Naar aanleiding van Is het niveau op W&L te hoog? (ook al is er ondertussen alweer wat meer input) vond ik het wel aardig om eens een nieuw topic te starten over een actueel en politiek beladen onderwerp. Dat is voor mij niet zo moeilijk te bedenken, daar mijn broer momenteel is uitgezonden naar Irak. En ik weet eigenlijk veel te weinig over de situatie aldaar. Ik volg het nieuws wel redelijk en weet in grote lijnen echt wel wat er aan de hand is, maar dat is naar mijn mening eigenlijk onrespectvol jegens mijn broer. Dus ik ga nu eerst op onderzoek uit en hoop u allen in de eerste plaats wat informatie te kunnen verschaffen en daarnaast een interessant topic te kunnen openen.
De website die wij bij een bijeenkomst over de uitzending kregen aangereikt was NL Detachement Irak. Deze begint zelf heel duidelijk:
OK, ik zal nu proberen een samenvatting te geven van de gebeurtenissen die hebben geleid tot de huidige situatie:
Saddam Hoessein
Saddam Hoessein is geboren in 1937 en komt in 1979 aan de macht in de republiek Irak.
Iran
Na ruim een jaar valt Irak onder leiding van Saddam Iran binnen. Deze oorlog zal 8 jaar duren, waarbij naar schatting een miljoen mensen zijn omgekomen en waarbij mosterd- en zenuwgas is ingezet door Irak. In 1988 gaat Saddam akkoord met een staakt-het-vuren.
Koeweit
Vervolgens valt Irak in 1990 Koeweit binnen. Dan volgen er twee resoluties van de Veiligheidsraad van de VN. Resolutie 660 sommeert Saddam onmiddelijk zijn troepen terug te trekken uit Koeweit en Resolutie 661 legt Irak economische sancties op (welke nog steeds van kracht zijn). Vervolgens eist de Veiligheidsraad dat de Iraakse troepen op 15 januari 1991 uit Koeweit zijn verdwenen. Saddam geeft hier geen gehoor aan en op 17 januari gaat ‘Operation Desert Storm’ van start. De Tweede Golfoorlog is begonnen. Op 3 maart gaat Saddam akkoord met een staakt-het-vuren.
De Veiligheidsraad neemt Resolutie 687 aan, die Saddam gebiedt zijn massavernietigingswapens te vernietigen, Koeweit te erkennen, opheldering te geven over de vermiste Koeweiti's, alle in beslag genomen Koeweitse bezittingen terug te geven, zijn steun aan het internationale terrorisme te staken. Ook aan de onderdrukking van het Irakese volk moet een einde komen.
Wapeninspecties
In de jaren 90 leggen de VN Irak allerlei sancties op. Onder andere no-fly-zones voor de bescherming van Koerden en Sjiieten. Voor veel onrust zorgen de wapencontroles en ontwapening van Irak. Irak weigert raketten te verwijderen en verhindert allerlei inspecties. Saddam Hussein kondigt op 17 januari 1998 een beëindiging aan van de samenwerking met de Verenigde Naties als niet voor 20 mei de wapeninspecties beëindigd en de sancties opgeheven worden. Met brede steun van het Congres overweegt Clinton een militaire aanval op Irak. Zowel Rusland als China laat weten deze strikt af te wijzen. Alleen Groot-Brittannië steunt de harde opstelling van de VS. Eind 1998 zegt Irak alle medewerking op met de VN-wapeninspecties. De inspecteurs keren terug naar huis, maar als binnen 3 weken daarna Bagdad inbindt, vatten de wapeninspecteurs van de VN hun taak in Irak weer op. Een maand later wordt besloten tot terugtrekking van de USCOM-experts door nieuwe belemmeringen van de wapeninspecties en Amerikaanse en Britse gevechtsvliegtuigen voeren vier dagen lang met Operatie Desert Fox bombardementen op locaties waar gewerkt zou worden aan chemische, biologische en nucleaire wapens. Het Internationale Atoomenergie Agentschap (IAEA) sluit 2 maanden later in een rapport aan de Veiligheidsraad niet uit, dat Irak nog altijd in staat is kernwapens te vervaardigen.
Irak wijst in 2000 en 2002 andermaal hervatting van de wapeninspecties af. In september 2002 wordt Irak onder zware diplomatieke druk en dreiging gedwongen mee te werken aan wapeninspecties. In oktober 2002 stemt Saddam in met Resolutie 1441 van de Veiligheidsraad van de VN, die Irak een ‘laatste kans’ geeft te ontwapenen.
In januari (voor het eerst) en februari brengen de wapeninspecteurs verslag uit aan de Veiligheidsraad, waarop de VS, Groot-Brittannië en Spanje een tweede resolutie ontwerpen die de weg vrij moet maken voor militaire actie tegen Irak. Frankrijk, Rusland en Duitsland stellen verlenging van de inspecties voor.
Een week later begint Irak met de vernietiging van zijn al-Samoed-raketten, maar volgens Hans Blix (de Zweedse voorzitter van Unmovic: UN, Monitoring, Verification and Inspection Commission) duurt het nog maanden voordat duidelijk wordt of Irak aan zijn verplichtingen tot ontwapening heeft voldaan.
Oorlog
De VS, Groot-Brittannië en Spanje willen Irak tot 17 maart de tijd geven zich te ontwapenen. Blijft Irak in gebreke dan wordt het oorlog, aldus de ontwerp-resolutie. Andere landen, waaronder Frankrijk, Rusland en China, verzetten zich tegen de resolutie. De VS, Groot-Brittannië en Spanje laten weten dat ze hun tweede resolutie intrekken. President Bush geeft Saddam 48 uur de tijd om Irak te verlaten. Irak verwerpt het Amerikaanse ultimatum. Negentig minuten nadat het ultimatum verstreken is laat president Bush op 20 maart weten dat de oorlog tegen Irak is begonnen. Amerikaanse militairen voeren precisiebombardementen uit op een "gelegenheidsdoel" in de buurt van Bagdad. Op 9 april worden de gevechtshandelingen beëindigd.
Om het af te maken:
Na de oorlog
De Coalition Provisonal Authority (CPA) stemt op 11 september 2003 in met de oprichting van het Iraqi Civil Defence Corps (ICDC). Het is de bedoeling dat zij op termijn zorgen voor een safe and secure environment. USA bewindvoerder Paul Bremer (CPA) benoemt de interim regering (IGC), met roulerend voorzitterschap. De CPA maakt bekend dat er op 19 juli 2004 begonnen zal worden met de rekrutering van het personeel voor het nieuwe leger van Irak (New Iraqi Army (NIA)). Op 15 november 2003 wordt er een akkoord gesloten tussen CPA en IGC over de bestuursoverdracht in juni 2004. Iraqi governing council (IGC) kiest in december een opvolgster voor de in september vermoorde al-Hashimi. Haar opvolgster is Dr. Salama al-Khafaji, eveneens een vrouw.
Op 13 december 2003 wordt Saddam Hoessein gevangen genomen in al-Daur, 15 km ten zuiden van Tikrit.
De leden van het IGC ondertekenen in maart van dit jaar de interim basiswet. Deze blijft van kracht tot de definitieve grondwet in 2005.
De website die wij bij een bijeenkomst over de uitzending kregen aangereikt was NL Detachement Irak. Deze begint zelf heel duidelijk:
Er staat nogal wat informatie op over het land Irak, een chronologisch overzicht (1932-2003), de detachements, etc. Daar ga ik verder niet op in, geïnteresseerden kunnen zelf een kijkje nemenWelkom op de site voor het thuisfront van de Nederlandse militairen in Irak en iedereen die wil weten hoe het deze militairen vergaat.
OK, ik zal nu proberen een samenvatting te geven van de gebeurtenissen die hebben geleid tot de huidige situatie:
Saddam Hoessein
Saddam Hoessein is geboren in 1937 en komt in 1979 aan de macht in de republiek Irak.
Iran
Na ruim een jaar valt Irak onder leiding van Saddam Iran binnen. Deze oorlog zal 8 jaar duren, waarbij naar schatting een miljoen mensen zijn omgekomen en waarbij mosterd- en zenuwgas is ingezet door Irak. In 1988 gaat Saddam akkoord met een staakt-het-vuren.
Koeweit
Vervolgens valt Irak in 1990 Koeweit binnen. Dan volgen er twee resoluties van de Veiligheidsraad van de VN. Resolutie 660 sommeert Saddam onmiddelijk zijn troepen terug te trekken uit Koeweit en Resolutie 661 legt Irak economische sancties op (welke nog steeds van kracht zijn). Vervolgens eist de Veiligheidsraad dat de Iraakse troepen op 15 januari 1991 uit Koeweit zijn verdwenen. Saddam geeft hier geen gehoor aan en op 17 januari gaat ‘Operation Desert Storm’ van start. De Tweede Golfoorlog is begonnen. Op 3 maart gaat Saddam akkoord met een staakt-het-vuren.
De Veiligheidsraad neemt Resolutie 687 aan, die Saddam gebiedt zijn massavernietigingswapens te vernietigen, Koeweit te erkennen, opheldering te geven over de vermiste Koeweiti's, alle in beslag genomen Koeweitse bezittingen terug te geven, zijn steun aan het internationale terrorisme te staken. Ook aan de onderdrukking van het Irakese volk moet een einde komen.
Wapeninspecties
In de jaren 90 leggen de VN Irak allerlei sancties op. Onder andere no-fly-zones voor de bescherming van Koerden en Sjiieten. Voor veel onrust zorgen de wapencontroles en ontwapening van Irak. Irak weigert raketten te verwijderen en verhindert allerlei inspecties. Saddam Hussein kondigt op 17 januari 1998 een beëindiging aan van de samenwerking met de Verenigde Naties als niet voor 20 mei de wapeninspecties beëindigd en de sancties opgeheven worden. Met brede steun van het Congres overweegt Clinton een militaire aanval op Irak. Zowel Rusland als China laat weten deze strikt af te wijzen. Alleen Groot-Brittannië steunt de harde opstelling van de VS. Eind 1998 zegt Irak alle medewerking op met de VN-wapeninspecties. De inspecteurs keren terug naar huis, maar als binnen 3 weken daarna Bagdad inbindt, vatten de wapeninspecteurs van de VN hun taak in Irak weer op. Een maand later wordt besloten tot terugtrekking van de USCOM-experts door nieuwe belemmeringen van de wapeninspecties en Amerikaanse en Britse gevechtsvliegtuigen voeren vier dagen lang met Operatie Desert Fox bombardementen op locaties waar gewerkt zou worden aan chemische, biologische en nucleaire wapens. Het Internationale Atoomenergie Agentschap (IAEA) sluit 2 maanden later in een rapport aan de Veiligheidsraad niet uit, dat Irak nog altijd in staat is kernwapens te vervaardigen.
Irak wijst in 2000 en 2002 andermaal hervatting van de wapeninspecties af. In september 2002 wordt Irak onder zware diplomatieke druk en dreiging gedwongen mee te werken aan wapeninspecties. In oktober 2002 stemt Saddam in met Resolutie 1441 van de Veiligheidsraad van de VN, die Irak een ‘laatste kans’ geeft te ontwapenen.
In januari (voor het eerst) en februari brengen de wapeninspecteurs verslag uit aan de Veiligheidsraad, waarop de VS, Groot-Brittannië en Spanje een tweede resolutie ontwerpen die de weg vrij moet maken voor militaire actie tegen Irak. Frankrijk, Rusland en Duitsland stellen verlenging van de inspecties voor.
Een week later begint Irak met de vernietiging van zijn al-Samoed-raketten, maar volgens Hans Blix (de Zweedse voorzitter van Unmovic: UN, Monitoring, Verification and Inspection Commission) duurt het nog maanden voordat duidelijk wordt of Irak aan zijn verplichtingen tot ontwapening heeft voldaan.
Oorlog
De VS, Groot-Brittannië en Spanje willen Irak tot 17 maart de tijd geven zich te ontwapenen. Blijft Irak in gebreke dan wordt het oorlog, aldus de ontwerp-resolutie. Andere landen, waaronder Frankrijk, Rusland en China, verzetten zich tegen de resolutie. De VS, Groot-Brittannië en Spanje laten weten dat ze hun tweede resolutie intrekken. President Bush geeft Saddam 48 uur de tijd om Irak te verlaten. Irak verwerpt het Amerikaanse ultimatum. Negentig minuten nadat het ultimatum verstreken is laat president Bush op 20 maart weten dat de oorlog tegen Irak is begonnen. Amerikaanse militairen voeren precisiebombardementen uit op een "gelegenheidsdoel" in de buurt van Bagdad. Op 9 april worden de gevechtshandelingen beëindigd.
Mijn eerste punt van discussie: was de oorlog tegen Irak rechtvaardig? Nu blijkt dat één van de belangrijkste redenen om de oorlog aan Irak te verklaren nogal omstreden is geweest (ook al was dat niet de enige reden uiteraard):quote: http://novatv.nlWaarom valt de VS Irak aan zonder toestemming van de Veiligheidsraad?
Het liefst was de VS, zoals in de Golfoorlog en recentelijk in Afghanistan, met een nieuw mandaat van de VN ten strijde getrokken. Uiteindelijk bracht Washington een tweede resolutie resolutie voor internationale steun voor een aanval op Irak niet in stemming, omdat die geen meerderheid zou krijgen. Maar voor Bush bood resolutie 1441, die Irak verplicht zijn massavernietigingswapens te ontmantelen, al voldoende legitimatie voor een aanval.
Dat de VN-wapeninspecteurs er niet in zijn geslaagd die wapens ook boven water te krijgen, bewijst volgens Washington juist het leugenachtige karakter van Saddam. Die heeft alles gedaan om Blix en El Baradei om de tuin te leiden, aldus de VS. Meer inspecties zou alleen tot meer bedrog hebben geleid.
Mijn mening hierover is heel simpel: de oorlog was rechtvaardig. Alleen al omdat Saddam Hoessein aan de macht was. Hij zaaide dood en verderf en had vele volgelingen. Tezamen zorgde dit voor ontelbare aanslagen, terreurdaden en meerdere oorlogen op basis van voornamelijk geloofsovertuiging en machtswellust. Dat er dan een kans bestaat dat deze misdaden nog meer impact konden gaan krijgen (middels massavernietigingswapens) maakt de rechtvaardiging in mijn ogen alleen maar groter. Er was reeds genoeg geleden.quote: http://novatv.nlCIA overdreef dreiging Iraaks wapenarsenaal
De Amerikaanse inlichtingendienst CIA heeft in de aanloop naar de oorlog in Irak de dreiging van het wapenarsenaal van dat land sterk overdreven. De dienst negeerde bewijs dat de aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak tegensprak. Dat concludeert een onderzoekscommissie van de Senaat in een rapport dat zij vrijdag heeft uitgebracht.
Volgens de commissie schoven de inlichtingendiensten twijfels over de aanwezigheid van mobiele biologische wapens, een van de belangrijkste redenen voor de regering-Bush om Irak de oorlog te verklaren, terzijde. Ruim een jaar na de val van Saddam Hoessein zijn in Irak nog altijd geen bewijzen gevonden dat het Iraakse regime nog over verboden wapens beschikte.
Om het af te maken:
Na de oorlog
De Coalition Provisonal Authority (CPA) stemt op 11 september 2003 in met de oprichting van het Iraqi Civil Defence Corps (ICDC). Het is de bedoeling dat zij op termijn zorgen voor een safe and secure environment. USA bewindvoerder Paul Bremer (CPA) benoemt de interim regering (IGC), met roulerend voorzitterschap. De CPA maakt bekend dat er op 19 juli 2004 begonnen zal worden met de rekrutering van het personeel voor het nieuwe leger van Irak (New Iraqi Army (NIA)). Op 15 november 2003 wordt er een akkoord gesloten tussen CPA en IGC over de bestuursoverdracht in juni 2004. Iraqi governing council (IGC) kiest in december een opvolgster voor de in september vermoorde al-Hashimi. Haar opvolgster is Dr. Salama al-Khafaji, eveneens een vrouw.
Op 13 december 2003 wordt Saddam Hoessein gevangen genomen in al-Daur, 15 km ten zuiden van Tikrit.
De leden van het IGC ondertekenen in maart van dit jaar de interim basiswet. Deze blijft van kracht tot de definitieve grondwet in 2005.
Ik heb hier (nog) niet echt een idee over, maar wellicht dat hierover ook nog wel het één en ander over te zeggen valt. Het lijkt me in ieder geval logisch en redelijk dat Irak z'n eigen regering kiest.quote: http://novatv.nlSaddam is verslagen. Wie moet de macht in Bagdad overnemen?
De Iraakse oppositie, grotendeels in ballingschap, is altijd versnipperd en hopeloos verdeeld geweest. Op aandringen van de VS is de laatste tijd sprake van toenadering tussen de verschillende groeperingen. Zij hebben zich verenigd in het Iraakse Nationale Congres, dat kan rekenen op steun van Washington. Bush hoopt dat deze oppositie, die tot voor kort als 'zijden pakken en Rolex-dragende' nietsnutten werd afgedaan, een democratisch alternatief wordt voor Saddam.
Waar ook rekening mee gehouden moet worden is dat na Saddam een ander militair bewind met een nieuwe sterke man de teugels overneemt. Als dat regime zich schikt naar de internationale rechtsorde en de internationale verplichtingen nakomen, lijkt de VS met deze ondemocratische variant te kunnen leven. Vriendschappelijke betrekkingen met het nieuwe Iraakse leiderschap is belangrijk voor de VS, met het oog op de Iraakse olie.
Bronnen: nu.nl, NL Detachement Irak, novatv.nlquote: http://novatv.nlTijdschema van de machtsoverdracht in Irak:
De coalitie draagt formeel op 30 juni de macht over aan een Iraakse interim-regering onder leiding van de sjiiet Iyad Allawi. Het is het begin van een democratisch proces dat uiteindelijk moet leiden tot vrije verkiezingen eind 2005.
Hieronder volgt een tijdschema van de geplande overgang naar de democratie.
30 juni 2004: De door Amerikanen geleide Coalition Provisional Authority draagt officieel de soevereiniteit over aan de interim-regering onder leidng van de sjiitische premier Iyad Allawi.
Juli 2004: Een Nationale Conferentie komt bijeen en die kiest een Nationale Raad van honderd leden. Die Raad moet toezicht houden op de werkzaamheden van de overgangsregering van Allawi.
Januari 2005: Verkiezingen voor een Nationaal Assemblee. Deze vertegenwoordiging kiest dan een nieuwe overgangsregering en laat een nieuwe grondwet opstellen.
Najaar 2005: Tijdens een referendum wordt gestemd over de nieuwe grondwet.
December 2005: Irakezen kiezen een nieuwe regering en president.
Januari 2006: De nieuw gekozen regering gaat aan de slag.