Welke game(s) heb je laatst gespeeld en wat vond je?

[Yonix]

Game review en discussie topic

Titel: Welke game(s) heb je laatst gespeeld en wat vond je? Onderwerp: Persoonlijke game ervaringen en meningen Databases en stores: MobyGames | Steam Store

Welkom

Welkom in het game review en discussie topic van Tweakers. In dit topic kun je je ervaringen delen met games die je recent hebt gespeeld. Dat kan een game zijn die je hebt uitgespeeld, waar je halverwege bent gestopt of waar je nog actief mee bezig bent. Het doel is om persoonlijke indrukken en meningen te verzamelen en zo andere Tweakers te helpen bij het ontdekken van nieuwe of juist vergeten games. Alle genres en platformen zijn welkom. Van AAA tot indie, van retro tot early access.

Waarom dit topic?

In meerdere topics, waaronder de Game Lounge, kwam de vraag voorbij of er een centrale plek kon komen om recente game ervaringen te delen. Een plek vergelijkbaar met het bekende filmreview topic, maar dan gericht op games. Dit topic is bedoeld als zo’n verzamelpunt. Niet gericht op hype, scores of aankoopadvies, maar op inhoudelijke ervaringen van mede Tweakers. Wat speelde je, hoe beviel het en waarom?

Richtlijnen

Spoilers Probeer spoilers te vermijden. Wat voor jou bekend is, kan voor anderen nog een verrassing zijn. Moet je toch verhaalelementen noemen, gebruik dan de [spoiler] tags. Inhoud van een review Een korte indruk is prima, maar probeer iets meer te delen dan alleen een paar woorden of een cijfer. Wat sprak je aan? Wat werkte minder goed? Wat maakte dat je bleef doorspelen of juist stopte? Wat kan hier gepost worden? Volledige games DLC en expansions Early Access ervaringen Remasters en remakes Indie games Discussies die puur over hardware, performance of aankoopadvies gaan, horen beter thuis in andere topics.

Game database en links

Voor achtergrondinformatie over games, zoals platformen, ontwikkelaars, screenshots en geschiedenis, is MobyGames een uitgebreide en neutrale database. Voor actuele informatie over prijs, platformbeschikbaarheid en updates kan een link naar de bijbehorende Steam Storepagina worden gebruikt. Links naar databases of storepagina’s worden gewaardeerd, maar zijn niet verplicht.

Voorbeeldreview

The Alters (2024) Platform: PC Genre: Survival, Sci-fi Ontwikkelaar: 11 bit studios Speeltijd: Ongeveer 15 uur Status: Uitgespeeld The Alters begint als een vrij klassieke survivalgame. Je strandt op een vijandige planeet en moet grondstoffen verzamelen om te overleven. Al snel blijkt echter dat de kern van de game niet zit in crafting of basebuilding, maar in het omgaan met jezelf. Door alternatieve versies van de hoofdpersoon te creëren, elk gebaseerd op andere levenskeuzes, ontstaan interessante morele dilemma’s. Sommige alters zijn behulpzaam, andere werken je actief tegen. Wat dit sterk maakt, is dat het niet voelt als een gimmick, maar als een integraal onderdeel van het verhaal en de gameplay. De sfeer is sober en effectief. De planeet voelt kil en verlaten, wat goed aansluit bij het thema van isolatie. De gameplay blijft bewust overzichtelijk, maar kan richting het einde wat repetitief aanvoelen. Met name het micromanagen van resources begint dan iets meer als werk dan als uitdaging te voelen. Toch blijft The Alters boeien door zijn ideeën en sterke schrijfstijl. Het is geen perfecte game, maar wel een die iets probeert te zeggen en daarin grotendeels slaagt. Een titel die je bijblijft, ook nadat de credits zijn gerold. Score: 8 / 10

Veel speelplezier

^ Naar boven ^

[JanW]

Ghost of Tsushima: Director's Cut

Platform: PC / SteamDeck
Genre: Action, Stealth
Ontwikkelaar: Sucker Punch Productions
Speeltijd: Kleine 50 uur, inclusief veel sidequests
Status: Uitgespeeld, DLC nog niet

Sinds lange tijd weer eens een game uitgespeeld en pfoe, dat was me de ervaring wel zeg. Ghost of Tsushima is voor een wat oudere gamer zoals mij een redelijk overzichtelijke action/adventure game. Veel games gooien je dood met menu's, DLC's, extra lootboxes en knoppen die je nooit gebruikt. In Ghost of Tsushima zit dat niet, dat is al een groot pluspunt!

Maar dan de game zelf. Het speelt zich af op het eiland Tsushima (goh) ten tijden van een invasie van de Mongolen. Je oom wordt gegijzeld door de Mongolen en jij bent één van de weinige overlevenden van de Mongoolse invasie.

Het eiland is opgedeeld in drie delen, waarbij je via het verhaal langzaam maar zeker alle delen vrijspeelt. De mainquest zou in ongeveer 25 uur af te ronden moeten zijn, maar als je 't goed doet, ga je ook alle side quests af. Daar zit veel leuke loot achter om je wapens en armor te upgraden. En die side quests zitten matig tot goed in elkaar. Er zijn wat fetch quests en wat mensen die familie kwijt zijn geraakt en of je die wil zoeken. De side quests van de voor het verhaal belangrijke personages zijn een stuk leuker en leunen op verschillende aspecten van het vechten. Dat kan zijn dat het meer op stealth of op boogschieten leunt bijvoorbeeld.

Waar Ghost of Tsushima echt in uitblinkt is het vechten. De verschillende stances die je toe moet passen op de verschillende vijanden maken het vechten een dynamisch geheel. Combineer dat met leuke gadgets, zoals rookbommen, sticky bombs en kunai (werpmessen). Je wordt een dodelijke samurai. Zeker richting het einde.

Als ik dan een minpunt moet noemen, dan is dat wat mij betreft wel het vrijspelen van de gebieden. Zodra je een nieuw deel van Tsushima hebt vrijgespeeld moet je daar weer doorheen reizen om het gebied op de map vrij te geven. Dat is gelukkig niet met torentjes die je moet beklimmen. Gelukkig is daar ook weer gear voor die ervoor zorgt dat je een grotere radius om je heen hebt, waarmee je dus een groter deel van de map zichtbaar maakt tijdens het reizen. Echter is die outfit weer niet geschikt voor het vechten. Dus als je een groepje Mongolen tegenkomt is het vaak wel aan te raden om weer te switchen naar een geschiktere outfit.

Score: 9 / 10

[Snippertje]

Kingdome Come Deliverance 2 (2024)



Platform: PC
Genre: RPG
Ontwikkelaar: War Horse studios
Speeltijd: Op dit moment 30uur
Status: Bezig


Eindelijk klikt het! Dit was het gevoel dat ik kreeg na mezelf door de eerste uren van Kingdom Come Deliverance 2 te slepen. Ik heb de eerste geprobeerd, maar daar kwam ik nooit op dit punt. Een punt waarbij ik niets anders meer wil spelen. Dit zelfde gevoel had ik ook bij de Witcher 3 en bij Red Dead Redemtion 2. Bij KCD2 duurde het alleen veel langer voor ik dat gevoel echt kreeg, maar voelt het nog meer als een beloning als alles wel begint te lukken. Hoe komt dat?

De intro van het spel zorgt er direct voor dat je bekend wordt met de mechanismes van KCD2. Alles voelt ingewikkeld en er komt enorm veel op je af. Ik als vader van een kleintje van 1,5 kwam er maar moeilijk doorheen. Zo erg zelfs dat ik meerdere malen opnieuw ben begonnen, omdat ik de perfecte start wilde. Al snel kwam ik erachter dat dit niet is waar KCD2 om draait. Het gaat er juist om dat je het zwaar hebt, zeker in het begin, en dat je dit omarmt. Toen ik dat eenmaal door had en me besefte dat dit echt een soort van simulatie is, begon ik te genieten van de game wereld en langzaam aan steeds meer te ontdekken. Tot dusver ben ik nog niet heel ver, ik zit nog steeds in het eerste gebied. Maar de graphics, de sfeer en de quests houden me in zijn greep. Ik ben hier voorlopig nog wel zoet mee.

Als ik de game uitspeel zal ik wellicht nog wel wat meer typen, maar tot nu toe (als je jezelf er toe kan zetten) een meesterlijke game!

Score: 9 / 10

[maddis76]

De voertaal is Nederlands op Tweakers

[ Voor 94% gewijzigd door Mog op 26-01-2026 12:33 ]

[Ricmaniac]

Ik sluit me echt helemaal aan met die post van @Snippertje Wilde hier ook posten met KCD2 maar toen zag ik die al en kan het niet ander zeggen dat het 1 van mijn persoonlijke beste games aller tijden is. ik heb over 160 uur in kcd2 en dat was nog PRE-DLC. die ga ik binnekort nog spelen.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Niet geheel meest recent maar ik ben voornamelijk een MMO Gamer dus speel niet heel veel singleplayers uit tenzij ze echt heel goed zijn 1 die me het meest is bijgebleven is toch wel onderstaand:

Cyberpunk 2077 (2020, Phantom Liberty DLC 2023)



Platform: PC
Genre: Action Role Playing Shooter
Ontwikkelaar: CD Projekt Red
Speeltijd: 175h 49m
Status: 100% Completion


Ervaring:
Cyberpunk 2077 is echt een fenomenale game. Night City is een van de tofste steden die ik in games heb gezien en ik in jaren gespeeld heb. Het verhaal nam me echt mee de game in en ik zat tijdens mijn playtrough volledig immersed in die wereld. Keuzes voelde van invloed etc. Het verhaal vond ik goed, de dialogen en wereldopbouw blijven hangen etc.

Gameplay:
Combat voelt strak en bevredigend, met genoeg variatie in builds en cybernetics om verschillende speelstijlen te proberen. Side-content voegt waarde toe en was in de periode dat ik dit speelde echt verslaafd om continue door te spelen. Let wel: dit is allemaal pas na de 2.0 update geweest. Toen de game origineel uit kwam in 2020 ging ik mee op de hypetrain en kwam er totaal niet in. Vond het echt slecht maar had ook een veel slechtere gaming rig.

Minpunten:
brakke launch en Technisch nog niet perfect maar dat hoeft imo ook niet. De minpunten die nu nog in de game zitten vallen volledig in het niet bij hoe tof ik de game vond om uit te spelen.

DLC
Iets na de 2.0 update kwam de DLC Phantom Liberty uit. Die heb ik ook 100% en was ook ijzersterk als het op verhaal aankomt imo. De kracht van motioncapture van sommige karakters enzo was opnieuw totale immersie voor mij.

Conclusie:
Zeker als je ‘m vroeger links liet liggen zou ik het nog eens proberen. Sfeer, verhaal en gameplay tillen de lat omhoog voor dit genre. Aanrader met hoofdletters.

Launch: 4/10
Na 2.0 update + DLC: 9,5 / 10

[maddis76]

Snippertje schreef op dinsdag 20 januari 2026 @ 12:04:
Kingdome Come Deliverance 2 (2024)

[Afbeelding]

Platform: PC
Genre: RPG
Ontwikkelaar: War Horse studios
Speeltijd: Op dit moment 30uur
Status: Bezig


Eindelijk klikt het! Dit was het gevoel dat ik kreeg na mezelf door de eerste uren van Kingdom Come Deliverance 2 te slepen. Ik heb de eerste geprobeerd, maar daar kwam ik nooit op dit punt. Een punt waarbij ik niets anders meer wil spelen. Dit zelfde gevoel had ik ook bij de Witcher 3 en bij Red Dead Redemtion 2. Bij KCD2 duurde het alleen veel langer voor ik dat gevoel echt kreeg, maar voelt het nog meer als een beloning als alles wel begint te lukken. Hoe komt dat?

De intro van het spel zorgt er direct voor dat je bekend wordt met de mechanismes van KCD2. Alles voelt ingewikkeld en er komt enorm veel op je af. Ik als vader van een kleintje van 1,5 kwam er maar moeilijk doorheen. Zo erg zelfs dat ik meerdere malen opnieuw ben begonnen, omdat ik de perfecte start wilde. Al snel kwam ik erachter dat dit niet is waar KCD2 om draait. Het gaat er juist om dat je het zwaar hebt, zeker in het begin, en dat je dit omarmt. Toen ik dat eenmaal door had en me besefte dat dit echt een soort van simulatie is, begon ik te genieten van de game wereld en langzaam aan steeds meer te ontdekken. Tot dusver ben ik nog niet heel ver, ik zit nog steeds in het eerste gebied. Maar de graphics, de sfeer en de quests houden me in zijn greep. Ik ben hier voorlopig nog wel zoet mee.

Als ik de game uitspeel zal ik wellicht nog wel wat meer typen, maar tot nu toe (als je jezelf er toe kan zetten) een meesterlijke game!

Score: 9 / 10
Als aanvulling hierop merk ik dat ik naast dit soort grote en intensieve RPG’s ook graag afwissel met iets wat minder tijd en focus vraagt, zeker op drukke dagen. Dan kom ik soms uit bij online games, waaronder ook online casino’s, maar net als bij games wil ik daar eerst goede informatie over hebben voordat ik ergens aan begin. Tijdens dat zoeken stuitte ik midden in een vergelijking op een pagina over casino online nieuw, waar je overzichtelijk informatie vindt over verschillende platforms. Dat scheelt enorm veel tijd, omdat je niet alles zelf hoeft uit te zoeken en sneller ziet wat wel of niet bij je past, wat het geheel een stuk toegankelijker maakt.

Ik heb een vergelijkbare ervaring gehad toen ik begon met het spelen van Kingdom Come: Deliverance 2. De eerste uren voelden overweldigend en eerlijk gezegd een beetje frustrerend, en ik heb het spel ook een paar keer even aan de kant gelegd voordat het kwartje eindelijk viel. Toen ik eenmaal stopte met proberen het perfect te spelen en accepteerde dat worstelen een onderdeel van het spelontwerp is, ging de game echt voor me open.

[ Voor 13% gewijzigd door maddis76 op 30-01-2026 14:16 ]

[Wom]

Ricmaniac schreef op maandag 26 januari 2026 @ 12:59:

Niet geheel meest recent maar ik ben voornamelijk een MMO Gamer dus speel niet heel veel singleplayers uit tenzij ze echt heel goed zijn 1 die me het meest is bijgebleven is toch wel onderstaand:

Cyberpunk 2077 (2020, Phantom Liberty DLC 2023)

Kan je helemaal volgen in je review. Wil er nog aan toevoegen dat met behulp van guides je echt andere ervaringen kan hebben. Het verschil tussen een Wolverine-build of een hacker-build is echt gigantisch. Maakt de herspeelbaarheid erg groot, voor mij in ieder geval.

[Yonix]

Cult of The Lamb (2022)




Platform: PC
Genre: Roguelike, Construction & Management Simulation
Ontwikkelaar: Massive Monster
Uitgever: Devolver Digital
Speeltijd: Ongeveer 15,6 uur (volgens Steam)
Status: Story campaign uitgespeeld


Kwam het spel vorige week tegen op Steam. Had het al eens vaker gezien, maar het wist mijn aandacht nooit echt te grijpen. Vooral de artstyle sprak me niet aan. Maar goed, voor een tientje kon het geen kwaad, dacht ik. Inmiddels zijn we een goede week verder en ben ik blij dat ik het spel toch een kans heb gegeven. Wat een leuk spel is dit.

Je speelt een sekteleider die het op moet nemen tegen een aantal ongelovigen, vier in totaal. Zij hebben allemaal hun eigen dungeon met verschillende volgers en het is aan jou om hen stuk voor stuk te verslaan. Ondertussen run je je eigen sekte en moet je je volgers tevreden houden. Het spel weet een prima balans te vinden tussen deze twee speelstijlen: dungeon crawler en management game.

Het tempo ligt lekker hoog en je bent niet onnodig lang bezig met het farmen van items om progressie te boeken; alles gaat vrij vlot. Na zo’n 15 uur heb je het meeste wel gezien, wat voor mij eigenlijk precies goed is.

Daarna kun je het allemaal opnieuw doen voor betere beloningen en met moeilijkere uitdagingen, maar dat laat ik voor nu even aan me voorbijgaan.

Al met al is Cult of the Lamb gewoon een vermakelijk spelletje voor tussendoor. Het is niet de ‘all time greatest game, 10 out of 10’, maar het doet de dingen die het wil doen vooral erg goed.

Score: 8 / 10

---

Nu twijfel ik: of Kakarot weer oppakken (post-Android Saga), of Kingdom Come: Deliverance opnieuw een kans geven. Die laatste heb ik destijds uiteindelijk laten liggen, omdat ik het écht te moeilijk vond. Zelfs het lockpicken bleek toen al bijzonder frustrerend.

Update:
Het is Cairn geworden. So far, so good.

[ Voor 4% gewijzigd door Yonix op 01-02-2026 21:19 ]

[Finraziel]

Hey dit topic ziet er interessant uit... Ik zocht eigenlijk een soort topic als dit om over game ervaringen te praten, een beetje zoals de console en steam deck topics, maar dan hardware-/platform-agnostisch (al zit ik wel vooral op Steam). Momenteel ben ik bv weer meer op mijn desktop pc aan het gamen dus in het steam deck topic passen mijn ervaringen niet en er lijkt niet echt een ander topic van dat soort te zijn.

Ik ben gisteren eindelijk eens in Steam next fest gesprongen, een event van Steam wat ik vaker interessant vond klinken maar nooit de stap nam om echt iets mee te doen. Het is een week waarin er extra veel demo's beschikbaar gemaakt worden op Steam. Dat kunnen traditionele demo's zijn van rond de release maar ook vaak vroege builds van games die echt nog in ontwikkeling zijn (hoewel ik die vaak toch minder interessant vind zelf). Ik weet niet of het helemaal in de geest van dit topic is, maar ik hoop dat ik hier mijn ervaringen mag delen met demo's die ik gisteren geprobeerd heb. Next fest loopt tot 2 maart dus veel tijd is er niet, al zullen niet alle demo's verdwijnen... En hopelijk komen de games ook gewoon in complete vorm uit natuurlijk.

Wild Blue Skies

Wild Blue Skies is een 'on rails' shooter in de trant van Star Fox of oude games als Space Harrier of Panzer Dragoon. Je vliegt een vooraf bepaalde route waarbij je alleen kunt versnellen of vertragen en je positie op het scherm bepalen (aan de hand van waar je mikt, je kunt niet rechts schieten en naar links vliegen dus het is de balans vinden tussen schade doen en zelf schade ontwijken).
De demo begint met een stukje animatie in jaren 80 stijl (het deed mij wat aan Mask denken, waarschijnlijk vooral omdat dat toen mijn favoriet was) en vervolgens krijg je één missie te spelen met een baas aan het einde. Die had ik na 12 minuten (totale speelduur volgens Steam) echter verslagen, dus het is echt maar een klein hapje proeven. Wat er is leek echter wel hoge kwaliteit, maar ik zal als hij uitkomt vooral benieuwd zijn naar de prijs en de speelduur (naast natuurlijk algemene ervaringen in reviews). Voor een paar tientjes wil ik de volledige game misschien wel een kans geven, als snack tussen andere grotere games door. Hij staat gepland voor '2026'.

Vampire Crawlers

Wow deze is leuk en verslavend zeg!! Het is een dungeon crawler in de wereld van Vampire Survivors. Je hebt een 3d view, maar het behoudt de retro pixel look van de vorige game. Je bent ook niet vrij om te bewegen zoals in hedendaagse 3d games maar beweegt over een grid en kunt alleen in stappen van 90 graden draaien. Kom je een monster tegen dan begint er een gevecht, maar dat wordt dan uitgevochten als een deckbuilder. Je krijgt dus steeds een bepaald aantal kaarten uit je deck om mee tegen de monsters die tegenover je staan te vechten. Daarbij zijn er allerlei tactische mogelijkheden zoals dat je combo's kunt maken door kaarten in oplopende mana kost te spelen en af te wegen of je vijanden die jou in hun beurt gaan aanvallen kunt verslaan of weg kunt duwen (waardoor ze deze beurt niet aanvallen) of dat je beter een shield kaart kunt spelen om inkomende schade mee op te vangen.
Daarbij zien we dezelfde verschillende omgevingen van Vampire Survivors terug komen en je kunt ook weer allerlei Survivors vrij spelen die je dan weer verschillende bonussen geven als je met ze op pad gaat. Ook verzamel je goud tijdens je 'crawls' waar je dan weer upgrades mee kan kopen.
Na 3 uur heb ik mezelf gedwongen de demo af te sluiten, maar hij staat op mijn wishlist. Mits de prijs weer redelijk is zal ik deze gelijk bij release kopen
Een exacte release datum is nog niet gegeven maar de game voelt al ver af dus ik denk niet dat dat nog jaren gaat duren.

Starship Troopers: Ultimate Bug War!

In deze game speel je een soldaat uit het bekende Starship Troopers universum, Major Samantha Dietz. Je gaat niet zoals in de film naar de bug planet maar je verdedigt verschillende menselijke kolonies, waarvan je er in de demo een mag bezoeken.
De graphics en gameplay zijn redelijk 'boomer shooter', maar dan met allerlei objectives en een open wereld(je) waar je vrij in kan rondlopen (behalve dan dat het vergeven is van de insecten ter grootte van een kleine auto tot vrachtwagen).
Ik weet nog niet goed wat van deze game te vinden. Het heeft potentie maar na een half uur had ik er wel genoeg van terwijl de missie nog niet afgerond was. Het grootste probleem vond ik munitie. Je begint met redelijk wat, maar de insecten zijn redelijke 'bullet sponges' en als je gewoon alles af gaat knallen dan zit je in een mum van tijd zonder. Het was me ook compleet onduidelijk hoe ik nieuwe kreeg... Als ik rond ging rennen dan kwamen er op een gegeven moment weer kogels bij maar ik zag niet waarom. Ik vermoed dat het mede door de retro look komt en dat ammo pickups gewoon niet duidelijk zichtbaar genoeg zijn.
Nou is dat iets wat vrij makkelijk op te lossen moet zijn, maar alsnog weet ik niet goed of dit nou echt iets is. Een boomer shooter werkt naar mijn idee het beste als het ook qua gameplay meer als Quake aanvoelt. Deze game gaat de wat realistischere kant op en daarmee voelt het voor mij vooral gewoon als een oude game aan. Ik denk niet dat ik deze ga kopen, vooral omdat de release al op 16 maart is dus ik verwacht niet veel veranderingen.
Wat wel cool is zijn de command & conquer stijl fmv videos tussendoor, maar dat gaat de game voor mij niet redden.

Enter the Chronosphere

Wow! Dit is het tweede grote succes van mijn probeersels gisteren. EtC is een topdown shooter gemixt met Superhot en wat turnbased er in. Je hebt de keuze uit een aantal verschillende poppetjes om een missie mee te gaan doen die elk hun eigen mogelijkheden hebben. Zo begin je als mens die kan dodgen en de tweede missie speelde ik als beer die een soort van area pushback/stun om zich heen kan doen. Je ziet de actie dus van bovenaf en iedere keer als jij beweegt dan doet de wereld dat ook. Je ziet de intenties van vijanden, waar ze naar toe bewegen en of ze gaan schieten en jij kunt daar dan weer op anticiperen. Er zijn allerlei verschillende maffe wapens te vinden in de levels waar je verschillende strategieën mee kunt uitvoeren. In de twee runs die ik gespeeld heb heb ik in het begin vooral het pistool en een assault rifle veel gebruikt, maar ook een raketwerper die veel schade kan doen maar ook aan jou en vaak herladen moet worden... En de beer was op een gegeven moment met werpsterren en een Samurai zwaard rond aan het rennen (iets wat krachtig lijkt maar ik ging vooral snel dood )
Tussen de missies door is er tot nu toe steeds een stukje dialoog op je ruimteschip (wat verder vooral een excuus lijkt waarom je verschillende werelden, of chronospheres, in kunt duiken). Daarbij zie je dan wat comic stijl plaatjes. Wat ik daarvan gezien heb is vermakend en leuk tussendoor voor je een nieuwe poging doet in een van de chronospheres.
Na een kleine anderhalf uur heb ik de demo weer afgesloten want ik wil straks gewoon met de volledige game verder. Ik had volgens mij echter makkelijk nog flink verder kunnen spelen (de demo heeft zelfs achievements).
De datum waarop hij uitkomt is nog niet bekend en staat alleen op 'coming soon', maar ook deze game voelt ver af. Hij staat op mijn wishlist en afhankelijk van prijs en waar ik verder mee bezig ben maakt deze ook een grote kans om gelijk opgepikt te worden.

Armatus

Duidelijk de 'grootste' game in mijn probeersels, al was het maar in download formaat. Dit is een shooter die zich lijkt te laten inspireren door Returnal. De setting is dat alle 'waardige' mensen vertrokken zijn naar de hemel en de aarde is overgelaten aan de demonen die de achtergebleven mensen proberen te oogsten (voor hun zielen, uiteraard). Jij speelt als een soort heavenly warrior, maar het werd me nog niet echt duidelijk hoe dat dan werkt (of je misschien een engel bent die het niet eens is met het achterlaten van de rest van de mensheid of zo). Die gameplay volgt een roguelite loop waarbij je iedere keer als je dood gaat weer in de basis uit een vijver komt herrijzen (a la Zagreus). In de uiteindelijke game kun je dan ook allerlei bonussen kopen om in de volgende run iets sterker te zijn, maar in de demo krijg je na je eerste keer dood gaan gewoon een stel van die upgrades om te proeven maar kun je ze nog niet zelf kopen.
De gameplay draait om snelle combat met traditionele vuurwapens. Je hebt oneindige munitie, je hoeft alleen af en toe te herladen. Je beweegt snel, hebt een dodge en je krijgt ook toegang tot verschillende powers zoals bijvoorbeeld het vertragen van de tijd.
De graphics zien er geweldig uit, je beweegt door een vervallen Parijs met een geweldige sfeer. Wat daar voor mij echter een beetje afbreuk aan doet is dat je steeds een soort force field door gaat en dan in een afgesloten stukje zit, een arena, waar je alle demonen moet verslaan om verder te gaan. Je gaat dan na 1 of 2 van die gevechten weer door een portaal en komt meestal ergens uit waar je een upgrade kunt kiezen. De omgevingen waar je op die manier doorheen gaat zijn echter zeer repetitief, je ziet steeds dezelfde stukjes en dan houdt het effect van de graphics en sfeer heel snel op naar mijn mening.
Ik weet het dus nog niet met deze game... Ik heb een klein uurtje gespeeld en hoewel de basis gameplay, het vechten, echt heel goed aanvoelt... Was dat uur al genoeg dat het door het zwaar repeterende karakter al wat saai begon te worden.
Release date staat op '2026', dus wie weet hoe ze het nog kunnen tweaken. Ik zal de reviews wel in de gaten houden als deze uitkomt maar ik zit nog niet op het puntje van mijn stoel.

Titanium Court

Ok, deze zag ik echt niet aankomen... Ik heb hem eigenlijk alleen geprobeerd omdat Bill van Nerd Nest het er over had... Het is lastig al te veel te zeggen over de game. Het is een soort match 3 puzzel game a la Bejeweled, maar je matches bepalen resources die je krijgt en na afloop van een ronde verandert het speelveld in een soort mini veldslag. Tussendoor zit veel verhaal en conversatie van een zeg maar surrealistisch maar naar mijn mening zeer vermakelijk smaakje. Het verhaal kan ik weinig over zeggen zonder dat het gelijk spoilers zijn.
De graphics zijn CGA niveau, dus heel erg PC retro. Daar ben ik normaal niet zo'n fan van maar het werkt hier wel goed. Deze heb ik ook anderhalf uur gespeeld om er vervolgens mee te stoppen want ik wil de volledige game spelen. Daarbij ga ik er wel vanuit dat deze voor een zacht prijsje uit gaat komen. Wanneer dat is staat ook nog op 'coming soon'.

Super Meat Boy 3D

Deze game volgt het meat boy concept (hoewel ik die nooit gespeeld heb ) waarbij je steeds een kort level door moet rennen waarbij je overal op de meest gruwelijke manieren om het leven kunt komen. Maar dan in 3D. Standaard staan de controls ingesteld dat je maar in 8 richtingen kunt bewegen maar dat bestuurt vreselijk naar mijn mening. Ik had de game al bijna afgeschreven maar zag in de steam discussions die setting genoemd worden. Dat omgezet kun je vrij in alle richtingen bewegen en dat gaat een stuk beter. De camera staat vast wat het soms wat lastig besturen maakt vind ik. Je springt, dash, wallrunt en -jumpt door het level om het einde te halen. Eventueel bevat elk level ook een tijd om te verslaan om een A+ te verdienen. Die tijd ligt meestal rond de 20 seconden of zo dus de levels zijn niet lang, maar je hebt wel een aantal pogingen nodig om er te komen, laat staan als je de tijd wil verslaan.
Alsnog was ik na 22 minuten klaar met de game en had ik alle beschikbare levels al voltooid. Niet allemaal met A+ maar in het begin heb ik wel een aantal levels opnieuw gedaan om dat te halen. Je gaat er dus erg snel doorheen.
Of dit wat is is ook moeilijk te zeggen... Ik denk dat dit er een is die ik uiteindelijk in een flinke sale nog wel eens op wil pikken maar geen must buy op release... Die ook op '2026' staat.

Twee losse vermeldingen die ik niet interessant genoeg vond om uitgebreid te bespreken zijn Darkhaven en Martyr, beiden arpg's die vooral naar de oudere Diablo's gekeken hebben. Darkhaven prijst zichzelf aan als gemaakt door veel van de originele makers van Diablo 1 en 2. Het probeert een open wereld neer te zetten die dynamisch aanpasbaar is (ik zag mensen dingen zeggen als een lava-stroom van richting veranderen door te graven al ben ik zelf niet zover gekomen). Het is echter een pre alpha en de devs vragen vooral om hun op Kickstarter te backen. De demo zoals die nu staat is erg beperkt en na 20 minuten van random monsters instakillen had ik het wel gezien. Martyr daarentegen lijkt een project van één persoon te zijn (ik heb het niet gecontroleerd maar hij reageert veel in de Steam discussions). Het lijkt vooral op Diablo 1 en heeft een aparte artstyle die een beetje PlayStation 1 aanvoelt... Deze game leek me ook nog ver van geschikt voor release en meer een demonstratie van "kijk waar ik mee bezig ben" dan "koop mij binnenkort". Ik heb een half uurtje rondgelopen waarbij ik praktisch onkwetsbaar leek, tot ik ergens kwam waarbij er drie gasten in zwaarder pantser op me af kwamen rennen en ik binnen een seconde dood was.


Meer in het algemeen vond ik het uitproberen van al die demo's gisteren wel een fijne ervaring. Ik heb heel erg de neiging om mij in één game vast te bijten en die te blijven spelen, zelfs als ik het eigenlijk ondertussen misschien niet zo leuk meer vind (momenteel doe ik dat met Diablo 2 resurrected). Dit inspireert mij wel om eens wat vaker gewoon wat andere games op te starten, zonder mijzelf te verplichten alles uit te spelen of zelfs achievements te halen. Maar goed dat heb ik ook vaker geprobeerd en meestal strandt dat dan toch weer, maar we zullen zien

Voor vandaag heb ik nog een aantal demo's staan om te proberen, maar voor nu ben ik bijna in mijn bad opgelost dus genoeg op mijn telefoon zitten typen

[Yonix]

Lekker bezig, @Finraziel! Ik zat zelf ook al naar Vampire Crawlers te kijken, maar gezien hoe verslavend Survivors was laat ik deze even aan mij voorbijgaan. Maar het kriebelt wel.

Hier kan ik weer twee games van mijn 'lijstje' strepen.

Luigi's Mansion 3 (2019)



De afgelopen weken hebben mijn zoontje en ik ons enorm vermaakt met Luigi's Mansion 3. Wat een leuk spel is dat zeg! Van het leuke, gevarieerde leveldesign tot uitdagende puzzels (voor een zevenjarige) en heerlijke 'couch co-op fun'.

Daarnaast is het gewoon erg leuk om samen met mijn zoontje de puzzels op te lossen, eindbazen te verslaan en ons verdieping voor verdieping richting de top te werken – om daar uiteindelijk King Boo te verslaan. Mijn zoontje sprong zowat een gat in de lucht van blijdschap, zo trots was hij.

Wat mij betreft een aanrader voor de Switch (2), voor jong én oud.

Score: 8,5 / 10.

Naast Luigi's Mansion 3 had ik nog een ander spookachtig spel op mijn lijstje staan, maar dan wel eentje die écht voor volwassenen is bedoeld.

Resident Evil: Village (2021)



Met Requiem in het verschiet moest ik Village nog even uitspelen. Ik was er ooit al aan begonnen, maar door omstandigheden niet verder gespeeld dan de eerste miniboss in Castle Dimitrescu. Daar heb ik vorige week de draad weer opgepakt en vanavond het spel uitgespeeld.

Ik ben een liefhebber van de Resident Evil-reeks. Zeker de remakes en deel 7, die de reeks in een nieuwe richting stuurde, vielen erg in de smaak. Wat mij betreft is Village een prima opvolger en weet Capcom opnieuw een zeer toffe ervaring neer te zetten.

Allereerst de grafische en audiovisuele vormgeving: wat een pareltje van een game. De gameplay is wat we mogen verwachten, met hier en daar wat meer focus op actie. Daarnaast voegt het spel weer aardig wat lore toe, wat naar mijn mening prima past in het grotere geheel.

Ik heb mij erg vermaakt met Village en kan dan ook niet wachten om zo meteen te beginnen aan Requiem, want dat is de 'next in line'. Kom maar op.

Score: 9 / 10

[Yonix]

Resident Evil: Requiem




Platform: PC / PS5 / Xbox Series
Genre: Survival Horror, Action
Ontwikkelaar: Capcom
Uitgever: Capcom
Speeltijd: Ongeveer 10 uur
Status: Story campaign uitgespeeld




Zo, en dat was Requiem. Vermakelijke game en een prima Resident Evil-titel, maar (imho) niet zo goed als RE4R, 7 of Village.

Het begin vond ik erg sterk en ik was gecharmeerd van het schakelen tussen de speelbare personages. Later in het spel voelt dat echter wat minder in balans en schuift het steeds meer richting een action shooter. Op een gegeven moment ging ik zelfs met het meer stealth-georiënteerde personage vrij gemakkelijk full commando, wat een groot contrast vormt met het eerste gedeelte waarin je juist voorzichtig om elke hoek kijkt.

Wat mij ook tegenviel was het gebrek aan echte uitdaging. Op ‘Modern (Standard)’ difficulty had ik eigenlijk constant meer dan genoeg resources (med injectors, ammo en crafting materials). Daardoor verdwijnt een deel van de spanning die je normaal verwacht van survival horror.

Ook de grotere encounters voelden daardoor niet echt uitdagend. Met de juiste aanpak kun je veel situaties vrij eenvoudig cheesen, waardoor de dreiging soms wat naar de achtergrond verdwijnt.

Verder zitten er leuke verwijzingen en cameo’s in voor fans van de serie. Audiovisueel is het in ieder geval top: Capcom laat met Requiem opnieuw zien dat de RE Engine een indrukwekkend stuk techniek is.

Al met al een vermakelijke game, maar voor mij niet de beste Resident Evil.



Score: 7,5 / 10

[Linksquest]

Ik kom net pas dit topic tegen, leuk idee man. Laat ik mijn mening ook maar meteen delen. Laatste games die ik uitgespeeld heb, zijn Fatal Frame II: Crimson Butterfly - Remake en Life is Strange: Double Exposure. Alle 2 hele aparte games op zichzelf, wat ik eigenlijk ook al in mijn reviews uitgebreid toelicht, daarom hier een korte omschrijvng.

Fatal Frame II: Crimson Butterfly is een remake van de klassieke horror game van de Playstation 2. Het is geen snelle gameplay, maar wel een hele aparte, omdat je gebruik maakt van een oude instant camera.

Life is Strange: Double Exposure is eigenlijk een vervolg op deel 1, waarin je opnieuw met Max mag spelen. Het is de 5de game in de serie, maar theoretisch gezien is dit deel 4. Bij deze game weet je dat de kracht in het verhaal ligt, en niet zo zeer in de gameplay. Waar je in de eerste game nog de tijd kon terugspoelen, heb je nu de kracht om tussen 2 tijdlijnen te wisselen. Je beste vriendin word vermoord en het is aan jou om op te lossen wie dit gedaan heeft.

Op dit moment ben ik met de DLC van Stafield bezig en met Forza Horizon 6, alle 2 hele leuke games waar ik me zeer mee vermaak.

[Yonix]

Astro Bot (2024)




Platform: PlayStation 5 (Pro)
Genre: 3D-platformer / Action-adventure
Ontwikkelaar: Team ASOBI
Speeltijd: Ongeveer 26 uur
Status: Uitgespeeld


Astro Bot is misschien wel de leukste game die ik de afgelopen jaren heb gespeeld en misschien ook wel de beste platformer in jaren*.

Team ASOBI gaf ons met Astro's Playroom al een heel leuk voorproefje van de wonderlijke wereld van Astro, maar met Astro Bot weten ze daar nog een flinke schep bovenop te doen. De diversiteit aan werelden, verschillende level designs, toffe power-ups en physics-based gameplay maken dat het elke keer weer een verrassing is in wat voor speelwereld je terechtkomt; een ware snoepwinkel voor de gamer. Tevens is de implementatie van de DualSense-controller erg goed gedaan, waardoor het spel een extra dimensie krijgt.

Het spel is daarnaast één en al positiviteit en ontzettend schattig. Zó schattig zelfs, dat mijn zoon en ik echt een zwak kregen voor Astro Bot en zijn vriendjes.

Wat Astro Bot, naar mijn mening, erg goed doet, is de speler plezier geven in het spelen van het spel. Geen overdreven moeilijke levels (wel wat 'trial and error'), geen eindbazen die onmogelijk te verslaan zijn en geen frustrerende momenten; gewoon 'good ol' fun'. Met ook aardig wat toffe verwijzingen naar de geschiedenis van PlayStation!

Dit alles heeft ertoe geleid dat mijn zoon en ik dit spel wekenlang met veel plezier hebben gespeeld en ons avontuur, na zo'n 26 uur, tot een einde kwam. Gelukkig biedt het spel nog wat extra levels voor de herspeelbaarheid, maar het verhaal is klaar. Gelukkig is daar nog 'Astro's Playroom', dat ik nooit heb uitgespeeld, dus mijn zoon en ik kunnen ons avontuur gewoon vervolgen. En laten we hopen dat Team ASOBI in de toekomst met een nieuwe Astro Bot komt.









Score: 9 / 10

*Nog véél leuker dan de Mario-games van de afgelopen jaren.

[ Voor 23% gewijzigd door Yonix op 14-06-2026 09:53 ]

[Yonix]

Star Wars: Zero Company (2026)




Platform: PC (EA / Epic)
Genre: Turn-based tactics
Ontwikkelaar: Bitreactor
Speeltijd: Ongeveer 31 uur
Status: Uitgespeeld


Zero Company stond sinds de aankondiging op mijn lijstje en ik kon dan ook niet wachten om het spel te spelen. Eind augustus was het zover en vanochtend heb ik het spel uitgespeeld.

Het spel heeft aan elke verwachting voldaan en zelfs meer. Het biedt toffe combat, een goed verhaal - dat prima past binnen de wereld die Star Wars heet - en rijke personages. Elke operator heeft karakter en wordt ondersteund door goede kwaliteit voice acting. Een aantal van de main operators heeft zelfs eigen 'hero missions' voor wat extra verdieping en achtergrondverhaal. Tof gedaan!

De graphics zijn van een hoog niveau en zeker met DLSS 5, wat officieel nog niet wordt ondersteund, ziet het er geweldig uit! Toegegeven: de performance kan op sommige momenten beter, maar dat zat het speelplezier niet in de weg. De bugs soms wel. Van gekke camerahoeken tot animaties die niet volledig laadden: het was allemaal aanwezig en haalde me soms even uit de flow. Daar kan dus nog aan gewerkt worden.

Maar goed, al met al heb ik me onwijs vermaakt met Zero Company en is het een spel dat hoog op mijn GOTY-lijstje staat.









Score: 8 / 10

En nu door naar Control: Resonant

[Pykow]

Cyberpunk op de PC.
Tijdens de release had ik er 9 uur in zitten en dacht dat na de vele updates het veel beter zou moeten zijn. Dus ik begon gisterenavond opnieuw.

Iedereen kan mij vertellen dat het een skill issue is of dat ik "andere" keuzes of wapens had moeten gebruiken. maar ook al zet ik Aim-assist uit, heb ik het gevoel dat ik geen controle heb over mijn wapens. De recoil was zo ontzettend overdreven waardoor het schieten echt heel vervelend aanvoelt. Vervolgens aim-assist aangezet en opeens heb ik "meer controle"

Daarna bij de eerste boss fight (nadat ik eerst denk ik 30 minuten in cut scenes heb gezeten in slome autos) had ik heel veel ammo nodig om verder te komen.
Ik had geen moeite om hem te raken of te overleven, maar ik had gewoon meer dan 100 hits nodig.
Dat is dan je introductie naar de game...

[Finraziel]

Laten we dit topic eens niet steeds vergeten...



Ik heb laatst Rise of the Tomb Raider helemaal gespeeld... weer gespeeld eigenlijk want ik had hem ooit al op Xbox gespeeld maar ik herinnerde me er niet heel veel meer van en wou hem opnieuw spelen voor ik door ga naar Shadow, want heb de trilogie nooit afgemaakt.

De game is ruim 10 jaar oud maar wat een ontzettend goede game is het nog zeg! Het heeft een imho interessant verhaal wat zeer mooi in beeld gebracht wordt. De graphics zijn in het algemeen ook fantastisch en in ieder geval op mijn 9070XT met 9800X3D draaide het met gemak. Net nog even gekeken en staat op 4k max settings, geen FSR (de game ondersteunt alleen DLSS, hoewel daar misschien wel mods voor te krijgen zijn als je zwakkere hardware hebt) en geloof dat ik over het algemeen rond de 90 fps zat (hoewel ik de performance overlay op een gegeven moment uitgezet heb want het draaide gewoon altijd goed).

De game draaide ook grotendeels probleemloos, op 1 of 2 keer na waar ik een area heb moeten reloaden omdat de physics van een puzzel niet goed gingen. Blijkbaar is dat een issue wat soms optreedt met te hoge framerate. In mijn geval was het water wat ergens door geblokkeerd moest worden maar het bleef er gewoon dwars doorheen gaan.

De combat werkt erg lekker met veel verschillende manieren om te vechten, of vaak ook om stealthy te werk te gaan (met je boog, of op kortere afstand, al heb ik dat niet heel veel gedaan). Wat ook fijn is is dat de game gelijktijdig controller en muis input accepteert, waardoor ik gebruik kon maken van de gyro controls van de Steam Controller. Ik had ingesteld dat gyro actief werd op het moment dat ik de linker trigger volledig indrukte, dus aan het mikken was.

Ik heb zo'n 22 uur er over gedaan, beetje story + extras playthrough waarbij ik alle tombs en challenge dungeons die ik tegenkwam wel deed, maar vooral richting het einde niet meer mijn best deed om alles te vinden en ook niet meer teruggegaan ben naar eerdere areas. Dat is wel nodig als je de completionist wil uithangen want sommige dingen zijn gelockt achter bepaalde upgrades die je pas later in de game krijgt. Dat wordt echter altijd duidelijk aangegeven dus het is niet dat je tevergeefs ergens in probeert te komen (misschien met uizondering van sommige collectibles waar je de upgrade waarmee je je climbing axe aan een touw kan gooien nodig hebt, als je metalen lussen aan het plafond ziet hangen, daar heb je die voor nodig om aan te zwaaien).

De game heeft een enorme hoeveelheid collectibles en achievements, dus wil je echt alles doen dan zul je er een stuk langer mee bezig zijn. Mij ging het echter vooral om het verhaal nog eens te ervaren voordat ik doorga naar Shadow... Die heb ik ondertussen wel gekocht in de laatste sale, maar voor nu ben ik eerst bezig met Galactic Racer en Control Resonant

Rise is wat mij betreft echter absoluut een aanrader! De eerste uit de reboot trilogie is dat trouwens ook nog denk ik (al is het langer geleden dat ik die gespeeld heb). De sale is helaas voorbij, maar de games zijn vaak erg goedkoop te krijgen. Shadow heb ik zelf gekocht voor 4,79 (door de bundel van alle 3 te kopen, waarbij ik korting kreeg omdat ik deel 1 en 2 al heb dus).

[Cambionn]

Laat ik hier ook ff langskomen. Ik lig momenteel vermoeid op de bank tijdens mijn zwangerschapsverlof en heb daarom wat meer casual vermaak nodig. Heb erg zin in Planet Zoo 2, maar die komt morgen middag pas uit. Dus vandaag maar eens begonnen met deze.

Gezien ik naast computernerd ook een paardenmeisje ben, zit ik ook op Bokt (dat paardenforum) waar deze werd geoppert. Ik had van het weekend hem al ff gauw genoemd in Cambionn in "[Steam Deck] Ervaringen & discussie" omdat het over tips voor casual games ging, met toen de disclaimer dat ik hem nog niet getest had. Maar... nu heb ik dat wel en kan ik er iets meer over zeggen. En zeker gezien menig review (en andere uitingen van meningen) online atm vanuit de paardencommunity komt, dacht ik dat een meer computernerd perspectief wellicht interesant zou zijn.

Oke, 1 dag lijkt niet veel, maar het is een early access waar ook nog veel mist (waaronder de story line, hoewel er al wel quests en objectives zijn om je bezig te houden), en een ander deel aan aangekondigd is een rework te krijgen (de main antagonist, de corruption die door het land woed). Er staat dan ook nog een jaar development gepland voor de officiele release, en dat is zonder vertragingen. Hoewel ik zeker niet door alle content zo ver heen ben net 1 dag, valt er over het meeste wel wat te zeggen.

Dus wat is het? Het is een mix van een management game en een survival game. Je bent in dit spel een courier in 13e eeuws Mongolië. Dit betekend dat je tussen de verschillende nomadenkampen zal moeten reizen, wat in deze tijd (en ook hedendaags nog) verl te paard gebeurd. Dit kunnen lange reizen zijn over de steppe, waarbij je rekening moet houden met bijv. verschillende ondergronden, het weer, wilde dieren, wat en hoe je bepakt, en de behoeftes van jou en je paard. Om zo'n rit te maken, zul je je er goed op moeten voorbereiden (het management stukje). Vervolgens moet je het uitvoeren (het survival stukje). Het is een open world game, dus deze onderdelen zijn geen losse levels maar dingen die je beide al doende doet en aan kan passen. Daarnaast zul je paarden moeten trainen en fokken, zodat je steeds betere paarden krijgt voor je werk.

Zowel het management van de bepakking als het fokken is redelijk uitgebreid. Bij het bepakken moet je rekening houden met de ruimte in je zadeltassen en kleding, het balans van je bepakking (alles in de linkerzadeltas in niet zo fijn voor je paard), de training en natuurlijke voor-en nadelen van je paard, en nog een hoop andere dingen. Bij het fokken heb je verschillende rassen, kleuren genotypes, een hoop stats, en persoonlijkheidsvoorkeuren per paard.

Hier een afbeelding van de fokwaarden van het beginpaard. Dit paard heeft geen bijzondere voorkeuren. Alle stats uit de details passen niet eens op het scherm.


De rit zelf moet ook gemanaged worden. Vooraf kun je een route plannen, maar zeker als deze verder weg is zul je niet altijd bekend zijn met het terein en de beste route. Immers, je hebt enkel een kaart van dat wat in kaart gebracht is. Tijdens de rit kun je daarom aanpassingen moeten maken in de route, maar ook moet je je manier van rijden aanpassen aan de ondergrond (bijv. doordat due modderig is of omhoog loopt) en het weer. Daarnaast kun je dingen tegenkomen als beren en wolven waar je op een manier mee om moet gaan. Dit kan bijv. door gecrafte repellants te gebruiken, ze te ontwijken, en later door actief erop te jagen. Ook zal je wellicht je rijstijl willen aanpassen op je training. Je paard heeft verschillende stats die met verschillende acties verbeteren. Maar acties kunnen ook schade geven, en dingen als verkeerde bepakking vergroten die kans. Ook met dingen als eten, drinken, en hoe je paard zich voelt moet je rekening houden. Deels kun je dit uit de natuur halen, maar dat ligt ook weer aan het terein van je route. Je zal hier regelmatig dus ook dingen voor moeten bepakken, of ruimte houden in je bepakking om onderweg dingen te verzamelen om mee te nemen.

Al met al genoeg om rekening mee te houden dus. Maar het spel weet dit alsnog prima in balans te houden, waardoor het prima te doen blijft om alles te managen. Op de recommended difficulty is het voor mij, als seasoned maar absoluut niet-tactische gamer fijn voor casual. Er zijn nog 2 opties die moeilijker en 2 die makkelijker zijn, met daarnaast nog wat custom opties.

Genoeg over management en survival.

Game is duidelijk geen 3A game van een grote studio. Zeker tijdens bewegende beelden, zei het door camera of door animaties, is dat goed te zien. Ik ben zelf wel erg fan van cartoony graphics, dus daar heb ik echt geen problemen mee. Maar het is meer de kwaliteit van 3D modellen, textures, shaders, en animaties die het weggeven. Het is wat outdated. Desalniettemin ben ik niet ontevreden over hoe het eruit ziet. Dit is met getweakte custom settings op mijn Steam Deck, gecapped op (een stabiele) 30fps:




Wat ik ook erg waardeer is dat er naast "gewoon" Engels een optie is voor Mongoolse voice-acting. Ik hou persoonlijk van zulke touches. Wel moet je dan echt blijven opletten, ondertiteling blijft niet lang staan en gesprekken zijn niet te herhalen. Ff niet opletten en je mist waar het over ging .

Dan heb ik het nog niet over het momenteel meest controversiële gehad: de corruption. Dat is met een reden. Meningen zijn bij spelers erg verdeeld, maar persoonlijk heb ik nog weiniv te zeggen erover. Deels omdat ik het spel kocht nadat het erin zat, en er dus anders in stap dan eerdere spelers. Deels omdat ik de corruption nog niet tegen ben gekomen omdat ik zo afgeleid was met andere dingen bekijken dat ik nog niet zo ver was gekomen. En deels omdat dit aspect voor release compleet reworked gaat worden en dus nog compleet veranderd. Hoe dan ook, voor context: het idee is dat je dit onder controle moet houden. Het is niet mogelijk hier compleet vanaf te komen, het gaat juist om het balanceren van de controle hierop en je andere taken. Wel kan het uitgezet worden overigens, maar dan zal je de main story niet kunnen spellen daar die hiermee verworven zit.

Al met al is het geen spel voor de die-hard gamer, zowel grafisch als gameplay-wijs niet. Maar wel een leuk casual tijdverdrijf voor als je gewoon lekker op de bank wil relaxen maar wel iets meer wil doen dan simpel TV kijken. Er is genoeg om rekening mee te moeten houden dat het je bezig houdt, maar het is niet zo diep en complex dat je er echt goed voor moet gaan zitten. Ook moet het onderwerp je aanspreken. Hoewel ik het niet puur een spel voor paardenmeisjes vind (en denk dat het feit dat het wel regelmatig zo wordt gezien juist meewerkt aan de negatieve opmerkingen van sommigen online doordat het niet echt past), en het zeker niet enkel om het verzamelen en vertroetelen van paarden gaat, zijn "13e eeuws Mongolië", "courierswerk" en "paarden" wel de hoofdonderwerpen wat je overal terug ziet in de gameplay. Je moet het niet gaan spelen als je liever alles te voet doet.

Ook is het spel duidelijk nog early access. Er staat nog een jaar development voor gepland, met een hoop extra features en bugfixes, en verdere uitbreiding van de huidige systemen. Dat is met regelmaat te merken. Zo zijn de animaties van wilde dieren bijv. soms wat houterig, alsof er maar een paar frames gerenderd worden, en heb je deze prachtige, zeer nuttige tip regelmatig in het laadscherm:


Als afsluiter, de huidige roadmap tot release. Dingen als extra rassen, character customisation, en falconry vind ik interesante toevoegingen, tereijl ik nieuwschierig ben naar de corruption rework en natuurlijk de main story.