Die discussie over kenniseconomie bereikte vandaag in de krant vandaag een nieuw hoogtepunt: de meeste universiteiten in Europa hebben gewoon financiele problemen na jarenlange bezuinigingen. Indien de EU idd zijn in 2000 afgesproken dingetjes wil halen (kenniseconomie), dan zal er eens flink aan getrokken moeten worden.
Mijn persoonlijke opvatting is dat keiharde Beta-projecten daar uitermate geschikt voor zijn. Zowiezo verdient een Beta-wetenschapper niet zoveel in vergelijking tot, maar zou hier een drijvende kracht kunnen worden verzonnen voor het opzetten van een kenniseconomie. Het voordeel is iig dat geld dat in Beta-onderwijs wordt gestoken over het algemeen verder diffendeert in de samenleving, zodoende kan niet gesproken worden dat het weggegooid geld is.
Ik heb een beetje gekeken hoe in Amerika enorme centra van kennis worden opgezet en IMHO is dat copieren niet zo moeilijk. In de afgelopen decennia zijn enkele projecten opgezet die een enorme stimulans bleken te zijn; De oorlog tegen kanker (War betekend in de US ook zoiets als campagne) bv, maar ook de Apolla-missies en het Manhattan-Project hebben hun voetstappen achtergelaten in hun vakgebieden. In Europa zou men daarom niet vies moeten zijn van gerichte massa-investeringen van miljarden in projecten die op het oog niet nuttig lijken, maar uiteindelijk wel een enorme concentratie wetenschap opleveren. Voor Europese normen zou een ruimtevaartproject (zonder deelname van anderen) erg veel wetenschappers aan het werk houden en aanverwante technologie generen. Maar ook de strubbelingen over kernfusie kan ik me voorstellen. Momenteel denken mensen dat voor 15 miljard een prima fusie-reactor gebouwd kan worden maar voornamelijk de VS liggen dwars... ook hier zou Europa volledig solo voldoende geld moeten kunnen opbrengen om zo'n kennisproject op te zetten.
Voor Nederland zijn bedragen boven de miljard onhaalbaar, maar op specifiek gebied zou Nederland ook prima zo'n extreem gefocussed project kunnen volbrengen.. Indien je bv 1 instituut opricht waar een zooitje professors wordt neergezet, kan je wellicht op medicijngebied wel vooruitgang boeken.. AIDS, kanker of malaria onderzoek kost op ontwikkelingsniveau niet zoveel geld, maar ondertussen kan zo'n instituut prima mensen opleiden naast een universiteit (Scheelt mogelijk ook een braindrain naar de VS).
Maar ik vraag me af of zulke projecten toch misschien negatieve bijeffecten hebben. Of waarom er geen geld wordt vrijgemaakt om een fusiereactor te bouwen terwijl de EU-landbouwsubsidies per dag zoiets kosten... of zou de EU of Nederland gewoon te klein zijn voor een onderzoek dat de wetenschapsfrontlinie uitbreidt?
Mijn persoonlijke opvatting is dat keiharde Beta-projecten daar uitermate geschikt voor zijn. Zowiezo verdient een Beta-wetenschapper niet zoveel in vergelijking tot, maar zou hier een drijvende kracht kunnen worden verzonnen voor het opzetten van een kenniseconomie. Het voordeel is iig dat geld dat in Beta-onderwijs wordt gestoken over het algemeen verder diffendeert in de samenleving, zodoende kan niet gesproken worden dat het weggegooid geld is.
Ik heb een beetje gekeken hoe in Amerika enorme centra van kennis worden opgezet en IMHO is dat copieren niet zo moeilijk. In de afgelopen decennia zijn enkele projecten opgezet die een enorme stimulans bleken te zijn; De oorlog tegen kanker (War betekend in de US ook zoiets als campagne) bv, maar ook de Apolla-missies en het Manhattan-Project hebben hun voetstappen achtergelaten in hun vakgebieden. In Europa zou men daarom niet vies moeten zijn van gerichte massa-investeringen van miljarden in projecten die op het oog niet nuttig lijken, maar uiteindelijk wel een enorme concentratie wetenschap opleveren. Voor Europese normen zou een ruimtevaartproject (zonder deelname van anderen) erg veel wetenschappers aan het werk houden en aanverwante technologie generen. Maar ook de strubbelingen over kernfusie kan ik me voorstellen. Momenteel denken mensen dat voor 15 miljard een prima fusie-reactor gebouwd kan worden maar voornamelijk de VS liggen dwars... ook hier zou Europa volledig solo voldoende geld moeten kunnen opbrengen om zo'n kennisproject op te zetten.
Voor Nederland zijn bedragen boven de miljard onhaalbaar, maar op specifiek gebied zou Nederland ook prima zo'n extreem gefocussed project kunnen volbrengen.. Indien je bv 1 instituut opricht waar een zooitje professors wordt neergezet, kan je wellicht op medicijngebied wel vooruitgang boeken.. AIDS, kanker of malaria onderzoek kost op ontwikkelingsniveau niet zoveel geld, maar ondertussen kan zo'n instituut prima mensen opleiden naast een universiteit (Scheelt mogelijk ook een braindrain naar de VS).
Maar ik vraag me af of zulke projecten toch misschien negatieve bijeffecten hebben. Of waarom er geen geld wordt vrijgemaakt om een fusiereactor te bouwen terwijl de EU-landbouwsubsidies per dag zoiets kosten... of zou de EU of Nederland gewoon te klein zijn voor een onderzoek dat de wetenschapsfrontlinie uitbreidt?
