De laatste tijd wordt er in de java wereld veel gebruik gemaakt van frameworken per laag in je applicatie. Hibernate voor de persistence laag, struts voor presentatie laag en spring om alles bij elkaar te lijmen.
Hebben jullie ook niet het gevoel dat je voor elke business applicatie zowat hezelfde moet doen: bepalen van het domainmodel, businessrules bepalen van het domainmodel, gui schrijven en de database maken. Meestal komt ook dit weer op hetzelfde werk: domainmodel omzetten naar een database (dit is gewoon regeltjes vormen die je aan iedereen kan aanleren en trouwens rechtstreeks kan afleiden uit het domainmodel).
Voor elk systeem moet er een login voorzien worden, die ook een gui implementatie moet krijgen. Voor elk systeem moet er per domainobject een scherm worden gemaakt waarbij je records toevoegt,verwijderd, opzoekt,..
Waar zit de variatie, de moeilijkheid voor de programmeur? Is het omdat je in de praktijk te maken krijgt met meerdere databases dat je moet koppelen, oude gegevens aan nieuwe, optimalisaties van query's? Waar zit de uitdaging? Dit is misschien ook een antwoord op mijn eigen vraag, Niet iedereen gebruikt access als een oplossing voor zijn bedrijf omdat het simpelweg tekort schiet voor bovengenoemde zaken.
Is er geen manier om bovenstaande te genereren? Database en domainmodel als invoer, n-tier systeem als invoer.
Wat is het nut van het schrijven van een eigen Or/mapper als er Hibernate bestaat, wat is het nut van het schrijven van een eigen MVC voor gui's in java als er JSF en Struts bestaat,
Is er nog toekomst als programmeur van business applicaties als ze in de toekomst misschien kunnen worden gegenereerd?
Hebben jullie ook niet het gevoel dat je voor elke business applicatie zowat hezelfde moet doen: bepalen van het domainmodel, businessrules bepalen van het domainmodel, gui schrijven en de database maken. Meestal komt ook dit weer op hetzelfde werk: domainmodel omzetten naar een database (dit is gewoon regeltjes vormen die je aan iedereen kan aanleren en trouwens rechtstreeks kan afleiden uit het domainmodel).
Voor elk systeem moet er een login voorzien worden, die ook een gui implementatie moet krijgen. Voor elk systeem moet er per domainobject een scherm worden gemaakt waarbij je records toevoegt,verwijderd, opzoekt,..
Waar zit de variatie, de moeilijkheid voor de programmeur? Is het omdat je in de praktijk te maken krijgt met meerdere databases dat je moet koppelen, oude gegevens aan nieuwe, optimalisaties van query's? Waar zit de uitdaging? Dit is misschien ook een antwoord op mijn eigen vraag, Niet iedereen gebruikt access als een oplossing voor zijn bedrijf omdat het simpelweg tekort schiet voor bovengenoemde zaken.
Is er geen manier om bovenstaande te genereren? Database en domainmodel als invoer, n-tier systeem als invoer.
Wat is het nut van het schrijven van een eigen Or/mapper als er Hibernate bestaat, wat is het nut van het schrijven van een eigen MVC voor gui's in java als er JSF en Struts bestaat,
Is er nog toekomst als programmeur van business applicaties als ze in de toekomst misschien kunnen worden gegenereerd?