Snowwie schreef op zondag 19 december 2004 @ 18:44:
Iedereen kent zo'n beetje dit plaatje wel (er zijn er genoeg van te vinden op het
internet). Betreft een zeer lang belichte foto die is gemaakt door de Hubble Space
Telescoop en laat duizenden, misschien zelfs wel miljoenen sterrenstelsels zien in
de onmetelijke diepte van het heelal.
Maar wat ik nu niet begrijp, waar zijn de voorgrondsterren van onze eigen Melkweg? Ik zie er maar hooguit twee, de heldere witte links in het midden, en de ietwat vagere gele in het midden boven.
[
afbeelding]
Bekijk je dan een foto van M31, dan zie je wel een hoop sterren op de voorgrond.
[
afbeelding]
De versie die ik hiervan hed was minder blurry....maar die was ook 63mb groot
edit:
2.0
ff naar de pagina ervoor gelinked

Schitterende fowtow!!!111oneone
Niet alle sterren heb (nog/al) planeten.
Hoezo niet erg slim? Kun kunt het achterste van een ezel wijsmaken dat er planeten om andere sterren hangen, daarmee is ie nog niet slim. Statische intelligentie(kennis ala trivia) <> dynamische intelligentie IQ, Eq etc etc.
En als ik 1 ster vindt zonder planeten betekend al dat de stelling "Alle planeten hebben sterren" onwaar is. En er zijn nu eenmaal (dwerg)sterren zonder planeten, dus is het antwoord op zijn vraag "Nee."
In dat opzicht overtreft de intelligentie van die jongen die van jou zeker. Hij denkt er nl. over na ipv gewoon de inhoud van het astronomie boek op te ratelen...
Osiris schreef op maandag 20 december 2004 @ 13:13:
Wat ik dan wel weer vreemd vind: Waarom zien wij 's nachts niet 1 grote heldere verlichte ruimte? (er zijn miljarden miljarden sterren in ons heelal enzo) Volgens mij komt het "zwarte" door stof en andere gas-dingen die het licht van vele sterren tegenhoud.. Da's logisch.. Maar als er in zo'n "zwart" stukje heelal (dus zonder voor ons zichtbare sterren) dus stof en gas zit, waarom zien we dan wél die deep field objects?

Sommige objecten geven radiogolven, gammastraling of neutrino flows.
Deze trekken zich vrij weinig aan van de ondoordringbaarheid van gassen en stof voor het zichtbare spectrum en zijn wel te meten. Radiotelescoop arrays hebben vaak een enorme diameter, deen aan de shcotels bij westerbork, arecibo in puerto rico of het geplande project met een serie van schotels in grootbritannië, nederland, belgie en duitsland, om een gecombineerde radioschotel te maken met een diameter van 500 km.
Daar kan de hubbel natuurlijk niet aan tippen met zijn speghel van enige meters.De hubble concentreerd zich voornamelijk op het zichtbare spectrum en wat er omheen zit.
[
Voor 9% gewijzigd door
Rey Nemaattori op 20-12-2004 17:20
]