Verwijderd schreef op 13 maart 2004 @ 21:52:
[...]
Ik vermoed vanwege de vrijheidsbeperking die sommige gereformeerde ouders aan hun kinderen opdringen. Dit kan tot conflicten leiden wanneer de kinderen zich niet kunnen vinden in de denkbeelden van hun ouders. En aangezien de omgeving in streng christelijke gezinnen vaak erg hecht is en er dus een grote sociale controle heerst, kunnen ouders hun kinderen veel beter controleren, of zoals die kinderen dat zien, onderdrukken. Voeg daar wat puberale neigingen van de kinderen bij en de koppige starheid die sommige volwassenen op middelbare leeftijd ontwikkelen of altijd al gehad hebben, en bovendien een sterkere hierarchie (in traditionele gezinnen is vaak de vader nog het hoofd van het gezin en heeft hij een absoluut gezag), en je hebt alle ingredienten voor een familiedrama.
Wat noem jij vrijheidspeberking? Zoals je waarschijnlijk al begreep ben ik orthodox opgevoed, maar wel met de vrijheid om bij anderen Tv te kijken, allerlei sporten te beoefenen, radio/pc/gameboy te kopen, vrienden te hebben naar eigen keuze etc. Verder heb ik niet eens op een orthodoxe bassisschool gezeten (zoals jullie dat noemen. Trouwens als je naar de landelijke score kijkt van de scholen met de beste resultaten valt het altijd op dat orthodoxe scholen meestal de beste resultaten boeken. Zouden die strenge regels (vind het persoonlijk allemaal wel meevallen) dan echt geen nut hebben?). Wat dat betreft valt het allemaal wel mee. Dat jullie het zo beklemmend zien en dwang van ouders, komt eigenlijk omdat je er als buitenstaander naar toe kijkt. Maar persoonlijk heb ik genoeg vrijheid gehad om te kiezen, wel zijn wij aan meer regels gebonden maar dat is echt niet verkeerd, ook geef ik toe dat er ouders zijn die totaal niet weten hoe ze hun kinderen geloof kunnen overdragen en daardoor de verkeerde aanpak voor opvoeding kiezen. Maar dat is geen reden om andere mensen die hun kinderen genoeg vrijheid geven in de opvoeding maar wel proberen hun godsdienstige vizie over te dragen, hen in die opvoedvizie te beperken. Stel je voor dat wij gingen beslissen hoe jullie je kinderen moeten opvoeden. Dat zouden jullie toch ook niet willen? Waarom beslissen jullie dan wel over ons? Vergeet hierbij niet dat we 70 jaar geleden een christelijke overheid hadden. Die heeft toch ook niet bepaalt dat onchristelijke mensen hun kinderen christelijk moeten opvoeden. Dus waarom jullie nu wel over ons?
Bij ons thuis is het juist mijn moeder die bijna alles beslist, alleen een heel enkel keer neemt mijn vader het initiatief. Wel heeft mijn vader het laatste woord, maar dat is geen enkel probleem omdat hij zijn stelling goed kan uitleggen, en dan heeft niemand er bij ons moeite mee om zich daarbij neer te leggen. Familiedrama's komen verder vaker voor bij onchristelijke mensen dan bij christelijke mensen als ik zo in mijn omgeving rond kijk. En dat bewijsen de statistieken ook, want het aantal familiedrama's was 50 jaar geleden heeeeeel wat minder dan nu (echtscheidingen, overspel etc.). Hieruit zou ik dus een voorzichtige conclusie kunnen trekken over een splinter in andermans oog praten en de balk in eigen oog niet zien.
Dat escaleert vervolgens, en de kinderen gaan of vroegtijdig uit huis of blijven verbitterd thuiswonen tot ze de kans krijgen op zichzelf te gaan wonen. Dat je daarvan haatdragend wordt ten opzichte van de gemeenschap die je zo behandeld heeft en daarmee ook ten opzichte van het geloof, vind ik niet zo gek. Bovendien zal haat tegen het geloof voor die kinderen ook een gemakkelijk indtrument zijn om zich tegen hun ouders af te zetten. Verder is de absolute blindheid, starheid, en naiviteit van sommige extreme gelovigen bijzonder irritant, kan ik je verzekeren

Vooral als deze gepaard gaat met een eindeloze cirkelredenering op basis van de bijbel (bijvoorbeeld dat iets waar is omdat dat iets door god gezegd is en het dus klopt want god heeft het gezegd en god liegt niet dus is het waar enzovoorts).

Het zal waarschijnlijk meer te maken hebben met je persoonlijkheid. Mijn zus is 20 en vond ook dat ze thuis te weinig kon, ze is op haar eigen gaan wonen, maar komt elke week nog steeds +/- 4X bij ons langs, en de band is zeer goed. Verder is zij ook christelijk maar alleen zij vult haar geloof op haar manier in. Waarbij er zaken zijn waarmee mijn ouders geen vrede kunnen hebben (open internet, godlasterlijke muziek, dvd's met serie vloeken erin) als die binnen hun huis gebeuren en waar zij dus verandtwoordelijk voor zijn. Daarom is mijn zus haar eigen weg gegaan maar dat is nog geen enkele reden om je ouders te haten (voor mijn zus en mij in ieder geval niet. Ik vindt trouwens haat een uiting van eigen onmacht en eventuele bekrompenheid. Ben zelf wel eens door vrienden totaal in de steek gelaten, maar voor mij is dat nooit een reden geweest om die mensen te haten, ik zie zoiets eerder als een leerzame ervaring).
Je stelling dat iedereen zijn kinderen moet opvoeden zoals hij het goed vind is idealistisch, maar leidt wel tot vervelende gevolgen. Zo zou iemand op die manier het recht hebben zijn kinderen bijvoorbeeld geen taal te leren als hij dat goed vindt, of om ze altijd in het volslagen donker in een kamertje van 1 bij 1 meter op te laten groeien. Of, ondanks dat jij het hier niet mee eens bent, tot moordcommando's opvoeden. Of ze verwaarlozen en ze totaal geen aandacht of liefde geven. Nu zal je, terecht, zeggen dat deze gevallen onder kindermishandeling vallen en daarom niet kunnen, maar wie bepaalt wat kindermishandeling is? Ik vind zelf bijvoorbeeld dat kinderen extreem religieus opvoeden en vullen met haat tegen bijvoorbeeld homo's ook een (weliswaar minder ernstige) vorm van kindermishandeling is... Wat dat betreft vrees ik dat ook het standppunt dat elke ouder zijn kinderen zo op mag voeden als hij zelf wil, niet geheel houdbaar is. Je ontkomt er niet aan ergens een moreel oordeel te moeten vellen over de vraag welke opvoeding wel of niet kan.
Het enige waar je mij in dit laatste stukje aanvult is homo's, met de rest ben ik het eens en dat heb ik ook vermeld. Nu dus even in op dat onderwerp homo's.
Ik denk dat je een totaal verkeerd beeld hebt op dit gebied, ik ken geen mensen binnen mijn kring die homo's haten. Ik zie daar ook geen enkele reden voor omdat ik vindt dat iedereen slecht is, mijzelf inbegrepen. Er staat toch geschreven in de bijbel dat wij geneigd zijn tot alle kwaad? Waarom zou ik een homo zijn fouten verwijten terwijl ik zelf veel slechter ben? Ik zie dus geen enkele reden en mijn ouders ook niet om homo's te haten. Let echter wel op: ik keur het niet goed! Maar ik denk dat jullie zulk soort sexs ook niet als top zien, een vieze manier van seks vind ik het.
bacterie schreef op 19 maart 2004 @ 12:52:
[...]
Inderdaad: de manier waarop men binnen de kerk omgaat met zaken zoals seksualiteit en relaties is imho de waanzin nabij. Niet alleen homo's lopen daar psychische schade van op, maar ook andere kinderen die met die waandenkbeelden worden opgevoed. Alles wat met seks te maken heeft is altijd vies bij die mensen en ik kan uit eigen ervaring zeggen dat het een ramp is om zo te worden opgevoed. Men gaat binnen de kerk op een buitengewoon ongezonde manier om met zaken zoals seks en relaties met alle gevolgen van dien. En dan wil ik het nog niet eens hebben over waanzin zoals het celibaat, waardoor er excessen ontstaan zoals seksueel misbruik zoals in de katholieke kerk. Het celibaat is iets waar Paulus nota bene expliciet tegen heeft gewaarschuwd. De manier waarop men omgaat met seks en relaties binnen de kerk is imho walgelijk.
Ik ben 18 jaar en volledig door mijn ouders op de hoogte gesteld van sexs, van hoe trekken gaat en hoe het prettig het is als je sexs hebt met iemand waarmee je een hele liefde volle band hebt. Persoonlijk heb ik zelf ook ontdekt hoe sexs zonder meisje gaat, alleen kan ik daar geen vrede in vinden omdat je daarbij snel gaat denken aan meiden en daarbij hen eigenlijk in je hoofd sex mee hebt (je leeft je in zo'n situatie in). Ik zie dat eigenlijk als overspel en daar ik bij trekken toch steeds weer het beeld van meiden en neuken inleef heb gekozen om ermee te stoppen (een soort verslaving, in verkeerde zin, ik kan daar geen vrede/rust in vinden). Het lukt mij wat dat betreft aardig (7 weken al zonder), en wil nu alleen nog maar sexs als het gaat om de vrouw van mijn leven, waar ik een liefdevol huwelijks leven mee wil. Alleen voor haar en met haar wil ik sexs, zodat ik me ook niet meer schuldig maak aan overspel (overspel is met verschillende vrouwen naar bed, dat past niet in het christelijke beeld van 1 man en een vrouw en een onafscheidelijke huwelijksband. Natuurlijk heb ik niet de werkelijke daad gedaan maar wel in je hoofd, en ook dat is overspel, alleen dan in het hart zoals de bijbel dat noemt). Dat ik dit laatste jullie vertel, doe ik alleen maar om jullie te overtuigen dat wij echt niet zo bekrompen zijn zoals jullie je dat voorstellen, en ik denk dat jullie nu ook wel vinden dat de opvoeding zoals ik die heb gehad in de richting van sex en homo's alles behalve iets is wat jullie af kunnen keuren. Daarom heb ik zoiets van: waar bemoeien jullie je mee. Ook wij worden normaal opgevoed, alleen op een godsdienstige wijze, en daar is niks mis mee, want godsienstvrijheid mag, ook in Nederland.
offtopic:
Nog iets: ik vraag jullie het hierboven meegedeelde over sex niet te misbruiken, ik ben hier wat te persoonlijk over mijzelf ingegaan. Maar dat doe ik enkel om jullie te overtuigen dat orthodox christelijken, geen bekrompen monsters zijn

[
Voor 6% gewijzigd door
Karel V op 19-03-2004 16:52
]