Verwijderd schreef op 26 april 2004 @ 23:00:
Bovendien is het eeuwige leven niet "naar de kerk gaan", maar "God de vader kennen, en Jezus die hij gezonden heeft". Dus als je God niet wil kennen hoef je ook niet naar de kerk, want met naar de kerk gaan kom je niet in de hemel.
Ik quote er een stukje uit.
Zover ik kan nagaan ben jij 1 van de weinige gelovigen die anderen in veel/elke keuze vrij laat. Mijn complimenten (oprecht)
Karel V schreef op 28 april 2004 @ 18:45:
[...]
Waar maak je je druk over? Die brief verscheur je toch gewoon? Folders krijg je ook in de brievenbus. En heb je daar een nee-nee sticker opgeplakt: wat let je, om er een sticker onder te plakken met: geen kerkelijke post.
Ik snap echt niet waar je je druk over maakt, je krijgt toch ook post van de postcodeloterij, ga je dat ook helemaal natrekken, en een klacht indienen. Wees nuchter, aan oud papier wordt ook verdient

.
Idd, waar maak je je druk.... Ik heb helaas hetzelfde ondervonden. Op mijn 18e het huis uit om te studeren. Aangekomen in de grote stad

en vrijwel direct geconfronteerd met informatie over de kerk, uitnodiging, bezoek aan de deur.
Datzelfde riedeltje werd (helaas) herhaald toen ik naar een grotere studentenkamer verhuisde. Jehova's hebben het in mijn huidige appartement helaas nog bonter gemaakt, door binnen 16 maanden 3 keer aan te bellen aan mijn voordeur, terwijl wij een besloten systeem beneden hebben. (ze waren dus door anderen binnen gelaten en vonden het daarom normaal om ook maar bij mij en anderen langs te gaan)
Kerk en staat zijn in NL niet gescheiden, en luisteren is nog steeds niet 1 van de sterkste kanten van sommigen kerken.. (mijn ervaring)
André schreef op 04 mei 2004 @ 09:41:
En het feit dat ouders/dominees/pastoors/enz moeilijk doen als je bij de kerk weg wil is om de volgende reden:
Stel je eens voor dat je geloofd dat als je een banaan eet je behouden blijft voor eeuwig, zou je dan niet willen dat iedereen die banaan eet? Zou je dan als 1 van je vrienden hem niet wil hem zomaar respecteren om zijn keus of zou je proberen hem toch te overtuigen?
Nee, dan zou ik dat niet willen overtuigen. Een discussie of uitleg waarom jij iets geloofd wellicht, maar overtuigen, never nooit niet. Wat ik eerder schreef, in veel kerk-gemeenten is luisteren niet het sterkste punt. Als men niet wilt, zou men niet verder lastig gevallen moeten worden. Helaas gebeurd dat (IMO) nog veel te veel.
André schreef op 04 mei 2004 @ 13:49:
[...]
Ouders willen het beste voor hun kind, en als zij denken dat zij door hun geloof behouden worden willen ze dat toch ook voor hun kind. Dus ik kan ook wel begrijpen dat ouders moeilijk gaan doen, ze kunnen je niets opleggen maar ze moeten er ook niet zomaar mee accoord gaan.
offtopic:
idd type

Ouders hebben vaak (uitzonderingen daargelaten

) het beste met de kinderen voor. Gelovig of niet-gelovig doet daarbij denk ik niet toe.
Met dwang naar de kerk vind ik al heel ver gaan, zeker als het argument van de ouders iets is in de trand van: 'dat hebben bij beloofd', 'ik ben je ouder en je hebt maar te luisteren', daar discuseer ik niet over', 'je gaat gewoon mee', enz....
Zeker als een kind 16 / 17 is en wellicht al eerder kun je een redelijk nadenken over wat een deel van het geloof inhoudt.
Met dwang naar de kerk hoort niet bij het geloof. Geloven doe je zelf, niet alleen in de kerk. Helaas denken sommige oudere gelovigen daar heel anders over.
Xymox schreef op 26 april 2004 @ 10:47:
[...]
[heel verhaal

.... ]
Als je 18 bent, dan mag je beslissen als jongen om je te laten besnijden, geen probleem mee. Maar niet bij kinderen, dit zou strafbaar moeten worden gesteld.
Helemaal mee eens. Lichamelijke bewerking/verminking, is iets dat niet terug gedraaid kan worden. Des te meer een reden om een individue daar zelf voor te laten kiezen, en niet onder dwang door de ouders. Als het kind later niet verder wil met dat geloof zit hij/zij wel vast aan de lichamelijke gevolgen die dat heeft meegebracht.
++++
Ik ben in een zwaar gelovig dorp niet-gelovig opgevoed en heb te veel gezien wat voor mij 100% reden is om niet te geloven op de wijzen zoals zij dat deden...
Urk, Staphorst, Volendam, enkele zeeuwse dorpen, de veluwe...
* Ouders die beslissen dat je niet ingeent wordt tegen ziektes, omdat het gods wil is

Hun dochter heeft vervolgens polio gekregen (gods wil) (mijn buurmeisje)
* Ouders die hun kinderen zo streng opvoeden dat ze los gaan als ze 18 worden.
-> vertrekken naar de grote stad en belandde in de prostitutie....
* Ouders die je dochter /zoon verbieden met een vreemde te trouwen... (niet te vertrouwen die buitenstaanders) en vervolgens verplichten te trouwens met nicht/neef... (over hun evt. kinderen zal ik maar niet hebben)
* De dominee verbied je een TV te hebben, omdat het verdervelijk is, maar heeft er zelf wel 1, onder het mom van: 'ik moet toch zien wat er wel en niet kan'.
* Volendam (drugs.... Allemaal wel gehoord op het nieuws)
* Urk. Een rooms-katholieke huisarts had zich daar gevestigd, maar mocht niemand behandelen, omdat hij een ander geloof had dan de Urkers
Lang verhaal..... Point:
Geloven vind ik best, maar een ander overtuigen dat hij of zij moet geloven. NEVER, bij geen enkel geloof of dat nou God, Jezus, Mohammed of Boedha of wie dan ook....
Proberen je kinderen op een gelovige manier op te voeden, heb ik totaal geen probleem mee. Onder dwang je kinderen naar een kerk laten gaan, lijkt me absoluut slecht.
@ TS: Dwang om iets leuk te gaan vinden werkt in mijn ogen niet. Geloven (in dit geval) kun je ook zonder kerkbezoek... Wellicht dat je dat met je ouders bespreekbaar kunt maken.
Wat Hangman al eerder schreef. Hij heeft op latere leeftijd zelf de keuze gemaakt om toch terug te keren naar de kerk. Toch te geloven. Zijn vader gaf hem die vrijheid, maar bidde ondertussen wel voor zijn zoon.
Ondanks dat ik zelf niet geloof, heb ik daar respect voor. Vrijheid om zelf je keuzes te maken, ook zijn die in 1e instantie in de ogen je ouders niet 100% wat zij willen.
If I agreed with you, we'd both be wrong.