Vandaag wil ik jullie meenemen naar een soort metafysisch vraagstuk.
Wat is waarnemen ?
Is waarnemen visueel kunnen vastleggen van een verschijnsel ?
Maar dan slaan we eigenlijk de meest elementaire deeltjes over. Atomen, protonen, gluonen en quarks, deze deeltjes (vooral de laatste drie) zijn nog nooit door iemand gezien. Toch zijn ze wel waargenomen, anders was hun bestaan nooit aangetoond.
In dit geval zijn deze deeltjes dus waargenomen aan de hand van logische conclusies die we moeten trekken aan de hand van quantumtheoretische- en relativistische verschijnselen. ok. dus zo kunnen we ongeveer waarnemen of, en hoe, iets bestaat.
Maar hoe nemen we dan geluid waar ?
Tot hoeverre is iets nog geluid ? Is dat tot dat wij het kunnen horen (0-20 hz) of dát, en het hele hoorbare spectrum (0-20000 hz), of alles daarboven ook nog. Maar heeft iemand dan wel eens een proton gehoord ? want zoals we weten zijn met enkele simpele wetten (e=h*f) en (e=mc^2) alle deeltjes als trillingsfuncties te beschrijven, zo ook protonen.
Zo kunnen we doorgaan.
Dus, wat is waarnemen, en wanneer bestaat iets eigenlijk ?
Is met elke waarneming een bestaan aangetoond ?
Natuurlijk niet. Als ik dronken ben en ik roze olifanten zie, neem ik ze wel degelijk waar. Toch bestaan ze niet.
Ook als meerdere mensen tegelijk het bestaan van een verschijnsel menen te kunnen bevestigen door gezamenlijke waarneming, wordt het bestaan lang niet altijd toegekend. Denk bijvoorbeeld aan UFO's, maar ook wat onverwachtser. Zo'n 100-150 jaar geleden was eer een astronoom (amateur) die meende kanalen en wegen te zien op Mars. Iedereen die door de telescoop keek op dat moment kon inderdaad lijnen en "wegen" zien. Ze bestaan niet. Er moest geconcludeerd werden dat dit een psychedelisch effect was.
Bestaan de zwarte stippen op het wit-zwart geruite vlak dat ons allen zo bekend is dus ? Nee. Waarnemen zegt dus eigenlijk vrij weinig over bestaan.
Hoe denken jullie over deze kwesties ?
Wat is waarnemen ?
Is waarnemen visueel kunnen vastleggen van een verschijnsel ?
Maar dan slaan we eigenlijk de meest elementaire deeltjes over. Atomen, protonen, gluonen en quarks, deze deeltjes (vooral de laatste drie) zijn nog nooit door iemand gezien. Toch zijn ze wel waargenomen, anders was hun bestaan nooit aangetoond.
In dit geval zijn deze deeltjes dus waargenomen aan de hand van logische conclusies die we moeten trekken aan de hand van quantumtheoretische- en relativistische verschijnselen. ok. dus zo kunnen we ongeveer waarnemen of, en hoe, iets bestaat.
Maar hoe nemen we dan geluid waar ?
Tot hoeverre is iets nog geluid ? Is dat tot dat wij het kunnen horen (0-20 hz) of dát, en het hele hoorbare spectrum (0-20000 hz), of alles daarboven ook nog. Maar heeft iemand dan wel eens een proton gehoord ? want zoals we weten zijn met enkele simpele wetten (e=h*f) en (e=mc^2) alle deeltjes als trillingsfuncties te beschrijven, zo ook protonen.
Zo kunnen we doorgaan.
Dus, wat is waarnemen, en wanneer bestaat iets eigenlijk ?
Is met elke waarneming een bestaan aangetoond ?
Natuurlijk niet. Als ik dronken ben en ik roze olifanten zie, neem ik ze wel degelijk waar. Toch bestaan ze niet.
Ook als meerdere mensen tegelijk het bestaan van een verschijnsel menen te kunnen bevestigen door gezamenlijke waarneming, wordt het bestaan lang niet altijd toegekend. Denk bijvoorbeeld aan UFO's, maar ook wat onverwachtser. Zo'n 100-150 jaar geleden was eer een astronoom (amateur) die meende kanalen en wegen te zien op Mars. Iedereen die door de telescoop keek op dat moment kon inderdaad lijnen en "wegen" zien. Ze bestaan niet. Er moest geconcludeerd werden dat dit een psychedelisch effect was.
Bestaan de zwarte stippen op het wit-zwart geruite vlak dat ons allen zo bekend is dus ? Nee. Waarnemen zegt dus eigenlijk vrij weinig over bestaan.
Hoe denken jullie over deze kwesties ?
BaatZ. Want niet álles kan lekker zijn.