Cultuur

[Verwijderd]

Als een soort van aanvulling op mij vorige topic: De lage landen wil ik posten wat ik aan typen was omdat ik niks te doen had en internet het niet deed (voor mij dan) Het gaat over cultuur, ik was er mee bezig omdat ik altijd nog wat moet inleveren voor school en ik zonet dacht "Dan doe ik het hier wel over" het het eindigd ook zo omdat ik in het document verder ga met nationalisme. Daarnaast moet het nog uitgewerkt worden (waardoor overgangen plots kunnen lijken) maar wanneer dat gebeurt is, is het te veel geworden om te posten


"Dé cultuur: dat is het domein waarin zich de scheppende en geestelijke activiteiten van de mens afspelen. Míjn cultuur: dat is de geest van het volk waartoe ik behoor, die zowel mijn verhevenste gedachten als de eenvoudigste handelingen uit mijn dagelijks leven beïnvloedt"
Finkielkraut.

Cultuur
Ik ben er nu achter dat om cultuur te omschrijven het vooral belangrijk is om cultuur als een abstract begrip te bekijken: cultuur is een vaag geheel van kennis, geloof, kunst, wetgeving, moraal, gewoonte en rituelen die de manier waarop een samenhangende groep tegen de wereld aankijkt bepalen, het gedrag waarmee fundamentele biologische drijfveren omgezet worden in sociale behoeften.

Het is de verzameling van waarden die het ideale menszijn bepalen, de vorm van bestaan waar een ieder naar streeft. Het geheim van cultuur is dat het niet vast te leggen is, geen gegeven is, maar dat het telkens opnieuw door een samenleving gerealiseerd moet worden op basis van de culturele werken die vorige generaties deze generatie hebben nagelaten. Een sociale erfenis van handelen, moraal en geloof, die de inhoud van het leven bepalen, want cultuur heeft nochtans een sterke invloed op de wereld om mij heen.


Volk
Hoe diep de eigen cultuur is ingeworteld bij een volk, blijkt pas bij een confrontatie met andere culturen, in tijden van bedreiging vormt de culturele abstractheid het grootste bindmiddel en drijfveer van een volk. Het principe van het bestaan van staten is hier op gebaseerd: mensen willen in een gemeenschap leven bestaand uit personen met wie zij zich verwant voelen, zo worden wij-gemeenschap en zij-gemeenschappen gevormd:
zij die per definitie degenen zijn die niet wij zijn.

De wij-gemeenschap bestrijkt meerdere karaktereigenschappen zodat in elke situatie wel iets kan gevonden worden dat van toepassing is. Ik als lid van het ‘Nederlandersvolk’ kan zichzelf zien als een ferme aanpakker of tolerante kikker: ik kan een voorbeeld van karakter zoeken in de prototypen van geus en softdrugs beleid, mijn volk en ieders volk is een volk bestaand uit meerdere identiteiten onder een gelijke cultuur.


Identiteit
Er zou gezegd kunnen worden dat het volk waar ik toe wil behoren eigenlijk een volksidentiteit is: een streven naar een selectie van ideale identiteiten, identiteiten die het gevoel geven van bij de groep te horen, één met de groep te zijn. Dit gedrag is in elk mens zichtbaar, zelfs mensen die nergens bij willen behoren en een totale anarchie proberen te belijden zoeken naar gelijke identiteiten.

Het is een instinct van de mens en kan banaal of zelfs irrationeel gevonden worden, bestaan doet het en verdwijnen zal het niet: de USSR heeft geprobeerd om de aparte culturen met harde hand uit te wissen maar is er mede aan onder gegaan. De tsaar werd afgezet en vermoord, en het communisme van gelijk zijn kwam eraan, toch heeft deze globale identiteit van Berlijn tot aan Korea niet het volk kunnen verenigen: toen het viel ging het onder in tal van kleinere cultuurstaten.

Volksidentiteiten veranderen en verschuiven om te groeien naar de context waarin het volk en het individu zich bevindt, volksidentiteit is namelijk een continu proces van zoeken, vinden en aanpassen. Volkeren stellen zichzelf voor doormiddel van een kleine selectie van ideale identiteiten naar wat de cultuur voor de persoon moet groeien, hierdoor veranderen culturen constant. Het gevaar schuilt zich er in dat er verkomen moet worden dat een cultuur oppervlakkig wordt na het verwateren of juist uitdrogen van het aantal identiteiten.

Op het kruispunt van de voorchristelijk cultuur en de christelijke cultuur stond eens de Friese koning Radboud, koning Radboud stond reeds met één been in de doopvont toen plots satan vermond als een engel Radboud toesprak:
“O gij sterke held! Wie heeft u zo misleid, dat ge op het punt staat de dienst aan uw Goden ontrouw te worden! Laat u toch niet op een dwaalweg voeren en blijf trouw aan de godsdienst, waarin gij van kindsbeen af zijt opgeleid, dan zult gij de gouden woningen bezitten welke ik u spoedig zal tonen”

In grote twijfel wende Radboud zich tot de bisschop en vroeg of de zielen van zijn voorvaderen zich in de hemel dan wel in de hel bevonden. De bisschop antwoordde, dat men volgens Gods woord moest vrezen, dat de meesten van hen niet zalig waren, daar de Heer had gezegd: “Wie niet aan mij gelooft, zal verdoemd worden.” Toen trok Radboud zijn voet uit de vont, en zei:
“Het is mij veel liever om met mijn voorvaderen, ouders en vrienden temidden van de heidenen in de hel te verkeren, dan met uw handjevol christenen in het hemelrijk te zijn.”

[Lord Daemon]

Net als in je andere topic leg je een ongeoorloofde link tussen volk en cultuur. Het is volkomen duidelijk dat er niet zoiets als een 'Nederlandse cultuur' bestaat, en ik zal dit nu met voorbeelden tonen.

De filosofie die in Nederland beoefent wordt en waarvan de leerstelling onze samenleving doordrenken is niet Nederlands, maar westers. De grote denkers die aan de basis van het denken van de Nederlander staan zijn mensen als Socrates, Plato en Aristoteles (grieks); Hume en Mill (engels); Kant, Schopenhauer en Nietzsche (duits); Descartes, Voltaire, Rousseau en Foucault (frans) - en vooruit, de Nederlander Spinoza. Op geen enkele wijze kan er gesproken worden van een typisch Nederlandse filosofie, zoals er bijvoorbeeld wel gesproken kan worden van een typisch Aziatische filosofie die sterk afwijkt van de westerse.

De muziek die in Nederland geluisterd wordt is niet Nederlands, maar westers. In onze grote concertzalen worden stukken gespeeld van Bach, Mozart, Beethoven, Schubert, Dvorak, Mahler, Rachmaninov, Shostakovich - wellicht dat er een enkele keer een mindere god uit ons vaderland voorbij komt, maar dat is incidenteel. In de populaire muziek wordt de dienst al jaren uitgemaakt door uit Amerika overgevlogen stromingen (rock, rap, r&b), met voor de goede orde een enkel Europees fenomeen (gothic, black metal). Er is geen sprake van een noemenswaardige Nederlandse muziekcultuur.

De Nederlandse literatuur sluit naadloos aan bij de westerse literatuur in het algemeen. Iedereen schrijft in de traditie die eens met Don Quixote begon, en zulke vertegenwoordigers als Dickens, Tolstoj, Goethe, James en Proust kende. De Nederlander leest graag buitenlandse literatuur, en het enige waarin de Nederlandse literaire werken zich van hun buitenlandse gebroeders onderscheiden is een in het algemeen lagere kwaliteit en een grote hoeveelheid egotripperij - maar laten we dat soort details eerder tot mijn persoonlijke smaakoordeel dan een serieus aspect van de Nederlandse cultuur rekenen.

De Nederlandse politiek verschilt niet noemenswaardig van die van de Europese landen om ons heen. Het staatbestel, de stromingen, de issues - het is allemaal een pot nat. Opnieuw zien we wel een duidelijk verschil met hele andere landen, bijvoorbeeld China, maar binnen de Westerse wereld valt Nederland volstrekt niet op.

Nu ja, verdere voorbeelden kunnen naar believen aangedragen worden. Er is geen sprake van een Nederlandse cultuur die als autonome entiteit naast de Westerse cultuur als zodanig zou kunnen staan. De nationale verschillen tussen de landen in Europa (inclusief Rusland), de Verenigde Staten, Canada en wat nog meer tot de Westerse wereld mag behoren zijn details vergeleken met de culturele gemeenschappelijkheid. Of de Westerse cultuur nu zo autonoom is ten opzichte van die van, bijvoorbeeld, het midden-Oosten is een leuk discussiepunt; maar dat de Nederlandse cultuur autonoom zou zijn ten opzichte van die van het Westen is een illusie.

Nogmaals: een volk is een demografische, geen culturele entiteit.

[Verwijderd]

Voor m'n propedeuse politicologie heb ik hierover een interessant hoofdstuk behandeld van Uwe Becker. Ik moet zeggen dat ik het op veel punten met hem eens ben. Een korte samenvatting:

Cultuur refereert aan de gehele levenswijze van een samenleving of in het geval van subculturen aan de levenswijze van segmenten van de samenleving. Het gaat dus verder dan het 'hogere genot' zoals theater, literatuur of de schilderskunst. (Het heeft dus ook niks met idealisme te maken, waar de TS wellicht wel naar verwijst. Hier worden waarschijnlijk normen en waarden bedoeld, die moeilijk te vangen zijn en helemaal niet gebonden hoeven te zijn aan een land of streek. Een markteconomie verplicht ondernemingen bijvoorbeeld om winst voorop te stellen, wat de normen en waarden weer veranderd.)

Culturele verschillen op simpele niveau's, zoals het eten van veel kaas door nederlanders en de duitse liefde voor braadworsten leiden vaak tot de vorming van stereotypen als kaaskoppen of krauts. Verder gaan de verschillen in normen van godsdiensten en sekseverhoudingen. Hierbij is echter ook voorzichtige argumentatie op zijn plaats: een christelijke nederlandse cultuur, vergelijkbaar met andere westerse landen, bestaat alleen in zeer vage zin: een groot aantal mensen is zonder geloof en er is alleen een verschil tussen katholicisme en protestantisme.

Kenmerkend is juist de secularisatie van de cultuur, maar daarmee wordt niks gezegd over de concrete levenswijze van mensen. Christelijke ethiek met waarden en normen uit het liberalisme en de Verlichting structureert een deel van deze levenswijze, maar voor het overige wordt het beeld bepaald door sub-culturen van regio's, sociaal economische strata. generaties en door culturele veranderingen op gebieden als mode en smaak.

Sinds een aantal decennia moet het ouderlijk huis en de lokale gemeenschap de invloed op de vorming van opgroeiende generaties delen met massamedia en het voortgezet onderwijs. Moderne verkeers- en informatiemiddelen openden de weg naar de grote wereld.

Er zijn historisch gegroeide en getransformeerde culturele bijzonderheden van landen, maar zoiets als de Nederlandse, Engelse of Franse "volksaard", die zich uitdrukt in diverse nationale culturen bestaat niet. Er is sprake van een "winkel van culturen", verschillende bevolkingsgroepen in elk land en elke streek worden in elk opzicht dragers van vergelijkbare normen en waarden.

Wanneer culturen met elkaar in conflict geraken, dan botsen niet de culturen als zodanig, maar de mensen, die een collectieve identiteit aan hun cultuur ontlenen.Identiteit is gebaseerd op alles wat men een onderscheidend kenmerk van zichzelf vindt. Op het moment dat men een onderscheidend kenmerk met anderen deelt, kan het formatief zijn voor een collectieve identiteit.

Op in veel gevallen de taal na en misschien op bijzondere aspecten van het politiek-juridisch stelsel na (wat in Nederland dus niet het geval is) kan men nauwelijks zeggen dat een gemeenschappelijke cultuur de basis vormt van nationale 'wij'-identiteiten met affectieve bindingen. Desondanks behoren nationale identiteiten tot de sterkst geaccentueerde collectieve identiteiten.

Deze nationale identiteit wordt ontleend aan de geschiedenis van een land die in het onderwijs als gemeenschappelijke geschiedenis (van 'ons' land) gepresenteerd wordt en aan het feit dat nationale staten als subjecten handelen en behandeld worden: zij sluiten verdragen en voeren oorlog met elkaar. Een natie wordt als collectief geconstrueerd en daarna door de politiek, het onderwijs en de media "bevestigd".

Alleen al het idee van een ver in het verleden reikende "wij-geschiedenis" slaat in de meeste gevallen op niets. Nederland als batavieren land en Karel de grote ten spijt, nationale staten zijn vrij jonge verschijnselen die met enkele eeuwen aanloop in de 18e en 19e eeuw, beginnend in Europa, tot stand zijn gekomen.

[Verwijderd]

Lord Daemon schreef op 17 november 2003 @ 22:07:
Net als in je andere topic leg je een ongeoorloofde link tussen volk en cultuur. Het is volkomen duidelijk dat er niet zoiets als een 'Nederlandse cultuur' bestaat, en ik zal dit nu met voorbeelden tonen.

De filosofie die in Nederland beoefent wordt en waarvan de leerstelling onze samenleving doordrenken is niet Nederlands, maar westers… Op geen enkele wijze kan er gesproken worden van een typisch Nederlandse filosofie, zoals er bijvoorbeeld wel gesproken kan worden van een typisch Aziatische filosofie die sterk afwijkt van de westerse.
...
De muziek die in Nederland geluisterd wordt is niet Nederlands
...
De Nederlandse literatuur sluit naadloos aan bij de westerse literatuur in het algemeen.
...
De Nederlandse politiek verschilt niet noemenswaardig van die van de Europese landen om ons heen.
...
maar dat de Nederlandse cultuur autonoom zou zijn ten opzichte van die van het Westen is een illusie.

Dat de Nederlandse cultuur op de door jouw aangehaalde punten niet wezenlijk verschilt van andere westerse culturen komt omdat jij aan schaal vergroting doet, op deze schaal kun je net zo goed Europa en Azie over een kam scheren. Weliswaar zijn deze punten nagenoeg gelijk in de huidige westerse culturen maar dat wil niet zeggen dat het altijd zo was, de huidige situatie van deze punten (op muziek na dan) is vooral te wijten aan twee mondiale bewegingen 1) De verlichting. 2) De Kerk.

"Want het leidt geen twijfel dat het voor mensen met een verhard gemoed onmogelijk is alles tegelijkertijd af te snijden, omdat ook hij die zich beijvert om tot de hoogste plaats op te klimmen, in kleine stapjes en niet met sprongen stijgt."

Paus Gregorius de Eerste berichte dit rond 600 aan abt Mellitus over het kerstenen van de volkeren van Noord West Europa. Afsnijden van de voorchristelijke culturele wortels was in theorie mogelijk, maar in de praktijk werkte het niet. Het moet stapsgewijze gebeuren aldus de Paus. Toch was de kerk niet vies van wat zetjes hier en daar en werd er bijvoorbeeld op het concilie van Nantes in 658 besloten tot de vernietiging van de druïdenstenen en tot het omhakken van de heilige bomen die tot dan toe hoog aanzien genoten in de Keltische cultuur.

De oude culturen werden vernietigd door de kerk en de nieuwe kerkelijke christelijke cultuur werd opgedwongen, maar of dit zozeer vooruit gang was is maar de vraag. De kerkelijke cultuur heeft veel vooruitgangen tegen proberen te houden en nog meer onschuldige mensen vermoord. Ook zal ik niet durven te beweren dat cultuur enkel uit deze voorbeelden bestaat, je slaat namelijk een van belangrijkste cultuur symbolen over: het moraal 'de levensgeest'.
Deze ontspringt in de westerse wereld misschien wel allemaal uit het christelijke moraal toch zijn in de duizend jaar die er op volgenden wezenlijk verschillen gegroeid die het voorbestaan van een volk ondersteunen, mijn mening is dat een cultuur uit een volk voorkomt en het volk ook verbindt: de Nederlandse cultuur is gegroeid uit de rol die Nederland heeft gespeeld en voortgekomen uit de geschiedenis van Nederland, de cultuur is als een boom die alsmaar blijft groeien: het groeit mee maar houd de wortels in het verleden.

En deze wortels gaan verder dan het christendom, zo zijn er nog steeds teken van een oude Germaanse cultuur te vinden in bijvoorbeeld de namen van de weekdagen, de namen van de vier windrichtingen (die afgeleid zijn van de namen van vier dwergen die het hemelgewelf vasthouden). En ook feestdagen met hun attributen zoals de paashaas, de kerstboom en sinterklaas.

Hier was ook een deel van de kracht van de Nazi's in te vinden, de nazis grepen terug op oude culturen, ik weet zeker dat de nazi's lang niet zo krachtig in nummers en geest waren geworden als ze zich niet hadden gericht op de Noordse cultuur. Krachtig in geest omdat de Noordse culturen de dood verheerlijkte: De man had als taak de strijd aan te gaan, ofwel voor zijn eigen eer, ofwel voor de koning, en de dood koelbloedig onder ogen te zien. Als beloning zou hij na zijn dood een glorieuze en blijvende roem behouden en bij Wodan in het "Walhala" belanden, als de man niet in de strijd zo sterven ging hij ook niet naar Wodan maar naar Hel (de dochter van "Loki"), hierom was het ook gebruikelijk dat na een lang ziektebed mannen vroegen om vermoord te worden.

[ Voor 13% gewijzigd door Verwijderd op 18-11-2003 21:27 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 18 november 2003 @ 17:40:

[..]

Deze ontspringt in de westerse wereld misschien wel allemaal uit het christelijke moraal toch zijn in de duizend jaar die er op volgenden wezenlijk verschillen gegroeid die het voorbestaan van een volk ondersteunen, mijn mening is dat een cultuur uit een volk voorkomt en het volk ook verbindt: de Nederlandse cultuur is gegroeid uit de rol die Nederland heeft gespeeld en voortgekomen uit de geschiedenis van Nederland, de cultuur is als een boom die alsmaar blijft groeien: het groeit mee maar houd de wortels in het verleden.

En deze wortels gaan verder dan het christendom, zo zijn er nog steeds teken van een oude Germaanse cultuur te vinden in bijvoorbeeld de namen van de weekdagen, de namen van de vier windrichtingen (die afgeleid zijn van de namen van vier dwergen die het hemelgewelf vasthouden). En ook feestdagen met hun attributen zoals de paashaas, de kerstboom en sinterklaas.

[..]

Je mist naar mijn mening een belangrijk punt: Het klinkt in jouw ogen misschien raar, maar staatsvorming komt vrijwel altijd voor natievorming. Uitzondering zijn landen met veel verschillende etniciteiten waar een onafhankelijksstrijd plaats heeft gevonden (zoals Tjechoslowakije en de Sovjetunie). Zoals ik al eerder in die misschien wat droge samenvatting aangaf is dat de 'geschiedenis' van 'ons' land een zeer hoog mythegehalte heeft. Mensen gaan pas na het naampje en de lijnen op de landkaart een verbondenheid voelen.

Zie cultuur in het opzicht van een nationale identiteit niet als een boom, maar als een bos (als je je in flora-technische metaforen wilt blijven begeven ). Het verandert niet alleen, maar vernieuwd zich en kan na een tijd een geheel andere identiteit hebben aangenomen, waar oude "wortels" nog maar een summiere invloeg hebben.

Secularisatie en het "ik"-tijdperk hebben ervoor gezorgd dat men een identiteit aanneemt aan de hand van wat beschikbaar wordt gesteld in de massamedia en subculturen.

Oude germaanse invloeden beperken zich tot precies wat je aangeeft: naamgeving en tradities, die heden ten dage totaal geen invloed uitoefenen op de beleveniswereld van de nationale identiteit.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 18 november 2003 @ 17:40:
Weliswaar zijn deze punten nagenoeg gelijk in de huidige westerse culturen maar dat wil niet zeggen dat het altijd zo was, de huidige situatie van deze punten (op muziek na dan) is vooral te wijten aan twee mondiale bewegingen 1) De verlichting. 2) De Kerk.

Dit stukje wilde ik er even uithalen ter verduidelijking. Je baseert je namelijk op een ernstig misverstand als je het idee hebt dat de verlichting een 'mondiale beweging' is/was.

Daarnaast denk ik dat je toch iets te simpel denkt over deze hele kwestie, zou de industriele revolutie bijvoorbeeld niet zijn uitwerking gehad hebben op de manier van denken van de Europese bevolking? Of wat dacht je van twee buitengewoon geweldadige oorlogen?

[Verwijderd]

Wat de TS naar mijn idee mist is dat het hele idee van "naties" in het leven geroepen is door elites met als diepere gedachte het volk onder controle te krijgen en op die manier ook te gebruiken. Doe op dit moment dus ook m'n P. Politicoligie, en dit soort dingen worden allemaal perfect uitgelegd bij Europese Geschiedenis

[Lord Daemon]

Verwijderd schreef op 18 november 2003 @ 17:40:
Dat de Nederlandse cultuur op de door jouw aangehaalde punten niet wezenlijk verschilt van andere westerse culturen komt omdat jij aan schaal vergroting doet, op deze schaal kun je net zo goed Europa en Azie over een kam scheren.

Ik doe aan schaalvergroting - in welk opzicht? Jij zegt dat er een specifieke Nederlandse cultuur bestaat, met andere woorden: er is een Nederlandse cultuur die sterk verschilt van die van andere landen, ook onze buurlanden. Ik toon aan dat dit niet het geval is, dat de Nederlandse cultuur naadloos aansluit bij die van Duitsland, Frankrijk, Engeland enzovoort. Ik gebruik niet een andere schaal dan jij, wij gebruiken kennelijk andere dingen als belangrijk voor cultuur. Ik refereer naar zaken als filosofie, literatuur, muziek, politiek, en dergelijke. Het is pertinent onwaar dat ik dan 'net zo goed Europa en Azie over een kam scheren' kan. Wijs mij maar eens de Aziatische Verlichting aan, de invloed van Don Quixote op de Chinese letterkunde of, omgekeerd, de invloed van Confucius op de Europese politieke theorie. Maar jij ziet kennelijk hele andere dingen als belangrijk voor een cultuur, zoals de namen van de weekdagen - wat mij betreft is zoiets een trivialiteit, en niet iets dat twee culturen van elkaar zou kunnen onderscheiden.

Weliswaar zijn deze punten nagenoeg gelijk in de huidige westerse culturen maar dat wil niet zeggen dat het altijd zo was, de huidige situatie van deze punten (op muziek na dan) is vooral te wijten aan twee mondiale bewegingen 1) De verlichting. 2) De Kerk.

Mondiale bewegingen? Ik neem aan dat je 'Europees' bedoelt. Maar afgezien daarvan is je these nog steeds onwaar. De Verlichting was een Europees fenomeen, maar zij was dat in een tijd dat Europa al lang een geheel was, een culturele entiteit. De Verlichting kan dus moeilijk Europa hebben gecreeerd. De Kerk zal zeker een plaats toekomen, dat is heel waar. Maar het lijkt me onverstandig om niet al eerste het Romeinse Rijk te noemen. Dat lijkt me het begin van een in cultureel opzicht verenigd Europa.

Gesteld dat Rome en de Kerk inderdaad de belangrijkste oorzaken van de Europese eenheid zijn - wat heeft dit dan met de discussie te maken? Het gaat mij toch niet aan of er 2000 jaar geleden een Nederlandse cultuur was, het gaat mij erom of er nu een Nederlandse cultuur is. Op het laatste is het antwoord 'nee', en dat is wat ik beargumenteerd heb. Van het eerste heb ik geen verstand, ik weet niet hoe het met die germaanse stammen zat.

Je preek tegen de kerk sla ik maar over, want die lijkt me niet relevant. We zijn hier bezig met een feitelijke discussie over of er een Nederlandse cultuur bestaat, niet of dit een goede cultuur is oid.

Ook zal ik niet durven te beweren dat cultuur enkel uit deze voorbeelden bestaat, je slaat namelijk een van belangrijkste cultuur symbolen over: het moraal 'de levensgeest'.

Verlicht mij, wat is dit voor een mysterieus iets, "het moraal 'de levensgeest'"? Uit je boomanalogie begrijp ik dat het historisch geconstitueerd is; maar ja, wat is er niet historisch geconstitueerd, en wie is zich daar niet van bewust na Nietzsche, Foucault en de postmodernisten? Wat "het moraal 'de levensgeest'" is mij niet duidelijk.

[Verwijderd]

Ten eerste interesseer ik mij hier pas voor sinds het openen van het Dietsland topic, eerlijk gezegd weet ik ook niet precies waarom de grenzen nou zo getrokken waren. Nou ja ik voel enigszins een verbondenheid met de mensen binnen deze grenzen, economisch is het zeer sterk en geschiedkundig is ook veel te verklaren. Misschien is cultuur dan ook niet de goede richting en moet ik me meer richten op het protectionisme van het collectieve belang.

Waarom vindt ik het belangrijk om een scheiding te houden, waarom vindt ik het überhaupt belangrijk om mijzelf te onderscheiden? Is het egoïsme, ben ik bang om op te gaan in de massa of is het beiden?

Verwijderd schreef op 19 november 2003 @ 21:30:
Wat de TS naar mijn idee mist is dat het hele idee van "naties" in het leven geroepen is door elites met als diepere gedachte het volk onder controle te krijgen en op die manier ook te gebruiken. Doe op dit moment dus ook m'n P. Politicoligie, en dit soort dingen worden allemaal perfect uitgelegd bij Europese Geschiedenis

Maar is dat verkeerd?
Een bekend feit is dat een collectief sterk staat, sterker om de indivueelen belangen als collectief te verdedigen. Ik vindt het meer als een gezocht argument klinken wanneer je zegt dat een natie in het leven is geroepen door elites. Is het niet meer een instinct om gedeelde belangen te verengingen in een collectief, we zien dit namelijk veelvuldig terug in de dierenwereld met als ultieme voorbeeld de mierenkolonies.

Verwijderd schreef op 18 november 2003 @ 17:20:
Culturele verschillen op simpele niveau's, zoals het eten van veel kaas door nederlanders en de duitse liefde voor braadworsten leiden vaak tot de vorming van stereotypen als kaaskoppen of krauts. Verder gaan de verschillen in normen van godsdiensten en sekseverhoudingen. Hierbij is echter ook voorzichtige argumentatie op zijn plaats...

Verschilt Nederland werkelijk zou weinig van bijvoorbeeld Duitsland, waarschijnlijk wel, natuurlijk zijn er opvallende verschillen zoals taal en eet gewoontes, maar dit is het bijlange niet waard om voor te vechten laat staan te sterven. Nou moet ik ook zeggen dat ik mijzelf vrij goed thuis voel in de Noord Europese cultuur en het liefst deze in ere hersteld zie worden. Waarschijnlijk heb ik mij daarom wat te protectionistisch opgesteld over dit onderwerp Omdat ik niet 'zij' wil worden: ik wil geen MTV kijken, ik wil niet de grootste Moskee van Europa en ik wil niet "Lord Daemon" zijn.

Lord Daemon schreef op 19 november 2003 @ 21:51:
Verlicht mij, wat is dit voor een mysterieus iets, "het moraal 'de levensgeest'"? Uit je boomanalogie begrijp ik dat het historisch geconstitueerd is; maar ja, wat is er niet historisch geconstitueerd, en wie is zich daar niet van bewust na Nietzsche, Foucault en de postmodernisten? Wat "het moraal 'de levensgeest'" is mij niet duidelijk.

Door de fysieke grenzen hebben naties zichzelf vaak van binnenuit opgebouwd hierdoor zijn in de loop der eeuwen ook bepaalde opvattingen en moraal gegroeid die nauw aansluiten op het ontwikkelingsproces van de natie wat niet alleen nauw verband houd met het verleden maar ook het heden en de toekomst, als een leerproces ongebonden aan generaties en tijdperioden. Als een collectieve identiteit van een natie.

[ Voor 8% gewijzigd door Verwijderd op 31-12-2003 16:23 ]