tijd wat is dit ???

[deiktisch1]

Zou iemand mij eens kunnen uitleggen wat tijd is,het klinkt raar maar als je er over nadenkt is het niet zo raar. Ik zou het met een paar voorbeelden proberen uitteleggen.
Tijd is een bedenksel van mensen, tijd word omschreven in de van dale als "voortgang en opeenvolging van de gebeurtenissen als een ononderbroken eenheid", wat zo iets betekent als schema van verdeling en benoeming van de voortgang van regelmatig terugkerende astronomische verschijnselen.
Mensen hebben een eenheid met elkaar afgesproken die wij tijd noemen, ik zou mij van deze afspraak niks aan kunnen trekken en kunnen denken "wat een onzin", maar dan bestaat tijd niet meer voor mij, immers tijd is een afspraak gemaakt door een hand vol geleerde.
Maar dan word het wel een hele raar wereld, want je word niet ouder maar ook niet jonger. De oerknal bestaat niet, einstein met ze relativiteit theorie is onzin, kortom eigelijk is alles en iedereen is gebonden aan tijd.
Dus mij vraag is wat is tijd ??

[Verwijderd]

doe es zoeken in dit forum...

[Verwijderd]

Op woensdag 03 januari 2001 21:27 schreef Klaveren het volgende:
Zou iemand mij eens kunnen uitleggen wat tijd is,het klinkt raar maar als je er over nadenkt is het niet zo raar. Ik zou het met een paar voorbeelden proberen uitteleggen.
Tijd is een bedenksel van mensen, tijd word omschreven in de van dale als "voortgang en opeenvolging van de gebeurtenissen als een ononderbroken eenheid", wat zo iets betekent als schema van verdeling en benoeming van de voortgang van regelmatig terugkerende astronomische verschijnselen.
Mensen hebben een eenheid met elkaar afgesproken die wij tijd noemen, ik zou mij van deze afspraak niks aan kunnen trekken en kunnen denken "wat een onzin", maar dan bestaat tijd niet meer voor mij, immers tijd is een afspraak gemaakt door een hand vol geleerde.
Maar dan word het wel een hele raar wereld, want je word niet ouder maar ook niet jonger. De oerknal bestaat niet, einstein met ze relativiteit theorie is onzin, kortom eigelijk is alles en iedereen is gebonden aan tijd.
Dus mij vraag is wat is tijd ??

wat een onzin sorry dat ik het zeg, je kan een verschijnsel niet negeren ofzo hoor. Je kan het alleen anders benoemen. Net zoiets als ik zeg dat de 3e dimensie niet bestaat ofzo, dan ben ik in een keer een vlak:?

[Verwijderd]

Tijd is inderdaad de opeenvolging van momenten, maar het is niet zo dat wetenschappers tijd bedacht hebben. Die hebben er alleen een eenheid aan gegeven. Tijd zelf kun je niet negeren, net zoals je niet kunt negeren dat afstand bestaat. Je kunt wel zeggen dat meters niet bestaan, maar de afstand is er nog steeds.

[JackBol]

tijd is een mooi verzinseltje voor iets dat we totaal niet begrijpen...

met tijd is zo verekkes veel mogelijk (terug reizen in de tijd IS mogelijk --> feit) maar met de bekrompen sensortjes in onze kop kunnen we het niet waarnemen... laat staan begrijpen.

het enigste wat we snappen is dat het automatisch vooruit gaat. (wat overigens nog niet eens bewezen is, maar voor het gemak aangenomen)

Mensen die het tegendeel proberen te bewijzen zijn het bewijs voor bekrompenheid.

[JackBol]

voor de ongelovigen:
http://news.bbc.co.uk/hi/english/sci/tech/newsid_841000/841690.stm

PS. wat met energie kan, kan ook met materie...

[Morgoth]

dirk-Jan> je bedoelt tijdreizen is mogelijk als het op een andere manier gaat dan mbv sneller dan het licht gaan?

[-=Confuzer=-]

Volgens mij is tijd niet een volwaardig natuurkundig proces. Ik denk dat het meer virtueel is.
Zoek maar eens door mijn replies voor mijn ideeen hierover

[JackBol]

Op donderdag 04 januari 2001 01:26 schreef morgoth het volgende:
dirk-Jan> je bedoelt tijdreizen is mogelijk als het op een andere manier gaat dan mbv sneller dan het licht gaan?

sterker nog, ik denk dat tijdreizen en lichtsnelheid alles met elkaar te maken heeft. Hoe precies weeet ik nog niet, maar ik ben erover aan het lezen/nadenken...

verders: als tijd een volwaardige dimensie is, is het net zo goed mogelijk om terug te gaan in de tijd. Anders beschouw ik tijd niet als een dimensie.

[Whaletyr]

Tijd is een entiteit die voorkomt dat alles tegelijkerteit gebeurt

[Verwijderd]

btw tijdreizen is al gebeurt.
als je een deeltje blijft verkleinen verliest het op een bepaalt moment tijd en massa. het deeltje is 1*10^-46 Sec terug in de tijd gegaan

[Lord Daemon]

Niet weer iemand die denkt dat je sneller dan het licht kan reizen door die proef! Als je daar nu eens een serieus artikel over had gelezen wist je dat er in feite niets vreemds aan de hand was; er was niets dat sneller dan het licht ging. De 'puls' was geen fysieke entiteit. In feite, als je die puls had gestopt vlak voor hij het gas binnenkwam was er alsnog een puls uitgekomen, want deze werd veroorzaakt door het licht dat er al eerder in was gekomen.

Maar nu tijd. Ik was bezig met het schrijven van een stukje over tijd om hier te posten, het is nog lang niet af, maar laat ik het toch maar neer zetten.

Gedachten over Tijd

Tijd wordt algemeen als de vierde dimensie beschouwt. Iedere gebeurtenis, althans iedere gebeurtenis in ons heelal, kan beschreven worden met behulp van vier coordinaten: drie voor de plaats in onze drie-dimensionale ruimte, en een voor het tijdstip waarop dit gebeurt. Waarin onderscheidt zich deze vierde dimensie van de andere drie? Het lijkt niet goed om te zeggen dat de eerste drie 'ruimtelijke uitgebreidheid' aangeven en tijd dat niet doet; want welke reden is er om uitgebreidheid in drie van de dimensies een andere naam te geven dan uitgebreidheid in de vierde (levensduur)? Het meest opvallende verschil is dat een object zich alle kanten op in drie van de dimensies kan bewegen, maar slechts een kant op in de vierde. Verder lijkt het dat tijd altijd even 'snel' gaat; men kan niet 'stil' staan in de tijd. In hoeverre zijn deze twee eerste opvallendheden correct, en wat voor implicaties bergen zij in zich?

Het eenrichtingsverkeer van de tijd

In de ruimtelijke dimensies kan men zich vrij bewegen. In de tijd echter is men gedoemd altijd een kant op te reizen. Hoe komt dit? Opeenvolgende 'ruimtes' in de tijd (momenten) verschillen in een belangrijk opzicht van opeenvolgende 'vlakken' in de ruimte: de vlakken in de ruimte vertonen alleen een onderlinge samenhang inzoverre zij dezelfde voorwerpen doorsnijden, maar het volgende vlak is niet af te leiden uit het vorige. Opeenvolgende momenten echter volgen logischerwijs uit elkaar. Ze zijn verbonden door causaliteit: moment A+1 moet noodzakelijkerwijs (even afgezien van quantumonzekerheden) volgen uit moment A. Wij zien dus dat naast elkaar gelegen momenten in de tijd causaal verbonden zijn, terwijl naast elkaar gelegen plaatsen in de ruimte plaatsen zijn waartussen beweging mogelijk is.
Het verband tussen plaatsen is dus de mogelijkheid tot beweging, het verband tussen momenten is dat ze uit elkander volgen.

Dat men vrijelijk door de ruimte kan reizen valt gemakkelijk te zien: de snelheid van een voorwerp ligt niet vast, en kan integendeel zeer gemakkelijk veranderd en zelfs omgekeerd worden. Indien een voorwerp eerst met snelheid V in de x-richting bewoog, en later met snelheid -V in de x-richting weer terug beweegt, dan komt het voorwerp noodzakelijkerwijs weer op dezelfde punten terecht. Althans, een punt met dezelfde coördinaten in de ruimte, want een punt met ook dezelfde coördinaat in de tijd kan men niet meer bereiken.

Dat men niet vrijelijk door de tijd kan reizen blijkt daaruit dat causaliteit een richting heeft. Beweging impliceert geen richting in de ruimte; zij geeft slechts een beweging in de ruimte weer. Een beweging staat gelijk aan een veranderende ruimtecoördinaat met het verstrijken van de tijd. Causaliteit daarentegen impliceert wel een richting: vooruit in de tijd. Dat wil zeggen: causaliteit definieert tijd. In plaats van over de tijdsdimensie zouden wij net zo goed over de causaliteitsdimensie kunnen spreken. Ik heb hier niet aangetoond dat er noodzaklijkerwijs causaliteit moet zijn in een wereld; ik heb niet aangetoond dat causaliteit logisch is, ik heb niet laten zien hoe causaliteit in zijn werk gaat. Maar ik wil wel het punt maken dat indien causaliteit optreedt er noodzakelijkerwijs een tijdsdimensie is die slechts eenrichtingsverkeer toelaat; tijd heeft een voorkeursrichting, omdat causaliteit slechts een kant op werkt.

De snelheid van tijd

Waarom gaat tijd met een constante snelheid voort? Waarom gaat hij niet soms langzamer, zodat de wereld in slow motion lijkt te bewegen? Deze vragen zijn volledig betekenisloos. Neem de eerste; zij impliceert dat tijd beweegt. Hoe zou hij kunnen bewegen, daar bewegen het afleggen van afstand in de tijd betekent? 'Tijd' heeft geen plaats en kan dus niet bewegen. Deze vragen komen op doordat men de tijd als een vierde ruimtedimensie ziet, waarin reizen goed gedefinieerd zou zijn. Maar in de tijdsdimensie zelf kan men het niet hebben over afstanden of snelheden; men heeft slechts opeenvolgende momenten die uit elkaar volgen.
Wat zou er moeten bewegen? Lichamen bewegen niet door de tijd; lichamen hebben opvolgers in volgende momenten, en indien deze op een andere plaats zijn zeggen wij dat ze bewegen. Maar door de tijd bewegen is volstrekt betekenisloos.

Ok, werpt men tegen, misschien kunnen lichamen niet door de tijd bewegen; maar er is een ding dat wel door de tijd beweegt: het heden. Waarom gaat dat dan altijd even snel?

Het gemakkelijke antwoord is dat wij snelheid meten met behulp van tijd. Als het heden twee maal zo langzaam door de tijd zou bewegen zouden ook al onze meetinstrumenten dat doen, inclusief onze hersenen, en zouden wij dus geen verschil merken. Het is dus zinloos om over een snelheid van het heden te spreken; zij beweegt slechts vooruit, en doet dit niet met een of andere snelheid.

Maar het feit dat ik dit het gemakkelijke antwoord noemde liet al dorschemeren dat er nog een antwoord is, en wel een moeilijker. Dat antwoord is: het heden bestaat niet.

Heden, toekomst en verleden

Wat hadden wij ons voorgesteld bij tijd? Een reeks opeenvolgende momenten, die in volgorde uit elkaar stammen. Hierin zouden wij al snel gewoontegetrouw een 'heden' postuleren: een tijstip dat 'echt' is, dat reeel is. Alle tijdstippen daarvoor zijn minder reeel: zij liggen wel vast, maar zijn niet meer het echte punt. Alle tijdstippen in de 'toekomst' zijn nog minder reeel: zij liggen nog niet eens vast, en kunnen nog vanalles worden.

Maar dit levert grote problemen op wanneer wij het proberen te combineren met onze eerder genoemde voorstelling van tijd. Stel je een waarnemer voor die buiten de tijd staat. Wat ziet hij? Een 'rij' van tijstippen; allen zijn een moment in het Universum, en zij liggen netjes 'naast' elkaar. (Vergeef de termen tussen aanhalingsteken, maar een mens moet zich bedienen van de taalelementen die tot zijn beschikking staan.) Wat zou het 'heden' nu inhouden? Een punt dat zich over deze rij van tijdstippen beweegt. Maar wacht eens! Hoe kan dit punt zich bewegen? Een beweging vereist een afgelegde afstand en een afgelegde tijd. In dit geval speelt onze tijd de rol van afstand. Wat speelt dan de rol van tijd? Dat kan dan alleen een hogere dimensie zijn, een tijdsdimensie buiten de onze om. Maar zou die dan aanleiding geven tot een veranderende 'tijd'? Nee, die zou slechts aanleiding geven tot een nieuwe rij, nu niet een van momenten, maar een van 'tijd'-en. Deze 'tijd'-en zouden zich van elkaar onderscheiden doordat het 'heden' op een andere plaats ligt. Maar dit zou in zo'n tijd zelf geen invloed hebben; de momenten in die tijd zouden niet veranderen door deze voorstelling van zaken. Het enige wat zij doet, in feite, is het postuleren van een onnodige tweede tijdsdimensie, waarin het heden zich zou bewegen. Als wij dan alleen de hedens als reeel beschouwen zitten wij nog steeds met een rij van hedens die allemaal even reeel zouden zijn; in feite zou de rij van opeenvolgende hedens volstrekt identiek zijn aan de rij van opeenvolgende momenten zonder 'heden'.

Wij zien dus dat het postuleren van een heden dat het enige reële is leidt tot het moeten aannemen van een nieuwe dimensie, en uiteindelijk leidt tot de uitgangssituatie, echter nu in een extra dimensie uitgespreidt en met momenten met lagere realiteitswaarden toegevoegd. Aangezien het in geen enkel opzicht iets uitmaakt voor ons behalve dat het ingewikkelder is dan wat we nu hebben, verwerpen wij de theorie dat er een speciaal punt in onze tijd is dat het 'heden' heet.

Maar het heden kan ik toch psychisch waarnemen?

Het is toch het geval dat er maar een punt in de tijd is dat ik waar kan nemen? Dat ik mij slechts het verleden kan herinneren en de toekomst een gesloten boek is? Dat ik het verstrijken van de tijd waarneem? Dat klopt. Maar dit is niet alleen volledig compatible met de hierboven gegeven voorstelling van tijd, het volgt er zelfs noodzakelijk uit.

Ieder moment bevinden je hersenen zich in een toestand die overeenkomt met een gedachte. (Dit is waarschijnlijk veel te simplistisch, maar voldoende voor het huidige doel.) Deze toestand is bepaald door alle vorige momenten, via causaliteit, bestaat op het moment zelf waarop hij bestaat en heeft geen invloed ondervonden van momenten die later moeten komen.

Dit houdt dus in, om een van de vragen hierboven te beantwoorden, dat men zich inderdaad alleen het verleden kan herinneren en van de toekomst niets weet.

Ik hoop dat dit helpt. Let wel, dit was dus nog niet af, dus het einde is nogal abrupt.

Lord Daemon

[Verwijderd]

Tijd is de slechtste uitvinding die de mens ooit gedaan heeft..

Als er geen tijd zou zijn zou er ook geen stress zijn.. Je zou echt pas wakker worden als je uitgeslapen wasn (geen wekker enzo). Je zou echt pas gaan eten als je honger had ipv de vaste etenstijd..

En meer van dat soort dingen

Tijd is een Misdaad

[Defspace]

Tijd is een niet bestaand iets in het universum.!

Onze tijd is een logisch gevolg van deze planeet en zijn baan om de zon en de maan om onze planeet. Als de aarde 3 keer zo groot was geweest dan was de tijd heel anders.
Dit komt doordat de buitenste ring van zware materie op de aarde (waar wij ons begeven) dan zo'n grote snelheid had dat wij (ten eerste hier niet hadden kunnen leven, maar ala) dan ons op een veel grotere snelheid begaven en de tijd anders verloopt (ik kan je dit niet helemaal hier uit gaan leggen dan moet je je maar gaan verdiepen in de algemene relativiteitstheorie.).

Overigens zouden we ons dan ook in een grotere baan om onze zon moeten begeven. (anders crashen we.)

[Verwijderd]

Op donderdag 04 januari 2001 12:41 schreef Lord Daemon het volgende:

Hoe kan dit punt zich bewegen? Een beweging vereist een afgelegde afstand en een afgelegde tijd. In dit geval speelt onze tijd de rol van afstand. Wat speelt dan de rol van tijd? Dat kan dan alleen een hogere dimensie zijn, een tijdsdimensie buiten de onze om.

Correct me if i'm wrong, maar als beweging afstand gedeeld door tijd is en de ene variabele verandert van afstand in tijd, moet die andere variabele dan ook per se veranderen? Kan het niet zo zijn dat beweging dan tijd gedeeld door tijd is wat altijd resulteert in 1, zodat tijd zich met een vaste snelheid voortbeweegt? Dan heb je die extra dimensie ook niet nodig. Want zou dat dan niet resulteren in nog een extra dimensie en nog een en nog een? Als dat waar is krijg je een limietloos aantal dimensies.

[Verwijderd]

Heb nu ff geen tyd.

(haha)

[Verwijderd]

[Verwijderd]

LD>> dat verhaal van je kan metteen wel in het FAQ d8 ik zo...

ik denk niet dat iemand het er niet mee eens is namelijk.

[Superbeagle]

LD:

Wat hadden wij ons voorgesteld bij tijd? Een reeks opeenvolgende momenten, die in volgorde uit elkaar stammen.

Waarom moeten het perse een reeks momenten zijn? Hoe 'kort'(seconden) is zo'n moment?

Is het niet eenvoudiger om het geheel te beschouwen als 1 groot moment zonder verleden, heden en toekomst?

Het verleden registreren wij tenslotte alleen met onze hersenen.

[Verwijderd]

Op donderdag 04 januari 2001 12:38 schreef 1234Dennis het volgende:

als je een deeltje blijft verkleinen verliest het op een bepaalt moment tijd en massa. het deeltje is 1*10^-46 Sec terug in de tijd gegaan

wat bedoel je met verkleinen?
ik weet wel dat er drie soorten symmetrie zouden zijn op sub-atomaire schaal en tijd zou er daar een van kunnen zijn, als dat zo is, is tijdreizen mogelijk. maar ik weet niet of die tijd-symmetrie werkelijk bestaat.

ik zal er eens iets over opzoeken als ik zin heb.

[kyrill]

Gedachten over Tijd

Tijd wordt algemeen als de vierde dimensie beschouwt.

Ok, maar dat zegt niets. Hier wordt al van uitgegaan dat tijd zou bestaan. Volgens mij kan dat niet. Nu weet je mijn uitgangspunt al, moelijker wordt het om aannemelijk te maken dat ik iets ervaar wat niet tijd is, maar wat al sinds elke geheugen bestaat als "het "verschijnsel" tijd.

Iedere gebeurtenis, althans iedere gebeurtenis in ons heelal, kan beschreven worden met behulp van vier coordinaten: drie voor de plaats in onze drie-dimensionale ruimte, en een voor het tijdstip waarop dit gebeurt.

Een tijdstip beschrijven langs "de lijn van de tijd" is niet een bewijs dat tijd bestaat, maar dat de mens de eigenschap heeft iets te ervaren dat hij meetbaar wilt maken en dat hij (in dit geval) tijd noemt. Ervaringen echter zijn uitsluitend eigenschappen van diegene, die ervaart

Waarin onderscheidt zich deze vierde dimensie van de andere drie? Het meest opvallende verschil is dat een object zich alle kanten op in drie van de dimensies kan bewegen, maar slechts een kant op in de vierde. Verder lijkt het dat tijd altijd even 'snel' gaat; men kan niet 'stil' staan in de tijd. In hoeverre zijn deze twee eerste opvallendheden correct, en wat voor implicaties bergen zij in zich?

Ja daar leek het al op. Jij gaat al uit van de veronderstelling dat tijd bestaat en dat eenmaal geaccepteerd te hebben, zo logisch mogelijk probeert te achterhalen wat tijd is. Goed ik speel het spel mee

Het eenrichtingsverkeer van de tijd

OK, maar ook dat het niet anders kan omdat ons geheugen zo in elkaar zit.

In de ruimtelijke dimensies kan men zich vrij bewegen.

OK, maar je komt met en nieuwe definitie aan: ruimte. Weet je zeker dat die ècht bestaat, ik bedoel uit zich zelf? Is het geen reïficatie? Dat wil zeggen een mentale eigenschap van de mens zelf? Als ruimte bestaat want is dan ALLEEN MAAR RUIMTE? In hoeverre verschilt "alleen maar ruimte "van "niets" Hoe weet je dat die 2 begrippen dan niet samen vallen? Ruimte is als begrip nauwelijks makkelijker, maar wel makkelijker te omvatten als het bergrip tijd.
Goed ik speel het spel dat ruimte iets is mee.

In de tijd echter is men gedoemd altijd een kant op te reizen. Hoe komt dit? Opeenvolgende 'ruimtes' in de tijd (momenten) verschillen in een belangrijk opzicht van opeenvolgende 'vlakken' in de ruimte: de vlakken in de ruimte vertonen alleen een onderlinge samenhang inzoverre zij dezelfde voorwerpen doorsnijden, maar het volgende vlak is niet af te leiden uit het vorige.

Niet altijd, maar het kan wel, is echter niet nodig

Opeenvolgende momenten echter volgen logischerwijs uit elkaar. Ze zijn verbonden door causaliteit: moment A+1 moet noodzakelijkerwijs (even afgezien van quantumonzekerheden) volgen uit moment A. Wij zien dus dat naast elkaar gelegen momenten in de tijd causaal verbonden zijn, terwijl naast elkaar gelegen plaatsen in de ruimte plaatsen zijn waartussen beweging mogelijk is.

Twee verschillende maatstaven hanteer je die met elkaar zelf geen logische verband hebben: beweging en causale samenhang. Je brengt het als twee verschillende eigenschappen van twee verschillende systemen: 3D en tijd. "Opeenvolgende momenten echter volgen logischerwijs uit elkaar" Waarom denk je dat? Vaak is dat wel zo maar niet altijd. Als ik in de tijd de groei van een boom meet, dan zie ik langs de gemeten tijd bij de boom een causale samenhang. Tegelijkertijd meet een collega van mij in een bepaalde situatie de uitkristallisatie van een verzadigde zoutoplossing. Ook hij vindt jouw causale samenhang. maar als ik als observer van beide processen, naar beide processen kijk zie ik onderling geen samenhang of causale samenhang. Ik luister twee gesprekken af en merk eveneens een gebrek aan causale samenhang.
Als laatste en nu binnen één proces, niet elk proces is causaal tenzij je onvoorspelbaarheid een onderdeel ervan vindt. Het proces staatsloterij zit vol onvoorspelbaarheden toch? Bepaalde muziekstukken?
Het nieuwe meisje zegt aarzelend ja, maar ze bedoelt nee. Hoe causaal is dat? Ik heb je lief en daarom vermoord ik je. Zit de werel niet vol acausale gedachten?

Het verband tussen plaatsen is dus de mogelijkheid tot beweging, het verband tussen momenten is dat ze uit elkander volgen.

Met dat volgen heb ik dus moeite. Het is gedeeltijk waar

Dat men vrijelijk door de ruimte kan reizen valt gemakkelijk te zien:
deletie stukje over x en y.

Misschien niet waar en niet zo vrij. In kromme ruimtes kan je niet zo maar altijd maar recht door gaan. Je hebt geen -v nodig om terug te keren naar je punt van vertrek. Ook als je een cirkel volgt zo groot als het heelal kom je met recht doorgaan terug. En volgens niet meer zo nieuwe inzichten zijn alle ruimtes in het heelal een verzameling krommen.

Dat men niet vrijelijk door de tijd kan reizen blijkt daaruit dat causaliteit een richting heeft. Beweging impliceert geen richting in de ruimte; zij geeft slechts een beweging in de ruimte weer. Een beweging staat gelijk aan een veranderende ruimtecoördinaat met het verstrijken van de tijd.

Nu kom je in de buurt.Beweging kan je niet definieren zonder tijd erbij te halen. Zou het omgekeerde ook waar zijn? Geen tijd zonder beweging? Dan heb je die hele causaliteit niet nodig

Causaliteit daarentegen impliceert wel een richting: vooruit in de tijd. Dat wil zegen: causaliteit definieert tijd.

Nee beweging. (in de ruimste zin des woords. ook niet materiele processen kunnen zich alleen via iets "bewegends/veranderends" kenbaar maken aan een observer) Causaliteit is een begripsmodus. De observer kijkt naar een proces (per definitie is er dan al beweging/verandering, welke causaliteit die beweging heeft doen ontstaan is niet van belang, omdat zonder beweging het begrip causaliteit ondenkbaar wordt) en de observer wil nagaan of de "beweging" logisch is of niet.

In plaats van over de tijdsdimensie zouden wij net zo goed over de causaliteitsdimensie kunnen spreken
Deletie. Maar ik wil wel het punt maken dat indien causaliteit optreedt er noodzakelijkerwijs een tijdsdimensie is die slechts eenrichtingsverkeer toelaat; tijd heeft een voorkeursrichting, omdat causaliteit slechts een kant op werkt.

Ik vertaal je als volgt: Maar ik wil wel het punt maken dat indien beweging optreedt er noodzakelijkerwijs een tijdsdimensie bedacht wordt door een observer, die zo zijn geheugen verklaart en herdefinieert als een "hele grote zak waarin tijd wordt bewaard: het zogenaamde verleden/toekomst) die opeenvolgende punten van de beweging wilt meten, onthouden en zonodig verklaren. Elk proces/beweging echter die wordt gemeten alswel de oserver zelf blijven in dezelfde tijd: Het NU dat er altijd is en een "verlengde" eigenschap schijnt te zijn van observers. Elke beweging, elke verandering, ongeacht samenhangen volgt zichzelf op totdat de beweging stopt en alleen de laatste meting wordt herinnerd door een observer. Als de laatste observer van alle observers ophoudt te bestaan houdt de tijd op.

De snelheid van tijd

Een andere keer anders wordt het stukje ohoudbaar lang

Edit: Quotes toegevoegd. Quoten gaat als volgt: {Quote}text{/Quote}, met [ ipv { en ] ipv }. Groeten, LD

[-=Confuzer=-]

Tijd bestaat alleen in ons.

Door ons geheugen weten we dat er net een andere configuratie was van het heelal.
Maar het heelal onthoud dit niet, het veranderd alleen. Wij zijn degenen die dit een eenheid geven, nl tijd.

Tijd is een bedachte dimensie door de mens.
Misschien is het TIJD om hier overheen te stappen ...

[kyrill]

Bijna Confuzer, Je hebt voor 99% gelijk. Alleen tijd bestaat niet, ook niet in ons. Tijd is de benoeming die je geeft aan de weg die je hebt afgelegd en onthouden. De volgorde in je geheugen noem je tijd, Het geheugen echter kan alleen actief zijn in het heden, samen met jou en daar nooit uit ontsnappen ook al lijkt een context/situatie in de toekomst of in het verleden te zijn.

[Lord Daemon]

Correct me if i'm wrong, maar als beweging afstand gedeeld door tijd is en de ene variabele verandert van afstand in tijd, moet die andere variabele dan ook per se veranderen? Kan het niet zo zijn dat beweging dan tijd gedeeld door tijd is wat altijd resulteert in 1, zodat tijd zich met een vaste snelheid voortbeweegt?

Misschien was ik niet duidelijk genoeg. Een beweging heeft een 'afstand'-dimensie en een 'tijd'-dimensie nodig. Per definitie. Het heden zou bewegen door de tijd, dus de 'afstand'-dimensie zou de tijd zijn. (Dit is dus een afstand in secondes, niet in meters!) Er moet ook een 'tijd'-dimensie zijn, want er verandert iets. De tijd kan niet de tijsdimensie van het heden zijn, want hij is al de afstandsdimensie (dat is logisch onmogelijk.) Dus is er een nieuwe dimensie nodig.

Dan heb je die extra dimensie ook niet nodig. Want zou dat dan niet resulteren in nog een extra dimensie en nog een en nog een? Als dat waar is krijg je een limietloos aantal dimensies.

Dat is precies het argument wat ik gebruik om te zeggen dat er geen heden is.

Waarom moeten het perse een reeks momenten zijn? Hoe 'kort'(seconden) is zo'n moment?

Weet ik niet. Echt geen idee.

Is het niet eenvoudiger om het geheel te beschouwen als 1 groot moment zonder verleden, heden en toekomst?

Dat is niet de definitie van moment. Dus hoe bedoel je dit? Ik beschouw het geheel als 1 groot systeem, maar niet als een 'moment' want 'moment' betekent heel iets anders.

Nu weet je mijn uitgangspunt al, moelijker wordt het om aannemelijk te maken dat ik iets ervaar wat niet tijd is, maar wat al sinds elke geheugen bestaat als "het "verschijnsel" tijd.

Uitleg? Er is verandering, DUS er is tijd. Verandering impliceert tijd. Hoe wil je volhouden dat tijd niet bestaat?

OK, maar ook dat het niet anders kan omdat ons geheugen zo in elkaar zit.

Nee, ons geheugen is zo als het is omdat tijd bestaat. Dat leg ik ook uit.

OK, maar je komt met en nieuwe definitie aan: ruimte. Weet je zeker dat die ècht bestaat, ik bedoel uit zich zelf?

Wat wil je nou eigenlijk zeggen? Ik zie ruimte, ik voel ruimte, etcetera! Als er iets bestaat zijn het ruimte en tijd. Jij mag van mij zeggen wat je wilt, en alles uit het raam gooien en solipsist worden, mij best, maar val mij alsjeblieft niet lastig met 'hoe weet je dat ruimte bestaat'.

Je brengt het als twee verschillende eigenschappen van twee verschillende systemen: 3D en tijd. "Opeenvolgende momenten echter volgen logischerwijs uit elkaar" Waarom denk je dat? Vaak is dat wel zo maar niet altijd.

Wel altijd. Wat jij probeert te laten zien is dat twee deelsystemen niet altijd invloed op elkaar hebben. So what? Het systeem werld volgt logisch uit het systeem wereld op een eerder tijdstip. Wat maakt het uit of een bepaald onder deel van 'wereld' op tijdstip X wel of geen invloed heeft gehad op een ander onderdeel op tijdstip X+1? Niets toch? Dat is het hele punt niet.

Het proces staatsloterij zit vol onvoorspelbaarheden toch?

Ik weet niet hoe zo'n trekking gaat, maar ze zetten echt niet even de natuurwetten uit. Wie wint volgt logisch uit de toestand van het Universum daarvoor.

Misschien niet waar en niet zo vrij. In kromme ruimtes kan je niet zo maar altijd maar recht door gaan. Je hebt geen -v nodig om terug te keren naar je punt van vertrek. Ook als je een cirkel volgt zo groot als het heelal kom je met recht doorgaan terug. En volgens niet meer zo nieuwe inzichten zijn alle ruimtes in het heelal een verzameling krommen.

Dus? De Euclidiciteit van de ruimte is toch geen premisse voor de stelling dat j alle kanten op kan bewegen?

Nu kom je in de buurt.Beweging kan je niet definieren zonder tijd erbij te halen. Zou het omgekeerde ook waar zijn? Geen tijd zonder beweging? Dan heb je die hele causaliteit niet nodig.

Geen tijd zonder verandering, dus ook zo ongeveer geen tijd zonder beweging. Dat klopt. Maar wat heeft dat in de naam van alles met causaliteit te maken?

Nee beweging. (in de ruimste zin des woords. ook niet materiele processen kunnen zich alleen via ets "bewegends/veranderends" kenbaar maken aan een observer) Causaliteit is een begripsmodus. De observer kijkt naar een proces (per definitie is er dan al beweging/verandering, welke causaliteit die beweging heeft doen ontstaan is niet van belang, omdat zonder beweging het begrip causaliteit ondenkbaar wordt) en de observer wil nagaan of de "beweging" logisch is of niet.

You lost me there.. again. Ik ben helemaal niet geinteresseerd in welke kennistheorie dan ook. Observers interesseren mij hier niet. Causaliteit impliceert GEEN beweging, want in een causaal gedetermineerd Universum kan alles best stilstaan. En zoals ik heb uitgelegd impliceert causaliteit tijd. Ik snap niet wat begripsmodi zijn, en ook niet wat niet-materiele processen zijn.

Maar ik wil wel het punt maken dat indien beweging optreedt er noodzakelijkerwijs een tijdsdimensie bedacht wordt door een observer, die zo zijn geheugen verklaart en herdefinieert als een "hele grote zak waarin tijd wordt bewaard: het zogenaamde verleden/toekomst) die opeenvolgende punten van de beweging wilt meten, onthouden en zonodig verklaren.

Zo mag je mij niet vertalen! 'Beweging' is pertinent onjuist en nogmaals ik heb het niet over waarnemers!!!! Ik heb het gevoel dat je echt helemaal niet door hebt wat ik wil zeggen, want waarom kom je nou steeds met psychologie en kennistheorie aan terwijl ik het daar helemaal niet over heb? Alles wat ik zeg moet als wiskundig en natuurkundig worden opgevat.

Lord Daemon

[Lord Daemon]

Ik wil eigenlijk nog wel graag een antwoord...

Lord Daemon

[Verwijderd]

kyrill>>

Waarom moeten het perse een reeks momenten zijn? Hoe 'kort'(seconden) is zo'n moment?

Aan de hand van het aantal meet je zaken als snelheid af.
Als er geen reeks was valt er ook niks af te meten. Dat is een soort lineaal zonder streepjes.

De kleinste eenheid van tijd is denk ik tijd die de snelheid van het licht nodig heeft om de afstand van het kleinst mogelijke deeltje wat er bestaat. (help me out here; is dat een foton? zal vast nog wel iets kleiners zijn. ik denk persoonlijk dat het elemntaire element waar het heelal uit opgebouwd is nooit gevonden kan worden)
De dikte van dat deeltje is Xmin.
Je kan niet zeggend at is 0,5 Xmin lang is, want hoe wil je het midden bepalen van iets wat het kleinste object is wat er bestaat? de kleinste meet afstand is zelf ingedeeld in deze eindheid...

Ik neem als snelheid de lichtsnelheid, aangezien dit de hoogste snelheid is die haalbaar is.

De kleinste tijd eenheid = Xmin/c

wie schopt deze theorie even onderuit?

[TlighT]

Op woensdag 10 januari 2001 14:59 schreef dwarf_ het volgende:
kyrill>>
wie schopt deze theorie even onderuit?

Kleinste tijd natuurkundig gezien is dacht ik Planck tijd, zijnde 10^-34 sec. Dit is de tijd die een foton met lichtsnelheid nodig heeft om een afstand gelijk aan de Planck lengte (1,5 * 10^-35 m dacht ik???) af te leggen. Kleinere tijdseenheden dan dat hebben onze (huidige) natuurkundige wetten geen betekenis meer, tijd is dan onbepaald.
(dus je had wel een beetje gelijk)

[Verwijderd]

Op woensdag 10 januari 2001 15:55 schreef TlighT het volgende:

[..]
Kleinste tijd natuurkundig gezien is dacht ik Planck tijd, zijnde 10^-34 sec. Dit is de tijd die een foton met lichtsnelheid nodig heeft om een afstand gelijk aan de Planck lengte (1,5 * 10^-35 m dacht ik???) af te leggen. Kleinere tijdseenheden dan dat hebben onze (huidige) natuurkundige wetten geen betekenis meer, tijd is dan onbepaald.
(dus je had wel een beetje gelijk)

die cijfers die je noemt kloppen dan niet...
10^-34 s = constante van Planck in meters/300.000 km/s
1*10^-34 s * 300.000.000 = 3 * 10^26 meter

naja, wat doet het er ook toe.. de theorie is duidelijk

[Lord Daemon]

wie schopt deze theorie even onderuit?

Ik?

Het gaat er natuurlijk niet om wat de kleinste afstand is die je kan meten, maar wat de echte kleinste afstand is. En hoewel kleinere 'dingen' misschien niet bestaan, kun je wel een hele kleine afstand 'afleggen' als groter ding.

Een kleinste afstand kan je alleen bepalen als de ruimte discreet is. En is het dat?

Lord Daemon

[Verwijderd]

Op woensdag 10 januari 2001 16:34 schreef Lord Daemon het volgende:
Het gaat er natuurlijk niet om wat de kleinste afstand is die je kan meten, maar wat de echte kleinste afstand is. En hoewel kleinere 'dingen' misschien niet bestaan, kun je wel een hele kleine afstand 'afleggen' als groter ding.

Een kleinste afstand kan je alleen bepalen als de ruimte discreet is. En is het dat?

maar die afstand kan je dus niet meten, dus het is toch de aller kleinste maat die er is, dus de kleinste tijdseenheid is de tijd die het licht er over doet om deze afatns af te leggen...

Dat er thoretisch gezien nog kleinere afstanden mogelijk zijn, is natuurlijk iets wat niet meer controleerbaar is, omdat alle waarnemingen op deze maten onbruikbaar zijn... (een foton zal waarschijnlijk groter zijn dan deze afstand bv(?))

dus die vraag is vrij nutteloos dan (maar dat is mijn mening)

[TlighT]

Op woensdag 10 januari 2001 16:06 schreef dwarf_ het volgende:

[..]
die cijfers die je noemt kloppen dan niet...
10^-34 s = constante van Planck in meters/300.000 km/s
1*10^-34 s * 300.000.000 = 3 * 10^26 meter

naja, wat doet het er ook toe.. de theorie is duidelijk

Hmm op m'n geheugen vertrouwen is er kennelijk ook al niet meer bij

uit physics.nist.gov/cuu/Constants/index.html:

Planck lengte: 1.6160(12) x 10-35 m
Planck tijd: 5.3906(40) x 10-44 s
(c: 299 792 458 m s-1)