornaamste oorzaken van gebrekkig en moeizaam soldeerwerk. Het kan gaan om oxidatie van de onderdelen zelf (bv. wat ouder printje zonder goede 'surface treatment', aanslag op draadjes van weerstanden enz.), of oxidatie van de hete tindruppel op de soldeerpunt.
M.b.t soldeerpunten: het maakt oprecht niet zo gek veel uit wat je gebruikt. Voor wat grover werk is een 'chisel' punt vaak effectief omdat die een lekker grote massa (relatief) heeft en een relatief groot contactoppervlak. Voor fijn werk (SMD componenten enz.) vind ik persoonlijk een ronde 1mm punt het handigste.
Even kijkend naar de foto in post #1: voornaamste oorzaken zou ik hier zoeken in (1) te lage temperatuur en (2) ongeschike soldeertin (bv. loodvrij of een goedkope tin zonder flux/harskern).
Qua tin zou ik zoiets proberen:
https://www.bol.com/nl/nl/p/topex-soldeertin-1mm-harskern/9200000102026457
M.b.t. soldeerstation: mijn ervaring met de generieke Chinese (goedkope) stations is prima. In het verleden heb ik ook gewoon met passieve/lompe 'stekker in stopcontact' soldeerbouten gewerkt en in alle eerlijkheid, dat gaat vrijwel net zo goed. De tin is belangrijker, net als techniek/werkwijze.