Ik heb tegenwoordig vrij vaak last van corrupte files. (2 a 3 files/week)
Nu gaat dit vrijwel altijd om RAR- , zip-, .gz, BZ2 files en soms een vaag paars of groen blokje in een divxje, oftewel de gecomprimeerde files.
Ik heb al zitten denken aan de volgende dingen...
• dat het juist daar opvalt, omdat daar een foutje meteen zichtbaar is doordat de archiver klaagt over CRC-fouten of omdat je een foutje ziet in de film.
• gecomprimeerde files nagenoeg volledig random data bevatten (is niet verder comprimeerbaar) en zodoende een grotere kans hebben om juist die uitzonderingen aan data-sequenties te bevatten die in TCP headers gebruikt worden (zie Onderzoek naar onbrandbare bestanden bij Digit-Life )
• zelfde verklaring als hiervoor, maar dan dat er sommige combinaties van bitjes een grotere kans hebben om verkeerd ontvangen te worden. Bijvoorbeeld 10x een 1 kan gelezen worden als 9x een 1.
• we hebben ook thuis tegenwoordig zoveel TCP/IP verkeer dat het wel een keer mis moet gaan, statistisch gezien. (hier thuis heb ik het wel over in de orde van 100 GB per week aan intern verkeer, aangezien ik vaak zat files van 20 GB verwerk en de DVD-images over en weer vliegen tussen 2 computers)
• ik gewoon brakke hardware zou kunnen hebben.
Mocht het dus zo zijn, dat ik geen brakke hardware heb, dan zouden veel andere mensen er tegenwoordig ook wel eens last van moeten hebben.
De vraag is dan natuurlijk hoe groot is de kans dat een IP-pakketje fout is, maar niet als zodanig gezien is?
Is die kans te beïnvloeden door vrij kunstmatige files als RAR-files?
Is Gigabit gevoeliger voor storingen op dit vlak of zit er in de Gbit standaard al enige zekerheid hiervoor ingebakken, doordat ze op een lager niveau mischien een extra ecc-laag hebben? (ikzelf gebruik hier namelijk Gbit thuis)
Heeft IPv6 een uitgebreidere ECC, of in elk geval een kleinere kans dat fouten niet gezien worden?
Of zou mischien in een hoger liggende laag extra bescherming ingebouwd moeten worden, bijv in een (nieuwe versie van) SMB of NFS?
Of moeten we de files zelf voorzien van betere redundantie, waardoor de files groter gaan worden (zou een beetje onzinnig zijn, omdat elk medium een andere foutgevoeligheid heeft)
Nu gaat dit vrijwel altijd om RAR- , zip-, .gz, BZ2 files en soms een vaag paars of groen blokje in een divxje, oftewel de gecomprimeerde files.
Ik heb al zitten denken aan de volgende dingen...
• dat het juist daar opvalt, omdat daar een foutje meteen zichtbaar is doordat de archiver klaagt over CRC-fouten of omdat je een foutje ziet in de film.
• gecomprimeerde files nagenoeg volledig random data bevatten (is niet verder comprimeerbaar) en zodoende een grotere kans hebben om juist die uitzonderingen aan data-sequenties te bevatten die in TCP headers gebruikt worden (zie Onderzoek naar onbrandbare bestanden bij Digit-Life )
• zelfde verklaring als hiervoor, maar dan dat er sommige combinaties van bitjes een grotere kans hebben om verkeerd ontvangen te worden. Bijvoorbeeld 10x een 1 kan gelezen worden als 9x een 1.
• we hebben ook thuis tegenwoordig zoveel TCP/IP verkeer dat het wel een keer mis moet gaan, statistisch gezien. (hier thuis heb ik het wel over in de orde van 100 GB per week aan intern verkeer, aangezien ik vaak zat files van 20 GB verwerk en de DVD-images over en weer vliegen tussen 2 computers)
• ik gewoon brakke hardware zou kunnen hebben.
Mocht het dus zo zijn, dat ik geen brakke hardware heb, dan zouden veel andere mensen er tegenwoordig ook wel eens last van moeten hebben.
De vraag is dan natuurlijk hoe groot is de kans dat een IP-pakketje fout is, maar niet als zodanig gezien is?
Is die kans te beïnvloeden door vrij kunstmatige files als RAR-files?
Is Gigabit gevoeliger voor storingen op dit vlak of zit er in de Gbit standaard al enige zekerheid hiervoor ingebakken, doordat ze op een lager niveau mischien een extra ecc-laag hebben? (ikzelf gebruik hier namelijk Gbit thuis)
Heeft IPv6 een uitgebreidere ECC, of in elk geval een kleinere kans dat fouten niet gezien worden?
Of zou mischien in een hoger liggende laag extra bescherming ingebouwd moeten worden, bijv in een (nieuwe versie van) SMB of NFS?
Of moeten we de files zelf voorzien van betere redundantie, waardoor de files groter gaan worden (zou een beetje onzinnig zijn, omdat elk medium een andere foutgevoeligheid heeft)
Een goedkope voeding is als een lot in de loterij, je maakt kans op een paar tientjes korting, maar meestal betaal je de hoofdprijs. mijn posts (nodig wegens nieuwe layout)