Gathering of Tweakers

Als je een apparaat van een bepaald vermogen op het net wil aansluiten mag je die gewoon niet in een keer aanzetten van de energieleverancier. Denk dan een draaistroomotoren van een bepaald vermogen. Een normaal woonhuis kan nooit genoeg invloed hebben op de rest van het stroomnet.

quote:

ssj3gohan schreef op zondag 11 mei 2008 @ 09:57:
Dit leidt trouwens tot de volgende vraag: zitten er ook monsterlijke condensatoren in verdeelkastjes en transformatorhuizen om dit effect te ondervangen?

Nee, die zitten er niet (tenminste niet in woonwijken). Het "effect" is blijkbaar niet zodanig dat dit nodig is. Het net (ook in een woonwijk) is redelijk sterk hoor....

quote:

ssj3gohan schreef op zondag 11 mei 2008 @ 09:57:
We dwalen teveel af als we het daarover gaan hebben, de intuitieve uitleg die in de meeste manuals wordt gegeven is dat bij een plotselinge stroomvraag de inductie in je stroomkring voor een spanningsval kan zorgen, maar feitelijk is het terug te brengen op de vervorming die je aanhaalde in je verhaal.

Dit leidt trouwens tot de volgende vraag: zitten er ook monsterlijke condensatoren in verdeelkastjes en transformatorhuizen om dit effect te ondervangen? Weet iemand dit?

Heel simpel, nee. Zou ook niet veel zin hebben, want de lading van een condensator is gelijkspanning, en het openbare net wisselspanning. Is een heel ander fenomeen dan die pulserende gelijkspanning in het voorgaande verhaal. Dat is meer op het gebied van electronica en (zoals het vroeger heette, zwakstroomtechniek), dus transmissiekabels etc. Die zware inschakelstromen gaan over energietechniek, waar weer andere zaken aan de orde komen.

Het antwoord van TrailBlazer is correct. Zonder uitgebreid hierop in te gaan, hiervoor zijn eenvoudige middelen beschikbaar om dat inschakelen in één of meer trappen te laten plaats vinden. Is verplicht boven een bepaald vermogen en men houdt hiermee de inschakelstroom binnen de perken.

Ahja, de verhalen dat de faculteit even naar het energiebedrijf moet bellen voordat ze de high-speed windtunnel aanzetten komen weer naar boven

Daar zal dan heel misschien de getrapte inschakeling niet goed mogelijk zijn geweest, althans niet optimaal, maar wat me ook heel aannemelijk lijkt, is dat helemaal afgezien van dat ongetwijfeld forse inschakelmoment die windtunnel zo'n enorm hoog electrisch vermogen zou gaan vragen, dat hier met bijschakeling van extra vermogen op geanticipeerd moest worden.

quote:

battler schreef op woensdag 07 mei 2008 @ 10:38:
We hebben hier een discussie op me werk, en ik hoop dat jullie hier een einde aan kunnen maken. De stelling: Energie wordt efficiënter getransporteerd over een dikwke kabel dan over een dunnere kabel.

Mij staat nog iets bij dat hoe dikker de kabel is, hoe minder verlies van energie er optreedt.
Aan de andere kant wordt er beweerd dat hoe groter de oppervlakte van een kabel hoe groter de oppervlakte waarop energie verloren kan gaan.

Battler, beide stellingen zijn juist maar als je het echte probleem gaat bekijken kan je om de laatste stelling heen door een technisch “trucje “toe te passen zodat het niet meer geldt en het juist andersom waar is. Het onderliggende principe hier is dat je dit soort zaken niet 1-op-1 kan opschalen zonder "gestraft" te worden

Er spelen voor transmissielijnen meerdere technische zaken mee en ze zijn hier niet allemaal gepasseerd. Voor hoogspanning transmissielijnen, zeg 50 Hz en 200 kV gelden er andere regels dan voor een ondergrondse geïsoleerde kabels.

Als je het vermogen van de transmissielijn door een enkele conductor laat stromen dan is de conductor nog relatief klein maar is de hoge spanning van 200 kV zo hoog dat er coronaverlies optreedt. . .dat wil zeggen dat er ontladingen in de lucht ontstaan vanwege ionisatie van de lucht. Op een gegeven moment zijn deze verliezen zo groot dat het niet meer aanvaardbaar is om een enkele ader te gebruiken, mede omdat er onder bepaalde omstandigheden dan een soort bliksemontlading kan onstaan waardoor er grote schade zou onstaan.

Om het oppervlakteverlies van de conductor naar de lucht te verminderen worden er in plaats van 1 ader bijvoorbeeld 4 aders (per fase) gebruikt die in de vorm van een vierkant van elkaar gepositioneerd worden. . .de 4 aders worden door afstandhouders apart gehouden. De 4 aders, op de hoeken van een vierkant met zijden van zeg 20 cm, vormen in wezen een extra dikke "hoogspanning ader" met een fictieve diameter van ruwweg 28 cm terwijl elke aluminium ader (met een kern van staal) op zich maar 1 of 1,5 cm in doorsnede is.

De “doorsnelde” van 28 cm geldt niet voor de stroom maar voor het hoogspanningsveld om de 4 aders heen t.o.z.v. de lucht en zo worden de verliezen sterk gereduceerd omdat de spanning gradiënt sterk afgezwakt wordt t.o.z.v. een enkele ader. In deze zin zijn de verliezen naar de lucht via coronaontlading veel, veel kleiner dan voor een enkele dikke ader en de energietransport is veel efficiënter vanwege het grote (fictieve) kabeloppervlak. In plaats van het gebruik van een dikke holle kabel is het voor een transmissielijn veel economischer om 4 dunne aders per fase te gebruiken en daardoor met dunne draden een "dikke" ader te simuleren.

Vortex2 wijzigde dit bericht 12-05-2008 13:24 (3%)

Heel goed Vortex2, maar ik heb gezien het formuleren van die stelling zo'n vermoeden dat dit niet echt werd bedoeld door die collega's van TS.

Techneut wijzigde dit bericht 12-05-2008 17:47 (65%)

quote:

ssj3gohan schreef op zondag 11 mei 2008 @ 11:42:
Ahja, de verhalen dat de faculteit even naar het energiebedrijf moet bellen voordat ze de high-speed windtunnel aanzetten komen weer naar boven

Ik ken de verhalen uit het verleden, dat ze tijdens voetbalwedstrijden niet mochten pompen