Verwijderd

Topicstarter
Even een levensbeschouwelijke draad starten;

Ik heb in een vrij korte tijd een begrafenis en een crematie meegemaakt, en dat heeft me toch wel een beetje aan het nadenken gezet over wat voor uitvaart ik wil. Zeker omdat het opzich twee vrij verschillende uitvaarten waren; de ene sober en en de andere iets vrolijker en meer "gedoe" er om heen.

Ik ben er al wel achter dat ik begraven wil worden ipv gecremeerd. dit omdat ik een begrafenis een wat ontspannendere sfeer heeft aangezien het in de buitenlucht is. Daarnaast zou ik wel een gedeelte in een kerk willen doen, omdat ik de theisten de kans wil geven om hier afscheid van mij te nemen.
Echte details ga ik wel bedenken als ik er echt aan toe ben.

Zijn er nog meer mensen die hier al over nagedacht hebben? en ja, wat was de conclusie; zo nee, waarom niet?

N.B. laten we de "bestaat er een god" discussie even buiten beschouwing?!

  • Blacksoul
  • Registratie: December 2000
  • Laatst online: 18-11-2024
ik heb in de laatste 2 maanden 3 begravenissen meegemaakt, en ik ben nu ook serieus aan het nadenken wat te doen, vooral omdat ik alleen woon, en verder echt niks op papier heb staan.
Ik weet 1 ding zeker: geen religieuze dingen met m'n begravenis/crematie (daar ben ik ook nog niet uit).
Ik denk er momenteel in ieder geval (teveel) over na....

  • FoolZero
  • Registratie: Juni 2000
  • Laatst online: 19-01 22:14

FoolZero

Freedom of speech...

Het enige wat ik weet, is dat de volgende drie nummers gedraaid moeten worden.
J.Horner - Font Memories
Jordan Hill - Remember me this Way
Gloria Estefan - Rememer me with Love

Drie maal raden waar ik veel waarde aan hecht. Verder ben ik te veel bezig met mijn dood en kan ik toch met een gerust hart zeggen, dat ik niet suicidiaal ben. Ach het zal de leeftijd wel zijn... of een vervroegde midlife crisis.
Ow en eigenlijk geen kerk, maar omdat mijn familie nog best wel religieus is, zal ik dat in hun belang geen bezwaar vinden.

Please state the nature of your technical emergency
Heal the internet ...
1707 :'(


Verwijderd

Ik laat het helemaal aan m'n nabestaanden over. Laat zij er maar van maken wat ze er van willen. Ik zelf denk er vrij nuchter over. Het enige wat me boeit is dat het een beetje low-budget is, me donororganen eruit zijn, en dat de nabestaanden er steun aan hebben.

Je bent dood, dus je zal er wel niet zoveel van meekrijgen :)

Verwijderd

Eigenlijk komt dit onderwerp in mijn omgeving regelmatig aan bod. Natuurlijk iets vaker na een crematie of begrafenis, maar taboe is het zeker niet om te zeggen: hou je daar-en-daar wel rekening mee op mijn begrafenis?
Zo weet mijn familie dat ik persé niet gecremeerd wil worden en dat ik opgemaakt wil worden zoals ik dat altijd ben.

Ik moet er alleen eens een keer aan denken de nummers op te schrijven als ze langs komen op de radio en ik denk: die wil ik op mijn begrafenis gedraaid hebben...

Verwijderd

Topicstarter
Waar ik persoonlijk niet zo van hou, is dat overdreven positieve gedoe over de overledene.
Het zou me wel wat lijken als er een speech voorgelezen werd die ik zelf gemaakt heb. Want ik weet zelf wel wat mijn positieve en negatieve kanten zijn.

Met muziek vind ik het probleem dat ik niet echt de goede nummers kan bedenken. naja, een voorbeeld is Angie van de Rolling Stones, wat ik een steen goed nummer vind, maar dan weet ik bijna zeker dat ik een persoon die zeker bij mijn uitvaart aanwezig zal zijn, enorm verdrietig maak, vanwege de tekst.
Simon and Garfunkel - Sound of Silence vin ik ook erg goed, en die is waarschijnlijk wel geschikt.
Maar een nummer als "to live is to die - metallica" vind ik wel vet om te draaien, en ook een erg goed nummer, maar waarschijnlijk ongepast.
edit: dit omdat het instrumentaal weergeeft dat er mooi en beroerde dingen in het leven zijn.

Apoc2>>

je zegt dat je het aan de nabestaanden overlaat maar is het niet een beetje lullig, aangezien zij hun verdriet al hebben en dan ook nog dat soort dingen moeten gaan bedenken?

Verwijderd

Topicstarter
Andina >>

wil jij dat de kist open blijft dan?
ik wil dat echt niet. Mensen herinneren mij maar zoals ik leefde, en als ze niet meer weten hoe ik er uit zag dan is er toch echt een probleem...

  • Defspace
  • Registratie: Mei 2000
  • Laatst online: 24-12-2025

Defspace

Administrator

Ach ik heb er eigenlijk ook nog niet al teveel over nagedacht, ik weet wel welke nummers ik wil dat er draaien maar heb dat nog niet op papier gezet. Tevens ben ik heel positief ingesteld en hoop ik dat ik helemaal nooit dood ga :)
Maar ja, het is wat apoc2 zegt, als je dood bent ben je dood en merk jij voorderest weinig nog van de begravenis.
Mijn ouders weten in ieder geval wel dat ik gecremeerd wil worden. (ik wil echt niet dat een paar maden de kans krijgen mijn diep in de grond liggende, wegrottende lichaam aan te vreten)

Verwijderd

dwarf >
je zegt dat je het aan de nabestaanden overlaat maar is het niet een beetje lullig, aangezien zij hun verdriet al hebben en dan ook nog dat soort dingen moeten gaan bedenken?
Wat ik daarmee wil zeggen dat ik het het belangrijk vind dat de zaken zo gaan als zij dat willen e niet perse zoals ik dat wilde.

Verwijderd

Topicstarter
apoc2>>
k, is helder.. dara valt ook wat voor te zeggen inderdaad

Verwijderd

Op donderdag 28 december 2000 19:05 schreef dwarf_ het volgende:
Andina >>
wil jij dat de kist open blijft dan?
Ja, waarom niet? Ik ben dan toch niet opeens anders?
Ik weet nog dat toen mijn oma overleed, mijn vader de hele tijd bij de kist in de buurt bleef, en bleef kijken en haar aanraken. Waarom zou ik dat iemand afnemen?

Waar ik wèl een hekel aan heb is dat mensen "gaan kijken om het kijken" en dan zeggen: "goh, hij is het nog helemaal", of "ze is het niet meer hè?"
Maar ècht afscheid nemen vind ik wat anders en dat is volgens mij beter bij een open kist.

Verwijderd

Topicstarter
Ik heb zelf nog nooit naar een overledenen gekeken, en nog nooit de behoeft gehad. Misschien moet ik het dan maar een keer gaan doen, of het echt zo speciaal is.

  • Blacksoul
  • Registratie: December 2000
  • Laatst online: 18-11-2024
Op donderdag 28 december 2000 19:58 schreef dwarf_ het volgende:
Ik heb zelf nog nooit naar een overledenen gekeken, en nog nooit de behoeft gehad. Misschien moet ik het dan maar een keer gaan doen, of het echt zo speciaal is.
Ik kreeg bij het kijken een heel raar gevoel over me (kan het niet echt omschrijven), ik denk dat ik m'n kist ook open wil laten, hangt er wel weer vanaf op welke manier ik overlijd.
En muziek, ik heb wel iets in gedachten: Within temptation - In perfect harmony
Muse - Sunburn
Metallica - Stuk solo van de cd "Live Shit"

Verwijderd

als ik dood ga ??

een feessie geven voor de nabestaanden :)
( en dan nodig ik diadem en CP ook uit :P )

en voor de mensen die behoefte hebben aan drama
draai ik
Blöf - Dansen aan zee
Bone Thugz 'n harmony -Crossroads
Tupac & Scarface - Smile for me

Verwijderd

Het lijkt mij ook leuk om zelf een toespraak te schrijven voor je bgravenis, of een video in te spreken. En dan gewoon beetje grappen lopen maken en aan mensen de groeten doen. Zeker als je weet dat je op korte termijn doodgaat.

Of zouden anderen nabestaanden dit nou weer schokkend vinden en als onprettig ervaren?

Verwijderd

Ik heb onlangs de crematie van opa meegemaakt, en dat heeft me wel aan het denken gezet over mijn eigen uitvaart (en over andere dingen, maar dar terzijde). Mijn opa was overtuigd christen, en zo'n uitvaartdienst is voor een overtuigd atheist als ik best wel loos af en toe. Het moraal van de dienst is iets in de geest van "jammer dat ie dood is, maar gelukkig is ie in de hemel en we hebben god nog". Schrap god en hemel, en je houdt een lege boodschap over.

Het lastige van atheist zijn is dat je alles zelf moet verzinnen.

Wat ikzelf erg jammer vond aan de crematie is dat het feitelijke verbranden, of zelfs het laten zakken vd kist niet getoont werd, terwijl dat nu juist de climax van de plechtigheid zou kunnen zijn.

Ik zou een crematie in de open lucht willen, in het bos, als het al begint te schemeren. En dat je tijdens de afterparty (gebruik van humor maakt het een minder zwaar onderwerp) in de verte het vuur kan zien. Niet van dichtbij, want sommige details wil je ook niet zien.

en muziek, nightwish - walking in the air, met het onvlammen van de kist tijden het omslagpunt in de muziek. Lijkt me prachtig.

aan de reacties voor mij blijkt dat ik niet de enige ben die al lang voor zijn dood (afgezien van onverwachte dingen) al met de uitvaart bezig is.

  • Capo
  • Registratie: Oktober 1999
  • Niet online
Denk er niet over na want wil nog niet denken aan de dood.

Heb teveel dood om me heen gehad. Wil er tijdje niet meer aan denken.

Verwijderd

Topicstarter
Flamez>>
LOL :)

Apoc2>>
Als jij altijd al grappen hebt gemaakt in je leven dan zou dat wel kunnen dacht ik zo. Ik zou dat wel kunnen doen denk ik :)
"De groeten doen" vind ik dan weer een beetje matig. Ik zou liever aan een aantal personen die voor mij het belangrijkste waren, een zeer persoonlijk brief schrijven.

zentair>>
Dat is wel een orginele uitvaart zegmaar. Vind je dat niet iets te eeeuh, hoe zal ik het eens zeggen, overdreven?

Verwijderd

Op donderdag 28 december 2000 19:03 schreef dwarf_ het volgende:
Maar een nummer als "to live is to die - metallica" vind ik wel vet om te draaien, en ook een erg goed nummer, maar waarschijnlijk ongepast.
Opzich is het dan wel een nummer dat bij jou gepast "heeft" maar ik denk dat die 10 minuten wel erg lang zijn... ;)

  • Elvhenk
  • Registratie: April 2000
  • Laatst online: 08:12

Elvhenk

Madam Mikmak

Ik heb het afgelopen jaar ook een handjevol overlijdens gehad.
Uitvaartdiensten kunnen zowel tenenkrommend erg, als eigenlijk heel mooi zijn. Volgens mij ligt dat aan de manier waarop de nabestaanden emotioneel met het overlijden kunnen omgaan en ook hoe goed ze de overledene kenden. En daarbij maakt het geen verschil of het familie was of niet. Over het algemeen vind ik het het best te doen als mensen eerlijk met hun emoties omgaan, in welke vorm dat dan ook is.
Wat betreft kist open of dicht, het kan soms belangrijk zijn om de overledene te zien: je ziet nl. duidelijk dat het lichaam een lege huls is. Sommige overledenen zien er daardoor wel erg weinig als zichzelf uit.
Als persoonlijke noot: bij uitvaartdiensten word ik bijna altijd de overledene gewaar, meestal te voelen, soms te zien. Je kan er vanuit gaan dat de overledene echt heel dichtbij is bij een uitvaartdienst.

Mij persoonlijk kan het weinig schelen hoe de begrafenis eruit ziet. De nabestaanden mogen dat invullen zoals zij dat willen. Het is nl. volgens mij voor de nabestaanden erger dan voor de overledene. Ik wil wel graag begraven worden en niet gecremeerd. Voor mijn gevoel heeft de ziel meer tijd nodig om het lichaam helemaal te verlaten, dus leg mij maar onder de groene zoden. Dat recycle-idee staat me ook wel aan.

Verwijderd

Topicstarter
Op vrijdag 29 december 2000 18:54 schreef Elvhenk het volgende:
Als persoonlijke noot: bij uitvaartdiensten word ik bijna altijd de overledene gewaar, meestal te voelen, soms te zien. Je kan er vanuit gaan dat de overledene echt heel dichtbij is bij een uitvaartdienst.
Waar merk jij dat aan dan? En waar kan ik dat aan merken?
wees overigens niet bang dat ik hier ene discussie over aan zal gaan... Ik sta nogal sceptisch tegen over dit soort zaken, maar misschien kan ik het gevoel ook gaan ervaren... (?)

Verwijderd

Dat is wel een orginele uitvaart zegmaar. Vind je dat niet iets te eeeuh, hoe zal ik het eens zeggen, overdreven?
Overdreven omdat ik er zo'n "show" van maak bedoel je? Ach, een uitvaart moet je zo maken zoals jij het wilt, en niet anders. Het is nl iets heel persoonlijks, een soort laatste geschenk aan je nabestaanden, en daarvoor geld, hoe persoonlijker hoe beter.
Als persoonlijke noot: bij uitvaartdiensten word ik bijna altijd de overledene gewaar, meestal te voelen, soms te zien. Je kan er vanuit gaan dat de overledene echt heel dichtbij is bij een uitvaartdienst.

Waar merk jij dat aan dan? En waar kan ik dat aan merken?
Tijdens een uitvaart ben je enorm bezig met de overledene, iedereen om je heen is ermee bezig, de hele plechtigheid staat in het teken van de overledene en is meestal zelfs bedacht door de overledene. Dit gecombineert met een heel emotionele mentale toestand doet je herinnerningen aan de overledene heel intens doen ervaren.

Ik geloof in geesten, of iets wat daar ook maar op lijkt, noch leven na de dood, maar toen tijdens de uitvaartdienst van opa de zon door slechts een glas-in-loodraampje scheen, en een prachtig kleurenspel op de vloer recht voor mijn voeten verscheen, en dat ene raampje ook nog eens toevallige de vredesduif was, toen dacht ik toch wel even een aanwezigheid waar te nemen. En of er nu iets/iemand was of niet, het blijft een bijzondere ervaring.

  • Elvhenk
  • Registratie: April 2000
  • Laatst online: 08:12

Elvhenk

Madam Mikmak

Waar merk jij dat aan dan? En waar kan ik dat aan merken?
Ik kan er natuurlijk niks van bewijzen ofzo, vandaar mijn aantekening "persoonlijke noot". Wat zelf merken betreft, ik denk dat het een goed idee is om aandacht te schenken aan kleine dingen, en niet alles gelijk te categoriseren als toeval, bedenksel etc. In de hele periode tussen overlijden en begrafenis is iemand nog best dichtbij. Ook in de periode erna van een aantal weken.
Hoe dat contact eruit ziet, dat weet je niet. Voor mij persoonlijk is het altijd een teken aan de wand als iets me opvalt, voordoet, etc. als ik eigenlijk iets anders aan het doen ben. D.w.z. met mijn gedachten heel ergens anders mee bezig ben, meestal iets banaals. En inmiddels ben ik het verschil gaan voelen wanneer iets van mezelf is of energie van een ander. Als ik er aan zit te denken, zijn het mijn eigen verzinsels. Als het me patspoem invalt, dan is het wat anders.
Voorbeeld: mijn oude vioollerares is afgelopen zomer overleden en in de dagen erna, bevond ik me ineens in een "woud" van vergeetmenietjes, die zag ik om me heen. Opeens hoorde (zag?) ik haar zeggen "vergeet-me-niet".
En het is niet allemaal zo idyllisch hoor. Soms is iemand het ook helemaal niet eens met iets tijdens de uitvaart (dus blijkbaar geeft dat toch).

Nog wat anders in dit verband.
Ik realiseerde me daarstraks dat als ik bijv. onder de tram zou lopen, dat ik dan wel zou willen dat mijn "kring" online dat zou horen. Dus ik kan maar beter ergens mijn passwords opschrijven zodat iemand jullie zou kunnen verwittigen... ;)

  • KaMiKaZe
  • Registratie: Mei 2000
  • Laatst online: 25-01 15:00
pff lastige draad. Het lijkt wel hoe ouder dat je wordt hoe meer dat je er bij stil gaat staan dat het ooit is afgelopen. En ja ik zal er zelf niets van merken maar een ding dat ik wel weet is dat ik absoluut niet in een lijkenwagen wil liggen ! nog liever lig ik in een trabant. op mijn begrafenis mogen ze metallica draaien met "to live is to die"

When a man dies he takes with him some part of the world. All this I can no longer bare to see.

;)

Humanity is acquiring all the right technology for all the wrong reasons.


Verwijderd

tsjah zowiezo denk ik er weinig over na,

maar ik weet wel welke muziek er gespeeld moet worden,

Queen - Who want`s to live forever
Delerium - silence (tiesto`s in search of sunrise mix) (omwege de text)
Lovechild - In my dreams

maar voor de rest weet ik ut ook nie

Verwijderd

Ik zou in elk geval begraven willen worden. Bij m'n opa's/oma's heb ik gemerkt dat het toch erg fijn is om een bepaalde "aardse" plaats te hebben waar je even naar toe kunt als je alleen wil zijn met de dode.
Het gaat er niet om of je er ook echt naar toe gaat, maar alleen al de wetenschap dat zo'n plaats er is, is al een hele grote steun. Zo'n plaats wil ik m'n nabestaanden niet ontnemen. Als je uitgestrooid wordt (ene opa+oma) is die plek er niet.
Het hele idee van crematie staat me eigenlijk sowieso niet aan.

Verwijderd

Het enige wat er in mij opkomt, als ik denk aan mijn eigen dood. Spijt! Dat ik tot nu toe niet meer van mijn leven heb kunnen maken. Dat ik steeds vergeet hoeveel ik om veel mensen geef en dat ik nog steeds niet de zin van het leven heb doorgrond! De uitvaart is natuurlijk iets om over na te denken, maar ik vind het veel belangrijker om nu, nou het nog kan, mijn leven te verbeteren. Helaas kan ik aan het verleden niets meer veranderen.

Verwijderd

Zowiezo, niets religieus. Religieuze mensen in mijn omgeving (kan er geen verzinnen zo gauw, maar ze zullen er wel zijn denk ik) kunnen altijd zelf nog naar de kerk gaan achteraf.

Ik ben zelf niet religieus, dus wil ik ook geen uitvaart vanuit een kerk of zo.

Ik heb gekozen voor een crematie met as uitstrooien boven de zee. Niet dat ik het idee heb dat dat nut heeft, maar ik heb een grote band met de zee, dus vind ik dit wel toepasselijk, zeker voor mijn nabestaanden.

Verder heb ik de volgende muziek uitgekozen:

INXS - By my side (gaat over het verlies van een dierbare)
Chris de Burgh - Sailing away (vanwege mijn uitstrooing boven de zee)
Vangelis - I'll find my way home (gaat over iemand die niet religieus is maar toch zijn weg wel vindt: dus niet naar de hemel, maar iets anders)

Verder hoef ik niks... merk er toch niets van als ik ben overleden. Laat de nabestaanden maar bedenken hoe ze de uitvaart willen.

Verwijderd

Topicstarter
ik_zei_de_gek>>

Jij heb dus een testament op gesteld? ben je daar aan begonnen toen je moeder werd of daar voor al?

janus>>
Spijt hebben van wat je gedaan hebt in je leven? is dat in het algemeen of over sommige zaken?
Ik heb heb zeker ook spijt van sommige zaken, maar ik weet dat ik op het moment van handelen naar beste weten handelde. Dat het achteraf niet de beste keuze was doet er weinig meer toe.
De zin van het leven doorgronden is 1 van de grootste misteries. Ik vraag me af of je zonder het antwoord op die vraag niet gelukkig kan zijn. Misschien is gelukkig zijn wel de zin van het leven; als je het bent dan vraag je jezelf dit ook niet af (ik in iedergeval niet).

Verwijderd

Waar je as uitgestrooid wordt doet mij persoonlijk erg weinig. Laat ik ook lekker mijn nabestaanden over beslissen. Mogen zij er mee doen wat ze willen.

Maar wat me wel gaaf lijkt is dat je as de ruimte in wordt geschoten. Dit kan echt. Kost geloof ik wel bakken met geld, maar dag wordt je as meegenomen op een ruimtereis en in een kleine capsule de ruimte ingeschoten. B-)

  • FoolZero
  • Registratie: Juni 2000
  • Laatst online: 19-01 22:14

FoolZero

Freedom of speech...

Op dinsdag 02 januari 2001 13:41 schreef Apoc2 het volgende:
Maar wat me wel gaaf lijkt is dat je as de ruimte in wordt geschoten. Dit kan echt. Kost geloof ik wel bakken met geld, maar dag wordt je as meegenomen op een ruimtereis en in een kleine capsule de ruimte ingeschoten. B-)
Geheel off-topic, maar ik ga liever de laatste momenten van mijn leven de ruimte in om daar dan in rust te overlijden....
Wat ik eigenlijk probeer te zeggen, is dat ik wel heel graag de ruimte in wil...levend:)

Please state the nature of your technical emergency
Heal the internet ...
1707 :'(


Verwijderd

Topicstarter
nog meer offtopic>>

volgens mij overlijdt je dan bij de lancering al door al die G-krachten :(

Verwijderd

Op dinsdag 02 januari 2001 13:31 schreef dwarf_ het volgende:
ik_zei_de_gek>>

Jij heb dus een testament op gesteld? ben je daar aan begonnen toen je moeder werd of daar voor al?
Ik heb geen testament maar een laatste wils-beschikking. Dat is bijna hetzelfde overigens.

Maar dat heb ik al vanaf mijn 18e, en ik heb dat gewoon gedaan omdat ik besef hoe plotseling je leven afgelopen kan zijn (Volendam is er weer een voorbeeld van :'()
En de hoofdreden is dat ik mijn nabestaanden niet wil opzadelen met geregel en weet ik veel wat.
Mijn uitvaart is al tot in de puntjes verzorgd, maar kan wel worden gewijzigd op bepaalde gedeeltes, al gelang de nabestaanden dat wensen.

Verwijderd

Topicstarter
ik_zei_de_gek>>

hoe regel je nou zoiets eigenlijk? en waar wordt het document opgeborgen? moet dat bijvoorbeeld bij een notaris geregeld worden?

bij ons in de familie is het namelijk niet gebruikelijk...

  • FoolZero
  • Registratie: Juni 2000
  • Laatst online: 19-01 22:14

FoolZero

Freedom of speech...

Op dinsdag 02 januari 2001 14:22 schreef dwarf_ het volgende:
nog meer offtopic>>

volgens mij overlijdt je dan bij de lancering al door al die G-krachten :(
Ach dan sterf ik iig in het harnas...

:?

Ow nee, dat is wanneer je de liefde bedrijft terwijl je gelanceerd wordt! :9~

Please state the nature of your technical emergency
Heal the internet ...
1707 :'(


Verwijderd

Op dinsdag 02 januari 2001 15:01 schreef dwarf_ het volgende:
ik_zei_de_gek>>

hoe regel je nou zoiets eigenlijk? en waar wordt het document opgeborgen? moet dat bijvoorbeeld bij een notaris geregeld worden?

bij ons in de familie is het namelijk niet gebruikelijk...
Een testament regel je idd bij een notaris, maar kost je een aardige lieve duit. Daarbij doet een notaris niks voor je uitvaart.

Wil je dat geregeld hebben dan moet je zorgen voor een goede uitvaartverzekering. Dat kost je ongeveer een tientje per maand maar dan hoeven je nabestaanden niks te betalen en weinig te regelen bij jouw overlijden.

Ik zit zelf bij de Facultatieve, en betaal tot mijn 28e iets van 20 gulden per maand. Daarna niets meer.

Hoe later (dus qua leeftijd dus)je je aanmeldt, hoe meer je betaalt per maand.
Bij mijn overlijden wordt mijn uitvaart, de crematie geregeld met bemiddeling van de Facultatieve, en met overleg met mijn eerste graads nabestaanden. Maar dingen als rouwkaarten moeten wel zelf geregeld worden (de eerste 50 worden overigens wel vergoed door de verzekeringsmaatschappij)

Verwijderd

eigenlijk vind ik dat cremeren en begraven allebei niet zo'n prettig idee en erg onnatuurlijk

kenne ze me niet aan de leeuwen voeren in artis ofzow ( kewl *D )

en als ze me toch willen cremeren dan wil ik het op zo'n Viking stijl
op een houten vlot/brandstapel op een groot meer of de zee en dan in de brand geschoten worden 8-)
Pagina: 1