Ok, voor Jag dan nog maar een keer. Je moet niet met versterkers gaan meten, en interessante verhalen vertellen. Daar gaat het namelijk niet om.
Het gaat erom dat als je de boel aansluit, de muziek die eruit komt mooi klinkt. En als jij daar 1kHz op wilt zetten moet jij weten. Maar die ingenieurs die er aan gewerkt hebben, weten er echt wel iets van (hoogstens heeft de directeur het budget geknepen).
Nog ff over de kabels: waarom denk je dat die dure kabels er zijn? Hebben er mensen geld teveelofzo? Nee, echt niet. Maar in de jaren 80 kwamen een aantal audiofreaks erachter dat het met de ene kabel mooier klonk dan met de andere. Toen zeiden de ingenieurs ook dat dat niet kon, omdat
zij het niet meten konden. (oftewel:"jij bent niet wetenschappelijk bezig, ik wel, dus ik heb gelijk, en ik zeg dat het niet kan"). Empirisch bewijs kan dan wel enigzins subjectief zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat het niet
kan.
Later zijn ze pas echt gaan meten, en kwamen er achter dat er toch wel een hoop meetbare factoren waren (inductie en weerstand). Maar zoals het de 'wetenschap' betaamd is daar nooit iets over gezegd. Laat staan:
"Sorry, we zaten fout."
En als muziek mooier klinkt als je eerst 3 rondjes draait voordat je een cd-tje op zet, wat dan nog. Ok, het is onzin (ja?) maar als je er een wijntje bij drinkt, klink het ook mooier. Dan drink je er toch lekker wat bij?
Over klasse A (buizen) en klasse B (transistor) valt ook nog heel wat te zeggen. Toen de transistors de boel overnamen in de 7-ties waren de mensen die hun buizen mooier bleven vinden klinken ook "dom" ouderwets en nostalgisch. En kijk nu eens: ze zijn er nog steeds.
En bij transistor versterkers worden er allerlei trucs toegepast (klasse A/B) om het als een buis te laten klinken. Wat er namelijk gebeurt is dat de mooie sinusvorm even blijft "hangen" bij de 0 V, en dan met een schokje weer verdergaat. dat komt omdat hij van positief naar negatief eerst een spanning op moet bouwen. Bij klasse A is er geen overgang, die spanning is er al. (daarom gebruikt hij ook zoveel stroom). Dan krijg je niet-harmonische vervorming, die het menselijke gehoor veel eerder oppikt, omdat het niet natuurlijk is (in het binnen-oor ontstaan ook harmonische vervormingen door het trillen van je trommelvlies, stijgbeugel, haartjes enz).
Waarom ik daar nu zo tegen tekeer ga, is dat vooral japanse mainstream versterkers er altijd op papier heel goed uit zagen. De specificaties zijn altijd fantastisch. En dan komt er zo'n eigenwijs engels versterkertje met specs van niks, en een kast die eruit ziet oftie in een garage in elkaar gekutseld is. En die speelt ze allemaal naar huis. Ra ra hoe kan dat?
Ik denk omdat die (ff voor't gemak) japanse ingenieurs niet steeds naar het resultaat geluisterd hebben. En die engelsen niet alleen ingenieurs, maar ook liefhebbers zijn die steeds weer luisteren of het ook inderdaad goed klinkt. En 'toevallig' zaten daar altijd enorme voedingstrafo's in.
En nog weer een keer: het gaat om de muziek, niet om de techniek. En naar muziek moet je luisteren

en niet over lullen (of zoveel typen zoals ik nu doe

)
Ga naar een goede audiowinkel en neem je favoriete cd's mee
(Sorry als het een beetje vaag verhaal is hier en daar)
[edit: \ en / verkeerd-om, typo's]