Dit is de zoveelste keer dat ik weer een halve vertaling zie van "solid caps". Even het hele verhaal erbij:
Gewoonlijk worden als bulk condensatoren (=condensatoren met 'heel grote' capaciteit) aluminium elektrolytische condensatoren gebruikt waarin een vloeibaar elektroliet zit. Sinds een jaar of tien geleden is een nieuwe bulktechnologie waarin het vloeibare elektroliet overbodig is geraakt door het gebruik van hetzelfde soort geleidende polymeren als in high-end potmeters (ipv aluminium sheet). Dit maakt het nog steeds een gelaagde elektrolytische condensator net als aluminium elektrolytische zooi. Deze techniek is lang helemaal niet zo geweldig geweest, met problemen bij hoge temperaturen en een hoge zelfontlading. Nippon Chemi Con (United Chemical Concern, japan) heeft op een gegeven moment iets geweldigs gedaan en conductive plastic condensatoren gemaakt die én beter zijn op elk elektrisch gebied én goedkoop genoeg én robuust genoeg. De fundamentele eigenschap van deze condensatoren is over het algemeen echter enkel dat ze een héle lage ESR hebben (op/ontlaadweerstand) en hoge dI/dt en dV/dt-tolerantie, verder kun je voor grote capaciteiten beter tantaal nemen (nog veel kleiner en robuuster, maar kan niet tegen hoge dV/dt) of high temperature aluminium elektrolytische condensatoren.
Daarbij komt dat 'solid caps' puur een marketingterm is. Ja, ze zijn van een vast materiaal gemaakt maar het is nog steeds een rolletje films wat erin zit. Bovendien, elk condensatortype is minstens 99,999% vaste stof, en bijna alle andere typen condensatoren die je als sterveling zult tegenkomen is 100% solid, sterker nog, velen zijn écht monolitisch. Om deze term te gebruiken is het herhalen van marketing en gaat voorbij aan het punt. Om te zeggen dat ze massief zijn is onzin, dat zijn ze niet, dat zijn wel bijvoorbeeld multilayer keramische condnesatoren. Solid wordt expres gebruikt als marketingterm vanwege de tweede betekenis die 'betrouwbaar' impliceert, om het onderbuikgevoel van de 'bad caps'-generatie aan te spreken. Bad caps (waar het elektroliet het begeeft) zijn echter helemaal geen inherente eigenschap van aluminium elektrolytische condensatoren, de meest betrouwbare bulk condensatoren zijn zowaar dit soort, maar een fabricagefout/bezuinigingsmaatregel (verkeerd elektroliet danwel spanningspieken buiten de toleranties).
Wat er zou moeten staan is 'conductive polymer condensatoren'. Als je al gaat uitlichten dat er betere condensatoren worden gebruikt en je wilt persé daar een naam aan geven (in plaats van zeggen dat er 'speciale hoge-kwaliteit condensatoren' oid op zitten), gebruik dan de naam van wat het echt is. Wanneer een merk 'EPU' gebruik bedoelen ze Intersil's nieuwste generatie dc/dc controllers, wanneer een merk 'Solid Caps' gebruikt, bedoelen ze Nippon Chemi-Con P-serie condensatoren, specifiek meestal PXK, PSE en PXF (datasheet).
Wat een gezeik he, maargoed, dit is tweakers. Dit is geloof ik nog niks vergeleken bij sommige W&L-uiteenzettingen
.
Gewoonlijk worden als bulk condensatoren (=condensatoren met 'heel grote' capaciteit) aluminium elektrolytische condensatoren gebruikt waarin een vloeibaar elektroliet zit. Sinds een jaar of tien geleden is een nieuwe bulktechnologie waarin het vloeibare elektroliet overbodig is geraakt door het gebruik van hetzelfde soort geleidende polymeren als in high-end potmeters (ipv aluminium sheet). Dit maakt het nog steeds een gelaagde elektrolytische condensator net als aluminium elektrolytische zooi. Deze techniek is lang helemaal niet zo geweldig geweest, met problemen bij hoge temperaturen en een hoge zelfontlading. Nippon Chemi Con (United Chemical Concern, japan) heeft op een gegeven moment iets geweldigs gedaan en conductive plastic condensatoren gemaakt die én beter zijn op elk elektrisch gebied én goedkoop genoeg én robuust genoeg. De fundamentele eigenschap van deze condensatoren is over het algemeen echter enkel dat ze een héle lage ESR hebben (op/ontlaadweerstand) en hoge dI/dt en dV/dt-tolerantie, verder kun je voor grote capaciteiten beter tantaal nemen (nog veel kleiner en robuuster, maar kan niet tegen hoge dV/dt) of high temperature aluminium elektrolytische condensatoren.
Daarbij komt dat 'solid caps' puur een marketingterm is. Ja, ze zijn van een vast materiaal gemaakt maar het is nog steeds een rolletje films wat erin zit. Bovendien, elk condensatortype is minstens 99,999% vaste stof, en bijna alle andere typen condensatoren die je als sterveling zult tegenkomen is 100% solid, sterker nog, velen zijn écht monolitisch. Om deze term te gebruiken is het herhalen van marketing en gaat voorbij aan het punt. Om te zeggen dat ze massief zijn is onzin, dat zijn ze niet, dat zijn wel bijvoorbeeld multilayer keramische condnesatoren. Solid wordt expres gebruikt als marketingterm vanwege de tweede betekenis die 'betrouwbaar' impliceert, om het onderbuikgevoel van de 'bad caps'-generatie aan te spreken. Bad caps (waar het elektroliet het begeeft) zijn echter helemaal geen inherente eigenschap van aluminium elektrolytische condensatoren, de meest betrouwbare bulk condensatoren zijn zowaar dit soort, maar een fabricagefout/bezuinigingsmaatregel (verkeerd elektroliet danwel spanningspieken buiten de toleranties).
Wat er zou moeten staan is 'conductive polymer condensatoren'. Als je al gaat uitlichten dat er betere condensatoren worden gebruikt en je wilt persé daar een naam aan geven (in plaats van zeggen dat er 'speciale hoge-kwaliteit condensatoren' oid op zitten), gebruik dan de naam van wat het echt is. Wanneer een merk 'EPU' gebruik bedoelen ze Intersil's nieuwste generatie dc/dc controllers, wanneer een merk 'Solid Caps' gebruikt, bedoelen ze Nippon Chemi-Con P-serie condensatoren, specifiek meestal PXK, PSE en PXF (datasheet).
Wat een gezeik he, maargoed, dit is tweakers. Dit is geloof ik nog niks vergeleken bij sommige W&L-uiteenzettingen