Dit wordt het laatste topic van mij voor een tijdje, dit omdat ik niet al te veel topics van mijzelf tegelijk wil zien, dit is niet het Rutger forum of zoiets. Toch wil ik nog dit topic posten, vooral omdat reacties van mensen op, maar toch meer over mij, mij hier over na hebben doen denken.
Kwaad en goed omdat het moet?
Ik begin mij steeds sterker af te vragen of mensen kwaad en goed zien omdat het moet, omdat het zo hoort, als het ware: omdat zij het aannemen zonder het te wegen, alsof het een feit zou zijn in plaats van een mening. Ik zelf ben van mening dat kwaad en goed geen vastliggende waarden zijn, sterker nog; ik denk zelfs dat het kwaad niet bestaat. Maar slecht, slecht bestaat, ik zie namelijk veel wat slecht is.
Ik ga er vanuit dat slecht relatief is, mensen en acties die in mijn ogen slecht en waanzinnig zijn, kunnen voor iemand anders als goed de beeldvorming vormen. Bin Laden, Hitler, Napoleon, de man die de atoombom op Hiroshima liet gooien, Mohammed, Stalin, Jezus allen deden zij vanuit hun oogpunt het goede, maar toch hadden zij veel tegenstanders. Voor mij draait het erom dat ik mijn goed bepaal en niet laat opdringen. Als ik dat heb gedaan mogen mensen mij een Ghandi noemen of een Hitler. Ik weet dat ik mijn goede doe omdat ik mijn geweten volg. Dit doordat het geweten nooit immoreel is, het geweten bepaalt namelijk wat als moreel moet worden gezien.
Ik vindt dat mensen te snel en te vaak een voor hun vastliggend oordeel zien als de uitspraak van hun eigen geweten, omdat zij nooit hebben nagedacht over wat zij van kleins af aan krijgen opgelegd. Maar juist omdat zij een beeldvorming opgelegd krijgen en niet zelf één vormen, zullen zij zich agressief en vel gedragen tegenover een andere mening. Zij zullen willen geloven dat 'hun' gelijk en 'hun' mening de beste en de juiste is voor het gehele universum en zich vel gedragen tegenover iets wat deze opgelegde mening aan het wankelen kan zetten.
Voor mij is er geen duidelijke scheiding tussen goed en kwaad, kwaad bestaat voor mij niet en goed laat zich beter defineren als: het beste in mijn ogen, ik streef dan ook voor het beste. Ik wil niet met een vooropgelegd goed/fout blik de wereld rond kijken, inplaats van met vooropgelegd vooroordeel wil ik beoordelen met mijn overweging. Ik kan Hitler best begrijpen, net zoals ik Bin Laden begrijp. Ik zal niet zeggen dat een mens kwaad is, sociopaten uitgezonderd. Ik zal echter wel zeggen dat een mens gevaarlijk is, slecht voor mij, iemand zijn 'goed' kan gevaarlijk zijn voor mij.
Kwaad en goed omdat het moet?
Ik begin mij steeds sterker af te vragen of mensen kwaad en goed zien omdat het moet, omdat het zo hoort, als het ware: omdat zij het aannemen zonder het te wegen, alsof het een feit zou zijn in plaats van een mening. Ik zelf ben van mening dat kwaad en goed geen vastliggende waarden zijn, sterker nog; ik denk zelfs dat het kwaad niet bestaat. Maar slecht, slecht bestaat, ik zie namelijk veel wat slecht is.
Ik ga er vanuit dat slecht relatief is, mensen en acties die in mijn ogen slecht en waanzinnig zijn, kunnen voor iemand anders als goed de beeldvorming vormen. Bin Laden, Hitler, Napoleon, de man die de atoombom op Hiroshima liet gooien, Mohammed, Stalin, Jezus allen deden zij vanuit hun oogpunt het goede, maar toch hadden zij veel tegenstanders. Voor mij draait het erom dat ik mijn goed bepaal en niet laat opdringen. Als ik dat heb gedaan mogen mensen mij een Ghandi noemen of een Hitler. Ik weet dat ik mijn goede doe omdat ik mijn geweten volg. Dit doordat het geweten nooit immoreel is, het geweten bepaalt namelijk wat als moreel moet worden gezien.
Ik vindt dat mensen te snel en te vaak een voor hun vastliggend oordeel zien als de uitspraak van hun eigen geweten, omdat zij nooit hebben nagedacht over wat zij van kleins af aan krijgen opgelegd. Maar juist omdat zij een beeldvorming opgelegd krijgen en niet zelf één vormen, zullen zij zich agressief en vel gedragen tegenover een andere mening. Zij zullen willen geloven dat 'hun' gelijk en 'hun' mening de beste en de juiste is voor het gehele universum en zich vel gedragen tegenover iets wat deze opgelegde mening aan het wankelen kan zetten.
Voor mij is er geen duidelijke scheiding tussen goed en kwaad, kwaad bestaat voor mij niet en goed laat zich beter defineren als: het beste in mijn ogen, ik streef dan ook voor het beste. Ik wil niet met een vooropgelegd goed/fout blik de wereld rond kijken, inplaats van met vooropgelegd vooroordeel wil ik beoordelen met mijn overweging. Ik kan Hitler best begrijpen, net zoals ik Bin Laden begrijp. Ik zal niet zeggen dat een mens kwaad is, sociopaten uitgezonderd. Ik zal echter wel zeggen dat een mens gevaarlijk is, slecht voor mij, iemand zijn 'goed' kan gevaarlijk zijn voor mij.
offtopic:
ja ik ben even een beetje geïrriteerd door sommige reacties die ik de laatste tijd krijg
ja ik ben even een beetje geïrriteerd door sommige reacties die ik de laatste tijd krijg