Aangezien rechtsvorm of overeenkomst er 'niet' meer toe doet en de BD gewoon "hollistisch" kijkt naar wat er echt gebeurd op de werkvloer, zou dit werken? Er is oprechte intentie om alles te delen en geen gezagsverschil te behouden.
Ondernemer (zzp) A: draait al wat langer, huurt ruimte, heeft spullen, heeft marketing en naam, levert dienst aan particuliere klanten (de opdrachtgevers) Heeft wens om dit gelijkwaardig te delen met ondernemer B.
Ondernemer (zzp) B. Is zo goed als niet beter in uitvoeren bovenstaande diensten aan particulieren. Wil de lusten en lasten van bovenstaand gelijkwaardig delen met A.
-B gaat de helft van alle gemeenschappelijke lasten betalen (dus ook bijv aan de mail en google ads) -investering/loopt risico
-B investeerd om zo voor de helft eigenaar te worden van alle materialen en spullen -investering, eigen tools
-B betaald maandelijk A voor de aquisitie/naam (dan doe je dus ook aquisitie)
-B communiceert en plant ook vrij onder eigen naam naar eigen inzicht met de inkomende particuliere klanten, maar wel via email domein A (waar B aan meebetaald)
-De particuliere klanten bepalen feitelijk de werktijden/momenten van de primaire diensten, de rest bepalen beide A en B zelf. (administratie, aquisitie ,etc)
-A&B bepalen samen de tarieven naar de particuliere klanten
-A&B bespreken/sturen op gelijkwaardig niveau het werk en de uitvoering
-A&B bepalen dat ze zich beiden vrij mogen laten vervangen
-A en B facturen en ontvangen beide onder eigen naam op eigen rekening van de klanten
-A en B beide zelf aansprakelijk op werkvloer, eigen verzekeringen
-A en B maken afspraken over gelijke verdeling werk en inkomsten, risico en aansprakelijkheid (alles 50/50)
+ alles vastleggen natuurlijk
Idee is dus ook om de particuliere klanten altijd als opdrachtgevers te zien, ook voor B, niet primair A omdat deze B dusdanig veel vrijheid geeft. Ergens ga je een grens over en dan is A toch geen opdrachtgever van B meer?
Is het perfect? Vast niet. "Het totaalbeeld is doorslaggevend" zegt de overheid zelf. Noem me naïf maar als het alleen maar aankomt op wat er echt plaatsvind? Kan het niet zo KISS? Het tackled redelijk wat van de 9 deliveroo criteria.
Welke knelpunten moeten ze nog wat aan doen?
- Het leunt natuurlijk op de handelsnaam van A, want dat loopt. Kunnen we B niet bepaalde vrijheden of rechten geven die dit weer compenseren? Bepaalde lasten direct op naam A zetten bijv. Wie betaalt die bepaald, zeg maar. Alle lasten naar B?
- Site en beeld naar buiten toch wat meer aanpassen met elementen van B?
Ondernemer (zzp) A: draait al wat langer, huurt ruimte, heeft spullen, heeft marketing en naam, levert dienst aan particuliere klanten (de opdrachtgevers) Heeft wens om dit gelijkwaardig te delen met ondernemer B.
Ondernemer (zzp) B. Is zo goed als niet beter in uitvoeren bovenstaande diensten aan particulieren. Wil de lusten en lasten van bovenstaand gelijkwaardig delen met A.
-B gaat de helft van alle gemeenschappelijke lasten betalen (dus ook bijv aan de mail en google ads) -investering/loopt risico
-B investeerd om zo voor de helft eigenaar te worden van alle materialen en spullen -investering, eigen tools
-B betaald maandelijk A voor de aquisitie/naam (dan doe je dus ook aquisitie)
-B communiceert en plant ook vrij onder eigen naam naar eigen inzicht met de inkomende particuliere klanten, maar wel via email domein A (waar B aan meebetaald)
-De particuliere klanten bepalen feitelijk de werktijden/momenten van de primaire diensten, de rest bepalen beide A en B zelf. (administratie, aquisitie ,etc)
-A&B bepalen samen de tarieven naar de particuliere klanten
-A&B bespreken/sturen op gelijkwaardig niveau het werk en de uitvoering
-A&B bepalen dat ze zich beiden vrij mogen laten vervangen
-A en B facturen en ontvangen beide onder eigen naam op eigen rekening van de klanten
-A en B beide zelf aansprakelijk op werkvloer, eigen verzekeringen
-A en B maken afspraken over gelijke verdeling werk en inkomsten, risico en aansprakelijkheid (alles 50/50)
+ alles vastleggen natuurlijk
Idee is dus ook om de particuliere klanten altijd als opdrachtgevers te zien, ook voor B, niet primair A omdat deze B dusdanig veel vrijheid geeft. Ergens ga je een grens over en dan is A toch geen opdrachtgever van B meer?
Is het perfect? Vast niet. "Het totaalbeeld is doorslaggevend" zegt de overheid zelf. Noem me naïf maar als het alleen maar aankomt op wat er echt plaatsvind? Kan het niet zo KISS? Het tackled redelijk wat van de 9 deliveroo criteria.
Welke knelpunten moeten ze nog wat aan doen?
- Het leunt natuurlijk op de handelsnaam van A, want dat loopt. Kunnen we B niet bepaalde vrijheden of rechten geven die dit weer compenseren? Bepaalde lasten direct op naam A zetten bijv. Wie betaalt die bepaald, zeg maar. Alle lasten naar B?
- Site en beeld naar buiten toch wat meer aanpassen met elementen van B?