Je wereld stort in elkaar!

[Karel V]

Stel dat je bij de dokter komt met klachten, en de uiteindelijke conclusie van de arts is: sorry meneer dat ik het mee moet delen. Maar we hebben naar aanleiding van uw klachten, een onderzoek gedaan waar wij uit afgeleid hebben dat u kanker heeft en u nog maar 3 maanden heeft te leven.

Wat dan..........?

Iedereen kent wel zulke voorbeelden in zijn omgeving, maar tot nu toe ben jij het nog niet. Maar wat zou jij doen als jou zoiets meegedeeld zou worden?

Ik ben persoonlijk best benieuwd hoe jullie daar mee om gaan. Wordt je boos, wil je het niet geloven, ben je doodsbang of doe je alles om je leven te redden?
Persoonlijk zou ik eerst heel verbaasd zijn, en dan erg bang worden, nog maar 3 maanden. Dat is heel erg kort, misschien zou ik dan alles gaan doen, informatie winnen, kijken of ze me nog ergens anders kunnen helpen, een heel gezond dieet gaan volgen met vis, vitaminepillen, wortelsap etc. Maar als dat niet zou helpen zou ik heel bang worden, heel bang. Want wat dan.....?
Persoonlijk verwacht ik voor mij een brandende vuurzee na het oordeel.

Maar nu ben ik benieuwd hoe jullie hiertegenover staan. Zou je het niet erg vinden, omdat jij daarna verwacht een totale rust omdat er verder niks is? Zou je enkel balen omdat je niet langer te leven hebt, en zou je dan rustig en met een goed gevoel kunnen sterven? Of zou je heel blij zijn, omdat je verwacht dat het grootste geluk je te wachten staat?
Het lijkt me best interesant om rond dit punt een discussie te starten, elkaar te vragen waarom je zo reageert, en hoe je daar mee om gaat.

offtopic:
ik ben trouwens, en gelukkig kerngezond!

[Verwijderd]

Eerst heel geschokt, dan een week in shock toestand, dan ga ik allerlei informatie inwinnen of dat ik het nog kan overleven of hoe ik er het beste kan van maken!

[HunterPro]

Ik denk dat ik teveel zou willen doen, maar wel een hellova time er van zou maken

[Spider.007]

Hmm... ik heb niet het idee dat ik nou nog zoveel zou willen doen. Laat de dood maar komen; ik heb er geen last van; en ik ben er zeker niet bang voor. Overigens zou ik ook niet voor een lang ziekbed kiezen; dan trek ik liever zelf de stekker eruit.

_{verwacht je serieus een oordeel met bijkomende vlammenzee?}

[MaDLiVe]

Ik pak me biezen en ga lekker reizen. Capitaal ligt daar wel ergens voor geld moet op voordat ik dood ben kan er ook niet meer om gevochten worden. Vervolgens stel ik tijdens mijn vakantie op wat er met mijn materiele spullen gedaan moet worden. Ik zorg ervoor dat iedereen krijgt wat hem toekomt op dat vlak. Als ik weer terug ben van vakantie ga ik met mijn vrienden en kennissen praten. Het moet ook voor hun te verwerken zijn.

Vervolgens zoek ik een rustig plekje op om te sterven samen met wat naasten.

Ow, ja ik heb geen moeite met de dood klinkt arrogant maar ik heb er al vaker over nagedacht en van dichtbij meegemaakt. Als hij daar is en er is geen andere uitweg meer zal ik in alle rust met hem meegaan ipv er tegen te vechten.

[Verwijderd]

Gewoon leven zoals je leeft, met een "plusje" zeg maar.

Doe gewoon wat je normaliter ook zou doen; ga om met de mensen om wie je geeft, doe de dingen die je wil doen.

Voor het gros zal het erop neerkomen dat je gaat leven "met de dag". Niet meer vooruit plannen

- "ik moet deze module halen, anders kan ik het volgende schooljaar wel vergeten"
- "dit is mijn carrièrekans! pakken!! het kost ff tijd, maar dan heb ik straks wat!"

Dat soort dingen. Die zullen hoogstwaarschijnlijk wegvallen. Je gaat gewoon elke dag leven en beleven. "Morgen" is er niet // verliest zijn relevantie. VANDAAG is wat telt. Wat er NU gebeurt is belangrijk, niet dat wat over 5 minuten gaat gebeuren.

Het scheelt dat ik zelf al volgens dat patroon leef, daardoor zal mijn levenspatroon niet een schokkende transformatie ondergaan.

Het zal voor iedereen uiteindelijk verschillend zijn. De een gaat een wereldreis maken en alles doen wat HIJ/ZIJ wil. Wat er eigenlijk gebeurt is dat deze persoon zich afzondert van de "rest". Een soort "beter op deze manier een "good"bye, dan straks een hoestende kuchende haarloze reanimerende dmv apparatuur-in-leven-gehouden slecht afscheid waar niemand een leuke herinnering aan overhoudt. De ander zal juist dat laatste willen (zich niet afzonderen dus) en probeert er met "iedereen" het beste van te maken, zelfs tot in de laatste zucht adem.

[constructor]

Leven van dag tot dag, je eigen niet meer druk maken om morgen.
Alles uitvoeren wat je ooit uitgesteld hebt, om zoveel mogelijk te kunnen genieten van de tijd die je nog te gaan hebt, samen met je dierbaren natuurlijk!!!!

[Tundreq]

Ik zou er heel relaxed over denken.

Bij mij is alles gewoon "Dan heeft het zo gemoeten".
Ik geloof namelijk wel in lotsbestemming en dan maak ik me er niet zo druk over.

Voor mij staat dus mijn hele leven vast alleen weet ik nog niet wat erin gaat gebeuren.
Maar voor een ander zou ik het wel zwaar kut vinden.

[ Voor 3% gewijzigd door Tundreq op 06-02-2004 20:56 ]

[blaatbeest]

Sja, in het geval van kanker zullen die laatste 3 maanden toch lichamelijk ook niet de beste zijn. Dus wat je nog KAN doen is ook maar de vraag. Ik zou iig zoveel mogelijk proberen mee te maken nog en daarna eindelijk NIKS meer. Zelfde als voor je geboorte.

Misschien wel een leuke film tip (en geen slechte hollywood impact ofzo ):
Last Night (is frans/canadees ofzo? iig engels geproken)
Verhaal gaat over het einde van de wereld (word verder niet echt ingegaan hoe dat gebeurd) iedereen weet iig ruim van tevoren wanneer het precies gaat gebeuren.
Er worden verschillende mensen gevolgd die alle op een verschillende manier met die kennis omgaan.

[ Voor 5% gewijzigd door blaatbeest op 06-02-2004 21:13 ]

[BasieP]

de 5 stappen die een persoon doorloopt die weet dat ie sterven gaat:

-anger
- .... <-- weet niet meer
-denial
-fear
-acceptatie


ik denk dat ik persoonlijk echt dagen zou janken.. heb nu al het gevoel dat ik me leven vergooi, dus zal het dan helemaal erg hebben.

[ Voor 36% gewijzigd door BasieP op 06-02-2004 21:19 ]

[ALH]

Eerst een paar dagen huilen en dan goed aan de harddrugs.

[Verwijderd]

Ik zou ervoor bidden of gebed ervoor vragen met handen oplegging. Het is niet de eerste keer dat mensen erdoor genezen worden

Verder zou ik het in Gods handen leggen en zeggen "Uw wil gebeurd", als ik dan sterf ben ik blij, want dan heb ik eindelijk rust en ben ik eindelijk thuis bij God Mocht ik genezen, dan zou ik uiteraard ook blij zijn

[mentalmadnizz]

ik zou een groot feest houden voor al mn vrienden enzovoorts. ik zou van school afgaan en iedere dag zo veel mogelijk proberen te doen zolang het nog kan. alles wat ik "ooit"zou willen gaan doen ga ik in die drie maanden plannen. en natuurlijk zou ik mn geld opmaken. zo veel heb ik toch niet als arme HAVO5 scholier.

[Cardinal]

Ik zou ervoor bidden of gebed ervoor vragen met handen oplegging. Het is niet de eerste keer dat mensen erdoor genezen worden

het is ook niet de eerste keer dat er daarmee mensen door de mand vallen. je kan denk ik een betere invulling van de tijd maken.

[bigfoot1942]

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:07:
Ik zou ervoor bidden of gebed ervoor vragen met handen oplegging. Het is niet de eerste keer dat mensen erdoor genezen worden

Verder zou ik het in Gods handen leggen en zeggen "Uw wil gebeurd", als ik dan sterf ben ik blij, want dan heb ik eindelijk rust en ben ik eindelijk thuis bij God Mocht ik genezen, dan zou ik uiteraard ook blij zijn

dat zou ik ook doen, en natuurlijk mijn testament gaan samenstellen, zodat eenieder krijgt wat hem/haar toekomt.
Ik zou niet xtra geld uit gaan geven, en juist computerupgades cancellen
En natuurlijk een afscheidsgesprek met iedereen die me aant hart gaat, zodat ik hun nog een laatste boodschap oid mee kan geven.
Ik zou zeker niet op reis gaan, net alsof je je vrienden etc ontvlucht.

Bovendien, de hemel zal veel beter zijn dan wat voor reis dan ook.

[Verwijderd]

Ik zou nog even afrekenen met de mensen die ik toch al nooit mocht
Maar even serieus, ik zou gewoon iets doen wat ik altijd al had willen doen (behalve dan een vette Athlon 64 pc samenstellen ), maar bijvoorbeeld op reis of zo

[Verwijderd]

Alles wat ik ooit nog zou willen doen, zou ik in die tijd doen!
Reis naar Cuba, reis naar Italië; you name it, I'll do it!

[Verwijderd]

Over 100 jaar is iedereen hier dood.

Oftewel, iedereen heeft een ziekte waaraan we allemaal uiteindelijk sterven, waarom zou je dan wachten met reizen tot je bericht van je dood krijgt? Volgens mij heeft iedereen dat sterf-bericht al bij zijn geboorte gehad

[ Voor 5% gewijzigd door Verwijderd op 06-02-2004 23:36 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:35:
Over 100 jaar is iedereen hier dood.

Oftewel, iedereen heeft een ziekte waaraan we allemaal uiteindelijk sterven, waarom zou je dan wachten met reizen tot je bericht van je dood krijgt? Volgens mij heeft iedereen dat sterf-bericht al bij zijn geboorte gehad

Leg uit?
Of bedoel je dat iedereen oud wordt?
Maar heeft het dan niet méér zin om 'voor nageslacht' te zorgen, en ervoor te zorgen dat zij een goede toekomst hebben?

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:38:
[...]
Leg uit?

Ik bedoel, iedereen gaat dood, als het niet vandaag is, is het wel binnen 100 jaar. Waarom zou je wachten met dingen doen die je graag doet tot je het op een presenteerblaadje krijgt dat je dood gaat?

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:38:
Maar heeft het dan niet méér zin om 'voor nageslacht' te zorgen, en ervoor te zorgen dat zij een goede toekomst hebben?

Als je dat wilt, ga je gang

[blaatbeest]

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:55:
[...]

Ik bedoel, iedereen gaat dood, als het niet vandaag is, is het wel binnen 100 jaar. Waarom zou je wachten met dingen doen die je graag doet tot je het op een presenteerblaadje krijgt dat je dood gaat?

Omdat het in deze maatschappij niet mogelijk is om iedere dag alleen dat te doen wat je leuk vind. Als je over 50 jaar dood gaat kan je niet iedere dag lol trappen omdat dat meestal geld kost; moet je weer gaan werken enzo. Als je over 3 maanden dood gaat kun je je tijd anders inplannen.

Wat ik me wel vaker heb afgevraagd is wat er zou gebeuren als we als mensheid zouden weten dat het over 1 jaar is afgelopen (hoe maakt niet uit). Economie zou in elkaar zakken, massa hysteria etc.
Wat zou er gebeuren als het over 3 jaar einde oefening is of over 5/10/15/20 jaar.

maar das eigenlijk al weer te ver offtopic misschien.

[ Voor 3% gewijzigd door blaatbeest op 07-02-2004 00:08 ]

[Christiaan]

Ervaring met het soort problemen zoals hierboven heb ik gelukkig niet, maar ik heb wel ander nieuws gehoord van artsen en tandartsen (en dan niet van niveau 'gaatje meneer') die niet leuk waren. Allemaal niet levensbedreigend, maar wel zaken waar je van tevoren flink bang voor zou zijn. Mijn ervaring is dat je (of iig ik) in die gevallen veel kalmer reageert. Het gaat dan meer zo: Er is een probleem, ok dat is vervelend, maar we gaan het oplossen. Vervolgens draag je de consequenties van dat probleem omdat je moeilijk anders kan.

Als kanker gediagnosticeert wordt en het einde van je leven in zicht komt kun je daar goed of slecht mee omgaan. Ieder mens zal sterven, en de meeste mensen gaan te vroeg. Met de tijd die je nog hebt kun je nog wat doen als je dat wilt, en dat lijkt me ook de beste benadering. In paniek raken gebeurt denk ik minder snel. Uiteraard is het een tijd zwaar, maar ik denk dat de meeste mensen die dit soort nieuws krijgen reageren op den duur om gaan met de shock en er toch nog maar iets van proberen te maken. Volgens mij zijn die mensen vaak minder bang als ze eenmaal weten dat ze iets hebben dan de angst dat ze iets hebben waarvan ze het nog niet zeker weten .

[Karel V]

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:35:
Over 100 jaar is iedereen hier dood.

Oftewel, iedereen heeft een ziekte waaraan we allemaal uiteindelijk sterven, waarom zou je dan wachten met reizen tot je bericht van je dood krijgt? Volgens mij heeft iedereen dat sterf-bericht al bij zijn geboorte gehad

Ons leven is idd erg kort. Tel maar uit, ik ben nu 18-> 36-> 72, en dan dood als je van de gemiddelde leeftijd uitgaat. Dus 1/4 deel van mijn leven zit er gemiddeld gezien er al op.
Maar ja aan de andere kant: is het haalbaar om enkel pret en lol te hebben in die 72 jaar? De maatschappij moet draaien en zodoende houden we in feite maar weinig tijd voor onszelf over. Het lijkt wel dat de maatschappij alleen maar draait omdat hij draait, wat het leven eigenlijk een beetje leeg maakt.
Als we echter een leven hebben van: gelukkig zijn want morgen ben je dood, dan vind ik dat ook een lege boodschap. Geniet maar veel, doe niet moeilijk, want geluk is het enige wat het leven te bieden heeft, wees happy en maak het er nu van want meer is er niet.
Een andere boodschap is dat geluk ons te wachten staat, leef rein, zorg voor elkaar en wees eerlijk. Het geluk staat ons te wachten na de dood. Maar welke plaats krijgt dan de altijd durende pijn, het tegenovergestelde? Is dat iets wat niemand te wachten staat? Ik zelf denk meer in deze richting, met een boodschap van God altijd eren in de hemel of weggestopt worden in de hel.

bigfoot1942 schreef op 06 februari 2004 @ 23:21:
[...]


dat zou ik ook doen, en natuurlijk mijn testament gaan samenstellen, zodat eenieder krijgt wat hem/haar toekomt.
Ik zou niet xtra geld uit gaan geven, en juist computerupgades cancellen
En natuurlijk een afscheidsgesprek met iedereen die me aant hart gaat, zodat ik hun nog een laatste boodschap oid mee kan geven.
Ik zou zeker niet op reis gaan, net alsof je je vrienden etc ontvlucht.

Bovendien, de hemel zal veel beter zijn dan wat voor reis dan ook.

Duidelijk dus twee stromingen:
-Maak van de laatste levensmaanden wat ervan te maken valt, ga je echt pijn lijden, joh trek dan de stekker eruit, het geluk voor jou is toch voorbij, en verder is er toch niets meer. Waar maak je je druk over. Sterf gelukkig, neem afschied van je naaste en voor jou is alles afgelopen.

-Neem afscheid van iedereen die je aan het hart gaat, probeer nog een zo goed mogelijke invulling aan je laatste levensmaanden te geven, en daarna wacht de hemel.

Maar welke invulling krijgt hier de hel? Moet je dan niet eerst God kennen? Hoe zit het met mensen die bang zijn voor de dood?

Waarom kiezen jullie voor een bepaalde stroming, en niet voor de ander?

[bigfoot1942]

ik denk dat je het kan vergelijken met een leeg station. Je komt daar, Er staat op een bordje dat er een trein vertrekt om [bepaalde tijd], maar je bent nooit eerder met de trein geweest. Je hebt gehoord dat treinen wel uitvallen en vertraging hebben etc.

Persoonlijk kies ik ervoor om ervoor te zorgen dat ik op de aangegeven tijd op het juiste perron sta...

Er zijn mensen die dat niet doen. Waarom de moeite(?) doen om daar op de juiste tijd op de juiste plek te zijn? Niemand heeft bewijs dat de trein komt. Er zijn leukere dingen die je kan doen op die tijd (een lekkere bak koffie inde stationsrestauratie etc)

Het is gewoon een keuze die je moet maken.

[disclaimer]
nu zeg ik natuurlijk niet dat dit de absolute waarheid is, maar ik heb de keuze gemaakt dat te geloven. Mocht de trein niet komen, zal je er geen spijt van hebben dat je op de trein gewacht hebt.

Deze vergelijking is homemade en zal niet voor 100% overeenkomen met de werkelijkheid natuurlijk.

Maar ik ervaar het wel zo: je hebt niks te verliezen, denk erover na.
[/disclaimer]

[QuestGamer]

Oei.
Ik zou me volgens mij echt geen raad weten.
Ik ben op dit moment aan het studeren (aan mijn toekomst aan het werken), om later hopelijk een leuke baan te vinden en een gezin te stichten hopelijk
En ondertussen beleef ik een hoop lol als student natuurlijk. Maar als ik ineens te horen zou krijgen dat ik nog maar heel kort te leven heb, valt mijn toekomst in duigen (het studeren zou geen nut meer hebben).
Ik zou echt niet weten wat ik ga doen.

[Verwijderd]

ik zou denk ik niet mijn levenspatroon veranderen. Ik zal wel alles intenser beleven en meer waarde hechten aan kleine dingen. Doodzijn is eigenlijk een hele gekke gedachte. Er gaan wel eens mensen dood in mijn omgeving maar ik heb nooit het gevoel dat het mij ook zal overkomen of ja misschien ooit weleens. Het doet me denken aan een uitspraak van Woody Allen; als de dood komt, hoop ik dat ik er niet ben.

[Larry4]

Karel V schreef op 06 februari 2004 @ 19:07:
Persoonlijk verwacht ik voor mij een brandende vuurzee na het oordeel.

Waarom dat?
vertrouw op jezus en je zal vrij zijn van het oordeel.


Ik zou het denk ik wel erg vinden voor me dochtertje(van 1 maand) en me vrouw
Misschien extra de laatste maanden vastleggen zodat ze later kan terugzien wie haar papa was.
Voor de rest voor mezelf hmm ja ik zou God vragen of hij me bij me wil zijn.
zodat ik niet gaat twijfelen enz enz want Jezus is gekomen voor iedereen die zondig is. Dus ook voor mij en dus ook voor mij een plekje in de hemel klaargemaakt en dus hoef ik me alleen zorgen te maken om de dingen zoals me dochtertje en me vrouw, familie vrienden enz enz.

[ Voor 55% gewijzigd door Larry4 op 08-02-2004 13:48 ]

[Verwijderd]

Larry4 schreef op 08 februari 2004 @ 13:42:
[...]

Waarom dat?
vertrouw op jezus en je zal vrij zijn van het oordeel.

Zo dat is nogal een uitspraak kun je die ook onderbouwen?

[Larry4]

Verwijderd schreef op 08 februari 2004 @ 13:46:
[...]

Zo dat is nogal een uitspraak kun je die ook onderbouwen?

Deze wereld is de wereld waar zonde gedaan kan worden omdat er een wet is die zegt wat zonde is, (iig als je je naaste kwaad doet dat is zonde)

Elke mens hoe goed die persoon ook is is een erge zondaar.
of je nu iemand vermoord heb of een snoepje gepikt heb bij jamin of gelogen enz.
worden allemaal hetzelfde gerekent. overtreding van de wet is overtreding van de wet.

Echter Jezus is gekomen speciaal voor al die domme mensen die niks met God te maken wille hebben en elke dag zondigen. (alle mensen dus)
Jezus = De enigste Verlosser.

Jezus heeft deze wereld meegemaakt en zondeloos doorgekomen
zodat hij toen hij gekruisigt was de wet vervult heeft.
Gods plan vervult om ons alle mensen de mogelijkheid te geven om bij hem te komen.
Jezus is hierdoor buiten de wet (als het ware buiten de grens van de zonden)
zodat als je in Jezus gelooft dan ben je deel van zijn lichaam en geest,
de geest leeft voort.
Dan ben je direct buiten de grens van de zonden en dus zonder zonden want er is geen wet die zegt wat zonden is en dus bestaat zonden niet. (echter je moet wel in hem zijn zodat het opgaat natuurlijk)

Als je in hem gelooft ga je steeds minder slechte dingen doen waardoor je je ook beter gaat voelen en je leven dus veranderd in veel opzichten.

zo makkelijk is het dus je hoeft hem alleen aan te nemen.
en zonder zonden kan je niet veroordeeld worden tot narigheid want, waarvoor wordt je dan veroordeeld?

[Verwijderd]

Larry4 schreef op 08 februari 2004 @ 14:07:
[...]


Deze wereld is de wereld waar zonde gedaan kan worden omdat er een wet is die zegt wat zonde is, (iig als je je naaste kwaad doet dat is zonde)

Elke mens hoe goed die persoon ook is is een erge zondaar.
of je nu iemand vermoord heb of een snoepje gepikt heb bij jamin of gelogen enz.
worden allemaal hetzelfde gerekent. overtreding van de wet is overtreding van de wet.

Echter Jezus is gekomen speciaal voor al die domme mensen die niks met God te maken wille hebben en elke dag zondigen. (alle mensen dus)
Jezus = De enigste Verlosser.

Jezus heeft deze wereld meegemaakt en zondeloos doorgekomen
zodat hij toen hij gekruisigt was de wet vervult heeft.
Gods plan vervult om ons alle mensen de mogelijkheid te geven om bij hem te komen.
Jezus is hierdoor buiten de wet (als het ware buiten de grens van de zonden)
zodat als je in Jezus gelooft dan ben je deel van zijn lichaam en geest,
de geest leeft voort.
Dan ben je direct buiten de grens van de zonden en dus zonder zonden want er is geen wet die zegt wat zonden is en dus bestaat zonden niet. (echter je moet wel in hem zijn zodat het opgaat natuurlijk)

Als je in hem gelooft ga je steeds minder slechte dingen doen waardoor je je ook beter gaat voelen en je leven dus veranderd in veel opzichten.

zo makkelijk is het dus je hoeft hem alleen aan te nemen.
en zonder zonden kan je niet veroordeeld worden tot narigheid want, waarvoor wordt je dan veroordeeld?

Rutger vraagt om een onderbouwing, niet om propaganda uit een jehova-folder.

[M@rijn]

Ik zou er een zo goed mogelijke tijd van maken, hoop en kracht kan een mens helpen. Er is een man geweest die is op zo'n manier van een zeer dodelijke kankersoort afgekomen, medicijnen hielpen niet en hij heeft een hele tijd veel fun gehad en leeft nu na 10 jaar nog steeds.

[--MeAngry--]

Ik zou gewoon proberen verder te gaan met m'n alledaagse bezigheden (GoTten ) en daarnaast nog zoveel mogelijk tijd met al mijn beste vrienden en familie doorbrengen. Dat is het beste wat je ervan kunt maken vind ik.
Een wereldreis oid vind ik niet passend, je laat je naasten in de steek en het enige wat je dan eigenlijk doet is wegrennen voor hetgeen wat komt.
Tenminste, zo komt dat op mij over...

[Verwijderd]

Wel grappig om te lezen allemaal wat mensen zouden doen.

In de psychologie is het inderdaad verdeeld in 5 stadia..geen zin om op te zoeken.
In ieder geval uiteindelijk accepteer je het.

Ik denk dat je in die periode je meer bewust wordt van je eigen leven.
ZOals mensen zeggen ik zou gaan reizen.

En daaraop weer de vraag dan, waarom deed je dat niet eerder dan..

Omdat nu pas helder wordt voor zo'n persoon dat elke seconde telt, alles dierbaar is. En ja, dat had het allang moeten zijn...maar zo is het nou eenmaal niet voor de meeste mensen.

Dus uiteindelijk maakt het je wel een beter mens, ook al zal je sterven.

Maar ik vraag me af of iedereen zo redeneert, ik heb gehoort dat mijn oudtante vloekend is overleden. Ze was het er dus totaal niet mee eens, schijnbaar.

[Verwijderd]

Ik zou iig alles doen wat ik ooit had willen doen, voor zover dat mogelijk is in die 3 maanden tijd. Nu ga ik nog naar school en dat is een mooie tijd, maar er zijn nog zoveel dingen in mijn leven die ik wil doen die ik nu nog niet heb kunnen doen, en die zou ik dan wel willen doen.

Ik zou ook een testament opmaken waarin staat wie wat krijgt (niet dat ik ZO veel eigendom heb, maar kom )

En ik denk dat ik als laatste mijn eigen crematie zou willen regelen, om vervolgens pijnloos te sterven. Kan dat pijnloos sterven niet, trek dan maar de stekker er uit voor het zover is, want om nu nog een hele tijd in een ziekenhuisbed te liggen met pijn, terwijl je toch zeker weet dat je eraan gaat daar zie ik niks in.

[Ebayzo]

De vijf (al meerdere malen besproken) stappen:

1. denial
2. anger
3. fear
4. hope
5. acceptance

Ikzelf denk liever nog niet na over het einde...heb nog zat dingen te doen in het leven dus wacht er liever nog even mee!

[dawg]

Ik zou gaan leven.


_{Ik vind dus ook dat iedereen in de "westerse rijke landen" niet leeft. Iedereen is eigenlijk gewoon een slaaf van de maatschappij. Al voordat je geboren bent staat het al vast dat je naar school gaat, je diploma haalt en gaat werken voor een salaris. Meestal kom je ook nog iemand tegen waarmee je de sleur vanhet dagelijks leven deelt. Verder word je geleefd door de maatschappij. Alles is al bepaald, en vastgelegd in regels en wetten.}


Ik zou écht doen wat mijn gevoel me op dat moment verteld. Iets wat je "in het dagelijks leven" nooit kan doen.

[KroontjesPen]

Karel V denk dat zijn leven voor 1/4 deel voorbij is. De mijne is in dat licht dan al voor 3/4 voorbij maar zeker wel voor 1/2.

Mijn wereld zou ook niet in elkaar storten bij zo'n bericht. Ga ook graag naar huis terug.
Zal proberen in die tijd zoveel mogelijk mensen voorzichtig er van op de hoogte te brengen om de schok voor hen niet te groot te laten zijn.
Alle papieren nalopen en klaar leggen en misschien de begrafenis al regelen.
Voor de rest wordt het dan rustig afwachten tot die tijd er is.

Ben best wel benieuwd hoe de overgang zal zijn en wie op mij staan te wachten, al heb ik daar wel vermoedens van.

[Spider.007]

dawg schreef op 09 februari 2004 @ 09:43:
Ik zou gaan leven.


_{Ik vind dus ook dat iedereen in de "westerse rijke landen" niet leeft. Iedereen is eigenlijk gewoon een slaaf van de maatschappij. Al voordat je geboren bent staat het al vast dat je naar school gaat, je diploma haalt en gaat werken voor een salaris. Meestal kom je ook nog iemand tegen waarmee je de sleur vanhet dagelijks leven deelt. Verder word je geleefd door de maatschappij. Alles is al bepaald, en vastgelegd in regels en wetten.}


Ik zou écht doen wat mijn gevoel me op dat moment verteld. Iets wat je "in het dagelijks leven" nooit kan doen.

Maar heb je ook alternatieven (behalve een slaaf van de maatschappij zijn)?

[dawg]

Alternatieven?
Ik zou het eerlijk gezegd niet weten, er zijn ook maar heel weinig alternatieven.

Ik kan je ook niet vertellen wat ik op zo'n moment zal voelen. Ik weet dus ook niet wát ik zal doen. Ik zal alleen wel mijn gevoel volgen, ongeacht of iets "kan" of niet.

[Karel V]

Larry4 schreef op 08 februari 2004 @ 13:42:
[...]

Waarom dat?
vertrouw op jezus en je zal vrij zijn van het oordeel.


Ik zou het denk ik wel erg vinden voor me dochtertje(van 1 maand) en me vrouw
Misschien extra de laatste maanden vastleggen zodat ze later kan terugzien wie haar papa was.
Voor de rest voor mezelf hmm ja ik zou God vragen of hij me bij me wil zijn.
zodat ik niet gaat twijfelen enz enz want Jezus is gekomen voor iedereen die zondig is. Dus ook voor mij en dus ook voor mij een plekje in de hemel klaargemaakt en dus hoef ik me alleen zorgen te maken om de dingen zoals me dochtertje en me vrouw, familie vrienden enz enz.

Een beetje laat om dan pas aan God te gaan denken, toch??
Verder wel knap dat je je eigen ongeloof kan overwinnen, en God niet eens nodig hebt. Dus hieruit concludeer ik dat je Jezus niet eens nodig hebt om jou zalig te maken, dus is Jezus niet meer dan iemand die aan komt hobbelen als jij dat wil.

Ik zie dat toch meer van de andere kant, God een volkomen zaligmaker, en dat van hem alle actie uitgaat.

Ik vraag me af of mensen die niet in een godsdienst geloven geen angst hebben om te sterven

[ph3n1x]

Ik heb mn moeder zien aftakelen gedurende 2.5 jaar aan darmkanker.
Mijn reactie is dan heel simpel: de dokter bedanken voor zijn diensten, een "laatste avondmaal" met mn vrienden en kameraden en een verwen dag voor mn vriendin.
Als dat allemaal gedaan is, een of andere methode voor zelfmoord.
Ik heb in gedachten van een auto tegen hoge snelheid tegen een betonnen paal oid.

Bij mij verwachten de dokters dat het erfelijk is, en dit is wat ik voor mezelf heb uitgemaakt.
Het is hier dan wel niet de bedoeling om mensen te schocken.
Als je van heel dichtbij ziet wat kanker kan doen met een mens, ...

[lex]

tja ik ken iemand tegen wie verteld werd dat hij nog maximaal een half jaar had (was getrouwde man van in de 40) die is dus gewoon doorgegaan met werken enzo, heeft wel een maand vakantie genomen om op reis te gaan, hij leeft nog steeds en de diagnose is inmiddels 5 jaar geleden, hij is niet 'genezen' maar wel grotendeels hersteld. Dus je geld opmaken en ontslag nemen is niet zo'n slimme beslissing

[interp]

Zou eerst denken: eindelijk.
Stoppen met werken en doen waar ik zin in heb

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:07:
Ik zou ervoor bidden of gebed ervoor vragen met handen oplegging. Het is niet de eerste keer dat mensen erdoor genezen worden

Verder zou ik het in Gods handen leggen en zeggen "Uw wil gebeurd", als ik dan sterf ben ik blij, want dan heb ik eindelijk rust en ben ik eindelijk thuis bij God Mocht ik genezen, dan zou ik uiteraard ook blij zijn

Pas nog een invalide man zien genezen door gebed. God is tof!

_{moet er zelfs fok smileys voor pikken}

[Rey Nemaattori]

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:35:
Over 100 jaar is iedereen hier dood.

Oftewel, iedereen heeft een ziekte waaraan we allemaal uiteindelijk sterven, waarom zou je dan wachten met reizen tot je bericht van je dood krijgt? Volgens mij heeft iedereen dat sterf-bericht al bij zijn geboorte gehad

100 jaar <> 3 maanden


Als je 3 maanden te leven hebt, moet je die reis snel maken, en hoef je je ook niet druk te maken om het afbetalen van de schulden etc. Als je nog 100 jaar te gaan hebt kun je beter eerst werken, daarna reizen, anders spendeer je de laatste decaden van je leven op straat

Verwijderd schreef op 06 februari 2004 @ 23:55:
[...]

Ik bedoel, iedereen gaat dood, als het niet vandaag is, is het wel binnen 100 jaar. Waarom zou je wachten met dingen doen die je graag doet tot je het op een presenteerblaadje krijgt dat je dood gaat?

als je weet dat je na de reis tog niet lang te leven hebt is dat makkelijker dan op de 30e een wereldreis maken en tot je 100e met dikke schulden zitten...

dawg schreef op 09 februari 2004 @ 09:43:
Ik zou gaan leven.


_{Ik vind dus ook dat iedereen in de "westerse rijke landen" niet leeft. Iedereen is eigenlijk gewoon een slaaf van de maatschappij. Al voordat je geboren bent staat het al vast dat je naar school gaat, je diploma haalt en gaat werken voor een salaris. Meestal kom je ook nog iemand tegen waarmee je de sleur vanhet dagelijks leven deelt. Verder word je geleefd door de maatschappij. Alles is al bepaald, en vastgelegd in regels en wetten.}


Ik zou écht doen wat mijn gevoel me op dat moment verteld. Iets wat je "in het dagelijks leven" nooit kan doen.

Je hoeft niet naar school, of te werken, maar door buiten de groep te leven als solitair dier verminder je je overlevingskansen drastisch. Immers je zult je eigen voedsel moeten verbouwen of erop jagen, en dat gaat in nederland bijzonder lastig omdat je dan de regels overtreed van de maatschappijj waar je zo hardnekkig buiten wilde blijven.....

[Larry4]

Karel V schreef op 09 februari 2004 @ 11:05:
[...]


Een beetje laat om dan pas aan God te gaan denken, toch??

Waaruit maak je op dat ik daarvoor nooit met God contact heb gehad?

Verder wel knap dat je je eigen ongeloof kan overwinnen, en God niet eens nodig hebt. Dus hieruit concludeer ik dat je Jezus niet eens nodig hebt om jou zalig te maken, dus is Jezus niet meer dan iemand die aan komt hobbelen als jij dat wil.
Ik zie dat toch meer van de andere kant, God een volkomen zaligmaker, en dat van hem alle actie uitgaat.

Je hebt wel degelijk heel veel God nodig.
je hebt heel veel Liefde van al je vrienden/familie nodig om er nog wat van te maken de laatse maanden.
Als je wil leven teminste, je kan ook gewoon dood gaan je kan zelf kiezen

Ik vraag me af of mensen die niet in een godsdienst geloven geen angst hebben om te sterven

weet niet elke persoon gelooft wel ergens in. of het nu een of andere 'Godsdienst' is of horoscoop afgoderij bijgeloof, wetenschap enz.
Dus ongelovige zijn de mensen die niet genoeg verstandelijke vermogens hebbe ontwikkeld, zoals een baby ofzo.

[Karel V]

In die laatste maanden zou ik in ieder geval niet op Got gaan discuseren, maar mijn tijd nuttig indelen.
En verder zou ik alles doen om in leven te blijven. Want het lijkt wel of veel dokters regelmatig een slag in de lucht doen, met voorspellingen van nog maar een paar maanden. in mijn omgeving ken ik ook iemand die al drie jaar geleden aan leukemie had moeten sterven, maar dankzij zijn oersterk gestel (die gast heeft een enorm sterk hart enzo, wat ook wel moet met al die pillen die hij slikt) leeft hij nu nog steeds, maar niet in al te beste omstandigheden.

En vooral met je omgeving erover praten zodat zij het ook kunnen verwerken, en dat je aan elkaar steun hebt. Maar als dan echt de laatste weken/dagen komen, dan lijkt me dat toch echt heel moeilijk en angstig.
En dan hoor je wel eens van die verhalen dat families over het lichaam van hun stervende vader of moeder (die alles dan nog wel hoort) ruzie maken over verdeling van de erfenis. Ik vraag me af hoe mensen op zulke momenten zo hart kunnen zijn, ook al is er dan een scheuring binnen de familie.