Het gevaar van beeldjournalistiek

[Verwijderd]

In deze draad wil ik een discussie op gang brengen over het gevaar van foto's in de krant en filmpjes op tv en internet. Mijn stelling is dat ze de objectiviteit in gevaar brengen.

Een goed voorbeeld van hoe misleidend foto's kunnen zijn is de "dunne man achter prikkeldraad"-foto uit Bosnië-Herzegovina die de meesten zich wel zullen herinneren. Deze bron zegt daar hetvolgende over:

It is now well established as truth, if not permitted to surface in the mainstream media, that: (1) the thin man was not behind barbed wire--the barbed wire was around a small unused compound from which the photographers from Britain's Independent Television Network took their pictures; (2) he was not even in a prison camp, let alone a death camp, but was in transit through a refugee center, on his way to exile in Scandinavia; (3) the thinness of Fikret Alic was not typical of people in the camp, but was highlighted to fit the "Auschwitz" image.

Het probleem is dat foto's altijd het lokale, het plaatselijke, het persoonlijke in beeld brengen en nooit de structurele problemen waar het eigenlijk om gaat. Foto's hebben enorm veel impact, maar naar mijn mening veel teveel. Ze laten zich enorm goed gebruiken voor propaganda. Zeg of schrijf dat Amerikanen martelingen uitvoeren in gevangenissen en niemand schenkt er enige waarde aan, maar laat een paar foto's de wereld over gaan en het wordt een politieke rel van formaat. Een journalist kan in feite elk verhaal dat hij wil verkopen met de juiste foto's. Laat één hongerende man zien en je wekt de indruk dat het hele land hongert. Laat één ondergelopen straat zien en je wekt de indruk dat de overstromingen er overal zo erg uitzien. Vooral van rampen worden vooral de ergste en de schokkendste beelden steeds maar weer herhaald.

Dit bewust erger laten lijken van rampen heeft een heel simpel doel. Hoe erger de ramp, hoe groter het verhaal en jorunalisten zijn altijd op zoek naar de ergste rampen en de smeuigste verhalen. Vooral de slechtere journalisten en daar zijn er helaas veel teveel van.

Tot slot wil ik nog even opmerken dat ik vind dat het nieuws veel meer een vorm van entertainment is geworden dan vroeger. We komen moe van ons werk 's avonds thuis en denken: even lekker tv kijken en we zappen naar een journaal omdat we denken dat dat ons iets over de wereld verteld. 's Ochtends een ochtendkrantje, heerlijk toch? Liefst met lekker veel foto's en grote koppen dan hoef je niet zoveel te lezen en krijg je lekker snel een idee van wat er aan de hand is in de wereld.

[Johnny]

What's new?

Vroeger maakte men schilderen die de werkelijkheid in hun eigen voordeel vertekenden, en sinds de uitvinding van de fotografie doet men het met foto's.

Foto's zijn altijd suggestief. Een foto laat altijd maar een heel klein onderdeel zien, en wordt gemaakt in een fractie van een seconde. Je zou denken dat iedereen die bekend is met het fenomeen fotograferen dat toch weet, maar iedere keer opnieuw zijn mensen geschokt als ze er achter komen dat de werkelijkheid op een foto anders is dan ze hadden gedacht.

Ik heb trouwens niet het idee dat het erger wordt. Tegenwoordig hebben we toegang tot veel meer nieuwsbronnen, daarom merken we vaker dat sommige bronnen een vertekend beeld geven. Vroeger vertrouwde iedereen op een enkele bron, en nam maar aan dat het waar was.

[Spruit_elf]

maar het is wel zo dat mensen nu op het moment van een ramp oid, gelijk een hoop van dergelijke fotos voorgeschoteld krijgen waardoor ze en beeld gaan vormen,

terwijl vroeger nieuws van ver veel langzamer kwam waardoor het beter op waarheid gefilterd kan worden en de meeste mensen pas iets hoorde als alle feiten bekend waren, waardoor ze dus een beeld konden vormen van wat er echt gebeurd was
juist nu met die huidige snelle verspreiding + fotograven die er alles aan doen om ene zo pakkend mogelijke foto te schieten(dat verkoopt immers) is de kans groot dat mensen een heel verkeerd beeld krijgen van wat er werkelijk gebeurt, nu is dat niet altijd een probleem,

maar op het moment dat iedereen dan bijvoorbeeld iets aan een situatie wil gaan doen die eigelijk niet bestaat omdat een fotograaf bedacht dat bijvoorbeeld een zon foto als uit de ts wel goed zou verkopen, dan krijg je situaties die mislopen

ik ben het dan ook helemaal eens met de TS dat mensen nieuws als entertainment zien, (goed voorbeeld is het hele scala aan pseudo nieuws programmas van sbs6) en dat dat een kwalijke zaak is.

mensen worden steeds banger door al dat slechte nieuws en dat in de verharding van de maatschappij bijvoorbeeld.
michael moore's bowling for columbine komt met een dergelijke conclusie, (nu wil ik met die docu wel voorzichtig zijn aangezien michael moore vaak de neiging heeft om propaganda te maken)en dat is best jammer want het leven is zo veel mooier

[ Voor 25% gewijzigd door Spruit_elf op 07-09-2004 20:33 ]

[Wokschotel]

Verwijderd schreef op 07 september 2004 @ 16:38:
In deze draad wil ik een discussie op gang brengen over het gevaar van foto's in de krant en filmpjes op tv en internet. Mijn stelling is dat ze de objectiviteit in gevaar brengen.

knipperdeknip

Tot slot wil ik nog even opmerken dat ik vind dat het nieuws veel meer een vorm van entertainment is geworden dan vroeger. We komen moe van ons werk 's avonds thuis en denken: even lekker tv kijken en we zappen naar een journaal omdat we denken dat dat ons iets over de wereld verteld. 's Ochtends een ochtendkrantje, heerlijk toch? Liefst met lekker veel foto's en grote koppen dan hoef je niet zoveel te lezen en krijg je lekker snel een idee van wat er aan de hand is in de wereld.

En dus? Foto's verbieden? Al het nieuws verbieden? het doorvertellen van ervaringen verbieden? Ik zie je punt niet. Alles in/op het nieuws is subjectief en dat weet iedereen. Natuurlijk is een publieke opinie makkelijker te sturen met beelden dan met woorden, maar dat ligt meer aan het publiek zelf dat niet kritisch nadenkt.

[Verwijderd]

enige tijd geleden een docu gezien over die man achter prikkeldraad..daarin werd net het tegenovergestelde gezegd, het was een gevangenkamp vlug omgetoverd door de militairen naar een transitkamp voor vluchtelingen, toen ze eten kregen voor de camera bleek het dat dat overigens de eerste keer was in een hele tijd en de behandeling die ze kregen uitzonderlijk was omdat er een bbc crew op bezoek was...overigens waren er geen vrouwen te zien op die beelden..toch wel raar als het om een vluchtelingenkamp gaat

ik weet niet meer wat geloven, maar aan de foto te zien ben ik eerder geneigd de versie van de documakers te geloven

[SysRq]

Aan de andere kant is het zo er gewenning optreed. Al die foto's en beelden van hongerende mensen...ik weet het ondertussen wel, en neem nog een hap van m'n goed belegde boterham.
Het gevolg hiervan is dat de 'sterkere' beelden mij misschien nog wel raken. De werkelijkheid is misschien minder erg, maar dat maakt niet uit. De boodschap bereikt mij nú wel, terwijl een ander beeld (de werkelijkheid, die wat genuanceerder is) mij niets zou doen.

[JustDutch]

Laat ik eens heel onsubtiel een klein beetje schoppen.

Ik denk niet dat foto's een probleem zijn, maar een symptoom. Ik denk dat de pers het probleem is. Objectiviteit is hen vreemd; veel liever proberen zij hun denkbeelden op anderen over te brengen om zo maar zoveel mogelijk hun straatje in te krijgen. Een deel van de bevolking prikt hier wel doorheen, maar een ander deel is hier niet toe in staat. In dat geval is dergelijke “propaganda” verwerpelijk.

Neem als voorbeeld de VS eens (lees voorbeeld!). De media heeft daar meer macht dan hier. Zij is in principe in staat de bevolking zo te mobiliseren dat de bevolking personen als Bush kiest, of het handelen van Bush te beïnvloeden. Als Bush een oorlog ontketent waarbij onschuldige burgerslachtoffers vallen, heeft de media dan bloed aan haar handen?

Natuurlijk is hier mijn eigen mening over de functie van de pers in verweven. Ik vind dat zij zo objectief mogelijk moeten zijn, of in gevallen dat zij dit niet zijn, dat tenminste aangeven. Persoonlijk heeft de pers bij mij zijn geloofwaardigheid verloren. Op zich erg gevaarlijk in een democratie waar de pers een waakhondfunctie heeft.

[Verwijderd]

De media doet (uit eigenbelang) alles dramatischer voor dan het werkelijk is. Als de krant vol met objectieve rapportages stond waarbij je iedere keer denkt "valt allemaal wel mee, is dit nou nieuws? Moet dit in de krant?" zou hij slecht verkopen.

De media heeft door het aandikken van allerlei verhalen een zeer sterke opinievormende werking. Miljoenen mensen overtuigd dat Pim Fortuijn een soort tweede Janmaat was die horden allochtonen het land uit wilde knikkeren (of ze al dan niet daarom op hem wilden stemmen is een ander verhaal), dat de aarde op het punt staat te ontploffen van de CO2, of dat er nauwelijks nog bomen te vinden zijn in het Amazonegebied. Recentelijk nog werd één enkele onstapte piranha als 'levensgevaarlijk' betiteld

Ook de politiek maakt gretig gebruik van deze door de media neergezette opinies. Het is nu eenmaal makkelijker om een belastingverhoging door de kamer te krijgen als deze wordt bestempeld als een maatregel om een "hot issue" zoals milieu te helpen, ongeacht waar het geld uiteindelijk naar toe gaat.

[RM-rf]

Verwijderd schreef op 07 september 2004 @ 16:38:

Het probleem is dat foto's altijd het lokale, het plaatselijke, het persoonlijke in beeld brengen en nooit de structurele problemen waar het eigenlijk om gaat.

Ik heb het een beetje moeilijk met het 'scheppen van een probleem' hier...

Feitelijk is het namelijk voornamelijk een kunstmatig geschapen idee: namelijk dat berichtenweergave binnen het 'objectiviteits-fabeltje' past.

Objectiviteit bestaat echter niet, althans buiten exacte wetenschappen, misschien bestaat objectiviteit slechts enkel als mathematisch of filosofisch begrip:

Objektivität

Objektivität ist die Qualität einer Aussage, die sich ausschließlich auf Eigenschaften des Objektes beschränkt und von Eigenschaften des beobachtenden Subjektes abstrahiert. Objektivität zu erreichen ist ein Ideal, das wegen der subjektiven Bedingungen einer Beobachtung nicht vollständig erreicht werden kann. In der Naturwissenschaft wird deshalb an Stelle der Objektivität heute die Intersubjektivität angestrebt.
Philosophisch ergibt sich, daß der Begriff der Objektivität nur Sinn ergibt, wenn man von einer vom Subjekt getrennten Außenwelt ausgeht. Keineswegs alle philosophischen Systeme machen diese Trennung.

Umgangssprachlich sowie im Journalismus erhält "Objektivität" häufig auch eine Bedeutung in Richtung Neutralität. Wenn zum Beispiel von einem "objektiven" Zeitungsartikel gesprochen wird, meint man damit, daß er nicht einseitig ist, sondern den Beteiligten neutral gegenübersteht. Staatliche Medien sind meistens durch Gesetz (z. B. Rundfunkgesetz) zur Objektivität verpflichtet.

Nach dem semiotischen Modell von Charles Sanders Peirce ist Objektivität das Zeichenobjekt, welches als reines Objekt nie fassbar ist, da es einerseits unserem menschlichen Verständnis immer der Interpretation unterliegt und andererseits für uns unlösbar mit dem Medium, welches es zu uns Interpretanten leitet, verbunden ist.

(uit de duitse wikipedia: http://de.wikipedia.org/wiki/Objektivit%C3%A4t , wat ik een veel betere tekst vind dan de eerder oppervlakkige nederlandse entrie; dat kan overigens mogelijk al aan de taal liggen, het duits leent zich zeer goed voor exacte, wetenschappelijke en zakelijke beschrijvingen, terwijl de nederlandse in zichzelf al veel meer hang vertoond naar een 'oordelende' beschrijving)

Zodra je kan accepteren dat binnen de media geen objectiviteit bestaat, en evenmin neutraliteit, leg je echter een extra verplichting bij de beschouwer, het publiek is dan zelf degene die de verantwoordelijkheid draagt om te differentieren tussen mening en meetbaar feit:

Mogelijk kun je zelfs beweren dat zodra je een journalist een plicht gaat opleggen dit voor een beschouwer te doen; hij al een valkuil creert van een suggestieve objectiviteit.

[Resistor]

Verwijderd schreef op 07 september 2004 @ 16:38:
<knip>
[...]


Het probleem is dat foto's altijd het lokale, het plaatselijke, het persoonlijke in beeld brengen en nooit de structurele problemen waar het eigenlijk om gaat.

<knip>

Hoe wil jij een algemeen beeld van de oorlog vastleggen?

Kijk maar naar Irak, daar sneuvelen Amerikanen, daar sneuvelen terroristen, daar sneuvelen burgers en daar zijn rustige momenten.

Als je dode Amerikanen op de foto zet lijkt het alsof je voor Amerika bent, als je de Terroristen neemt denken ze dat je daarvoor bent (ik zie veel meer beelden van schietede niet-militaire Irakezen dan Amerikanen, maar niet hun doelwitten), en als je burgerslachtoffers vastlegt lijkt het of je sensatiebelust bent.

Moet je dan maar de rustige momenten vastleggen?

[eamelink]

Dit zal een van de redenen zijn dat een VVD kamerlid aandringt op het verbannen van reclame op de publieke zenders. Zolang het NOS journaal reclamezendtijd voor en na het journaal verkoopt; zijn ze gebaat bij hoge kijkcijfers. Voor hoge kijkcijfers moet je de afgerukte lichaamsdelen bij bomaanslagen laten zien, de dunne mensen achter prikkeldraad, het huilende kindje met poes op het dak van een huis in een overstroomde straat.

Als de drang naar kijkcijfers wegvalt, dan kan er tenminste objectief nieuws worden weergegeven.

Voor het spannende nieuws kijken we dan wel naar een commerciële nieuwsvariant

[RM-rf]

eamelink schreef op 09 september 2004 @ 18:21:

Als de drang naar kijkcijfers wegvalt, dan kan er tenminste objectief nieuws worden weergegeven.

Onderbouwing?
De media in communistische oostbloklanden was niet afhankelijk van kijkcijfers en reclame, dus waren ze objectief?

[PtrO]

Journalistiek, waarheid en objectiviteit zijn voor mij niet echt te verenigen.

Een journalist, wanneer hij/zij goed is, geeft de kale & gecontroleerde feiten weer en helpt de 'gebruiker' zich een mening te vormen door een nieuwszaak van verschillende gezichtspunten te benaderen en in perspectief te plaatsen.

Veel journalisten hebben echter andere verplichtingen, zoals aan de 'bak' blijven of vooringenomen stellingen wat dus inhoudt dat je het FF wat smeuïger en anders (dan het in werkelijkheid is) moet brengen.

Foto's maar vooral (film)opnames leiden je af van de feiten. De weergave (kwaliteit), het onderschrift en commentaar bepalen in de meeste gevallen de impact.
Denk maar 's aan de vakantie uittocht files, onderschrift 1) zij vluchten voor de ramp 2) ze gaan vakantie houden of 3) ze komen terug naar huis. Op geen enkele wijze kan je vanuit het beeld bepalen waarom ze daar in de file staan.

Je bent dus afhankelijk van het betrouwbare commentaar wat (liefst) wordt geboekstaafd door verschillende bronnen. Probleem is dat vele bronnen maar één oorsprong hebben en dus niet te zijn verifiëren op jun juistheid. Door het maar vaak genoeg (van elkaar) te herhalen, ga je er zelf in geloven.

Weet iemand trouwens, waarom het RTL4 nieuws qua onderwerpen en beeld zowat identifiek is als dat van de NOS ??
Ik heb ik het dan niet over rampen maar meer over keuze-nieuws van het tuinman gehalte die een zwarte-goudsbloem heeft gevonden.
Ik heb niet de indruk dat het NOS en RTL4 de zaken dan verschillend weergeven of benaderen. Bijna altijd zie je dezelfde beelden vv. van (andere stem) met dezelfde commentaren. Dit valt mij vooral op bij politieke onderwerpen waarbij voor de hand liggende kernvragen niet worden gesteld. Denk maar 's aan de hele propaganda omtrent 'tekorten'.

Je kan natuurlijk ook zeggen, dat RTL & NOS beiden errrug goed zijn en dus onherroepelijk uitkomen om onafhankelijk van elkaar, hetzelfde nieuws op dezelfde wijze te behandelen. Ergens in m'n achterhoofd rinkelt dan een belletje dat dit niet het geval kan zijn zonder dat er afspraken zijn.

[Q]

Sandalf, ik denk dat het probleem waar je op doelt niet zozeer de beeldjournalistiek betreft, maar de journalistiek in zijn algemeenheid.

Mijn mening is niet geheel mijn eigen, RF-rf raakt de kern: echte objectiviteit is niet echt mogelijk en hij geeft ook de oplossing: mensen moeten zelf kritisch naar het nieuws kijken. Daar kom ik nog op terug.

Een journalist moet geld verdienen. Een krant moet geld verdienen. Het is dan erg aanlokkelijk om te schrijven wat mensen willen horen. Dat filteren gebeurt in eerste instantie op onderwerp. Mensen houden van drama, mensen houden er vaak van om over leed van anderen te lezen. Dus dat verkoopt. Mooi weer is saai weer. Dit is een open deur, maar het geeft wel aan dat doordat een Journalist geld moet verdienen hij al moet selecteren op onderwerp. Zo krijg je, zoals we in America zien, eenzijdige onderwerpen. Moord, diefstal, etc. Dat valt naar mijn 'gevoel' (onderbouwing heb ik niet) in nederland nog wel mee.

Het wordt pas erger als Journalisten gaan schrijven wat mensen willen horen. Ik heb een abbo op de Vrij Nederland en ik heb dit jaar al zeker drie artikelen gezien waarbij op een heel eenzijdige wijze een onderwerp wordt belicht. Hoor en wederhoor wordt niet toegepast of de schaduwzijde van het verhaal wordt gebagataliseerd of gewoon niet besproken. Het is omdat er af en toe erg leuke artikelen in staan, maar anders....

RM-rf's oplossing is dat mensen gewoon beter moeten opletten, kritischer moeten zijn. Het probleem is juist dat het vaak moeilijk is om te beoordelen of iets rommel is of niet, jij kent de feiten niet, je bent er niet geweest. Argwaan als basishouding lijkt op zijn plaats:

"Waarom is die leugenachtige bij-beunende Journalist tegen mij aan het liegen?"

Maar als ik even negatief mag doen: zo steken de meeste mensen niet in elkaar. Zij slikken alles wat in de krant staat onder het mom 'het staat toch in de krant?'. Niet iedereen is in staat om het kaf van het koren te scheiden. Niet alleen omdat niet iedereen zo slim is, maar ook omdat je simpelweg de informatie niet hebt.

Het is bijvoorbeeld puur omdat ik hier in Got een thread over polynoom-verhaal lees dat ik tot de conclusie moet komen dat Journalisten dit klakkeloos overpennen zonder zelf enig onderzoek te doen. Zonder een wiskundige te raadplegen en die eventueel naar dat 'bewijs' te laten kijken. Zie bijv

http://www.nu.nl/news.jsp?n=404623&c=80

Kortom: het probleem is veel groter dan alleen maar beeldjournalistiek. Edit: maar heeft dit probleem niet altijd al gespeeld?

[ Voor 9% gewijzigd door Q op 10-09-2004 16:52 ]

[eamelink]

RM-rf schreef op 10 september 2004 @ 10:44:
[...]

Onderbouwing?
De media in communistische oostbloklanden was niet afhankelijk van kijkcijfers en reclame, dus waren ze objectief?

Overheersing door de propaganderende overheid is één van de redenen dat een tv station niet objectief is.
Drang naar kijkcijfers is een andere reden dat een tv station niet objectief is.

Ik beweer niet dat TV stations objectief zullen zijn na het wegvallen van inkomsten uit reclame, waar volgens mij vrij direct uit voortvloeit het wegvallen van het belang van hoge kijkcijfers.

Maar voor zover ik dat kan inschatten, is in het huidige stelsel de grootste oorzaak ervan toch de kijkcijfers. Wanneer dat wegvalt ben je een goed eind in de juiste richting

Nu wordt er wel gezegd dat het journaal overwegend links geörienteerd is, en dat zou bijvoorbeeld nog een reden kunnen zijn van het niet objectief weergeven van gebeurtenissen; uit pacifistische overwegingen is het natuurlijk beter om de huilende kindjes in een gevecht te laten zien, dan zielsgelukkige bevrijde mensen iets verderop.

Aan de andere kant gaat het nu slechts over nieuws, er zijn ook een heleboel andere programma's die waarschijnlijk niet al teveel kijkcijfers zouden opleveren, maar wel bijzonder interessant kunnen zijn. Neem bijvoorbeeld een wetenschapsprogramma. Is er een goed wetenschapsprogramma op TV? Is er uberhaupt een? Niet dat ik weet. De publieke zenders zijn bezig met programma's als "huis op stelten", "blik op de weg", "comedy factory", "sport", "sport" en nog meer sport.

Dat kunnen ze wat mij betreft overlaten aan de commerciële collega's

edit:
Dat laatste gaat dus meer over eventuele plannen om reclame bij de publieken af te schaffen; ik was even de hoofdlijn van het draadje vergeten

[ Voor 7% gewijzigd door eamelink op 10-09-2004 18:10 ]

[MSalters]

RM-rf schreef op 10 september 2004 @ 10:44:
[...]

Onderbouwing?
De media in communistische oostbloklanden was niet afhankelijk van kijkcijfers en reclame, dus waren ze objectief?

Een noodzakelijke voorwaarde is iets anders dan een oorzaak.
Vrij elementaire fout om eerlijk te zijn.

Overigens is het lastig om sociologisch een noodzakelijke voorwaarde te bewijzen, het beste is aannemelijk maken - dat situaties X alleen voorkomen bij aanwezigheid van Y maakt Y nog niet tot een noodzakelijke voorwaarde, maar als je honderden X'en hebt en die hebben allemaal een voorafgaande Y, is het wel aannemelijk.

[Haeg]

Ik kan ook maar niet begrijpen waarom journalisten steeds vaker een subjectief beeld vormen over gebeurtenissen in de wereld.
Zowel journalist als fotograaf maakt zich hier steeds vaker schuldig aan hiermee in het achterhoofd houdende de gemonteerde foto van pim fortuin met hitler snor.
Ook wil ik opmerken dat de nieuwslezers steeds vaker zijn/haar meer dan ongewenste mening wil vertellen.
Zelf ben ik altijd vroeg op voor mijn werk en kan dus alleen het 6;45 journaal even meepikken .
Ik word soms doodziek van die dodelijk irritante jan de hoop die zijn menig maar blijft geven waarom doet die lul dat vraag ik mij af .
Valt de regisseur dat dan niet op? Mag dat eigenlijk wel ?

[Verwijderd]

Natuurlijk is dat mogelijk, tekst is veel subjectiever omdat jij bepaalde foto's bepaalde gedachten krijgt *geen porn*, als ik bijvoorbeeld Beslan zie denk ik van moet dat zo, mijn vader loopt te schelden op die vuile moordenaars en mijn lieve moslimbuurman zit met allahvlaggetjes achter zijn tv te joelen alsof Galatasaray speelt.

[RM-rf]

Verwijderd schreef op 14 september 2004 @ 09:30:
... en mijn lieve moslimbuurman zit met allahvlaggetjes achter zijn tv te joelen alsof Galatasaray speelt.

Heb jij wel eens met je 'moslim-buurman' gesproken?

Het is juist zo dat het terrorisme van Beslan, maar ook bv de ontvoering van franse journalisten in Irak redelijk sterk ook in de moslim-wereld veroordeeld wordt..

Bij Beslan spelen sterk de beelden mee van geschrokken kinderen in paniek en enkel mensen die doorgeslagen zijn in hun woede, die hen bijvoorbeeld zelf terrorisme doet goedkeuren, kunnen dat accepteren.

Het is wel zo dat mensen zover te brengen zijn dat zij dit en masse goedkeuren:

Interessant is bijvoorbeeld dat de beelden van de gevangenen in Guantanamo Bay, in europa tot ontzetting leidden, terwijl men in amerika er niet moeilijk om deed, dat waren immers de daders van 11 september die daar zaten. Iets dat overigens met Abu Ghraib al minder was, dat leidde ook in amerika tot sterkere afkeuring (al heeft het daarbij er ook sterk mee te maken dat de foto's van Abu Ghraib binnen de gevangenis zelf genomen waren en er mensen 'met een gezicht' op staan, dit in tegenstelling tot Guantanamo Bay, waar enkel beelden van een grote afstand gemaakt kunnen worden).

In die zin denk ik een beetje aan de beroemde uitspraak van Göring, na afloop van het Neurenberg Tribunaal:

Naturally the common people don't want war; neither in Russia, nor in England, nor in America, nor in Germany. That is understood. But after all, it is the leaders of the country who determine policy, and it is always a simple matter to drag the people along, whether it is a democracy, or a fascist dictatorship, or a parliament, or a communist dictatorship. Voice or no voice, the people can always be brought to the bidding of the leaders. That is easy. All you have to do is to tell them they are being attacked, and denounce the pacifists for lack of patriotism and exposing the country to danger. It works the same in any country.

Oftewel, mensen kunnen ertoe gebracht worden om geweld te accepteren, de truc daartoe is het om hen een 'bedreiging' voor te leggen:

Natuurlijk vormt daarin de media een sterke rol: dat zijn de mensen die ook het beeld van 'bedreiging' vormgeven, of dat beeld nu een 'Muhammed Atta', of een instortende WTC-toren is;
Of eerder beelden van westerse imperialistische soldaten die op een moskee in Falludjah schieten...

Verschillende fundamentalistische stromingen hebben het belang van dat soort beelden onderkent, zowel de neo-conservatieven die die beelden nodig hebben om een aggressieve politiek goed te laten keuren, als de religieus-fundamentalisten, die hiermee een gedreven aanhang hopen te krijgen (en dat is bijvoorbeeld ook het gevaar dat religieuze organisatie uit Saudie-Arabie video's aan moslim-scholen in nederland toesturen)