Sinds enige tijd heb ik op mijn werk een linuxmachine. 
Korte inleiding:
Gewoon, als je dingen gedaan wilt krijgen moet je ze zelf doen, en mijn chef noemde als 1 van mijn positieve eigenschappen dat ik innovatief was (tijdens een officieel beoordelingsgesprek), waarop ik meteen liet vallen: tsja, eigenlijk wil ik eens een 2e harddisk in mijn pc en dan daar linux op installeren...
En hij zei: dat bedoel ik nou, je hebt een open instelling, bent bereid dingen te proberen...
Waarop ik dat dus maar gedaan heb.
We zijn nu een paar weken verder, en het loopt allemaal behoorlijk. "Het" slaat op: mijn linuxmachine, en de fat clients die alleen een bootfloppy nodig hebben en mijn / via clusternfs mounten, LotusNotes, en verder X wat me (ons) in staat stelt de Unix programma's lokaal op de display te krijgen. Op den duur is het ook wel de bedoeling lokaal dingen te draaien (een beetje P4 loopt die HP-UX bakken er behoorlijk uit), maar zover is het nog niet.
De situatie:
Voor de duidelijkheid: 'we' zijn vooral (chip) designers, werken op pc's (win2k) met exceed of reflection voor de Unix tools (HP-UX, er zijn sinds kort ook wat Linux compute servers bijgekomen).
Oh ja, ik werk bij een groot (20.000 medewerkers wereldwijd) multinationaal semiconductor bedrijf in de Zurichse/Zwitserse vestiging (350 medewerkers, rond 200 designers die vooral UNIX tools gebruiken).
De kwestie:
E.e.a. begint nu wat grotere vormen aan te nemen, zo is men in andere vestigingen bezig met dingen voor te bereiden voor grootschalige(re) invoer van Linux op de designerdesktop (op de server begint het hier net, terwijl bij een paar andere sites meer dan de helft van het werk op Linux servers gedaan wordt).
Zo ben ik ook gevraagd om een presentatie te geven over de voordelen en nadelen van Linux als designerdesktop OS.
Het probleem:
Iets wat vaak gezegd/gevraagd wordt: waarom gebruik je niet RH (ik gebruik natuurlijk gewoon Mandrake, omdat ik die had liggen, en 10.0 OE bevalt me heel erg goed), dat is de bedrijfsstandaard. (Maar goed, die 699$ had ik niet op zak voor de RHAS licentie.)
Men wil die bedrijfsstandaard voor mijn gevoel omdat dat de gewoonte is - en je bij closed source software geen keuze hebt, omdat je per pakket van die betreffende 'vendor' afhankelijk bent.
Bij Linux/FLOSS ligt het echter anders, omdat een distro niet veel meer is dan een handig samenraapsel van de losse software. Ok, erg plastisch voorgesteld, maar mijn punt is dat je voor problemen met samba beter support van the Samba Team kunt nemen dan van RH. Idem voor veel andere dingen (nfs, X, etcetc). Of vergis ik me, en is het echt beter voor grote bedrijven gewoon in 1 keer een slok geld op tafel te leggen terwijl het nog niet eens duidelijk is of er wel problemen zijn?
Als je een auto koopt betaal je toch ook niet extra voor 'als er wat is', je weet dat er op den duur wat kapot kan gaan en dat regel je als het zover is - en bij auto's weet je dat er inderdaad ooit iets aan gaat haperen, terwijl een goed ingestelde linux die vandaag goed voldoet, morgen ook goed voldoet.
Wat vinden jullie van het idee dat een groot bedrijf voor Linux per se een servicecontract moet/wil hebben?
Ligt dit aan managers die zelf de verantwoording niet willen dragen?
Ben ik te negatief of zie ik het niet goed?
Wat wel grappig is, is dat ze zeggen: we moeten allemaal hetzelfde (prima) omdat (en daar komt 'ie) we dan een betere deal kunnen maken per licentie. Mijn systeem kost op het moment 0 CHF, en dan reken ik de systemen van mijn collega's mee (2 op dit moment).
Hoeveel goedkoper kan het?
En ja, ik realiseer me dat ik geen support heb, maar met google, google groups en vrijwillige support kom je overal. Bovendien zou het beter zijn, om terug te komen bij mijn autoanalogie (wie een betere heeft, of uitbreidingen mag het zeggen), om gewoon een specialist in te huren om te doen wat nodig is op het moment dat je er zelf niet uitkomt.
Daarbij, die afdelingen die al meer ervaring hebben, weten dus allang hoe je de dingen op moet zetten en lopend moet houden...
Dus in principe is de kennis in huis al aanwezig.
Vaak denk ik dat die mensen die met linux bezig zijn te weinig FLOSS/open source begrijpen - ze kennen meestal UNIX erg goed, vinden Linux technisch gezien ook goed, maar zien niet in dat de motorkap niet dichtgelast is en de bouwplannen zijn meegeleverd - en dus dat je niet vast zit aan de vendor van het product (zoals bij MSWin, HP-UX, Solaris) - sterker nog, de vendor heeft slechts zeer ten dele de code werkelijk geschreven (itt MS, HP, Sun).
Ik hoop dat jullie eventuele blinde hoeken in mijn zienswijze kunnen invullen, verder sta ik natuurlijk ook open voor ondersteunende argumenten.
Over de rest van de presentatie-inhoud vertel ik later nog wel wat, als jullie daarover willen discussieren.
Korte inleiding:
Gewoon, als je dingen gedaan wilt krijgen moet je ze zelf doen, en mijn chef noemde als 1 van mijn positieve eigenschappen dat ik innovatief was (tijdens een officieel beoordelingsgesprek), waarop ik meteen liet vallen: tsja, eigenlijk wil ik eens een 2e harddisk in mijn pc en dan daar linux op installeren...
En hij zei: dat bedoel ik nou, je hebt een open instelling, bent bereid dingen te proberen...
Waarop ik dat dus maar gedaan heb.
We zijn nu een paar weken verder, en het loopt allemaal behoorlijk. "Het" slaat op: mijn linuxmachine, en de fat clients die alleen een bootfloppy nodig hebben en mijn / via clusternfs mounten, LotusNotes, en verder X wat me (ons) in staat stelt de Unix programma's lokaal op de display te krijgen. Op den duur is het ook wel de bedoeling lokaal dingen te draaien (een beetje P4 loopt die HP-UX bakken er behoorlijk uit), maar zover is het nog niet.
De situatie:
Voor de duidelijkheid: 'we' zijn vooral (chip) designers, werken op pc's (win2k) met exceed of reflection voor de Unix tools (HP-UX, er zijn sinds kort ook wat Linux compute servers bijgekomen).
Oh ja, ik werk bij een groot (20.000 medewerkers wereldwijd) multinationaal semiconductor bedrijf in de Zurichse/Zwitserse vestiging (350 medewerkers, rond 200 designers die vooral UNIX tools gebruiken).
De kwestie:
E.e.a. begint nu wat grotere vormen aan te nemen, zo is men in andere vestigingen bezig met dingen voor te bereiden voor grootschalige(re) invoer van Linux op de designerdesktop (op de server begint het hier net, terwijl bij een paar andere sites meer dan de helft van het werk op Linux servers gedaan wordt).
Zo ben ik ook gevraagd om een presentatie te geven over de voordelen en nadelen van Linux als designerdesktop OS.
Het probleem:
Iets wat vaak gezegd/gevraagd wordt: waarom gebruik je niet RH (ik gebruik natuurlijk gewoon Mandrake, omdat ik die had liggen, en 10.0 OE bevalt me heel erg goed), dat is de bedrijfsstandaard. (Maar goed, die 699$ had ik niet op zak voor de RHAS licentie.)
Men wil die bedrijfsstandaard voor mijn gevoel omdat dat de gewoonte is - en je bij closed source software geen keuze hebt, omdat je per pakket van die betreffende 'vendor' afhankelijk bent.
Bij Linux/FLOSS ligt het echter anders, omdat een distro niet veel meer is dan een handig samenraapsel van de losse software. Ok, erg plastisch voorgesteld, maar mijn punt is dat je voor problemen met samba beter support van the Samba Team kunt nemen dan van RH. Idem voor veel andere dingen (nfs, X, etcetc). Of vergis ik me, en is het echt beter voor grote bedrijven gewoon in 1 keer een slok geld op tafel te leggen terwijl het nog niet eens duidelijk is of er wel problemen zijn?
Als je een auto koopt betaal je toch ook niet extra voor 'als er wat is', je weet dat er op den duur wat kapot kan gaan en dat regel je als het zover is - en bij auto's weet je dat er inderdaad ooit iets aan gaat haperen, terwijl een goed ingestelde linux die vandaag goed voldoet, morgen ook goed voldoet.
Wat vinden jullie van het idee dat een groot bedrijf voor Linux per se een servicecontract moet/wil hebben?
Ligt dit aan managers die zelf de verantwoording niet willen dragen?
Ben ik te negatief of zie ik het niet goed?
Wat wel grappig is, is dat ze zeggen: we moeten allemaal hetzelfde (prima) omdat (en daar komt 'ie) we dan een betere deal kunnen maken per licentie. Mijn systeem kost op het moment 0 CHF, en dan reken ik de systemen van mijn collega's mee (2 op dit moment).
Hoeveel goedkoper kan het?
En ja, ik realiseer me dat ik geen support heb, maar met google, google groups en vrijwillige support kom je overal. Bovendien zou het beter zijn, om terug te komen bij mijn autoanalogie (wie een betere heeft, of uitbreidingen mag het zeggen), om gewoon een specialist in te huren om te doen wat nodig is op het moment dat je er zelf niet uitkomt.
Daarbij, die afdelingen die al meer ervaring hebben, weten dus allang hoe je de dingen op moet zetten en lopend moet houden...
Dus in principe is de kennis in huis al aanwezig.
Vaak denk ik dat die mensen die met linux bezig zijn te weinig FLOSS/open source begrijpen - ze kennen meestal UNIX erg goed, vinden Linux technisch gezien ook goed, maar zien niet in dat de motorkap niet dichtgelast is en de bouwplannen zijn meegeleverd - en dus dat je niet vast zit aan de vendor van het product (zoals bij MSWin, HP-UX, Solaris) - sterker nog, de vendor heeft slechts zeer ten dele de code werkelijk geschreven (itt MS, HP, Sun).
Ik hoop dat jullie eventuele blinde hoeken in mijn zienswijze kunnen invullen, verder sta ik natuurlijk ook open voor ondersteunende argumenten.
Over de rest van de presentatie-inhoud vertel ik later nog wel wat, als jullie daarover willen discussieren.