Ik kocht van de week de Groningse dakloze krant, ik zal een stukje van het redactionele gedeelte overtypen. Daarnaast zal ik delen van een SG topic, wat ik heb dood laten bloeden omdat het te veel de W&L kant opging, er onder plaatsen.
'Riepe' februari 2004
"Nederland wordt armer en armer. Nou ja, armer en armer; eigenlijk worden we alleen maar rijker en rijker. Door de bank genomen zijn we nog nooit zo welvarend geweest als de laatste jaren.
Maar daar profiteer niet iedereen van. De topinkomens wel, daar is het nog nooit zo'n feest geweest als tegenwoordig. Die weten van gekkigheid niet meer waar ze met alle optieregelingen, bonussen en andere douceurtjes naar toe moeten. Blader maar eens in een blad als Quote, dat over het 'luxe leventje van de verwende man' gaat. Anti-stresspillen, de eeuwige jeugd en een flitsende sportauto.
Da's mooi. Maar er is een keerzijde. Grote groepen Nederlanders zitten onder de armoedegrens. Nou klinkt dat altijd heel dramatisch, armoedegrens. Over armoe kunnen ze je in Bangladesh of Siërra Leone nog wel een verhaaltje vertellen. Da's absolute armoede, de dagelijkse strijd om het overleven. Die vlieger gaat hier -gelukkig- niet op.
Wat je hier wel ziet, zijn twee verontrustende ontwikkelingen. Één: de onderlaag in Nederland verarmt. En twee: de inkomensongelijkheid neemt toe, mede door ontkoppeling van lonen en uitkeringen. Dat zijn geen dingen die ik hier ter plekke zit te verzinnen, deze trends zijn door de geleerden met harde cijfers in beeld gebracht.
Vooral dat eerste stemt tot nadenken. Temeer omdat die grafiek jarenlang een positieve lijn liet zien.
Tot 2003 nam de groep arme mensen in Nederland percentueel gezien af, van 15% in 1995 tot 10% in 2001. Maar sinds vorig jaar wordt die trend in negatieve zin doorbroken. Het worden er weer meer, in absolute zin, maar ook in percentage. En weet uw wat ik nog het ergste vind? Armoede concerteert zich voor een gevaarlijk deel in bepaalde bevolkingsgroep -met name- niet-westerse allochtone, waar eenderde een laag inkomen- en in bepaalde achterstandwijken. Dat riek naar getto's, naar smeulende kruitvaatjes."
Tot zoveer de daklozen krant.
Voorbereidend beroeps onderwijs
Dankzij verschillenden redenen heb ik zelf onder andere op school gezeten in de laagste regionen van ons lessysteem. En achteraf gezien ben ik blij dat ik dit heb mogen mee maken, want ik zie tegenwoordig vaak hoe studenten en ander hoog opgeleiden neerbuigend doen tegenover laagopgeleiden, totaal geen begrip voor deze mensen kunnen opbrengen. Ze als mislukkelingen, eigenlijk als untermenchen zien.
Deze gedachte kwam ik zelfs op school tegen, terwijl mijn broer met zijn vwo klas naar parijs ging, mijn nichtje met de havo klas naar Berlijn ging, ging ik met mijn vbo klas, in het zelfde lesjaar, naar Appelscha. Juist mijn klas, waarvan zogoed als iedereen nou voor een klein loon aan het werk is of werkeloos zijn, werd het minst geboden. Nou is Appelscha zeker mooi (heb er zelf gewoond), maar waarom kregen juist 'wij', die later toch nooit voldoende geld zullen verdienen, de minste reis. Omdat ook de ouders van vbo leerlingen over het algemeen in de laagste regionen van onze maatschappij zitten?
De vrije keuzemogelijkheid in het onderwijs gelden alleen voor de 'lucky few', boven de 80% van de bevolking zal nooit in een vrij keuze positie geraken. Oriëntatie jaar, jaartje buiteland? Niet als je niet minstens het hbo doet. 60% van de Nederlandse middelbareschool leerlingen zit op het vmbo, en dan vooral in het oude vbo gedeelte een leerrichting waar je een kant op wordt geduwd, of je gaat in de verzorging of je gaat naar een 'loonbedrijf'. Zelf ontplooiing? Studie kiezen? Laat mij niet lachen. Geschiedenislessen zijn simpel en beginnen bij 1940, aardrijkskunde houd op bij de grote steden. Zij zitten niet op school om met kennis verrijkt te worden, zij leren enkel om goed hun rol te vervullen in het arbeidproces: Je wilt niet in de verzorging, je wilt geen loodgieter worden? Jammer dan, krijg je geen diploma, val je buiten de maatschappij.
De meeste leerlingen komen hierdoor juist in een neerwaartse spiraal, zij willen niet voor de beperkte opties kiezen die de maatschappij en school hun beidt, maar zij moeten wel kiezen om in een beter keuze positie te geraken. Velen zijn daardoor uit pure desinteresse mislukt in de maatschappij. 'Gevangenen' in de neerwaartse spiraal van desinteresse, veel leerlingen zullen zich neerleggen, zich niet verder ontwikkelen en nooit een groot deel van hun potentie benutten.
Leven of werken?
Veel mensen binden hun leven aan het werk, ze schijnen nou van weekend naar weekend en van vakantie naar vakantie te leven, ze verlaten het huis in het donker en komen terug bij de haard in het donker, dit alleen om zich in stand te houden in deze maatschappij. Arbeid hoort hier een middel te zijn: voor een beter leven, echter is het voor veel mensen het doel van het leven geworden. Het doel is geld te verdienen het middel is om je zelf aan te passen aan het arbeidsproces; de wekker om 6:00 zetten, de ovenschotel vast op de timer zetten, je zelf te geven voor de arbeid om 9 uren later de ovenschotel op te eten.
Metropolis 2026, nog 22 jaar zijn we er al bijna?
Of beter gezegd zijn 'zij' er bijna? 2026, je wordt wakker door de suizende piep van de dienst wissel, je schuifelt aan in de rij en stap voor stap gaan jullie marcherend in de lift(*1). De lift brengt jullie naar het werk waar doelloze banen wachten om vervuld te worden. Waar je niet werkt voor jezelf maar voor het 'grote', er is geen alternatief voor dit monotone werk, je werkt en werkt totdat die suizende piep weer door je hoofd schiet, langzaam schuifel je waar achteraan en marcheert in een moedeloos tempo terug naar de lift, terug naar bed (*2) op naar de volgende dienst die begint wanneer je de ogen weer opent omdat dat verrekte signaal wederom klinkt. Weer moedeloos monotoon aan het werk, naar het werk, naar de machines die het leven ontnemen (*3).
1)

2)

3)

Ik heb dus Metropolis gezien, een film uit 1926, zich afspelend in de toekomst van 2026. De film schets een beeld van de toekomst waar de ultieme klassen maatschappij geschapen is. De onderste klasse werkt zich te pletter totdat de onvrede zich uit in anarchie, een alles vernietigende anarchie, welke de kunstmatige waarden vernietigd en de mensheid weer verenigd.
Hoezeer is onze maatschappij nou in 2004 te spiegelen aan dit toekomst beeld van 2026? Zoals iemand hier in wetenschap en levensbeschouwing schreef "Al voordat je geboren bent staat het al vast dat je naar school gaat, je diploma haalt en gaat werken voor een salaris."
'Riepe' februari 2004
"Nederland wordt armer en armer. Nou ja, armer en armer; eigenlijk worden we alleen maar rijker en rijker. Door de bank genomen zijn we nog nooit zo welvarend geweest als de laatste jaren.
Maar daar profiteer niet iedereen van. De topinkomens wel, daar is het nog nooit zo'n feest geweest als tegenwoordig. Die weten van gekkigheid niet meer waar ze met alle optieregelingen, bonussen en andere douceurtjes naar toe moeten. Blader maar eens in een blad als Quote, dat over het 'luxe leventje van de verwende man' gaat. Anti-stresspillen, de eeuwige jeugd en een flitsende sportauto.
Da's mooi. Maar er is een keerzijde. Grote groepen Nederlanders zitten onder de armoedegrens. Nou klinkt dat altijd heel dramatisch, armoedegrens. Over armoe kunnen ze je in Bangladesh of Siërra Leone nog wel een verhaaltje vertellen. Da's absolute armoede, de dagelijkse strijd om het overleven. Die vlieger gaat hier -gelukkig- niet op.
Wat je hier wel ziet, zijn twee verontrustende ontwikkelingen. Één: de onderlaag in Nederland verarmt. En twee: de inkomensongelijkheid neemt toe, mede door ontkoppeling van lonen en uitkeringen. Dat zijn geen dingen die ik hier ter plekke zit te verzinnen, deze trends zijn door de geleerden met harde cijfers in beeld gebracht.
Vooral dat eerste stemt tot nadenken. Temeer omdat die grafiek jarenlang een positieve lijn liet zien.
Tot 2003 nam de groep arme mensen in Nederland percentueel gezien af, van 15% in 1995 tot 10% in 2001. Maar sinds vorig jaar wordt die trend in negatieve zin doorbroken. Het worden er weer meer, in absolute zin, maar ook in percentage. En weet uw wat ik nog het ergste vind? Armoede concerteert zich voor een gevaarlijk deel in bepaalde bevolkingsgroep -met name- niet-westerse allochtone, waar eenderde een laag inkomen- en in bepaalde achterstandwijken. Dat riek naar getto's, naar smeulende kruitvaatjes."
Tot zoveer de daklozen krant.
Voorbereidend beroeps onderwijs
Dankzij verschillenden redenen heb ik zelf onder andere op school gezeten in de laagste regionen van ons lessysteem. En achteraf gezien ben ik blij dat ik dit heb mogen mee maken, want ik zie tegenwoordig vaak hoe studenten en ander hoog opgeleiden neerbuigend doen tegenover laagopgeleiden, totaal geen begrip voor deze mensen kunnen opbrengen. Ze als mislukkelingen, eigenlijk als untermenchen zien.
Deze gedachte kwam ik zelfs op school tegen, terwijl mijn broer met zijn vwo klas naar parijs ging, mijn nichtje met de havo klas naar Berlijn ging, ging ik met mijn vbo klas, in het zelfde lesjaar, naar Appelscha. Juist mijn klas, waarvan zogoed als iedereen nou voor een klein loon aan het werk is of werkeloos zijn, werd het minst geboden. Nou is Appelscha zeker mooi (heb er zelf gewoond), maar waarom kregen juist 'wij', die later toch nooit voldoende geld zullen verdienen, de minste reis. Omdat ook de ouders van vbo leerlingen over het algemeen in de laagste regionen van onze maatschappij zitten?
De vrije keuzemogelijkheid in het onderwijs gelden alleen voor de 'lucky few', boven de 80% van de bevolking zal nooit in een vrij keuze positie geraken. Oriëntatie jaar, jaartje buiteland? Niet als je niet minstens het hbo doet. 60% van de Nederlandse middelbareschool leerlingen zit op het vmbo, en dan vooral in het oude vbo gedeelte een leerrichting waar je een kant op wordt geduwd, of je gaat in de verzorging of je gaat naar een 'loonbedrijf'. Zelf ontplooiing? Studie kiezen? Laat mij niet lachen. Geschiedenislessen zijn simpel en beginnen bij 1940, aardrijkskunde houd op bij de grote steden. Zij zitten niet op school om met kennis verrijkt te worden, zij leren enkel om goed hun rol te vervullen in het arbeidproces: Je wilt niet in de verzorging, je wilt geen loodgieter worden? Jammer dan, krijg je geen diploma, val je buiten de maatschappij.
De meeste leerlingen komen hierdoor juist in een neerwaartse spiraal, zij willen niet voor de beperkte opties kiezen die de maatschappij en school hun beidt, maar zij moeten wel kiezen om in een beter keuze positie te geraken. Velen zijn daardoor uit pure desinteresse mislukt in de maatschappij. 'Gevangenen' in de neerwaartse spiraal van desinteresse, veel leerlingen zullen zich neerleggen, zich niet verder ontwikkelen en nooit een groot deel van hun potentie benutten.
Leven of werken?
Veel mensen binden hun leven aan het werk, ze schijnen nou van weekend naar weekend en van vakantie naar vakantie te leven, ze verlaten het huis in het donker en komen terug bij de haard in het donker, dit alleen om zich in stand te houden in deze maatschappij. Arbeid hoort hier een middel te zijn: voor een beter leven, echter is het voor veel mensen het doel van het leven geworden. Het doel is geld te verdienen het middel is om je zelf aan te passen aan het arbeidsproces; de wekker om 6:00 zetten, de ovenschotel vast op de timer zetten, je zelf te geven voor de arbeid om 9 uren later de ovenschotel op te eten.
Metropolis 2026, nog 22 jaar zijn we er al bijna?
Of beter gezegd zijn 'zij' er bijna? 2026, je wordt wakker door de suizende piep van de dienst wissel, je schuifelt aan in de rij en stap voor stap gaan jullie marcherend in de lift(*1). De lift brengt jullie naar het werk waar doelloze banen wachten om vervuld te worden. Waar je niet werkt voor jezelf maar voor het 'grote', er is geen alternatief voor dit monotone werk, je werkt en werkt totdat die suizende piep weer door je hoofd schiet, langzaam schuifel je waar achteraan en marcheert in een moedeloos tempo terug naar de lift, terug naar bed (*2) op naar de volgende dienst die begint wanneer je de ogen weer opent omdat dat verrekte signaal wederom klinkt. Weer moedeloos monotoon aan het werk, naar het werk, naar de machines die het leven ontnemen (*3).
1)

2)

3)

Ik heb dus Metropolis gezien, een film uit 1926, zich afspelend in de toekomst van 2026. De film schets een beeld van de toekomst waar de ultieme klassen maatschappij geschapen is. De onderste klasse werkt zich te pletter totdat de onvrede zich uit in anarchie, een alles vernietigende anarchie, welke de kunstmatige waarden vernietigd en de mensheid weer verenigd.
Hoezeer is onze maatschappij nou in 2004 te spiegelen aan dit toekomst beeld van 2026? Zoals iemand hier in wetenschap en levensbeschouwing schreef "Al voordat je geboren bent staat het al vast dat je naar school gaat, je diploma haalt en gaat werken voor een salaris."
[ Voor 8% gewijzigd door Verwijderd op 21-02-2004 15:17 ]