Telepathie is voor mij een dagelijks feit.
Ik weet niet beter, het hoort bij me als horen, zien en voelen.
En ik ken teveel mensen met dezelfde ervaringen om aan mijn beleving te twijfelen.
Ik heb simpelweg teveel "bewijzen" gekregen, al zit het van nature zo in mijn systeem dat ik die eigenlijk niet nodig had.
Maar doordat mijn beleving afweek van die van anderen en ik aan mezelf ging twijfelen heb ik die een tijdje stevig onder de loep genomen.
En kon niet anders als accepteren dat het nu eenmaal zo is.
Het is alleen niet aan mij besteed om die bewijzen hard te maken op een manier die sceptici zou overtuigen, die tijd komt vanzelf.
Ik zou me ook nooit lenen voor een onderzoek op dit gebied omdat ik weet dat ik geblokkeerd zou raken van de verwachtingen en de hoop het te kunnen bewijzen; het is geen ontvangertje dat je even aan en uit zet.
Daarom denk ik dat de mens verder moet evalueren en het van nature zelf zal ervaren, wat al overduidelijk gebeurt.
Bijvoorbeeld steeds (vaker) weten wie er belt als de telefoon gaat, of weten wat de ander gaat zeggen of tegelijkertijd hetzelfde zeggen, iets wat nog toe te schrijven is aan toeval, empathie etc..
Maar als dat zintuig steeds vaker van zich laat horen en er steeds duidelijker manifestaties van komen tot en met directe telepathische communicatie met anderen dan valt die toevalstheorie in het niet.
Is mijn bescheiden ervaring.
Het is een vorm van informatieuitwisseling, een vorm waar ik van nature bijzonder gevoelig voor ben en grip op heb, maar die iedereen bewust of onbewust gebruikt bij het interpreteren van hetgeen er gezegd wordt in een gesprek.
Informatieuitwisseling die even duidelijk aanwezig kan zijn als gesproken taal en lichaamstaal.
Het is alleen niet zo dat telepathie altijd naadloos (woordelijk) aansluit op wat een ander denkt.
Als tien mensen dezelfde gebeurtenis meemaken dan hebben ze alle tien een andere herinnering aan die gebeurtenis, gekleurd door hun persoonlijke interpretatie en gevoelsmatige beleving.
Telepathie is nog subtieler als gesproken woorden, lichamelijke bewegingen en handelingen en gebeurtenissen doordat het geen materiële manifestatie heeft en wordt net als die andere vormen van communicatie gekleurd door de beleving van de "ontvanger" van zichzelf, het leven, de mensen om zich heen en de maatschappij, én de gemoedstoestand waarin hij/zij zich in een bepaalde situatie bevindt.
Vaak zitten ratio en emotie een zuivere overdracht in de weg, en wordt de interpretatie erdoor gekleurd.
Ik ga er zelf ook nooit van uit het puur en alleen telepathisch bij rechte eind te hebben, laat al mijn zintuigen en communicatievormen samenwerken en houd altijd rekening met mijn gemoedstoestand.
En ik maak er geen 'produkt" van, het is een deel van mijn beleving maar geen trucje dat ik gebruik om mijn brood te verdienen of om te raden welke kaart (schoppen vijf) mijn huisgenote in de andere kamer zit te bekijken ofzo..LOL
Ik communiceer met behulp van mijn gehoor, mijn ogen, mijn tastzin én op telepatische wijze, en dat maakt me tot het mens dat ik ben.
En dat anderen wetenschappelijk bewijs verlangen voor mijn functioneren zal me werkelijk een zorg zijn, misschien zou ik dat ook willen als ik er niet op deze manier mee te maken zou hebben.