Mijn moeder heeft laatst als grap een anti-kapitalistische kaartenset gekocht. Elke kaart portreteert ene of andere 'kapitalistiche schurk', van kopstukken van de Amerikaanse regering, tot CEO's van medijcijnbedrijven tot CEO's van militaire bedrijven. Het vergelijken van wat er per jaar aan defensie wordt uitgegeven ten opzichte van bijvoorbeeld ontwikkelingshulp en direct aid zijn dan saillante (en voor stemmingmakende/populistische doeleinden gebruikte) details. Ik ga in mijn beschouwing in eerste instantie even vanuit deze anti-kapitalistische standpunten uit geef de daarvoor de daarbij behorende kijk op gebeurtenissen in de geschiedenis. Pan-arabisme en dictaturen komen daarbij vanzelf aan bod. Omdat het nog een beetje kort moet worden moet ik me beperken (wie doet dat niet?) tot kleine gebeurtenissen en daaruit conclusies trekken. Met nadruk wil ik dan zeggen dat ik het niet 100% eens ben met die conclusies; dit topic is dan ook bedoeld om de conclusies te beoordelen en als dat nodig is, te nuanceren.
Laat ik dan beginnen met de koude oorlog en randgebeuren. De mening van veel anti-kapitalisten is dat het communisme/socialisme niet mislukt is doordat het uit zichzelf een bankroet systeem is, maar omdat zo hevig is bestreden vanuit elke mogelijke hoek door kapitalistisch Amerika. Met als beste voorbeelden Midden- en Zuid-Amerika. Pogingen tot democratisch (tussen heel veel aanhalingstekens) socialisme in bijvoorbeeld Chili en Nicaragua werden zo onder druk gezet dat regimes vielen, of repressief werden om de vaak militaire tegenstand te kunnen overleven. Hier heb ik persoonlijke ervaringen mee: mijn eigen vader was in de jaren '80 een leider van een lerarenvakbond in Honduras. De Verenigde Staten sponsorden in Honduras het doden van kopstukken van alles wat met socialisme te maken had, waardoor mijn vader (Maoist overigens
) moest vluchten naar socialistisch Nicaragua (hij overleefde door mijn moeder, die door haar Amerikaanse nationaliteit een soort immuniteit kon onderhandelen). Mijn vader mag vandaag de dag nog steeds niet de VS in, want hij staat daar aangemerkt als terrorist (ik ga mezelf dan ook afvragen wat voor lui op Guantanamo bay zitten als zogenaamde terroristen, maar dat ben ik
).
Als tweede: het Midden-Oosten, wat volgens veel anti-kapitalisten 'gewoon' (dus als de wereld rechtvaardig en wel was) Arabië had moeten heten, ofwel: geen Israël, geen palestina, geen saudi-Arabië, geen Irak, geen Iran, maar één grote (moslim?)staat: Arabië. Het midden-oosten zoals het er nu uitziet, met Koerden die in drie verschillende landen wonen, met Israël, oftewel met volkkundig volledig onlogisch is getekend, is de verantwoordelijkheid van toendertijd imperialistisch Groot-Brittanië, die de grenslijnen getekend heeft op economische(olie) en 'vriendjespolitieke' (Israël) gronden. Ik noem nog drie elementen: Sadat, Saddam, the States. De eerste twee zijn Pan-arabisten, wat betekent dat ze een groot Arabië nastreven. The States staan natuurlijk voor de VS, die geen verdere uitleg behoeven mbt tot het Midden-Oosten.
De basis voor het huidige probleem is dus de schuld van 'het' westen. Hoe is het verder gegaan? We komen daarbij eerst bij Sadat, president van Egypte in de jaren 50 en 60 (correct me if I'm wrong). Verantwoordelijk voor de Suez-crisis, maar neutraal qua machtsblok, dus neutraal voor de VS. Heeft ooit offensief gepoogd op Israël, verloor de Sinaï-Woestijn en kreeg het terug bij een akkoordje plus VN-resolutie. Daarnaast leggen we Saddam - volgens sommigen aan de macht geholpen door de CIA, kreeg wapens geleverd door de VS om Iran te bestrijden (wat in zijn belang was qua overtuiging), werd platgewaltzt door de VS als hij vervolgens Koeweit volgens dezelfde overtuiging innam: "Koeweit is een door imperialisten afgesneden stuk van Irak."
De vraag is dan: in hoeverre is de monster Saddam gecreeerd door de VS? Als je het alleen over zijn militaire capaciteiten hebt is de invloed van de VS duidelijk. De interessante vraag of Saddam de militarist gecreeerd is door de VS. Je wordt aan de macht geholpen door spionnen (die doen natuurlijk niet aan martelen en ethisch controversielen plannetjes), je wordt opgeleid in Guerilla tacktieken en je krijgt leuke goedjes om je buurland te bestrijden. Combineer dit met een Pan-Arabisme dat niet eens radicaler is dan het pan-arabisme van Sadat, en wat krijg je dan? "Een wrede dictator, waarvoor de VS bijna helemaal verantwoordelijk voor is, en die vast niet lief doet als je zijn regime omver probeert te werpen, of economische sancties oplegt, of als je zijn dodelijkste wapens af wilt pakken," antwoordt de anti-kapitalist.
De vraag aan de anti-kapitalist is dan: "Waarom zou de VS zulke dingen doen dan?"
"Om geld," antwoordt de anti-kapitalist. "Het grootste deel van het amerikaanse wapenexport gaat naar niet-democratische derdewereldlanden. Dat is miljoenen keer meer dan het export van voedsel of hulp aan derdewereldlanden. Dat democratie nu met wapens wordt geëxporteerd is alleen maar (overigens geniale) marketing.
"Maar hoe kan het zijn dan zijn dat als het Amerika om geld ging, dat ze bijna bankroet is? Dat moet toch duiden dat men meer uit ideologie handelt."
Anti-kapitalist: "De staat is bankroet, de rijke Amerikanen niet. En aangezien de meeste Amerikanen (rijk en arm) de staat hun een reet kan roesten, mag die dus ook failliet. Ideologie? Die doet ook mee, maar dat is de ideologie van geld en consumptie."
De laatste vraag was de eerste kanttekening, nu mogen jullie. Details zijn ook welkom
Oftewel: waarin schort het aan de gedachtengang/analyse van de geschieden van de anti-kapitalist? En wat zijn de geldige punten?
(niveau W&L-topic insert): de ts is lang, maar je hoeft alleen een klein lullig kanttekeningetje neer te plempen! Liefst eentje die makkelijk weg te lullen valt, maargoed.
Laat ik dan beginnen met de koude oorlog en randgebeuren. De mening van veel anti-kapitalisten is dat het communisme/socialisme niet mislukt is doordat het uit zichzelf een bankroet systeem is, maar omdat zo hevig is bestreden vanuit elke mogelijke hoek door kapitalistisch Amerika. Met als beste voorbeelden Midden- en Zuid-Amerika. Pogingen tot democratisch (tussen heel veel aanhalingstekens) socialisme in bijvoorbeeld Chili en Nicaragua werden zo onder druk gezet dat regimes vielen, of repressief werden om de vaak militaire tegenstand te kunnen overleven. Hier heb ik persoonlijke ervaringen mee: mijn eigen vader was in de jaren '80 een leider van een lerarenvakbond in Honduras. De Verenigde Staten sponsorden in Honduras het doden van kopstukken van alles wat met socialisme te maken had, waardoor mijn vader (Maoist overigens
Als tweede: het Midden-Oosten, wat volgens veel anti-kapitalisten 'gewoon' (dus als de wereld rechtvaardig en wel was) Arabië had moeten heten, ofwel: geen Israël, geen palestina, geen saudi-Arabië, geen Irak, geen Iran, maar één grote (moslim?)staat: Arabië. Het midden-oosten zoals het er nu uitziet, met Koerden die in drie verschillende landen wonen, met Israël, oftewel met volkkundig volledig onlogisch is getekend, is de verantwoordelijkheid van toendertijd imperialistisch Groot-Brittanië, die de grenslijnen getekend heeft op economische(olie) en 'vriendjespolitieke' (Israël) gronden. Ik noem nog drie elementen: Sadat, Saddam, the States. De eerste twee zijn Pan-arabisten, wat betekent dat ze een groot Arabië nastreven. The States staan natuurlijk voor de VS, die geen verdere uitleg behoeven mbt tot het Midden-Oosten.
De basis voor het huidige probleem is dus de schuld van 'het' westen. Hoe is het verder gegaan? We komen daarbij eerst bij Sadat, president van Egypte in de jaren 50 en 60 (correct me if I'm wrong). Verantwoordelijk voor de Suez-crisis, maar neutraal qua machtsblok, dus neutraal voor de VS. Heeft ooit offensief gepoogd op Israël, verloor de Sinaï-Woestijn en kreeg het terug bij een akkoordje plus VN-resolutie. Daarnaast leggen we Saddam - volgens sommigen aan de macht geholpen door de CIA, kreeg wapens geleverd door de VS om Iran te bestrijden (wat in zijn belang was qua overtuiging), werd platgewaltzt door de VS als hij vervolgens Koeweit volgens dezelfde overtuiging innam: "Koeweit is een door imperialisten afgesneden stuk van Irak."
De vraag is dan: in hoeverre is de monster Saddam gecreeerd door de VS? Als je het alleen over zijn militaire capaciteiten hebt is de invloed van de VS duidelijk. De interessante vraag of Saddam de militarist gecreeerd is door de VS. Je wordt aan de macht geholpen door spionnen (die doen natuurlijk niet aan martelen en ethisch controversielen plannetjes), je wordt opgeleid in Guerilla tacktieken en je krijgt leuke goedjes om je buurland te bestrijden. Combineer dit met een Pan-Arabisme dat niet eens radicaler is dan het pan-arabisme van Sadat, en wat krijg je dan? "Een wrede dictator, waarvoor de VS bijna helemaal verantwoordelijk voor is, en die vast niet lief doet als je zijn regime omver probeert te werpen, of economische sancties oplegt, of als je zijn dodelijkste wapens af wilt pakken," antwoordt de anti-kapitalist.
De vraag aan de anti-kapitalist is dan: "Waarom zou de VS zulke dingen doen dan?"
"Om geld," antwoordt de anti-kapitalist. "Het grootste deel van het amerikaanse wapenexport gaat naar niet-democratische derdewereldlanden. Dat is miljoenen keer meer dan het export van voedsel of hulp aan derdewereldlanden. Dat democratie nu met wapens wordt geëxporteerd is alleen maar (overigens geniale) marketing.
"Maar hoe kan het zijn dan zijn dat als het Amerika om geld ging, dat ze bijna bankroet is? Dat moet toch duiden dat men meer uit ideologie handelt."
Anti-kapitalist: "De staat is bankroet, de rijke Amerikanen niet. En aangezien de meeste Amerikanen (rijk en arm) de staat hun een reet kan roesten, mag die dus ook failliet. Ideologie? Die doet ook mee, maar dat is de ideologie van geld en consumptie."
De laatste vraag was de eerste kanttekening, nu mogen jullie. Details zijn ook welkom
(niveau W&L-topic insert): de ts is lang, maar je hoeft alleen een klein lullig kanttekeningetje neer te plempen! Liefst eentje die makkelijk weg te lullen valt, maargoed.