Helaas is het vorige topic over dit onderwerp ten onder gegaan aan een uit de hand gelopen flamewar. Laten we het hier nog eens proberen, maar BLIJF VOORAL RATIONEEL!
Goed, hier dus mijn uiteenzetting:
Voor een significant deel van de bevolking wordt het uitgaan compleet onmogelijk gemaakt door het feit dat overal gerookt wordt. Deze mensen, die zware asthma of rookallergieën hebben, kunnen geen enkel café binnen, geen enkele bioscoop, geen enkele schouwburg, en maar zeer weinig restaurants, omdat er simpelweg overal gerookt wordt. En zelfs al zijn er gedeeltes voor rokers en niet-rokers, dan zijn die meestal onvoldoende gescheiden, zodat er zelfs in het niet-rokers-gedeelte rookoverlast is. Of het gedeeltelijke rookverbod wordt gewoon pontificaal genegeerd.
In het andere topic werd heel vaak vergeleken met andere handicaps, zoals verlamming of blindheid. Maar iemand die in een rolstoel zit kan wel degelijk uitgaan. Iemand die blind is ook. Niets weerhoudt hen ervan om een café binnen te gaan. Zelfs iemand in een rolstoel kan wel een café met een te hoge drempel of met een trapje voor de deur binnenkomen met wat hulp van zijn vrienden of van de uitsmijters. Iemand met een zware longaandoening kan echter GEEN ENKELE uitgaansgelegenheid in.
Verplaats je nou eens in de rol van iemand met zware asthma, of met taaislijmziekte. Zou jij niet, net als je vrienden, wel eens uit willen gaan? Gezellig met zijn allen een pilsje pakken? Maar helaas, dat is onmogelijk. Je kan gewoon totaal niet uitgaan. En tot overmaat van ramp wordt je situatie gewoon niet begrepen door de veroorzakers van het leed: de rokers.
(NEE, niet alle rokers zijn zo, maar helaas een te groot deel van hen wel.)
Kennelijk zijn er experimenten geweest met rookvrije café's, maar die lopen tegen twee problemen aan:
1) Mensen met zware longaandoeningen hebben de gewoonte gekregen om nooit uit te gaan. Als die mogelijkheid er opeens wel is, dan zijn ze daar niet direct aan gewend. Het duurt dus een hele tijd voordat zo'n niet-rokers-café een klantenkring heeft opgebouwd.
2) Vriendengroepen zonder mensen die zware longaandoeningen hebben zullen over het algemeen kiezen voor een kroeg waar roken wel toegestaan is, omdat dat nou eenmaal voor de rokers makkelijker is, en voor de niet-rokers niet direct een groot probleem is.
Gevolg: rookvrije café's zijn commercieel niet haalbaar. En dus blijven mensen met zware longaandoeningen gewoon thuis op de bank zitten.
Maar het kan allemaal anders!
Ik ben zeer bekend met de west-Afrikaanse minderheden in Europa. In west-Afrika is één van de grootste religies de Islam, en een goede Islamiet rookt niet. Onder west-Afrikanen zijn dus minder rokers dan gemiddeld. En daarbij zijn er dus onder hen ook moslims, die indien enigzins mogelijk geen rook willen inademen omdat dat tegen hun geloof is. Op feesten wordt dus nooit binnen gerookt. Rokers gaan even buiten een luchtje scheppen en steken daar hun sigaretje op. Dat is net zo normaal als wanneer je even naar de WC loopt om je blaas te ledigen - dat ga je toch ook niet midden op de dansvloer doen?
Wat zou het gevolg zijn van een algeheel rookverbod in de horeca? Dat rokers om het kwartier of om het half uur even een luchtje gaan scheppen om buiten een sigaretje te roken. En dat al die mensen met zware longaandoeningen eindelijk eens uit kunnen gaan. En dat die vele malen meer mensen met lichte longaandoeningen veel meer plezier in het uitgaan krijgen. En ook niet-rokers in zijn algemeenheid, omdat ze niet aan het einde van de avond met drie uur in de wind stinkende kleding en haren thuiskomen.
Het enige 'nadeel' is een klein offer van de rokers: namelijk dat ze even naar buiten stappen om aan hun rookbehoefte te voldoen. Net zoals dat tegenwoordig al heel normaal is op kantoor en op school, en in veel huizen. Toen men sprak over algehele rookverboden op werkplekken, en vele jaren daarvoor, op scholen, werd er ook zo hard tegeningegaan door rokers, maar uiteindelijk is men het er toch over eens geworden dat het zo beter is. Verplicht rookvrije horeca is gewoon één stapje verder op het pad dat we al tientallen jaren geleden zijn ingeslagen.
Goed, hier dus mijn uiteenzetting:
Voor een significant deel van de bevolking wordt het uitgaan compleet onmogelijk gemaakt door het feit dat overal gerookt wordt. Deze mensen, die zware asthma of rookallergieën hebben, kunnen geen enkel café binnen, geen enkele bioscoop, geen enkele schouwburg, en maar zeer weinig restaurants, omdat er simpelweg overal gerookt wordt. En zelfs al zijn er gedeeltes voor rokers en niet-rokers, dan zijn die meestal onvoldoende gescheiden, zodat er zelfs in het niet-rokers-gedeelte rookoverlast is. Of het gedeeltelijke rookverbod wordt gewoon pontificaal genegeerd.
In het andere topic werd heel vaak vergeleken met andere handicaps, zoals verlamming of blindheid. Maar iemand die in een rolstoel zit kan wel degelijk uitgaan. Iemand die blind is ook. Niets weerhoudt hen ervan om een café binnen te gaan. Zelfs iemand in een rolstoel kan wel een café met een te hoge drempel of met een trapje voor de deur binnenkomen met wat hulp van zijn vrienden of van de uitsmijters. Iemand met een zware longaandoening kan echter GEEN ENKELE uitgaansgelegenheid in.
Verplaats je nou eens in de rol van iemand met zware asthma, of met taaislijmziekte. Zou jij niet, net als je vrienden, wel eens uit willen gaan? Gezellig met zijn allen een pilsje pakken? Maar helaas, dat is onmogelijk. Je kan gewoon totaal niet uitgaan. En tot overmaat van ramp wordt je situatie gewoon niet begrepen door de veroorzakers van het leed: de rokers.
(NEE, niet alle rokers zijn zo, maar helaas een te groot deel van hen wel.)
Kennelijk zijn er experimenten geweest met rookvrije café's, maar die lopen tegen twee problemen aan:
1) Mensen met zware longaandoeningen hebben de gewoonte gekregen om nooit uit te gaan. Als die mogelijkheid er opeens wel is, dan zijn ze daar niet direct aan gewend. Het duurt dus een hele tijd voordat zo'n niet-rokers-café een klantenkring heeft opgebouwd.
2) Vriendengroepen zonder mensen die zware longaandoeningen hebben zullen over het algemeen kiezen voor een kroeg waar roken wel toegestaan is, omdat dat nou eenmaal voor de rokers makkelijker is, en voor de niet-rokers niet direct een groot probleem is.
Gevolg: rookvrije café's zijn commercieel niet haalbaar. En dus blijven mensen met zware longaandoeningen gewoon thuis op de bank zitten.
Maar het kan allemaal anders!
Ik ben zeer bekend met de west-Afrikaanse minderheden in Europa. In west-Afrika is één van de grootste religies de Islam, en een goede Islamiet rookt niet. Onder west-Afrikanen zijn dus minder rokers dan gemiddeld. En daarbij zijn er dus onder hen ook moslims, die indien enigzins mogelijk geen rook willen inademen omdat dat tegen hun geloof is. Op feesten wordt dus nooit binnen gerookt. Rokers gaan even buiten een luchtje scheppen en steken daar hun sigaretje op. Dat is net zo normaal als wanneer je even naar de WC loopt om je blaas te ledigen - dat ga je toch ook niet midden op de dansvloer doen?
Wat zou het gevolg zijn van een algeheel rookverbod in de horeca? Dat rokers om het kwartier of om het half uur even een luchtje gaan scheppen om buiten een sigaretje te roken. En dat al die mensen met zware longaandoeningen eindelijk eens uit kunnen gaan. En dat die vele malen meer mensen met lichte longaandoeningen veel meer plezier in het uitgaan krijgen. En ook niet-rokers in zijn algemeenheid, omdat ze niet aan het einde van de avond met drie uur in de wind stinkende kleding en haren thuiskomen.
Het enige 'nadeel' is een klein offer van de rokers: namelijk dat ze even naar buiten stappen om aan hun rookbehoefte te voldoen. Net zoals dat tegenwoordig al heel normaal is op kantoor en op school, en in veel huizen. Toen men sprak over algehele rookverboden op werkplekken, en vele jaren daarvoor, op scholen, werd er ook zo hard tegeningegaan door rokers, maar uiteindelijk is men het er toch over eens geworden dat het zo beter is. Verplicht rookvrije horeca is gewoon één stapje verder op het pad dat we al tientallen jaren geleden zijn ingeslagen.
Het is alleen een echte hetze als het uit Hetzerath komt, anders is het gewoon sprankelende ophef.