Er is.. meer?

[Finn]

Verspilling.. dat is mijn gevoel als ik denk een leven waar ik alleen maar bezig ben geld te verdienen voor mij en andere mensen. Waarom kan ik niet stoppen met denken dat het een enorme zonde is van al mijn energy, om elke dag te werken en thuis te komen met alleen maar wat extra geld op mijn bank. Ik weet precies wat ik mis, maar het valt niet te omschrijven. ik denk dat spiritualiteit het meest in de buurt komt. Er is zo'n sterk gevoel in mij dat zegt dat er nog zoveel meer in de potentie van ons zit, dat er nog zoveel in de wereld is aan gevoelens en mystieke plaatsen. En ik mis dit...

Sterker nog ik miste dit vanmiddag zo erg tijdens het kijken van een dvd over spiritualiteit en hoe verschillende volkeren dit uitoefenen, dat ik zo ongeveer een uur heb zitten huilen. Simpel door het gevoel dat ik al zoveel hiervan heb gemist. De hele wereld is maar bezig om geld voor elkaar te verdienen en leeft hun levens op hun manier, dat moeten ook vooral allemaal doen. maar waarom denkt niemand, laten we het eens anders aanpakken ( en met niemand bedoel ik mensen rondom me ).
Stel je voor iedereen legt zijn werk neer en gaat denken wat de volgende stap is voor de wereld. Maar niemand lijkt dat te doen.. mensen lijken vast te zitten in de spiraal van de alledaagse dingen. En daar komt mijn gevoel van verspilling/zonde weer boven. Ik zoek juist dat gevoel dat een beetje betekenis in mijn leven zou kunnen brengen. Ik ben niet christelijk opgevoed, ik geloof ik niet in een god of zelfs meerdere (m'n vriendin noemt me daarom een heiden, hihi). Ik geloof wel dat mensen in staat zijn om meer dingen te doen dan dat het alledaagse leven ons laat doen.

En nu de grote vraag voor mij, wat kan ik aan dit gevoel gaan doen.. Eerlijk gezegt; ik zou het neit weten. Ik ben al druk door verschillende boeken aan het pluizen en voor boedisme lijkt in de buurt te komen van wat ik voel. En dan.. ik zou kunnen proberen om het te combineren met mijn dagelijks leven.. eerst werken, en daarnaast mijn gevoelens proberen uit te diepen. Maar ook dit is voor mijn gevoel niet genoeg. Ik zil dit helemaal niet meer, ik wil "het westerse leven" niet.. en daar kom ik vast te zitten. Aan de ene kant schreeuwt een gedeelte van mij "Ik wil meer !! ", de andere kant wil mijn vriendin, huis, kat en leven hier niet opgeven.

hier houdt ik nu ook eventje op met schrijven, want ik moet mijn digitale tv ontvanger terug brengen naar UPC.. zucht..

Laat de veranderering maar komen..

[Verwijderd]

Zo'n gevoel heb ik ook wel. Niet zo heel sterk als jou, dat ik er bijv. van zou kunnen huilen, maar ik heb het wel.
Echt zoiets van: dit kan toch niet alles zijn, alleen maar werken om te leven.

Het gevoel dat er iets mist/iets niet klopt is idd heel moeilijk om te omschrijven.

Ik heb een vriendin, een eigen auto, net een huis gekocht, een baan, 2 fantastische honden, het gaat allemaal harstikke goed...maar toch is er iets, iets 'hogers' ofzo wat mist.

Dan heb ik het niet over god of iets religieus, denk ik. Ik geloof ook niet in god, maar op de een of andere manier weet/voel ik dat dit materialistische leven niet het 'einddoel' is...

Best wel vaag eigenlijk, het is net alsof er een roeping is, op de een of andere manier, maar je weet gewoon niet wat.

[Finn]

Dat is inderdaad het gevoel, Ik weet niet waar dat huilen nou vandaan kwam.. denk dat ik moe was ofzo, maar ik had dat gevoel echt ff heel sterk.

het vervelende is inderdaad dat je niet weet waar je het nu moet zoeken. Zo herinner ik me een gesprek met een jehova getuige die ervan overtuigt was dat God dat gevoel was. en dat de rest van de gevoelens die voldoening geven surogaten ( schrijff je dat zo?) waren.

Ik vind dat nogal voorbarig om te denken, maar als hij daar gelukkig van wordt is dat goed voor hem en daarop zal ik niemand aanvallen. Maar of dat ook zo is voor mij? ik denk ut niet. Ik ga me echt bezig houden met, wat nou de oplossing hiervoor is. wie weet....

Tot die tijd haal ik gewoon het meeste uit het leven zoals het nu is, uit de relatie met me vriendin, me baan en de kat die aan me scheenbeen hangt.

[Verwijderd]

Je zou ook het boek prediker(onderdeel van de bijbel) eens moeten lezen. Ik heb hieronder het eerste hoofdstuk van dat boek geplaatst, zodat je kunt zien of het overeenkomt met je gevoelens.

Hoofdstuk 1:

1 De woorden van den prediker, den zoon van David, den koning te Jeruzalem.
2 IJdelheid der ijdelheden, zegt de prediker; ijdelheid der ijdelheden, het is al ijdelheid.
3 Wat voordeel heeft de mens van al zijn arbeid, dien hij arbeidt onder de zon?
4 Het ene geslacht gaat, en het andere geslacht komt; maar de aarde staat in der eeuwigheid.
5 Ook rijst de zon op, en de zon gaat onder, en zij hijgt naar haar plaats, waar zij oprees.
6 Zij gaat naar het zuiden, en zij gaat om naar het noorden; de wind gaat steeds omgaande, en de wind keert weder tot zijn omgangen.
7 Al de beken gaan in de zee, nochtans wordt de zee niet vol; naar de plaats, waar de beken heengaan, derwaarts gaande keren zij weder.
8 Al deze dingen worden [zo] moede, dat het niemand zou kunnen uitspreken; het oog wordt niet verzadigd met zien; en het oor wordt niet vervuld van horen.
9 Hetgeen er geweest is, hetzelve zal er zijn, en hetgeen er gedaan is, hetzelve zal er gedaan worden; zodat er niets nieuws is onder de zon.
10 Is er enig ding, waarvan men zou kunnen zeggen: Ziet dat, het is nieuw? Het is alreeds geweest in de eeuwen, die voor ons geweest zijn.
11 Er is geen gedachtenis van de voorgaande dingen; en van de navolgende dingen, die zijn zullen, van dezelve zal ook geen gedachtenis zijn bij degenen, die namaals wezen zullen.
12 Ik, prediker, was koning over Israel te Jeruzalem.
13 En ik begaf mijn hart om met wijsheid te onderzoeken, en na te speuren al wat er geschiedt onder den hemel. Deze moeilijke bezigheid heeft God den kinderen der mensen gegeven, om zich daarin te bekommeren.
14 Ik zag al de werken aan, die onder de zon geschieden; en ziet, het was al ijdelheid en kwelling des geestes.
15 Het kromme kan niet recht gemaakt worden; en hetgeen ontbreekt, kan niet geteld worden.
16 Ik sprak met mijn hart, zeggende: Zie, ik heb wijsheid vergroot en vermeerderd, boven allen, die voor mij te Jeruzalem geweest zijn; en mijn hart heeft veel wijsheid en wetenschap gezien.
17 En ik begaf mijn hart om wijsheid en wetenschap te weten, onzinnigheden en dwaasheid; ik ben gewaar geworden, dat ook dit een kwelling des geestes is.
18 Want in veel wijsheid is veel verdriet; en die wetenschap vermeerdert, vermeerdert smart.

Hier nog een link na een online bijbel: http://www.hispage.nl/bijbel/index.html

[ Voor 27% gewijzigd door Verwijderd op 24-07-2004 18:10 ]

[Verwijderd]

Je kan ten minste nog huilen dat is al heel wat. Je dilemma is moeilijk en ik zou meer moeten weten over hoe je leeft en wie je bent om een beter beeld te vormen. Spirualiteit is niet een uitweg maar een weg naar een oplossing van wat jij als probleem voelt. Godsdienst valt onder spirualiteit naar mijn mening en zoals jezelf al aangeeft heb je hier al naar gekeken. Bekijk verschillende geloven en vergeet daarbij niet de natuurgeloven van bijvoorbeeld de aboriginals en de indianen. Haal daaruit wat jij wil en niet wat anderen willen dat jij wilt.

Mocht dit niet helpen dan zou ik je willen aanraden om naar een psycholoog te gaan. Klinkt zwaar maar is niet zo bedoeld. Op zoek naar jezelf vraagt soms om een beetje hulp.

Sterkte

[Finn]

Het is nu niet zo dat ik me hier heel rot onder voel ofzo, sterker nog ik voel me de afgelopen 2 jaar beter dan ik me ooit heb gevoelt.

Ik kan vertellen hoe ik ertoe kwam deze post te schrijven, ik zat een dvd met de documantaire "Dances of Ecstacy " te kijken. Dit ging over hoe verschillende volkeren in hun religies dansten en de redenen waarom.

Tot mijn verbazing waren er; stammen in afrika die echt knockout gingen, derwish in turkije die een euwen oud ritueel hadden ( draaiende manne in jurken kort gezegt) dat ook erg mooi was en dit deden ze al eeuwen. Hierdoor begon ik te denken aan dat geveol dat ik al een tijdje niet meer gehad had. Waarom ben ik hier toch zo nutteloos bezig, enz enz..
Mja ik ga maandag snel ff naar de bieb om wat boeken op te halen en me zelf er meer in te gaan verdiepen. Daar kan ik toch het beste vinden waar ik naar zoek.

Ik heb inderdaad aan een psycholoog gedacht, niet omder heen te gaan. maar om daar zelf in te gaan studeren en zo zelf uit te zoeken wat ons drijft in bepaalde dingen, in plaats van dat het me verteld wordt. Het blijft uiteraard onze eigen zoek tocht waar niet 1 oplossing voor geldt, maar voor iedereen zijn eigen.

[Verwijderd]

1 De schrijver van dit boek wordt Prediker genoemd. Hij is koning in Jeruzalem en zoon van David. 2 Naar mijn mening is niets waardevol; alles is vruchteloos. 3 Want wat bereikt een mens met al zijn harde werken hier op aarde? 4 Generaties gaan en generaties komen, maar dat maakt allemaal geen verschil. 5 De zon komt op en gaat onder en haast zich rond de aarde om opnieuw op te gaan. 6 De wind blaast vanuit het zuiden en het noorden, hier en daar steeds wisselend van kracht en richting zonder ooit een doel te bereiken. 7 De rivieren stromen in zee, in zee, maar de zee raakt nooit vol. Het water keert weer terug naar de rivieren en vloeit weer naar de zee. 8 Alles is onuitsprekelijk vermoeiend. Hoeveel wij ook zien, het is nooit genoeg; hoeveel wij ook horen, tevreden zijn wij nooit. 9 De geschiedenis herhaalt zich steeds weer. Niets is werkelijk nieuw; 10 alles is al eens gezegd of gedaan. Kunt u iets nieuws aanwijzen? Hoe weet u of het eeuwen geleden ook al niet bestond? 11 Wij kunnen niet meer achterhalen wat in vroeger tijden gebeurde en toekomstige generaties zullen zich niet meer herinneren wat wij in onze tijd hebben gedaan. 12 Ik, Prediker, was koning van Israël en regeerde vanuit Jeruzalem. 13 Ik nam mij voor de zin van alles wat onder de hemel gebeurde, te willen begrijpen. Ik ontdekte dat het bestaan dat God de mens heeft toegedacht, geen vrolijke zaak is. 14 Alle arbeid is een opeenvolging van zinloosheid, het bouwen van luchtkastelen. 15 Wat verkeerd is, kan niet worden goedgepraat en wat niet bestaat, kan niet worden onderzocht; het heeft geen enkel nut na te denken over wat had kunnen gebeuren. 16 Ik zei tegen mijzelf: "Kijk, ik heb meer nagevorst dan welke andere koning ook, die voor mij in Jeruzalem regeerde. Ik ben wijzer en heb meer inzicht." 17 Daarom deed ik mijn uiterste best wijs te zijn in plaats van dwaas, maar nu realiseer ik mij dat zelfs d t een luchtkasteel was. 18 Want hoe wijzer ik werd, des te verdrietiger werd ik; hoe meer iemand weet, hoe meer hij teleurgesteld wordt.

dis een makkelijker vertaling

[Lordy79]

Deze posting is absoluut niet bedoeld om reclame te maken voor het christendom.


Finn, ik begrijp heel goed wat je bedoelt. Ik ken het gevoel niet en dat komt hoogstwaarschijnlijk doordat ik christen ben.

Zelf heb ik het gevoel ook. Ik heb een leuke baan, heb een dochter van 1,5 en een fantastische vriendin waarmee ik over ruim een maand ga trouwen.

Ik heb een fijn huis en ga volgend jaar naar een nog mooier huis om me daar wat definitiever te settelen, heb aan materiele zaken absoluut geen gebrek, heb een leuke baan met fijne collega's, 2 best wel leuke PC's in huis en ook nog een laptop...

Maar ook heb ik zoiets van: ik werk 40 uur per week (in de praktijk zijn dat er denk ik 45) en moet dit nog wel een heleboel jaartjes doen. En voordat ik zeg maar vruchten kan plukken van die arbeid moet ik nog heeeeeeeeeel lang doorwerken en ALS het dan zover is, ben ik misschien wel ziek of misschien wel dood.

Mijn persoonlijke oplossing is om nu te kiezen om GEEN baan te nemen waarbij ik veel meer dan 40u/week moet werken en bovendien mijn leven financieel ZO te plannen, dat ik rond mijn 40e nog maar 24u/week MOET werken om rond te komen. Als ik dan meer dan 24u wil, kan dat natuurlijk, maar het hoeft dan niet per se.

Maar ik weet niet of je alleen dat bedoelt: werkslaaf zijn. Ik denk het niet, maar ik denk wel dat het ermee te maken heeft.

[_MaLa_]

Jah zo denk ik ook wel eens , je zit in een soort cycles waar aan iedereen mee doet en gewoon is. Eten, werken opstaan. Het is gewoon zo dat je hierin blijft doorgaan omdat het normaal is maar er zijn meer dingen waar je meer kan bereiken thats true

[Finn]

Lordy79 schreef op 24 juli 2004 @ 23:25:
Deze posting is absoluut niet bedoeld om reclame te maken voor het christendom.


Finn, ik begrijp heel goed wat je bedoelt. Ik ken het gevoel niet en dat komt hoogstwaarschijnlijk doordat ik christen ben.

Zelf heb ik het gevoel ook. Ik heb een leuke baan, heb een dochter van 1,5 en een fantastische vriendin waarmee ik over ruim een maand ga trouwen.

Ik heb een fijn huis en ga volgend jaar naar een nog mooier huis om me daar wat definitiever te settelen, heb aan materiele zaken absoluut geen gebrek, heb een leuke baan met fijne collega's, 2 best wel leuke PC's in huis en ook nog een laptop...

Maar ook heb ik zoiets van: ik werk 40 uur per week (in de praktijk zijn dat er denk ik 45) en moet dit nog wel een heleboel jaartjes doen. En voordat ik zeg maar vruchten kan plukken van die arbeid moet ik nog heeeeeeeeeel lang doorwerken en ALS het dan zover is, ben ik misschien wel ziek of misschien wel dood.

Mijn persoonlijke oplossing is om nu te kiezen om GEEN baan te nemen waarbij ik veel meer dan 40u/week moet werken en bovendien mijn leven financieel ZO te plannen, dat ik rond mijn 40e nog maar 24u/week MOET werken om rond te komen. Als ik dan meer dan 24u wil, kan dat natuurlijk, maar het hoeft dan niet per se.

Maar ik weet niet of je alleen dat bedoelt: werkslaaf zijn. Ik denk het niet, maar ik denk wel dat het ermee te maken heeft.

Eerst gefeliciteerd en veel plezier op de trouwerij, ik wens je veel geluk.

Het heeft inderdaad er wel mee te maken, een werkslaaf zijn. Maar ik ben me er wel van bewust dat "werk" een middel moet zijn waarmee je je doel kan bereiken. Wat dat doel dan mag wezen kan iedereen voor zichzelf bepalen.

Wat ik je kan aanraden ( ik weet het, nu begin ik advies te geven, maar ik meen het wel) is in iedergeval dat doel/ het gevoel. niet uit het oog te verliezen. want voor je het weet wordt het zo sterk dat je er vreemde dingen van gaat doen. ik geloof dat de is wat de meeste mensen een mid-life crisis noemen.

De gulden-midden-weg biedt hierbij weer eens de uitweg. Wat ik me dan ook afvroeg is eigenlijk, is die midden weg wel nodig, wat nou als het ook zonder kan. dat scheelt mij een hoop tijd die ik anders zou verdoen met geld verdienen.

ik denk alleen niet dat dat mogelijk is... maar als iemand een manier heeft gevonden, post dat dan a.u.b. haha

Ik blijf gewoon zoeken en leren..

[Acolyte]

Ik ben pas 16 (nee, ik ben niet zo'n kuddebeest die even leuk wil meelullen over dingen waar ik niets vanaf weet) en ik heb dit gevoel ook al een paar jaar. Je wordt als het ware gedwongen voor de maatschappij te werken en te leven. Een soort 1 groot team. Doe je niet mee, dan zoek je het zelf maar uit (crisis dus, want je kunt niets).

Dat is daarom denk ik ook de grootste reden waarom iedereen maar "angstvallig" meedoet: het geeft je enige vorm van zekerheid. Je gaat naar school en opleidingen om er zeker van te zijn dat je later een redeliljk leven kunt opbouwen. Bruut gezegd: je leert je een slag in de rondte om later poen te verdienen waar je van kunt overleven en van kunt leven.

Deze houding en gang van zaken ergert mij dus ook best wel. Soms denk ik er maanden niet over na en dan is er weer een periode dat ik denk van: waar doe ik (en wij allemaal) het eigenlijk allemaal voor? Er is nog zoveel aner moois in de wereld die je door deze "isolatie" en "gevangenis" misschien wel nooit in je leven zult kunnen zien. Want je moet letterlijk je achterwerk eraf werken om simpel je gezin te kunnen verzorgen, je hypotheken af te lossen, de belastingpot spekken, etc etc.

Het gevoel een "werkslaaf" te zijn vind ik dan ook buitengewoon onprettig..

[Verwijderd]

Finn, wat ik je kan zeggen is dat de afgelopen paar jaar mijn visie op het leven drastisch is veranderd, en dat me er meer bewust van ben geworden dat het leven niet bestaat uit dingen die je overkomen, maar uit dingen die je kiest. Jouw doen, denken en laten bepalen jouw waarheid en jouw ervaring van je leven. Klinkt een beetje clichématig en simpel, en dat is het ook.

Verspilling is een treffende omschrijving, het is gewoon zonde om je leven niet bewust te leiden en je maar mee te laten voeren met alles wat je komt aanwaaien. Dat je hier nu meer over nadenkt is goed, echt foute keuzes kun je eigenlijk niet maken. Het feit dát je kiest is eigenlijk al de essentie op zich, want daarmee geef je bewust vorm aan (jouw beleving van) het leven.

Succes!

[maratropa]

Finn, als je dat dansen van die derwish mooi vond, lees dan eens de boeken van gurdjieff en "op zoek naar het wonderbaarlijke" van Ouspensky. Dat zijn zeker interessante boeken. (begin met Ouspensky) (Gurdjieff was een leraar in derwish dansen en nog veel meer.)

Maar het gevoel ken ik wel. En het is toch al heel wat, je staat voor dingen open en je kijkt wat rond. Dat is al heel wat meer dan de meeste mensen op deze aarde die mechanisch elke dag door komen.

[Rambo]

Finn, je bent denk ik al ver op weg (lekker vaag he) door je besef. Het verdiepen in één of ander geloof heeft volgens mij geen zin. Het komt allemaal vanzelf goed

[Xoverride]

Toen ik dit topic las, kon ik me geheel vinden in de startpost van de TS. Ik heb met name vroeger ook heel erg hiermee gezeten.

Door mijn intensieve karatetraining heb ik me veel bezig gehouden met (Zen)boeddhisme en dit heeft een zekere rust met zich mee gebracht in mijn hoofd. Hoewel deze vorm van religie een rust met zich meebrengt, ontkom ik niet aan de vraag waar we het eigenlijk allemaal voor doen, hetgeen volgens mij ook jou vraag is.

Het antwoord op de vraag waar we alles voor doen is denk ik niet 1-2-3 te beantwoorden. Dit is voor iedereen anders. Veel mensen denken een bepaalde 'taak' te hebben in het leven, zoals de moslims die dienaar zijn van Allah. Of de spirituelen die bepaalde opdrachten van 'boven' denken te moeten vervullen.

Ik denk dus dat het probleem bestaat uit een tweetal aspecten, namelijk:
1 - wat is mijn doel in het leven,
2- waarom is alles zo materialistisch, ik wil meer genieten!...

De eerste vraag is wellicht wel de moeilijkste om te beantwoorden en daar kan alleen jij een antwoord op vinden. Omdat je aangeeft meer te willen zoeken in de religieuze kant (boeddhisme), zou ik je aanraden daar eens wat meer over te lezen en vooral datgene eruit te pikken wat jou aanspreekt. Ik zou je ook willen aanraden eens een paranormale beurs te bezoeken en te gaan praten met een paragnost die er in jou ogen vertrouwt uitziet. Als je bent geweest zal je zien waarom ik dit zinvol vind. De tweede vraag is eigenlijk heel eenvoudig. We leven in een land met een economie en vooruitstrevende techniek. Dit betekent dus veel presteren en vooral veel binnen zitten (machines/computers/kantoren/etc..). In de tijd van de houten gulden waren deze problemen er niet en kon men zich slechts bezig houden met de primaire zaken in het leven, namelijk eten/slapen/huis. Hoewel dit principe van alleen leven met de primaire benodigdheden mij op zich lijkt aan te spreken, vraag ik mij toch af in hoeverre dit niet een geromantiseerd beeld is. Ook in een dergelijk concept zullen problemen zijn en zal de 'sleur' optreden, maar nogmaals ik weet niet in welk concept je beter af zal zijn voor zover daar sprake van kan zijn.

Wat ik denk dat belangrijk is, is om te kijken wat je precies wil. Kijk eens naar de voordelen van een dergelijk leven zoals je dat nu leidt. Wat mis je? Nog belangrijker, hoe zou je dat kunnen aanvullen.

Erover nadenken is een goed teken, dat betekent dat je jezelf wil verbeteren/naar een hoger niveau tillen. Het zal moeilijke zijn om voor jezelf een weg te vinden, maar geef vooral niet op..

Misschien moeten we toch maar eens met een clubje op een eiland gaan zitten met wat groente en geiten

[Verwijderd]

Er zijn wel dingen in het leven waar je je in kan verdiepen en je leven aangenaam kunnen maken. Het bestaan alleen al van: spiritisme is al een teken dat je zeker niet alleen bent in het leven die met dit gevoel worstelen. Ik zeg dit omdat mijzelf altijd het gevoel ook een beetje van eenzaamheid bekruipt als ik aan dit soort dingen denk.. maar dat terzijde. Ikzelf heb gekozen om een creatieve richting te zoeken voor wat werk betreft, alleen de overgang van mijn huidige baan (waar ik me dus helemaal niet thuis voel) naar een andere, bevredigende functie, waar ik toch een beetje hetzelfde salaris kan verdienen (tja..) is niet makkelijk.

Misschien worstelen wel veel meer mensen met ditzelfde idee als je denkt. Nu ik op zoek ben naar een andere invulling van mijn leven, merk ik dat ik ook meer mensen tegenkom die mij lijken te begrijpen, die met hetzelfde probleem worstelen, en dat werkt als een kettingreactie; je kan nu ook een beetje je problemen bespreekbaar maken met deze mensen.

Ik geef hierboven aan dat ik een beetje hetzelfde salaris zou willen verdienen in een andere invulling, maar misschien kan ik het nog verder doortrekken: waarom begin ik geen moestuintje en ga ik kleiner wonen? Als DAT nodig is (omdat ik met mijn nieuwe invulling van mijn leven niet genoeg geld verdien om alles te kunnen blijven betalen, alle materialistische zaken) maar daar WEL gelukkiger van wordt, dan vind ik dat ik daar eens goed over na moet denken en het mogelijk eens serieus zou moeten overwegen.

[ Voor 3% gewijzigd door Verwijderd op 26-07-2004 14:17 ]

[Finn]

Waarom begin ik geen moestuintje en ga ik kleiner wonen? Als DAT nodig is (omdat ik met mijn nieuwe invulling van mijn leven niet genoeg geld verdien om alles te kunnen blijven betalen, alle materialistische zaken) maar daar WEL gelukkiger van wordt, dan vind ik dat ik daar eens goed over na moet denken en het mogelijk eens serieus zou moeten overwegen.

Mee eens, geld moet alleen een van de middellen zijn waarmee jij je geluk iets makkelijker kan vinden. Maar ik ben niet van plan om geld op de eerste plek te zetten.

Misschien moeten we toch maar eens met een clubje op een eiland gaan zitten met wat groente en geiten

Ik join de club mja dat lijkt me wel wat idd..

*Edit - Typo*

[Lamborghini]

De eerste stap is het breken met gewoontes. Door gewoontes worden we gewoonweg vrij eentonig door ons leven geleid van de geboorte tot onze dood, zonder dat we er veel aan hebben.

Zodra je breekt met je gewoontes wordt je gedwongen na te gaan denken en op die manier zorg je dat je bewuster gaat leven.
Veel mensen leven niet, maar worden geleefd. Dit komt door het steeds maar weer terugvallen in oude patronen, en door teveel je te laten beinvloeden door anderen. Op die manier kiest men niet bewust en is dus het leven dat daaruit volgt nooit bevredigend.
Het lastige is dat men door angst wordt weerhouden om de traditie te doorbreken.
En de maatschappij doet er alles aan om je met die angst gevangen te houden.
Zoals Acolyte in deze discussie al zei: "Dat is daarom denk ik ook de grootste reden waarom iedereen maar "angstvallig" meedoet: het geeft je enige vorm van zekerheid"
Die (onrechtmatige)angst weerhoud ons ervan om zelf na te denken en te doen wat we zelf echt willen.

Zoals Juggalin_Juggalo in deze discussie zei: "...me er meer bewust van ben geworden dat het leven niet bestaat uit dingen die je overkomen, maar uit dingen die je kiest. Jouw doen, denken en laten bepalen jouw waarheid en jouw ervaring van je leven."
En zo is het maar net. Je creert (en dus kiest) dit leven door wat je denkt, doet en zegt. En daarom ben je ook zelf verantwoordelijk voor wat je overkomt.

Ikzelf raad je het boek: Het licht zal je bevrijden van Norma J. Milanovich aan. Dit boek, wat je open-minded moet lezen, gaat indirect over jou gevoel. Het geeft geeft aan wat wij zijn. Wat we diep in onszelf willen en volgens welke regels het leven werkt. Het behandelt wetten als oorzaak & gevolg, karma, energie/trilling, enz. enz. Het gaat ook over de kennis die men in Atlantis al reeds bezitte. Het is een zeer interessant boek dat je zeker eens moet lezen.

[ Voor 4% gewijzigd door Lamborghini op 27-07-2004 12:14 ]

[Q]

Ik geloof wel dat mensen in staat zijn om meer dingen te doen dan dat het alledaagse leven ons laat doen.

Waar denk je aan, Finn?

[Verwijderd]

Hmm ik ken het gevoel ik ook, maar voor mij is godsdienst niet de oplossing. Ik ben er achter gekomen wat ik mis. Het zijn de kleine dingen waarvan ik nooit echt kon genieten. Ik heb mezelf "geleerd" van allerlei dingen meer te genieten. Tuurlijk heb je je werk en allerlei andere verplichtingen. Tuurlijk, zonder geld ben je ook nergens in deze westerse wereld. Maar daar hoeft het niet bij op te houden. Ik heb mijn oplossing gevonden door veel te praten en te filosoferen met vrienden die hetzelfde idee hebben van sleur. Op die manier ben ik heel anders tegen allerlei dingen aan gaan kijken. Ik kijk nu langs de sleur en bekijk de leuke dingen van mijn werk waar ik van kan genieten, kleine dingen. Het is erg moeilijk uit te leggen voor mij, maar het is een soort gevoel van jezelf kennen en weten waar je toe in staat bent. Het idee van vrijheid hebben.

[Verwijderd]

Kleine tip: Denk nooit teveel na. Vind je grens en ga daar niet bewust over. Van veel denken is niemand gelukkig geworden is een goede uitspraak in dit geval.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 27 juli 2004 @ 19:33:
Kleine tip: Denk nooit teveel na. Vind je grens en ga daar niet bewust over. Van veel denken is niemand gelukkig geworden is een goede uitspraak in dit geval.

Er is niets mis met veel nadenken. Het is alleen niet goed om erg veel over negatieve dingen te denken. Als je iemand bent die automatisch over negatieve dingen denkt, als je veel denkt, dan moet je niet veel denken.

[Finn]

Q schreef op 27 juli 2004 @ 12:19:
[...]


Waar denk je aan, Finn?

ik denk vooral aan wat mensen bereiken met bv, oosterse vechtsporten. waarbij ze schijnbaar in staat zijn met hun gedachten en wil, pijn en verwondingen kunnen voorkomen.
Ik denk aan helers in afrika die doormiddel van een dans in trance kunnen raken en dan beginnen met het helen van hun stam.

Er is volgens mij nog zoveel waarvan wij alleen nog maar het topje van de ijsberg zien en het is naar mijn mening zonde om dat te laten voor wat het is,

[Verwijderd]

Wat Finn, en meerdere mensen hier zich kennelijk afvragen, is volgens mij iets wat mensen zich al vele eeuwen afvragen. Wat is de zin van het leven? Hoe kan ik mijn leven invullen zodat het zinvol is? en meer van dit soort existentiele vragen.

Ik heb mezelf dit soort dingen ook wel eens afgevraagd, maar het antwoord is voor mij: ik weet het niet. Die invulling van mijn leven, het doel van mijn leven, daar kom ik later misschien nog wel eens achter. En anders maar niet. Het beste wat je kunt doen om dit te vermijden is, volgens mij, dingen blijven doen die je leuk vind. Wordt iets een sleur? Ga wat anders doen. En ga (veel) sporten. Na een uurtje of wat sporten lijken dit soort vragen opeens een stuk minder belangrijk (zal ook wel iets met endorfinen te maken hebben).

Finn schreef op 28 juli 2004 @ 12:57:

ik denk vooral aan wat mensen bereiken met bv, oosterse vechtsporten. waarbij ze schijnbaar in staat zijn met hun gedachten en wil, pijn en verwondingen kunnen voorkomen.
Ik denk aan helers in afrika die doormiddel van een dans in trance kunnen raken en dan beginnen met het helen van hun stam.

Er is volgens mij nog zoveel waarvan wij alleen nog maar het topje van de ijsberg zien en het is naar mijn mening zonde om dat te laten voor wat het is,

Ga er dan op uit, ontdek die dingen, in plaats van in je huisje naar buiten te staren en je af te vragen wat je allemaal wel niet mist door niet naar buiten te gaan.

[ Voor 33% gewijzigd door Verwijderd op 28-07-2004 13:10 ]

[MrCaleb]

Ik leef met precies dezelfde gedachte, en realisme vind ik vreselijk, want als je het van het realistische standpunt bekijkt......Yeah THIS IS IT. We leven we denken we zijn slimmer dan menig ander wezen hier op deze planeet, maar dit is ut, dit is leven....of dit is hoe wij leven in ieder geval. Realistisch gezien dan, wat ik niet graag doe...ik hou me meer spiritueel bezig wat voor geheimen het leven nog meer kan bieden dan alleen werken werken geld verdienen vreten scheiten en doodgaan.

Geluk moet te vinden zijn.
Waar dan ook

[Ding]

Ik moet zeggen dat een vlaag van herkenning door mij heen ging toen ik je post las. Zelf heb ik jaren lang dingen gedaan die ik "zinvol" vond, zoals muziek maken, mensen helpen en een rijk sociaal leven onderhouden. Werken kwam op een lagere plaats bij me. Dat was een tijdlang leuk, maar gaf geen bevrediging, dus ik ben een carriere na gaan jagen (veel te veel, en veel te lang werken, je kent het wel). Ook dat was een tijd lang leuk, maar je raad het al; ook dit was niet wat ik zocht, want gelukkig werd ik er niet van.
Nu lijk ik de ideale mix te hebben; ik werk nog maar drie dagen per week, ik maak weer muziek en doe vrijwilligerswerk in het jongerencentrum in ons dorp. Verder hebben mijn vrouw en ik inmiddels twee kinderen, en alles is voor mijn gevoel nu in balans.
En dan te bedenken dat ik de "gulden middenweg theorie" altijd verworpen heb.....

Ik wens je succes bij je queste, maar ik denk dat het je allemaal wel gaat lukken!

[Verwijderd]

Hmm. Mijn cynisme viel niet zo goed. blijkbaar Oh well, het dan maar betrekkelijk eloquent proberen.

MrCaleb schreef op 28 juli 2004 @ 14:02:
ik hou me meer spiritueel bezig wat voor geheimen het leven nog meer kan bieden dan alleen werken werken geld verdienen vreten scheiten [sic] en doodgaan.

Kijk, wat ik niet snap van mensen die `spiritueel' bezig zijn, is dat ze bijna altijd claimen dat als je dat *niet* bent, je alleen maar bezig bent met `werken, vreten, schijten en doodgaan'. Dat is opvallend. Het is ook kleinerend, arrogant en intellecuteel ongelofelijk lui.

Waarom zou ik niet kunnen genieten van de genotssenaties van mijn lichaam? Waarom zou ik muziek niet mooi kunnen vinden, als te *begrijpen* is waarom ik muziek mooi vind? Waarom zou ik geen gelukkige relatie kunnen hebben terwijl ik besef dat ik die relatie zo ervaar door een bepaalde combinatie van neurotransmitters en hormonen?

Misschien begrijp ik niet wat spiritualiteit is. Mensen hebben het mij nooit uit kunnen leggen, of hebben in ieder geval niet uit kunnen leggen waarom het gevoel van kracht en waardering en veiligheid wat je krijgt als je jezelf voorliegt dat er een onzichtbare man in de lucht is die voor je zorgt en waar je tegen kan praten of iets dergelijks, zoveel beter is dan een gecontroleerde drugsverslaving of een prettige manische periode. (Ga er voor het argument maar vanuit dat je die drugsverslaving onder controle kan houden, een discussie over drugsverslaving lijkt me in dit verband niet zinnig. Als de metafoor niet aankomt, verzin ik wel een nieuwe.)

Geluk moet te vinden zijn.
Waar dan ook

Sure.

Geluk komt door endorfinen.
God is a needle.

Schluss.

[edit: suffe typo. Bring on the `sic''s!]

[H!GHGuY]

wat mij het meest opvalt aan deze post is:

meeste mensen die antwoorden zeggen: ik herkende me in de startpost.
heel normaal... iedereen herkent zich in de startpost. meer nog: er loopt geen mens in onze westerse wereld die zich niet herkent in de startpost!!

dat is nou wat onze westerse wereld kenmerkt. maar de meeste mensen snappen het niet eens: marketing maakt dat we dingen willen, meer meer meer...
maar hoe meer we willen, hoe minder we hebben. tot we op een punt zeggen, ik wil meer, niet materialistisch, meer... maar meer wat?

het probleem is dat iedereen zich daarin herkent, maar dat niemand actie durft nemen, want wie dat doet, wordt afgeschreven als gek. en van sommigen wie dan echt actie nemen, nemen een nogal foute en drastische actie

ik herken mezelf ook in de post. tot voor een tijdje. ik heb altijd, al m'n hele leven lang geprobeerd om van elk moment te genieten, en om daar anderen ook bij te betrekken: samen de wereld 'beleven', stil staan bij dingen die zo normaal lijken...
genieten van de alledaagse dingen is voor mij een van die dingen die die leemte kunnen opvullen, of jezelf of iets 'geven'...

het is niet 'nemen' wat je op zo'n moment moet doen, het is 'geven'. ga niet op zoek naar wat je mist. probeer andere mensen de gave te geven van het genieten, of maak andere mensen blij, en die dankbare mens zal de leemte die je voelt heel snel overvloedig opvullen.


misschien even een heel andere wending maar volgens mij ondersteunt het wel wat ik net allemaal zei:

geluk = endorfinen
god is a needle

juist, wanneer je vastroest zoals de hele westerse wereld is er nog weinig over wat je endorfines kan doen produceren: stomme job, sleur in de relatie, huur betalen, blah blah blah *saai*

zoals ik boven al zei: marketing probeert dat te stimuleren, met success, maar voel je je beter omdat je nou coca cola drinkt ipv pepsi cola?
stap morgen bvb eens een bejaardentehuis binnen, en maak een praatje.
schenk je buurvrouw eens een bloemetje, of geef eens een mooi compliment. en geniet dan voor 3 seconden lang van die glimlach. zowel jou als zijn/haar dag is goed...

tijdje geleden stond ik op m'n vakantiejob in de keuken (eetcafe) en de deur naar de gang stond open. er wandelde een dame voorbij die van het toilet kwam, en toen ze passeerde zei ze gewoon: "hallo, hoe gaat het?"
ik keek nogal verwonderd van 'ken ik jou van ergens' en stommelde iets als "goed"
en toen was de dame terug de zaal in, en ik voelde me gewoon goed. ik had haar achterna willen hollen en gewoon wat praten, maar de chef...

zo zie je maar dat het waar is: geluk schuilt in de kleine kantjes...

(en nu ga ik slapen of ik kom er morgen weer niet uit )

[Verwijderd]

HIGHGuY schreef op 30 juli 2004 @ 01:28:
juist, wanneer je vastroest zoals de hele westerse wereld is er nog weinig over wat je endorfines kan doen produceren: stomme job, sleur in de relatie, huur betalen, blah blah blah *saai*

... en dat is gewoon niet waar.

Ik hoop niet dat je serieus vindt dat je door vriendelijk te zijn tegen de buurvrouw een revolutionaire daad pleegt.

"De westerse wereld" is zo erg nog niet, en al zou dat zo zijn, jij bent er een onderdeel van. In ieder geval todat je je er met je meedogenloze terroristische aardigheid buiten plaatst, you radical you.

Het is intellectuele armoede, of misschien zelfs een moreel testimonium paupertatis als je denkt dat altruisme recht tegenover (ontologisch*) materialisme staat.

*) Ontologische materialisme is misschien een pleonasme maar ik schrijf het toch maar op om de tegenstelling met wat je "economisch materialisme" zou kunnen noemen aan te geven. "Het streven naar `worldly material possessions'"(shout-out to my men Ren & Stimpy!) itt de stelling dat de werkelijkheid de natuurkundige werkelijkheid is dus. Ai, dat is misschien niet zo'n prettige formulering, en daar is nog best wel wat over te zeggen maar deze marge is -- helaas -- te klein daarvoor.

[Q]

Finn schreef op 28 juli 2004 @ 12:57:
[...]


ik denk vooral aan wat mensen bereiken met bv, oosterse vechtsporten. waarbij ze schijnbaar in staat zijn met hun gedachten en wil, pijn en verwondingen kunnen voorkomen.
Ik denk aan helers in afrika die doormiddel van een dans in trance kunnen raken en dan beginnen met het helen van hun stam.
Er is volgens mij nog zoveel waarvan wij alleen nog maar het topje van de ijsberg zien en het is naar mijn mening zonde om dat te laten voor wat het is,

Als eerste moet je eens onderzoeken of die vooronderstelling klopt: dmv gedachten pijn en verwondingen voorkomen, in trance kunnen helen. etc.

Ook zou ik dit eens lezen

http://www.skepsis.nl/s-frames.html

[H!GHGuY]

Verwijderd schreef op 30 juli 2004 @ 12:57:
[...]
... en dat is gewoon niet waar.

Ik hoop niet dat je serieus vindt dat je door vriendelijk te zijn tegen de buurvrouw een revolutionaire daad pleegt.

"De westerse wereld" is zo erg nog niet, en al zou dat zo zijn, jij bent er een onderdeel van. In ieder geval todat je je er met je meedogenloze terroristische aardigheid buiten plaatst, you radical you.

Het is intellectuele armoede, of misschien zelfs een moreel testimonium paupertatis als je denkt dat altruisme recht tegenover (ontologisch*) materialisme staat.

*) Ontologische materialisme is misschien een pleonasme maar ik schrijf het toch maar op om de tegenstelling met wat je "economisch materialisme" zou kunnen noemen aan te geven. "Het streven naar `worldly material possessions'"(shout-out to my men Ren & Stimpy!) itt de stelling dat de werkelijkheid de natuurkundige werkelijkheid is dus. Ai, dat is misschien niet zo'n prettige formulering, en daar is nog best wel wat over te zeggen maar deze marge is -- helaas -- te klein daarvoor.

nee, altruisme staat volgens mij nog steeds tegenoever egoisme, maar egoisme gaat in vele gevallen smane met materialisme.

wat ik wou zeggen was: wat veel mensen een leeg gevoel geeft is het gebrek aan 'warmte', en dan doel ik niet op partner/vrienden enz, maar gewoon tov de mens in de straat. vraag aan 100 mensen, wanneer heb je nog eens iemand behalve je vrienden/familie een compliment gegeven, en wanneer heb je het laatst van iemand (behalve...) een compliment gekregen?

vraag ze erbij hoe dat voelde om een compliment te geven/krijgen...
je merkt al snel hoe verziekt onze maatschappij is... en ja ik ben er deel van, dat weet ik, maar ik probeer op z'n minst voor mezelf dit te veranderen.

niet dat ik elke dag de goedheid zelve ben... maar als iedereen eens in de maand iets 'goed' zou doen voor een andere, zou ons wereldje er al een stukje aardiger uitzien... en zouden, volgens mij, veel mensen zich beter voelen.

[El Snorro]

Volgens mij heeft iedereen weleens van die momenten, ik heb dat namelijk vooral als ik in 'slechte dagen' zit, veel ruzie met ouders enzo, problemen met slapen enz.
Dan denk ik echt van waarom doe ik zoveel moeite om hier welvarend te zijn, ik kan ook gewoon naar een ver land gaan en daar in een hutje gaan leven en van de jacht/verzameling leven.
Maar ik vrees dat het nu al te laat is, dat ik al teveel op geld/welvaart ingesteld ben.

Ook heb ik die gedachtes vaak als ik nadenk wat ik allemaal heb...
Alles wat ik wil eigenlijk, huis, scooter, eigen computer, eigen kamer, eigen tv, cd's, spelletjes, school, alles wat ik wil en wat ik nodig heb om welvarend te zijn/worden.
Dan zie ik weer beelden op tv van rampen in Darfur, 10000'en mensen dood, en dan denk ik weer van, wat zeur ik nu, ik moet verder, ik ga er kapot aan als ik zo blijf denken, meestal val ik dan ins slaap er wordt ik dan weer met een positief gevoel wakker.

[Verwijderd]

Finn schreef op 24 juli 2004 @ 15:18:
Verspilling.. dat is mijn gevoel als ik denk een leven waar ik alleen maar bezig ben geld te verdienen voor mij en andere mensen. Waarom kan ik niet stoppen met denken dat het een enorme zonde is van al mijn energy, om elke dag te werken en thuis te komen met alleen maar wat extra geld op mijn bank. Ik weet precies wat ik mis, maar het valt niet te omschrijven. ik denk dat spiritualiteit het meest in de buurt komt. Er is zo'n sterk gevoel in mij dat zegt dat er nog zoveel meer in de potentie van ons zit, dat er nog zoveel in de wereld is aan gevoelens en mystieke plaatsen. En ik mis dit...

Sterker nog ik miste dit vanmiddag zo erg tijdens het kijken van een dvd over spiritualiteit en hoe verschillende volkeren dit uitoefenen, dat ik zo ongeveer een uur heb zitten huilen. Simpel door het gevoel dat ik al zoveel hiervan heb gemist. De hele wereld is maar bezig om geld voor elkaar te verdienen en leeft hun levens op hun manier, dat moeten ook vooral allemaal doen. maar waarom denkt niemand, laten we het eens anders aanpakken ( en met niemand bedoel ik mensen rondom me ).
Stel je voor iedereen legt zijn werk neer en gaat denken wat de volgende stap is voor de wereld. Maar niemand lijkt dat te doen.. mensen lijken vast te zitten in de spiraal van de alledaagse dingen. En daar komt mijn gevoel van verspilling/zonde weer boven. Ik zoek juist dat gevoel dat een beetje betekenis in mijn leven zou kunnen brengen. Ik ben niet christelijk opgevoed, ik geloof ik niet in een god of zelfs meerdere (m'n vriendin noemt me daarom een heiden, hihi). Ik geloof wel dat mensen in staat zijn om meer dingen te doen dan dat het alledaagse leven ons laat doen.

En nu de grote vraag voor mij, wat kan ik aan dit gevoel gaan doen.. Eerlijk gezegt; ik zou het neit weten. Ik ben al druk door verschillende boeken aan het pluizen en voor boedisme lijkt in de buurt te komen van wat ik voel. En dan.. ik zou kunnen proberen om het te combineren met mijn dagelijks leven.. eerst werken, en daarnaast mijn gevoelens proberen uit te diepen. Maar ook dit is voor mijn gevoel niet genoeg. Ik zil dit helemaal niet meer, ik wil "het westerse leven" niet.. en daar kom ik vast te zitten. Aan de ene kant schreeuwt een gedeelte van mij "Ik wil meer !! ", de andere kant wil mijn vriendin, huis, kat en leven hier niet opgeven.

hier houdt ik nu ook eventje op met schrijven, want ik moet mijn digitale tv ontvanger terug brengen naar UPC.. zucht..

Laat de veranderering maar komen..

Wat jij nodig hebt zijn idealen, iets om voor te vechten, de wereld te verbeteren! Ik zal geen verkooppraatje houden voor mijn (linkse) idealen, maar als je helemaal geen idealen hebt, dan kan het leven moeilijk zin hebben (of je moet denken dat God weet wat zinvol is en dat hij dat in een boekje heeft openbaart aan de mensen, maar dat is vrij kunstmatig en nogal onwaarschijnlijk ).

[Verwijderd]

El Snorro schreef op 30 juli 2004 @ 17:39:
Volgens mij heeft iedereen weleens van die momenten, ik heb dat namelijk vooral als ik in 'slechte dagen' zit, veel ruzie met ouders enzo, problemen met slapen enz.

Dat vind ik tamelijk vreemd, maar het lijkt bij velen zo te gaan. Eerst moeten ze ongelofelijk depri zijn, voordat ze eens gaan bedenken: wat heeft het leven eigenlijk voor zin? Dat kan je ook gewoon bedenken als je vrolijk bent! En dan kom je veel vaker tot een positief iets dat je leven zin kan geven .

[Verwijderd]

Niemand heeft alles voorelkaar en weet precies wat er "meer" is. In ieders leven zitten gaten welke hunkeren naar opvulling. Je kunt dat soort gaten op proberen te vullen met bijvoorbeeld een religie, maar naar mijn idee is dat niets meer dan een illusie. Wanneer het werkt voor jou, zou ik er zeker voor gaan. Begrijp me goed. Het leven heeft geen doel en de mens vervult geen belangrijke taken op deze aardbol. Maak het zo aangenaam voor jezelf als mogelijk zonder daarbij al te destructief te zijn voor jezelf anderen en/of de wereld opzich. Wanneer een religie jou daarbij helpt is dat ok. Maar zelf kies ik er bewust voor om het gat, dat wij denken te hebben, open te laten.

Dat je wat mist is dus heel normaal. Ik heb zelf wel een theorie over dit fenomeen. Mijn theorie vind je hier .

Wil je de wereld anders bekijken? Bij veel mensen helpt het om gewoon eens een langere periode op vakantie te gaan naar een compleet andere (minder bedeelde) cultuur. Leer hoe zij met het leven omgaan en hoe zij over zaken denken. Al snel zul je ontdekken dat een deel van jouw probleem ontstaan is uit pure luxe.

[Q]

Verwijderd schreef op 31 juli 2004 @ 17:52:
[...]
Wat jij nodig hebt zijn idealen, iets om voor te vechten, de wereld te verbeteren! Ik zal geen verkooppraatje houden voor mijn (linkse) idealen, maar als je helemaal geen idealen hebt, dan kan het leven moeilijk zin hebben (of je moet denken dat God weet wat zinvol is en dat hij dat in een boekje heeft openbaart aan de mensen, maar dat is vrij kunstmatig en nogal onwaarschijnlijk ).

Als ik je even mag pesten: of je nu in God gelooft of idealen, het zijn toch beide kunstmatige doelen?

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 31 juli 2004 @ 17:53:
[...]

Dat vind ik tamelijk vreemd, maar het lijkt bij velen zo te gaan. Eerst moeten ze ongelofelijk depri zijn, voordat ze eens gaan bedenken: wat heeft het leven eigenlijk voor zin? Dat kan je ook gewoon bedenken als je vrolijk bent! En dan kom je veel vaker tot een positief iets dat je leven zin kan geven .

Ik denk dat dit echt een nadelige bijkomstigheid is van het westerse leven is (als je daar voor kiest!): moeten presteren (soms hoor je er niet eens meer bij als je niet presteert) maar gelukkig vindt niet iedereen dat, blijkt uit dit topic. Maar ik kan me voorstellen dat het voor velen erg lastig is om aan de denderende trein van het westerse leven te ontvluchten, zonder meteen je vrienden te verliezen. Sommigen hebben een maximale hypotheek (bijv.) en beseffen dat ze niet gelukkig zijn; hoe kan ik dit veranderen? Nu vind ik wel dat je de verandering(en) wel moet inzetten, als je daar gelukkiger van kan worden, maar ik kan me ook erg voorstellen dat dit lastig zijn.

Wat ik wel denk is dat veel mensen gekozen hebben om een tijd lang hard te werken, dit om bijvoorbeeld op hun 40ste te stoppen met werken, terwijl ze dit
Waarom wil iemand op zijn 40ste stoppen met werken? Om de westerse sneltrein te ontvluchten denk ik. Raar eigenlijk he, want je kan dus veel eerder stoppen met werken, door de eerder genoemde moestuin te beginnen. Maar goed, het is ook al eerder gezegd; daar zitten ook weer haken en ogen aan.

Even een kleine conclusie? Je hebt twee uiterste: als een wilde, blind, door het westerse leven scheuren, hard werken, veel geld verdienen en je laten meeslepen of op een afgelegen weiland (of buitenland) een moestuin beginnen waar je de jaren slijt. Beide spreken me niet aan en ik denk dat geen van beide een zgn. 'gelukkig' leven bieden. Het belangrijkste is dat je een middenweg kiest voor jezélf; waar wordt ik gelukkig van, waar geniet ik van; is dat anderen helpen, is het een mooi huis? Vind jouw 'gulden middenweg' door dingen te proberen en eventueel te herhalen als ze je bevallen en gebruik je (levens-)ervaringen om compromissen te sluiten en je 'geluk' te bepalen. Leer jezelf kennen, leer je mindere en goeie momenten kennen en probeer te achterhalen waar deze door ontstaan! En verdiep je waar nodig in religie, spiritualiteit en eventueel zelfs spiritisme, maar doet dit alleen als je denkt dat je dat nodig hebt. Steek geen energie in dingen die je niet zelf wil. Dit alles is waarschijnlijk het maximale wat je op aards niveau kan bereiken.

[Verwijderd]

Dit is denk ik een interessante site die in deze topic thuis hoort: http://www.paracon.be/ (sectie Deze Tijd).

[Verwijderd]

Het boek dat jij nodig hebt is zeker weten ''Conversations with God'',van Neale donald Walsch.
Dit boek is het beste boek wat ik gelezen heb en ik raad het iedereen aan, het verandert echt je leven.
www.cwg.org

[ Voor 15% gewijzigd door Verwijderd op 03-08-2004 19:57 ]