Ik vind het niet van bijzonder veel zelfstandigheid getuigen om zomaar klakkeloos de verhalen uit de bijbel als feiten aan te nemen. Verhalen zijn veranderd, geromantiseerd, door de jaren heen. Je kan toch niet verwachten dat een verhaal waar geen enkele controle op is geweest tegenwoordig hetzelfde is zoals het duizenden jaren geleden was geschreven?
Dus laten we even rationeel zijn, stel je nou eens voor dat je sommige verhalen - niet alle - met een korrel zout moet nemen. Doe eens alsof 4000 (of 8000) jaar geleden een overstroming van een gebied van enkele honderden vierkante kilometers werd gezien als zondvloed. Noach voelde dit aankomen (wellicht zag hij gewoon dat een gletcher aan het smelten was, waarachter een enorme hoeveelheid water school) en bouwde een boot. Hij heeft geen radio die hem verteld om welk gebied het gaat, er zijn geen redding helicopters, en hij kon niet weten welk gebied slachtoffer zou worden omdat hij simpelweg geen gedetailleerde (diepte?) kaarten had van dat gebied.
Overstroming begint rustig, hij pakt z'n boot, stopt er een lading verzamelde dieren in, overstroming wordt heviger, hij drijft wat rond voor wie-weet hoe lang, en op een dag.. nouja, het verhaal met de duif.
Als je logisch nadenkt zul je toch wel doorhebben dat dit verhaal mooier is gemaakt dan het daadwerkelijk was, door de jaren heen? Een Paus die besloot op een gegeven moment het verhaal spannend te maken - alle bergen stonden onder water! (Maar niet in China en Japan, waar ik geen zondvloed verhalen van ken).
Dus mocht je het met me eens zijn valt de discussie een beetje weg, er was geen schil van water, en zeker niet een schil die al het land en alle bergen onder water zette.
Nu ben ik niet gelovig, maar ik ben ook opgegroeid met de bijbel - ik heb het als kind altijd als met een korreltje zout genomen. Een kern van waarheid misschien, voor de rest morele verhalen, leerzaam en interessant. Maar niet meer dan dat. Zeker niet een ~9 km. diepe overstroming.
Point being: Neem niet alles zo letterlijk, denk zelf ook een beetje na. Dit gaat ook op voor wetenschappers, die hele big-bang vind ik zelf niet bepaald een zaligmakende theorie
Maargoed, wetenschap staat mij meer aan dan geloof, als iets niet bewezen kan worden wil dat niet zeggen dat het niet bestaat. Maar aan de andere kant (geloof kant), als iets niet bewezen kan worden... waarom dan toch geloven in iets wat toch best wel vreemd is?
Er zijn mensen die geloven in
the Flying Spaghetti Monster, mag je ze ongelijk geven? Zijn ze gek?