Waar is het u-zeggen gebleven zoals we dat in de jaren vijftig nog volop deden? Tegenwoordig is een ieder een jij:
- Doe moeder van een vriendje.
- Vrienden van de ouders.
- Oom en tante.
- Gasten in een televisieprogramma.
Dit laatste gaf mij het idee voor dit topic. Ik zag vanavond toevallig het programma "Looking good" (of is het "Goodlooking"?). Een vrouw (in de vijftig schat ik) werd door die del van een Mariska Hulsher (of hoe je dat ook schrijft) gewoon aangesproken met jij en je. Waar is het respect gebleven? Die Mariska weet kennelijk helemaal niet hoe het hoort.
Hoe dan ook, zij is een goede representatie van de tijdgeest omtrent dit vraagstuk. Ik vraag mij af wat het nu is van het constant jij en je zeggen tegen een ieder, van welke leeftijd, stand, positie, relatie dan ook.
Ik pleit voor een terugkomst van strenge etiquette voor het jij/je en het u zeggen. Hoe kijken jullie hier tegen aan?
- Doe moeder van een vriendje.
- Vrienden van de ouders.
- Oom en tante.
- Gasten in een televisieprogramma.
Dit laatste gaf mij het idee voor dit topic. Ik zag vanavond toevallig het programma "Looking good" (of is het "Goodlooking"?). Een vrouw (in de vijftig schat ik) werd door die del van een Mariska Hulsher (of hoe je dat ook schrijft) gewoon aangesproken met jij en je. Waar is het respect gebleven? Die Mariska weet kennelijk helemaal niet hoe het hoort.
Hoe dan ook, zij is een goede representatie van de tijdgeest omtrent dit vraagstuk. Ik vraag mij af wat het nu is van het constant jij en je zeggen tegen een ieder, van welke leeftijd, stand, positie, relatie dan ook.
Ik pleit voor een terugkomst van strenge etiquette voor het jij/je en het u zeggen. Hoe kijken jullie hier tegen aan?