PKK is blijkbaar toch niet de kleine dictator zoals sommigen verwachtte? Wellicht als jullie naar een bijeenkomst waren gekomen, dan had je gemerkt dat er ruimte genoeg was voor discussie.
Los daarvan: Ik neem aan dat menig front-ender de frustratie deelt dat hij wel eens pitcht voor een opdracht, maar deze voor zijn neus voorbij ziet gaan aan een beunhaas (het neefje) die vervolgens complete troep oplevert?
Waar ligt dit aan? Aan de beunhaas? Of aan het probleem dat de opdrachtgever de beunhaas niet van de front-ender kan onderscheiden? Natuurlijk zijn er front-enders onder jullie die de overtuigingskracht hebben van een profeet, maar een heleboel front-enders weten dit probleem niet helder over te brengen op de opdrachtgever. Als onderaannemer is het nog lastiger, jij moet je opdrachtgever (vaak een reclamebureau) overtuigen en die moet de klant ook nog eens zien te overtuigen.
Daarom is het slim om het via de andere weg te spelen. Je bundelt je krachten met andere front-enders en legt de klant uit dat hij bij het verstrekken van een opdracht moet letten op een front-end-certificaat, omdat hij anders omzet mis loopt (browser-compatibiliteit, accessibility, zoekmachine-optimalisatie zijn vaak niet primaire aandachtspunten van beunhazen). Je maakt gezamenlijk een website waarop je bedrijven die zich oriënteren voor hun nieuwe website haarfijn (in niet-geek taal, maar in marketingtermen) uitlegt waarom het zo belangrijk is en welke vragen hij moet stellen aan het bedrijf wat hij in gedachte heeft.
Kortom, je maakt een ondoorzichtige markt (met een heel negatief en onbetrouwbaar imago) professioneel, transparant en toegankelijk (althans, daar doe je een poging toe).
Ik snap eigenlijk niet waarom hier zoveel mensen tegen zijn? Ok, ik snap dat mensen problemen kunnen hebben met PKK en zijn rol, ik ben daarom blij met de kandidatuur van Lon, dan is er tenminste keuze. Maar aan de andere kant, wees blij dat PKK geen penningmeester wil worden, want die begroting klopt van geen kanten!

Maar in plaats van het bekritiseren van de begroting, zou het prettig zijn als er iemand constructief naar voren stapt en daar zijn licht op laat schijnen.
Dan het puntje certificering: Er is hierover nog NIETS besloten, er wordt slechts gediscussieerd. Er zijn een aantal voorstellen gedaan en daar is over gestemd door mensen die zich ermee wilden bemoeien (en iedereen MAG zich er mee bemoeien, als je maar naar voren treedt, geheel democratisch.). Waar komen de spookverhalen vandaan dat het zou gaan om een W3C-validatie van door jou gemaakte websites?
Zoals het er nu naar uit ziet gaat het erom dat je inzicht hebt in front-enden. Dat je kunt laten zien dat je keuzes weloverwogen zijn. Er is niet per se 1 goede optie, als je maar kan vertellen wat je afwegingen geweest zijn. Quote uit het huidige voorstel voor certificatie:
quote:
Tijdens het examen wordt de kandidaat een ontwerp van een site getoond, en wordt hem gevraagd hoe hij enige features zou implementeren. Elk antwoord dat van redelijke CSS-kennis getuigt, wordt goedgerekend (dwz. de kandidaat is niet verplicht “de beste” methode te noemen, omdat zo’n methode zelden bestaat.)
Tijdens het examen wordt de kandidaat ondervraagd over de CSS van een recent door hem opgeleverde site. De kandidaat mag deze site zelf uitzoeken. Hij dient de keuzes die hij in de CSS gemaakt heeft, te verdedigen (“waarom float je deze div?”). Ook hier wordt elk redelijk antwoord goedgerekend.
Zie het als je rijbewijs: tijdens het afrijden gaat het erom dat je rijvaardig bent, niet dat je tot op de centimeter van de stoeprand een auto kan fileparkeren. Je mag best 55 km/h rijden, als je dat doet om mee te rijden met het overige verkeer, maar niet als je dat doet om te kunnen bumper-kleven.
Kijk eens rond in andere branches, certificering is zo gek nog niet:
-
www.ffp.nl
-
Google Adwords Professional
PKK wil in zijn plan de scholen opleiden en opleidingsmateriaal verstrekken door artikelen te vertalen, ik denk zelfs dat opleidingen een belangrijke rol kunnen spelen in het certificeren van de leerlingen. In afstemming met het
Gilde zou je bijvoorbeeld kunnen afspreken dat studenten die een bepaald practicum met succes afgelegd hebben een certificaat krijgen. Op die manier breng je al in een vroeg stadium de studenten in aanraking met het
gilde en kunnen ze voorts zelf beslissen of ze dieper in de materie willen duiken.
Wat mij verbaast is dat er nog (bijna) niemand over de naam
Gilde gevallen is. Dit klinkt mij veel te knullig in de oren. Een
gilde brengt ambachtelijke, authentieke associaties met zich mee met jarenlange tradities, wat ik niet echt terug vind in zoiets moderns als webdesign. 'Natuurlijk' zien wij front-enden zelf bijna als kunst, maar in de ogen van ieder ander zijn we gewoon programmeurs/computergeeks. Ik zou liever een naam zien als "Vereniging front-end Programmeurs" of "Associatie Front-end Professionals", waarbij de gemiddelde marketing-manager zelf kan bedenken waar deze vereniging toe dient, maargoed, ik aanschouw het probleem dan ook vooral vanuit commercieel perspectief.