Oke, hier verder: Rechten en plichten van werkgevers en werknemers. Dit topic zal zo wel op slot gaan.
[ Voor 103% gewijzigd door Verwijderd op 23-11-2004 14:00 ]
/u/32368/crop694538950f5e0_cropped.png?f=community)
... en wat vind je er zelf van dan? (Oftewel, maak er eens een goede topicstart van?)
Maar om toch alvast dit topic een kans te geven, voici ce que j'en pense
Mijn werkgever heeft tot op zekere hoogte het recht om te bepalen wat ik wel en niet doe tijdens mijn werktijd. Tot op zekere hoogte, want hij heeft niet een onbeperkt recht. Hij kan me bijvoorbeeld niet verbieden om naar de WC te gaan ofzo, en hij heeft ook niet het recht te bepalen wat ik met mijn pauzetijd doe. (Als ik in die tijd wil GoTten, dan moet ik dat zelf weten, daar heeft hij niets over te zeggen.)
Wat ik buiten mijn werktijd doe, daar heeft hij helemaal niets over te zeggen.
Laten we nu eens een ander subtopic aansnijden: kleding.
Ik vind dat ik mij zou moeten mogen kleden zoals ik wil. Immers, als ik lekker in mijn vel (en dus kleren) zit, dan straalt zich dat uit naar de klanten. Die klanten hebben we slechts aan de telefoon, dus die zien niet wat voor kleren wij aan hebben ofzo.
Mijn werkgever denkt daar anders over. Hij vindt dat mannen geen korte broek mogen dragen, en geen mauwloze shirts, geen open schoenen (sandalen), en eigenlijk vindt hij stiekum lang haar maar niets (want hij gaf me een complimentje toen ik het geknipt had). Voor mannen dan dus hè, want vrouwen mogen dat alles uiteraard wel. Lang haar, korte broek (of rok), open schoenen, topje of jurkje zonder mauwen - alles is opeens toegestaan als je twee X-chromosomen hebt.
Daar ben ik het dus niet mee eens, en daar zijn ook heftige discussies over geweest, maar:
Er is hier in Frankrijk jurisprudentie tegen mij
iemand is ooit ontslagen omdat hij een korte broek droeg ondanks dat zijn baas het verboden had (alleen voor mannen - niet voor vrouwen). Die man had dus een rechtzaak aangespannen, en heeft die verloren, ondanks dat er geen imago-argument was (want de ex-werknemer kwam niet direkt in kontakt met klanten) en ook geen veiligheidsargument, en het stuk discriminatie (want vrouwen mochten immers wel een korte broek aan) werd ook van tafel geveegd. Mijn mond viel open toen ik dat zag, maar helaas heeft me dat wel doen inbinden... En ten tweede is hij eigenlijk niet mijn werkgever, ik werk hier namelijk in permanente buitendienst, en hij is dus eigenlijk de klant van mijn werkgever... Dus eigenlijk heeft hij niet eens het recht om mij iets daarover te vertellen omdat hij mijn werkgever niet is - maar aan de andere kant hoeft hij maar een mailtje te sturen naar mijn echte werkgever en die zorgt er dan wel voor... 
Onder het motto "niet tegen molens vechten" heb ik dat dus maar naast me neergelegd.
Maar dan vraag ik me af, hoeveel zou ik ook zo naast me neerleggen? Hoeveel zou JIJ zo naast je neerleggen?
Maar om toch alvast dit topic een kans te geven, voici ce que j'en pense
Mijn werkgever heeft tot op zekere hoogte het recht om te bepalen wat ik wel en niet doe tijdens mijn werktijd. Tot op zekere hoogte, want hij heeft niet een onbeperkt recht. Hij kan me bijvoorbeeld niet verbieden om naar de WC te gaan ofzo, en hij heeft ook niet het recht te bepalen wat ik met mijn pauzetijd doe. (Als ik in die tijd wil GoTten, dan moet ik dat zelf weten, daar heeft hij niets over te zeggen.)
Wat ik buiten mijn werktijd doe, daar heeft hij helemaal niets over te zeggen.
Laten we nu eens een ander subtopic aansnijden: kleding.
Ik vind dat ik mij zou moeten mogen kleden zoals ik wil. Immers, als ik lekker in mijn vel (en dus kleren) zit, dan straalt zich dat uit naar de klanten. Die klanten hebben we slechts aan de telefoon, dus die zien niet wat voor kleren wij aan hebben ofzo.
Mijn werkgever denkt daar anders over. Hij vindt dat mannen geen korte broek mogen dragen, en geen mauwloze shirts, geen open schoenen (sandalen), en eigenlijk vindt hij stiekum lang haar maar niets (want hij gaf me een complimentje toen ik het geknipt had). Voor mannen dan dus hè, want vrouwen mogen dat alles uiteraard wel. Lang haar, korte broek (of rok), open schoenen, topje of jurkje zonder mauwen - alles is opeens toegestaan als je twee X-chromosomen hebt.
Daar ben ik het dus niet mee eens, en daar zijn ook heftige discussies over geweest, maar:
Er is hier in Frankrijk jurisprudentie tegen mij
iemand is ooit ontslagen omdat hij een korte broek droeg ondanks dat zijn baas het verboden had (alleen voor mannen - niet voor vrouwen). Die man had dus een rechtzaak aangespannen, en heeft die verloren, ondanks dat er geen imago-argument was (want de ex-werknemer kwam niet direkt in kontakt met klanten) en ook geen veiligheidsargument, en het stuk discriminatie (want vrouwen mochten immers wel een korte broek aan) werd ook van tafel geveegd. Mijn mond viel open toen ik dat zag, maar helaas heeft me dat wel doen inbinden... En ten tweede is hij eigenlijk niet mijn werkgever, ik werk hier namelijk in permanente buitendienst, en hij is dus eigenlijk de klant van mijn werkgever... Dus eigenlijk heeft hij niet eens het recht om mij iets daarover te vertellen omdat hij mijn werkgever niet is - maar aan de andere kant hoeft hij maar een mailtje te sturen naar mijn echte werkgever en die zorgt er dan wel voor... Onder het motto "niet tegen molens vechten" heb ik dat dus maar naast me neergelegd.Maar dan vraag ik me af, hoeveel zou ik ook zo naast me neerleggen? Hoeveel zou JIJ zo naast je neerleggen?
Het is alleen een echte hetze als het uit Hetzerath komt, anders is het gewoon sprankelende ophef.
:strip_icc():strip_exif()/u/25814/camus_small.jpg?f=community)
Dit topic is gesloten.