Ik schrijf dit naar aanleiding van eigen ervaringen. Ik zit namelijk nu in een fase waarin ik mijn gedachten over verscheidene dingen; alles van politiek tot mijn relaties met vrienden tot mijn studiekeuze, als het ware herevalueer.
Ik weet dat de oorsprong van overtuigingen vaak ligt in de opvoeding. Mijn politieke sympathie voor links heeft een direct verband met de overtuiging van mijn ouders: mijn moeder is een marxistisch politiek-econoom en sociologe, terwijl mijn vader leider was van een lerarenvakbond tijdens de Nicaragua crisis in de jaren '80. Zo krijgt iedereen vaak een overtuiging van huis uit. Het meest voorkomende geval is natuurlijk dat van geloof: mensen krijgen toch hun godsbesef van thuis mee.
Een ander factor dat mee kan spelen is denk ik ervaringen buiten de opvoeding. Iemand die veelvuldig slechte ervaringen heeft met allochtonen zal sneller om een strengere politiek op dat gebied roepen dan iemand die alleen fijne ervaringen daarmee heeft.
Maar waar ik me vooral in interesseer is de overschakeling van de ene naar de andere overtuiging, en al helemaal als deze gebeurt op puur (kan dat wel?) rationele gronden. Bij mijn eigen overpeinzingen heb ik namelijk vaak het gevoel dat bepaalde waarden, die ik principieel nog steeds goed vind, verwaarloos. Zo kom ik in een innerlijk conflict waarvoor ik vooralsnog geen uitweg heb gevonden.
Ik ben er wel zeker van dat er een aantal W&L'ers zijn die vaak (en sommigen) radicaal van overtuigingen veranderd zijn; wat ik graag wil weten is hoe men dat ervaren heeft.
hmm, misschien is de titel "hoe verandert men van overtuiging?" toepasselijker
Ik weet dat de oorsprong van overtuigingen vaak ligt in de opvoeding. Mijn politieke sympathie voor links heeft een direct verband met de overtuiging van mijn ouders: mijn moeder is een marxistisch politiek-econoom en sociologe, terwijl mijn vader leider was van een lerarenvakbond tijdens de Nicaragua crisis in de jaren '80. Zo krijgt iedereen vaak een overtuiging van huis uit. Het meest voorkomende geval is natuurlijk dat van geloof: mensen krijgen toch hun godsbesef van thuis mee.
Een ander factor dat mee kan spelen is denk ik ervaringen buiten de opvoeding. Iemand die veelvuldig slechte ervaringen heeft met allochtonen zal sneller om een strengere politiek op dat gebied roepen dan iemand die alleen fijne ervaringen daarmee heeft.
Maar waar ik me vooral in interesseer is de overschakeling van de ene naar de andere overtuiging, en al helemaal als deze gebeurt op puur (kan dat wel?) rationele gronden. Bij mijn eigen overpeinzingen heb ik namelijk vaak het gevoel dat bepaalde waarden, die ik principieel nog steeds goed vind, verwaarloos. Zo kom ik in een innerlijk conflict waarvoor ik vooralsnog geen uitweg heb gevonden.
Ik ben er wel zeker van dat er een aantal W&L'ers zijn die vaak (en sommigen) radicaal van overtuigingen veranderd zijn; wat ik graag wil weten is hoe men dat ervaren heeft.
hmm, misschien is de titel "hoe verandert men van overtuiging?" toepasselijker