Het Sloot Digital Coding System (soes) zou de wereld opschudden: een nieuw alfabet voor digitale informatieopslag dat niet langer meer gebruikmaakt van het binaire stelsel van nulletjes en eentjes, maar een veel efficientere methode hanteert. Het principe werkte ogenschijnlijk simpel. Net zoals er voor een stuk tekst maar een beperkt aantal karakters beschikbaar is, wordt een film uit een eindig aantal kleuren en geluiden opgebouwd. Al die basisgegevens werden in vijf algoritmes in vijf verschillende geheugens opgeslagen. Bij de opslag van films zou ieder algoritme een maximale omvang van 74 megabyte krijgen. In totaal dus 370 megabyte: de motor van de vinding. Het enige wat nodig was om die te starten was een passende sleutel. Sloot berekende voor iedere bladzijde van een boek, of ieder beeld van een film, een unieke code waarvan het geheel ook weer resulteerde in een unieke code. Die laatste code, de sleutel, nam slechts één kilobyte geheugen in beslag, ongeacht de lengte van de film of de dikte van het boek. Op één simpele chipkaart konden op die manier tientallen sleutels worden opgeslagen. Iemand zou bijvoorbeeld, tegen betaling, met een gsm binnen enkele seconden de sleutels van een aantal films kunnen verkrijgen om die thuis via een afspeler met de basisalgoritmes te bekijken. Een technologie kortom, met een onvoorstelbaar potentieel voor creatieve destructie. Alle geluidsdragende industrieen - cd, dvd, tape, diskette - zouden niet lang meer bestaan. Bedrijven die miljarden investeren in glasvezelnetwerken evenmin. Het aloude koperdraadje zou plotseling weer goud waard zijn. Hetzelfde geldt voor gsm. En wat te denken van alle denkbare vormen van consumentenelektronica die beeld en geluid of andere informatie voortbrengen? Niets zou hetzelfde blijven. Het bedrijf met de licenties op SDCS zou, zo stelde Roel Pieper handenwrijvend vast, honderden miljarden dollars waard zijn.
Bron...Als de gebruikelijke beleefdheden bewezen zijn en de visitekaartjes van eigenaar zijn gewisseld, staat Jan Sloot op om zijn demonstratie te beginnen. De elektrocechnicus zet de monitor aan en steekt een witte smartcard met een 64 kilobyte chip in het daarop aangesloten apparaatje. Op de 64 kB chip van de smartcard staat een code die zestien volledige speelfilms op het scherm van de monitor kan laten verschijnen. Alle ogen zijn gericht op Pieper en Van Driel. Leo Mierop kan zich de situatie nog helder voor de geest halen. 'Pieper keek naar hef-kastje en de monitor. Zijn mond viel letterlijk open. Hij vroeg zich hardop af of dat werkelijk zestien volledige films waren die hij daar afgespeeld zag worden. Sloot drukte op stop en zei: "Zeg maar wat je wilt zien." Jan spoelde vervolgens een voor een de films vooruit en achteruit. Pieper was helemaal van slag...
Als dit waar is en echt bestaat is de hele ICT per direct niks meer waard in de huidige vorm en is alles wat er tot nu toe is meteen compleet verouderd naar het stenen tijdperk, een lachertje. Alle ideeën, spullen en high-tech apparatuur van dit moment zou echt helemaal niks meer voorstellen en alle dingen die dan uitgevonden kunnen worden met deze techniek zijn dus echt grenzeloos.
En dat door allemaal door een man (Televisie monteur) uit Nieuwegein, helemaal alleen op een zolderkamertje bedacht.
Iedereen was compleet verbaasd, de topmensen van Oracle, alle grote ICT bedrijven, kortom: DIT IS BAANBREKEND! Alleen ... tis allemaal verdwenen want een dag voordat Jan Sloot een contract zou tekenen van 100 Miljard was hij overleden aan een hartaanval en niemand weet waar de code is gebleven. Toeval of is er meer aan de hand?
Bron'Wij vakmensen zijn al blij met een winst van een procent of minder bij de opslag van digitale informatie', zegt de Geldroppenaar, die sinds zijn vertrek bij Philips parttime hoogleraar is in Essen. 'Een factor 2 zou nog geloofwaardig zijn, maar een factor 2 miljoen is onmogelijk.'
Is dit jaloezie? De vakmensen weggevaagd door een simpele MBO Technicus?
Julie moeten het zelf maar lezen en bekijken en je mening geven maar ik geloof het weldegelijk!
Links:
Aflevering 1 van Netwerk
Aflevering 2 van Netwerk
Meer informatie over het boek de broncode
Pieper speelde dubbelrol bij Philips
Het Sloot Digital Coding System
Vinding Sloot is onzin