De mens zal waarschijnlijk de eerste soort gaan worden die als enige in de geschiedenis van het leven op aarde directe en bewuste controle gaat uitoefenen op de uitkomst van de evolutie.
In feite is dat al duizenden jaren al gaande: Soorten passen zich aan de omgeving aan, waarbij de best aangepaste de voorkeur van de evolutie heeft. De uitzondering is daarbij de mens. Koppig als we zijn, hebben we daar een lichte verandering in gebracht; Het is niet langer de omgeving die ons de vorm geeft, maar juist de omgeving die zich aan ons moet aanpassen.
Maar in al die tijd was onze bemoeienis in het werk van Moeder Natuur zo miniem, dat er nauwelijks sprake was van een significante verandering in de relatie tussen ons en de evolutie.
In ons tijdperk zal er daar echter drastische verandering in komen. Evolutie heeft (toevallig?) een product gemaakt met de capaciteit om zijn eigen bestaan te begrijpen. Met de introductie van bewustzijn en intelligentie op het toneel heeft evolutie zoals wij dat kennen van schoolboeken zichzelf in een klap veranderd.
Dat product is de mens. Wij hebben de mogelijkheid om als enige soort een revolutie teweeg te brengen op de manier waarop wij (of andere soorten) zullen evolueren, met of zonder inachtneming van de natuurlijke omgeving.
De tijd is gekomen dat evolutie zijn "tweede fase" ingaat. De eerste fase was de periode van de eerste levensvormen tot de dag van de twintigste eeuw. Kenmerkend hiervoor was dat alle levensvormen aan dezelfde regel, de theorie natuurlijke selectie van Darwin, moesten gehoorzamen: Pas aan, of sterf. Die aanpassing, of liever gezegd de tijd die een soort nodig heeft om zich aan te passen, is de bepalende en belangrijkste verschil zijn ten opzichte van fase 2. Deze aanpassing kan honderden of duizenden jaren in beslag nemen, afhankelijk van hoe snel de soort zich voortplant. Fase 2 (of hoe je het ook wilt noemen) in de evolutie verkort de aanpassingsperiode zo drastisch dat een organisme zich meteen zal aanpassen aan de omgeving zonder daar tientallen generaties aan te verspillen. In de nabije toekomst moet het mogelijk zijn mensen te "maken" die in staat zijn zich bewust aan de veranderende omgeving aan te passen. De sleutel daarbij is genetica. Onderzoek kan het ooit mogelijk maken om elk individu genetisch zo aan te passen zodat evolutie in 1 generatie plaatvindt. Bijv. je snijdt je in de hand en in een paar minuten geneest de wond volledig, of je zwemt heel graag en in een paar dagen tijd ontwikkel je zwemvliezen tussen je vingers en tenen.
Het menselijke genoom is al in kaart gebracht, waarbij het moeilijke taak is om uit te vinden wat de functies van al die duizenden genen eigenlijk zijn. De meeste van deze bouwblokken staan in non-actief, m.a.w. het zijn de overblijfselen van miljarden jaren evolutie die in de fase van onze soort geen opdracht hoeven te vervullen. Al deze genen bevatten oneindige mogelijkheden die de mensheid ten goede kan komen.
We zitten nu aan de beginfase: Het genetische onderzoek die door wetenschappers wordt verricht, mag door de huidige wetgeving i.v.m. morele en ethische dilemma's alleen voor strikte medische doeleinden gebruikt worden. De eerste stap is vaak ook meteen de moeilijkste. Deze wetten, ingevoerd om ethische redenen zijn een van de grootste struikelblokken om verdere onderzoek naar stamcellen, klonen, genetische manipulatie etc . tegen te gaan. Belangrijk is wel dat hierdoor wetenschappelijke onderzoek en ontdekkingen kunstmatig vertraagd worden.
Velen zullen zeggen dat we dan de plaats van God zullen gaan innemen en daarbij ethische zaken uit het oog verliezen. We mogen dus niet bemoeien met het werk van God en dus niet in de toekomst bij de dokter kinderen op maat gaan bestellen met de bovengenoemde kenmerken. Onderzoek naar genetische manipulatie e.d. moet verboden blijven want vele dingen kunnen verkeerd gaan. Wie zit nu te wachten op 'supermensen' of 'mutanten'? Maar dat geldt voor bijna alle dingen. Een argument als 'het kan verkeerd aflopen' vindt ik niet opwegen vergeleken met de oneindige mogelijkheden die verdere onderzoek ons kan bieden.
In feite is dat al duizenden jaren al gaande: Soorten passen zich aan de omgeving aan, waarbij de best aangepaste de voorkeur van de evolutie heeft. De uitzondering is daarbij de mens. Koppig als we zijn, hebben we daar een lichte verandering in gebracht; Het is niet langer de omgeving die ons de vorm geeft, maar juist de omgeving die zich aan ons moet aanpassen.
Maar in al die tijd was onze bemoeienis in het werk van Moeder Natuur zo miniem, dat er nauwelijks sprake was van een significante verandering in de relatie tussen ons en de evolutie.
In ons tijdperk zal er daar echter drastische verandering in komen. Evolutie heeft (toevallig?) een product gemaakt met de capaciteit om zijn eigen bestaan te begrijpen. Met de introductie van bewustzijn en intelligentie op het toneel heeft evolutie zoals wij dat kennen van schoolboeken zichzelf in een klap veranderd.
Dat product is de mens. Wij hebben de mogelijkheid om als enige soort een revolutie teweeg te brengen op de manier waarop wij (of andere soorten) zullen evolueren, met of zonder inachtneming van de natuurlijke omgeving.
De tijd is gekomen dat evolutie zijn "tweede fase" ingaat. De eerste fase was de periode van de eerste levensvormen tot de dag van de twintigste eeuw. Kenmerkend hiervoor was dat alle levensvormen aan dezelfde regel, de theorie natuurlijke selectie van Darwin, moesten gehoorzamen: Pas aan, of sterf. Die aanpassing, of liever gezegd de tijd die een soort nodig heeft om zich aan te passen, is de bepalende en belangrijkste verschil zijn ten opzichte van fase 2. Deze aanpassing kan honderden of duizenden jaren in beslag nemen, afhankelijk van hoe snel de soort zich voortplant. Fase 2 (of hoe je het ook wilt noemen) in de evolutie verkort de aanpassingsperiode zo drastisch dat een organisme zich meteen zal aanpassen aan de omgeving zonder daar tientallen generaties aan te verspillen. In de nabije toekomst moet het mogelijk zijn mensen te "maken" die in staat zijn zich bewust aan de veranderende omgeving aan te passen. De sleutel daarbij is genetica. Onderzoek kan het ooit mogelijk maken om elk individu genetisch zo aan te passen zodat evolutie in 1 generatie plaatvindt. Bijv. je snijdt je in de hand en in een paar minuten geneest de wond volledig, of je zwemt heel graag en in een paar dagen tijd ontwikkel je zwemvliezen tussen je vingers en tenen.
Het menselijke genoom is al in kaart gebracht, waarbij het moeilijke taak is om uit te vinden wat de functies van al die duizenden genen eigenlijk zijn. De meeste van deze bouwblokken staan in non-actief, m.a.w. het zijn de overblijfselen van miljarden jaren evolutie die in de fase van onze soort geen opdracht hoeven te vervullen. Al deze genen bevatten oneindige mogelijkheden die de mensheid ten goede kan komen.
We zitten nu aan de beginfase: Het genetische onderzoek die door wetenschappers wordt verricht, mag door de huidige wetgeving i.v.m. morele en ethische dilemma's alleen voor strikte medische doeleinden gebruikt worden. De eerste stap is vaak ook meteen de moeilijkste. Deze wetten, ingevoerd om ethische redenen zijn een van de grootste struikelblokken om verdere onderzoek naar stamcellen, klonen, genetische manipulatie etc . tegen te gaan. Belangrijk is wel dat hierdoor wetenschappelijke onderzoek en ontdekkingen kunstmatig vertraagd worden.
Velen zullen zeggen dat we dan de plaats van God zullen gaan innemen en daarbij ethische zaken uit het oog verliezen. We mogen dus niet bemoeien met het werk van God en dus niet in de toekomst bij de dokter kinderen op maat gaan bestellen met de bovengenoemde kenmerken. Onderzoek naar genetische manipulatie e.d. moet verboden blijven want vele dingen kunnen verkeerd gaan. Wie zit nu te wachten op 'supermensen' of 'mutanten'? Maar dat geldt voor bijna alle dingen. Een argument als 'het kan verkeerd aflopen' vindt ik niet opwegen vergeleken met de oneindige mogelijkheden die verdere onderzoek ons kan bieden.