Is mijn X-chromosoom gelijk aan dat van een voorouder?

[Verwijderd]

Ik heb een X-chromosoom van mijn moeder gekregen en een Y-chromosoom van mijn vader. Nou lijkt het mij zo dat mijn Y-chromosoom exact hetzelfde is als het Y-chromosoom van mijn vader. Maar is het dan ook zo dat mijn X-chromosoom exact gelijk is aan een van de X-chromosomen van mijn moeder of is het een combinatie van de twee X-chromosomen die ze heeft? Als het exact hetzelfde is als een van haar chromosomen, dan is mijn X-chromosoom ook exact gelijk aan dat van of een van de twee van mijn oma of de ene X van mijn opa. Als dit ook voor andere chromosomen geldt dan betekent dat, dat mijn chromosomen exact gelijk zijn aan die van verschillende mensen generaties voor mij, op een enkele mutatie na.

Klopt mijn hypothese dat er alleen nieuwe combinaties komen van chromosomen van de ouders en niet compleet willekeurige nieuwe combinaties van de losse genen van de ouders?

Deze vraag kwam bij mij naar boven, omdat we aan de ene kant het idee verteld krijgen dat we een willekeurige combinatie van de genen van onze ouders zijn en aan de andere kant verteld worden dat de helft van de chromosomen van de ene ouder komt en de andere helft van de andere ouder.

[Spheroid]

Je X is (als het goed is, mutaties daargelaten) exact gelijk aan 1 van je moeder.

Tijdens de formatie van eicellen worden normale cellen met 46 chromosomen gedeeld tot ze er nog maar 23 hebben. Welke specifieke eicellen in de eicel komen is willekeurig. Het is dus niet zo dat 1 eicel de specifieke set genen van opa of oma heeft.

Je hypothese klopt dus bij mijn weten niet.

Je krijgt dus 23 chromosomen van iedere ouder, maar dat is een mix van de chromosomen van de grootouders van die kant.

[ Voor 21% gewijzigd door Spheroid op 14-07-2004 00:24 ]

[Freee!!]

Spheroid schreef op 14 juli 2004 @ 00:22:
Je X is (als het goed is, mutaties daargelaten) exact gelijk aan 1 van je moeder.

Hoeft niet, vergeet de crossing over tijdens de meiose niet.

Tijdens de formatie van eicellen worden normale cellen met 46 chromosomen gedeeld tot ze er nog maar 23 hebben. Welke specifieke eicellen in de eicel komen is willekeurig. Het is dus niet zo dat 1 eicel de specifieke set genen van opa of oma heeft.

Dit klopt wel redelijk, maar soms worden wel stukjes uitgewisseld tussen de paren.

Je hypothese klopt dus bij mijn weten niet.

Toch wel.

Je krijgt dus 23 chromosomen van iedere ouder, maar dat is een mix van de chromosomen van de grootouders van die kant.

Dit klopt wel redelijk, met dien verstande dat de chromosomen nog een beetje extra geschud zijn.

[ Voor 15% gewijzigd door Freee!! op 14-07-2004 00:26 . Reden: Reactie op een edit. ]

[Spheroid]

Mr. Liu schreef op 14 juli 2004 @ 00:24:
[...]

Hoeft niet, vergeet de crossing over tijdens de meiose niet.

[...]

Dit klopt wel redelijk, maar soms worden wel stukjes uitgewisseld tussen de paren.

[...]

Toch wel.

Crossing over is bij mijn weten een uitzondering, net als mutaties.

Klopt mijn hypothese dat er alleen nieuwe combinaties komen van chromosomen van de ouders en niet compleet willekeurige nieuwe combinaties van de losse genen van de ouders?

Hmmmzzzz.... Als je crossing over als regel accepteert klopt de hypothese dus zeker niet en was mijn antwoord inconsistent. Ik had het fout gelezen . Had genen ook voor chromosomen aangezien (tis al laat) maar nee, volgens mij worden de genen dus niet gemixed, tenzij bij utzondering, dus de hypothese klopt denk ik wel.

Volgens mij worden de chromosomen van beide grootouders in de zaad/eicel willekeurig verdeeld, maar niet met elkaar gemixed. Bij crossing over gebeurt dat dus wel.

[ Voor 9% gewijzigd door Spheroid op 14-07-2004 00:32 ]

[Freee!!]

Spheroid schreef op 14 juli 2004 @ 00:30:
[...]
Crossing over is bij mijn weten een uitzondering, net als mutaties.

Crossing over komt voldoende vaak voor om er rekening mee te houden. Dit verschijnsel wordt eerder/vaker waargenomen bij genen die aan het einde van langere chromosomen liggen, maar daar is 10 % niet opzienbarend. Dit is dus significant genoeg om hier in W&L toch rekening mee te houden.

Tevens gebeurt dit ook wel halverwege genen en als daar dan een foutje gemaakt wordt, is er een kans op een mutatie.

[ Voor 7% gewijzigd door Freee!! op 14-07-2004 00:37 ]

[Emetic]

Spheroid schreef op 14 juli 2004 @ 00:22:
Tijdens de formatie van eicellen worden normale cellen met 46 chromosomen gedeeld tot ze er nog maar 23 hebben. Welke specifieke eicellen in de eicel komen is willekeurig. Het is dus niet zo dat 1 eicel de specifieke set genen van opa of oma heeft.

Niet helemaal waar: je hebt 23 chromosomen-paren. Van elk paar wordt er willekeurig één van beiden in een zaad- of spermacel teruggevonden. Het is dus niet zo dat er van de 46 23 stuks lukraak gekozen worden: je moet, om gezond te zijn, van elke paar één chromosoom hebben.

Naast de variaties in gebetische materiaal door Mr. Liu aangehaald, is (slechts in kleine mate), er verandering in het genetische materiaal door mutaties. Dat zijn veranderingen in het genetische materiaal die o.a. toevallig, door straling, door virussen kunnen plaatsvinden.

[Spheroid]

Emetic schreef op 14 juli 2004 @ 00:38:
[...]

Niet helemaal waar: je hebt 23 chromosomen-paren. Van elk paar wordt er willekeurig één van beiden in een zaad- of spermacel teruggevonden. Het is dus niet zo dat er van de 46 23 stuks lukraak gekozen worden: je moet, om gezond te zijn, van elke paar één chromosoom hebben.

Dat weet ik, wat ik bedoelde is dat niet in 1 ei/spermacel alle chromosomen van opa terecht komen, terwijl in de andere alle chromosomen van oma terecht komen.

[Osiris]

Om maar een samenvattend antwoord te geven: Nee, want bij de meiose kan (zoals MrLiu al aangaf) ook crossing over plaatsvinden tussen chromosomen

[Verwijderd]

Crossing over is bij mijn weten een uitzondering, net als mutaties.

Niet bepaald. Sterker nog, ik kan je garanderen dat er in elke meiose tussen de twee X-chromosomen tenminste 1 crossover plaatsvindt. Was dit niet zo, dan zouden de X-chromosomen uit elkaar drijven tijdens de diakinese - Wat zou leiden tot ongelijke chromosoomaantallen in de geslachtscellen. En dat wil je niet

Crossing over komt voldoende vaak voor om er rekening mee te houden. Dit verschijnsel wordt eerder/vaker waargenomen bij genen die aan het einde van langere chromosomen liggen, maar daar is 10 % niet opzienbarend. Dit is dus significant genoeg om hier in W&L toch rekening mee te houden.

Die kans is veel groter. Tussen 2 genen die op de uiteinden van verschillende chromosoomarmen van hetzelfde chromosoom liggen, is het percentage recombinanten 50% - Wat correspondeert met tenminste 1 crossover tussen beiden.

Tevens gebeurt dit ook wel halverwege genen en als daar dan een foutje gemaakt wordt, is er een kans op een mutatie.

Doel je hier op genconversie?

[ Voor 47% gewijzigd door Verwijderd op 14-07-2004 01:34 ]

[silentsnow]

Verwijderd schreef op 14 juli 2004 @ 01:30:
Die kans is veel groter. Tussen 2 genen die op de uiteinden van verschillende chromosoomarmen van hetzelfde chromosoom liggen, is het percentage recombinanten 50% - Wat correspondeert met tenminste 1 crossover tussen beiden.

Met twee crossovers kan je 100% recombinatie halen.

[superduper]

Toch is het bij geslachtschromosomen wel een apart verhaal: X chromosomen hebben bij de moeder een paar, wat dus uitwisseling mogelijk maakt. Het X-chromosoom wat je van je meoder krijgt zal dus niet excact gelijk zijn (CO treedt altijd wel op). Echter, het Y chromosoom van je vader bestaat op zichzelf en kan niet met een kopie recombineren. In principe erft het Y chromosoom dus identiek over. Door de opbouw van het Y chrom. (veel repeats) kan het wel met zich zelf recombineren om nieuwe varianten te krijgen. Ook is er natuurlijk de spontane mutaties, die dan ook niet gecorrigeerd kunnen worden door conversie van het andere chromosoom. Daarom kan je met het Y chromosoom dieper terug kijken in de geschiedenis van de mannelijke lijn als je de mutaties/haplotypen bekijkt dan wanneer je mtDNA, X chrom of autosomen bekijkt.

Je hyp klopt dan ook niet. Er zijn meerdere systemen betrokken bij de variering van je 'genen' zowel per chromosoom als tussen chromosomen. En ook nog afhankelijk van het chromosomal gebied. Ook wordt er nogal eens 'gekozen' welk genkopie zijn werk mag doen en welke 'zijn kop moet houden '(silencing).

[Verwijderd]

Ik denk dat mijn vraag beantwoord is. Mijn hypothese klopt dus niet. Tijdens de meiose wordt er ook DNA uitgewisseld tussen het originele chromosomen paar en dus zijn de chromosomen na de meiose niet meer gelijk aan chromosomen van voor de meiose. Omdat het Y-chromosoom geen uitwisselingspartner heeft (ik neem aan dat er geen uitwisseling plaats vindt met het X-chromosoom) lijkt deze wel erg veel op het originele Y-chromosoom van de vader, maar ook hier kunnen er meer dan incidenteel verschillen zijn door crossing over binnen het Y-chromosoom.

[superduper]

Verwijderd schreef op 14 juli 2004 @ 10:19:
Omdat het Y-chromosoom geen uitwisselingspartner heeft (ik neem aan dat er geen uitwisseling plaats vindt met het X-chromosoom) lijkt deze wel erg veel op het originele Y-chromosoom van de vader, maar ook hier kunnen er meer dan incidenteel verschillen zijn door crossing over binnen het Y-chromosoom.

Correct. De uiteinden van het Y chrom wisselen wel wat uit de X chromosomen, maar dat is een heel klein deel. Binnen het Y chrom kan het intern nog al eens veranderen door recombinaties en spontane mutaties.

[Verwijderd]

Met twee crossovers kan je 100% recombinatie halen.

Dat kan wel, maar in een kruisingsanalyse vind je nog steeds een gemiddelde van 50%. Je kan namelijk net zo goed een recombinatiepercentage van 0% vinden, of van 50%.

Als er altijd exact 1 crossover plaatsvindt tussen twee markers, zou je misschien al verwachten dat je 100% recombinanten vindt: Immers, er treedt altijd een crossover op. Echter, omdat slechts twee van de vier chromatiden van het chromosoompaar betrokken zijn bij die ene crossover, zal je naast twee chromatiden die een crossover hebben ondergaan ook twee chromatiden vinden die dat niet gedaan hebben. En dus ontstaan er twee geslachtscellen waarin er een crossover plaatsgevonden heeft, en twee waarin dit niet zo is. 50% recombinatie.

Als er nu een tweede crossover optreedt tussen de twee markers, zijn er een aantal mogelijkheden.

Deze crossover kan plaatsvinden tussen dezelfde twee strengen als de eerste crossover. In dit geval vind je 0% recombinatie.

De crossover kan plaatsvinden tussen een streng die bij de eerste crossover betrokken was, en eentje die dat niet was. In dit geval worden er geen nieuwe recombinanten (op basis van de koppelingsanalyse van de markers) gevonden: Er ontstaat weliswaar een nieuwe recombinant in de streng die voor het eerst bij een crossover betrokken is, maar er wordt ook een recombinant (voor de twee markers) hersteld tot nonrecombinant.

De laatste mogelijkheid is een crossover tussen de twee strengen die niet betrokken waren bij de eerste crossover: In dat geval ontstaan er 100% recombinanten.

In een standaard koppelingsexperiment beschouw je het resultaat van vele meioses, je kijkt namelijk naar een populatie. Dan zullen de kansen hierboven elkaar opheffen en zal je een percentage recombinanten van ongeveer 50% krijgen. Alleen in een tetradenanalyse kan je de resultaten van individuele crossovers analyseren en zal je soms een recombinatiepercentage van 100% vinden. Maar net zo goed een kans van 0%.