Terwijl mijn draadloze muis en het opladen is en ik daar op wacht
Heb ik iets over de multiculturele samenlevings staat geschreven:
Ten eerste mijn idee van wat een staat is: staatsvorming is het resultaat van de wil tot behoud of tot het creëren van belangen: individuele belangen die echter een doel na streven die of in het belang van de staat is, of het beste individuele belang kan dienen doormiddel van de staat.
Economie is maar een van deze doelen en niet, zoals er vandaag de dag wordt gedacht, het doel en middel van een staat. De bindende factoren van een staat zijn juist de individuele factoren, die het dichts bij het hart en de wil liggen. Een soldaat of burger zal niet zijn leven wagen voor de staat wanneer deze louter nog een economische bindende factor is, de afbrokkeling van een staat die niet het hart en de wil van zijn burgers vertegenwoordigd zal tijdens crises dagen in een stroomversnelling geraken en de staat vernietigen.
De afbrokkeling is een gevolg van de vervreemding, van de burger, van de staat, die de individuele belangen niet langer dient. Wanneer de staat deze belangen niet meer vertegenwoordigd zullen de mensen zich niet op hun plaats voelen en naar alternatieven zoeken; die een andere 'eenheid' schijnen te bieden. Hierdoor vervreemdend van de 'eenheid' die de staat behoort te zijn.
De verharding van de huidige maatschappij komt niet uit het niks, de verharding komt van de mensen die zich niet op hun plaats voelen omdat zij zich niet verbonden voelen met de staat en de doorbij behorende individuen. Het saamhorigheids gevoel en de daaruit vloeiende lage criminaliteit zijn hierom het sterkst in de kleine gemeenschappen, deze gemeenschappen voelen zich nog verbonden onderling. Doordat zij het minst te maken hebben gehad met een 'invasie' van andere gemeenschappen.
Wanneer echter een gezonde staat te maken krijgt met een toestroom van vreemde gemeenschappen, die het gevolg zijn van een economisch streven, zal die rap afbrokkelen in kleine zelf-gecentreerde-clusters die de verbondenheid verliezen met de natie en staat zelf. Een staat als IJsland wat zeer weinig te maken heeft gehad met grote toestromen van vreemde gemeenschappen heeft hierdoor nog een hechte gemeenschap, een gemeenschap die zich verbonden voelt, met als een gevolg dat de vervreemding van de samenleving geen bron heeft en het criminaliteit cijfer niet eens noemswaardig is.
Nederland echter is geen natie meer, Nederland is weliswaar ook niet gevormd als een één natie staat, toch was het de verbroedering, verbondenheid en het individueel belang van de provincies die dit land tot een eenheid en een één natie hebben gesmeed. Tegenwoordig is de Nederlandse staat echter verbrokkeld in tientallen gemeenschappen: de Turkse, Marokkaanse, Surinaamse, Indonesische, Nederlandse en ga zo maar door.
Hierdoor wordt er gezegd dat Nederland een multiculturele samenleving behoort te zijn en wordt er onder deze gedachte in combinatie met het idee dat de staat een economisch belang hoort te dienen een rotte staat gevormd, die bij een crisis uit een zal spatten.
Waar er na de eerste wereld oorlog nog het idee heerste dat Natie Staten de wereldvrede zouden behouden werd het idee van één natie per staat na de tweede wereld oorlog volkomen onbespreekbaar en langzaam aan vergeten, nationalisme is zelfs al zover verdrongen dat het alleen nog een voorgevormd idee oproept en mensen direct laat dicht slaan. Hierom zijn wij gedoemd om Europa weer in een gebeid van onlusten te veranderen wanneer de huidige gedachte van behoud van het multiculturalisme blijft hangen... als het al niet te laat is.
Ten eerste mijn idee van wat een staat is: staatsvorming is het resultaat van de wil tot behoud of tot het creëren van belangen: individuele belangen die echter een doel na streven die of in het belang van de staat is, of het beste individuele belang kan dienen doormiddel van de staat.
Economie is maar een van deze doelen en niet, zoals er vandaag de dag wordt gedacht, het doel en middel van een staat. De bindende factoren van een staat zijn juist de individuele factoren, die het dichts bij het hart en de wil liggen. Een soldaat of burger zal niet zijn leven wagen voor de staat wanneer deze louter nog een economische bindende factor is, de afbrokkeling van een staat die niet het hart en de wil van zijn burgers vertegenwoordigd zal tijdens crises dagen in een stroomversnelling geraken en de staat vernietigen.
De afbrokkeling is een gevolg van de vervreemding, van de burger, van de staat, die de individuele belangen niet langer dient. Wanneer de staat deze belangen niet meer vertegenwoordigd zullen de mensen zich niet op hun plaats voelen en naar alternatieven zoeken; die een andere 'eenheid' schijnen te bieden. Hierdoor vervreemdend van de 'eenheid' die de staat behoort te zijn.
De verharding van de huidige maatschappij komt niet uit het niks, de verharding komt van de mensen die zich niet op hun plaats voelen omdat zij zich niet verbonden voelen met de staat en de doorbij behorende individuen. Het saamhorigheids gevoel en de daaruit vloeiende lage criminaliteit zijn hierom het sterkst in de kleine gemeenschappen, deze gemeenschappen voelen zich nog verbonden onderling. Doordat zij het minst te maken hebben gehad met een 'invasie' van andere gemeenschappen.
Wanneer echter een gezonde staat te maken krijgt met een toestroom van vreemde gemeenschappen, die het gevolg zijn van een economisch streven, zal die rap afbrokkelen in kleine zelf-gecentreerde-clusters die de verbondenheid verliezen met de natie en staat zelf. Een staat als IJsland wat zeer weinig te maken heeft gehad met grote toestromen van vreemde gemeenschappen heeft hierdoor nog een hechte gemeenschap, een gemeenschap die zich verbonden voelt, met als een gevolg dat de vervreemding van de samenleving geen bron heeft en het criminaliteit cijfer niet eens noemswaardig is.
Nederland echter is geen natie meer, Nederland is weliswaar ook niet gevormd als een één natie staat, toch was het de verbroedering, verbondenheid en het individueel belang van de provincies die dit land tot een eenheid en een één natie hebben gesmeed. Tegenwoordig is de Nederlandse staat echter verbrokkeld in tientallen gemeenschappen: de Turkse, Marokkaanse, Surinaamse, Indonesische, Nederlandse en ga zo maar door.
Hierdoor wordt er gezegd dat Nederland een multiculturele samenleving behoort te zijn en wordt er onder deze gedachte in combinatie met het idee dat de staat een economisch belang hoort te dienen een rotte staat gevormd, die bij een crisis uit een zal spatten.
Waar er na de eerste wereld oorlog nog het idee heerste dat Natie Staten de wereldvrede zouden behouden werd het idee van één natie per staat na de tweede wereld oorlog volkomen onbespreekbaar en langzaam aan vergeten, nationalisme is zelfs al zover verdrongen dat het alleen nog een voorgevormd idee oproept en mensen direct laat dicht slaan. Hierom zijn wij gedoemd om Europa weer in een gebeid van onlusten te veranderen wanneer de huidige gedachte van behoud van het multiculturalisme blijft hangen... als het al niet te laat is.
[ Voor 3% gewijzigd door Verwijderd op 08-01-2004 16:25 ]