Hoi,
Na aanleiding van 100 jaar Frans beleid onderuit! heb ik zitten denken over wat mensen over het algemeen goed en slecht vinden en het hoe en waarom daarachter. Ik kwam uiteindelijk tot de conclusie dat een overwinnaar, in welke vorm dan ook, per definitie gelijk heeft volgens de meerderheid van de bevolking.
Om deze stelling toe te lichten, zal ik een vrij extreem voorbeeld gebruiken.
In de tijd voorafgaande aan de Tweede Wereldoorlog genoot Hitler steeds meer populariteit onder het volk, ook tijdens de oorlog bleef hij veel populariteit behouden. Pas toen Duitsland de oorlog zo goed als verloren had werden zijn ideeën minder geaccepteerd en later zelfs compleet verworpen.
Als we nu terugkijken op de oorlog zijn we erg blij dat het "goed afgelopen is". Maar waarom vinden we dat eigenlijk? Als we nu als één Europa onder de naam het Derde Rijk hier hadden gezeten, omdat wat Hitler op een haar na niet lukte hem wel was gelukt en na de verovering van Europa vrede had gesloten met de Amerikanen, omdat die het bijvoorbeeld te druk hadden met de Japanners. Ik denk dat op dat moment iedereen vrolijk terug had gekeken en dat "we" er toch goed aan gedaan hadden 50 jaar geleden om Europa samen te voegen en die enge Joden uit te bannen.
Voordat mensen zich meteen aangevallen voelen, ik bedoel hier enkel het standpunt mee te ondersteunen dat de overwinnaar altijd gelijk heeft. Als er ook maar enkele details in de geschiedenis anders waren geweest, zaten we hier niet op eenzelfde manier. Waarom vinden we met z'n alleen dan wel dat het goed is gegaan zoals het gegaan is? Waarom is de rest slecht?
De winnaar bepaald wat slecht is en wat goed, en natuurlijk zal de overwinnaar vinden dat de hele geschiedenis die geleid heeft tot het aan de macht komen van een individu, instelling of land daardoor goed is.
Let wel; dit standpunt veranderd natuurlijk ook over de tijd. Vonden we 300 jaar geleden slavernij goed, zo vinden we nu met z'n allen dat dat echt niet kan.
Na aanleiding van 100 jaar Frans beleid onderuit! heb ik zitten denken over wat mensen over het algemeen goed en slecht vinden en het hoe en waarom daarachter. Ik kwam uiteindelijk tot de conclusie dat een overwinnaar, in welke vorm dan ook, per definitie gelijk heeft volgens de meerderheid van de bevolking.
Om deze stelling toe te lichten, zal ik een vrij extreem voorbeeld gebruiken.
In de tijd voorafgaande aan de Tweede Wereldoorlog genoot Hitler steeds meer populariteit onder het volk, ook tijdens de oorlog bleef hij veel populariteit behouden. Pas toen Duitsland de oorlog zo goed als verloren had werden zijn ideeën minder geaccepteerd en later zelfs compleet verworpen.
Als we nu terugkijken op de oorlog zijn we erg blij dat het "goed afgelopen is". Maar waarom vinden we dat eigenlijk? Als we nu als één Europa onder de naam het Derde Rijk hier hadden gezeten, omdat wat Hitler op een haar na niet lukte hem wel was gelukt en na de verovering van Europa vrede had gesloten met de Amerikanen, omdat die het bijvoorbeeld te druk hadden met de Japanners. Ik denk dat op dat moment iedereen vrolijk terug had gekeken en dat "we" er toch goed aan gedaan hadden 50 jaar geleden om Europa samen te voegen en die enge Joden uit te bannen.
Voordat mensen zich meteen aangevallen voelen, ik bedoel hier enkel het standpunt mee te ondersteunen dat de overwinnaar altijd gelijk heeft. Als er ook maar enkele details in de geschiedenis anders waren geweest, zaten we hier niet op eenzelfde manier. Waarom vinden we met z'n alleen dan wel dat het goed is gegaan zoals het gegaan is? Waarom is de rest slecht?
De winnaar bepaald wat slecht is en wat goed, en natuurlijk zal de overwinnaar vinden dat de hele geschiedenis die geleid heeft tot het aan de macht komen van een individu, instelling of land daardoor goed is.
Let wel; dit standpunt veranderd natuurlijk ook over de tijd. Vonden we 300 jaar geleden slavernij goed, zo vinden we nu met z'n allen dat dat echt niet kan.