Zonder zeikerig te willen wezen, toch even een discussietje opwerpen.
Ik kom maar heel weinig artikelen, overwegingen en gedachten tegen over de relatie tussen het fysiek reizen op deze wereld en het `virtuele' bureaustoelreizen op het Internet, ofwel surfen. En als ik al zoiets tegenkom, zijn de conclusies te flauw, te vrijblijvend of te afvragend om de moeite waard te zijn. Is het digitale surfen soms nog niet genoeg ingeburgerd (te onbekend) om hier serieuze filosofieën over te ontwikkelen of is daarentegen deze wijze van tijdsbesteding al zo ver ingeburgerd dat we er onze hersens niet meer over breken?
Om de discussie te starten, de volgende stelling: "Het dagelijkse surfen op het Internet doet de behoefte aan het jaarlijks twee of drie keer op vakantie gaan afnemen. We maken op het net zoveel nieuwe dingen mee en we komen er op zoveel interessante plekken, dat de behoefte aan fysiek reizen, het elders ontspannen en het `nieuwe mensen ontmoeten' afneemt."
Nog een gedachte: "Het surfen wordt door het bedrijfsleven opgepakt als: daar zijn veel mensen mee bezig, dus dat is een potentiële markt, dus daar zit geld in. Het bedrijfsleven probeert het Internet met onder andere e-commerce net zo commercieel te verzieken als de echte wereld. Het feit dat er zoveel e-commerce-bedrijven failliet gaan, lijkt te bewijzen dat de wetten van de echte wereld, waar we consumptieslaven zijn die gehoorzamen aan de wetten van de commercie, op het Internet niet werken. Dat we er genoeg van hebben voor de pijpen van economie, marketing en overbetaalde nitwits te dansen."
En als ik even doordenk: uit het bovenstaande zou je kunnen afleiden dat we met zijn allen op het Internet echt vrij zijn, de geweldige individualist kunnen zijn die we in het echte leven niet kunnen zijn, en er zelfs stoute, sexuele of anarchistische meningen op na kunnen houden die we in het echte leven echt niet kunnen of durven verkondigen.
Wat weer zou bevestigen dat beschaving een dun laagje vernis is: zodra we de kans hebben echt onze mening te verkondigen (wat door de anonimiteit van het Internet mogelijk is geworden) vallen er allerlei belemmeringen van ons af en tonen we ons zoals we misschien werkelijk zijn. Of juist het tegenovergestelde van wat we zijn, als we daar toevallig zin in hebben.
En zo zijn er wat mij betreft nog veel meer gedachten mogelijk. Ik vind het gewoon frappant dat het Internet in een periode van nog geen tien jaar zo'n gigantische impact op onze wereld heeft gehad en op zo'n vanzelfsprekende wijze zo een belangrijk en integraal onderdeel van ons dagelijks leven is geworden. Zonder slag of stoot lijkt het wel, alsof we eigenlijk al ons hele leven op het Internet hebben gewacht en we nu eindelijk hebben gekregen wat we wilden. Het Internet lijkt het antwoord te zijn op al onze vragen... waarvan we niet wisten dat we ze hadden. Het anarchistische aspect van het Internet lijkt het gevolg te zijn van het feit dat het Internet voor de verandering eens niet door de politiek of de commercie is bedacht, maar door onszelf. En vóór onszelf. Wat de meeste regeringen dus niet bepaald prettig vinden (zie de wereldwijde pogingen van politieke en gerechtelijke macht om het Internet onder de duim te krijgen).
Enzovoort. Zeggen jullie ook eens wat.
Ik kom maar heel weinig artikelen, overwegingen en gedachten tegen over de relatie tussen het fysiek reizen op deze wereld en het `virtuele' bureaustoelreizen op het Internet, ofwel surfen. En als ik al zoiets tegenkom, zijn de conclusies te flauw, te vrijblijvend of te afvragend om de moeite waard te zijn. Is het digitale surfen soms nog niet genoeg ingeburgerd (te onbekend) om hier serieuze filosofieën over te ontwikkelen of is daarentegen deze wijze van tijdsbesteding al zo ver ingeburgerd dat we er onze hersens niet meer over breken?
Om de discussie te starten, de volgende stelling: "Het dagelijkse surfen op het Internet doet de behoefte aan het jaarlijks twee of drie keer op vakantie gaan afnemen. We maken op het net zoveel nieuwe dingen mee en we komen er op zoveel interessante plekken, dat de behoefte aan fysiek reizen, het elders ontspannen en het `nieuwe mensen ontmoeten' afneemt."
Nog een gedachte: "Het surfen wordt door het bedrijfsleven opgepakt als: daar zijn veel mensen mee bezig, dus dat is een potentiële markt, dus daar zit geld in. Het bedrijfsleven probeert het Internet met onder andere e-commerce net zo commercieel te verzieken als de echte wereld. Het feit dat er zoveel e-commerce-bedrijven failliet gaan, lijkt te bewijzen dat de wetten van de echte wereld, waar we consumptieslaven zijn die gehoorzamen aan de wetten van de commercie, op het Internet niet werken. Dat we er genoeg van hebben voor de pijpen van economie, marketing en overbetaalde nitwits te dansen."
En als ik even doordenk: uit het bovenstaande zou je kunnen afleiden dat we met zijn allen op het Internet echt vrij zijn, de geweldige individualist kunnen zijn die we in het echte leven niet kunnen zijn, en er zelfs stoute, sexuele of anarchistische meningen op na kunnen houden die we in het echte leven echt niet kunnen of durven verkondigen.
Wat weer zou bevestigen dat beschaving een dun laagje vernis is: zodra we de kans hebben echt onze mening te verkondigen (wat door de anonimiteit van het Internet mogelijk is geworden) vallen er allerlei belemmeringen van ons af en tonen we ons zoals we misschien werkelijk zijn. Of juist het tegenovergestelde van wat we zijn, als we daar toevallig zin in hebben.
En zo zijn er wat mij betreft nog veel meer gedachten mogelijk. Ik vind het gewoon frappant dat het Internet in een periode van nog geen tien jaar zo'n gigantische impact op onze wereld heeft gehad en op zo'n vanzelfsprekende wijze zo een belangrijk en integraal onderdeel van ons dagelijks leven is geworden. Zonder slag of stoot lijkt het wel, alsof we eigenlijk al ons hele leven op het Internet hebben gewacht en we nu eindelijk hebben gekregen wat we wilden. Het Internet lijkt het antwoord te zijn op al onze vragen... waarvan we niet wisten dat we ze hadden. Het anarchistische aspect van het Internet lijkt het gevolg te zijn van het feit dat het Internet voor de verandering eens niet door de politiek of de commercie is bedacht, maar door onszelf. En vóór onszelf. Wat de meeste regeringen dus niet bepaald prettig vinden (zie de wereldwijde pogingen van politieke en gerechtelijke macht om het Internet onder de duim te krijgen).
Enzovoort. Zeggen jullie ook eens wat.