Sonnet William Shakespeare

[Sequence]

Hoi mensen, een meid die ik eigenlijk wel heel erg leuk vind begon vandaag over het volgende sonnet van Shakespeare.. ziet er in mijn ogen allemaal heel leuk en aardig uit, maar ik ben niet iemand van de kunstgeschiedenis enzo en snap de helft van de woorden niet, zou iemand me eens willen helpen met wat uitleg? Dus beetje de vage woorden eruit vertalen of maybe weet iemand ergens een vertaling te staan? Ik kon iig nix vinden, maar zou dolblij zijn als ik zou snappen waar het nou echt om gaat

Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometime declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd;
But thy eternal summer shall not fade
Nor lose possession of that fair thou owest;
Nor shall Death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou growest:
So long as men can breathe or eyes can see,
So long lives this and this gives life to thee.

-- William Shakespeare

[Sjeik]

Tsja... het schijnt zo te zijn dat shakespeare een beetje homo was, en dit dus voor een geliefde (jongen dus) heeft geschreven. Verder staat er in het verhaal zoiets van zolang dit gedicht bestaat zal men weten hoeveel ik van jou hield. Hun liefde is dus vereeuwigd.
Verder weet ik niet meer in welke periode dit precies is, maar het is wel heel kenmerkend. met al die dingen uit de natuur. Maar ik denk dat op google hier zat over te vinden is. Ik heb mijn reader engelse literatuur verbrand maar er is nog genoeg blijven hangen zoals je ziet

check btw deze site ff...
http://www.xs4all.nl/~josvg/cits/poem/ws.html

[ Voor 7% gewijzigd door Sjeik op 01-10-2003 22:06 ]

[Sequence]

dank! daar kan ik vast wel mee aankomen

[Johannes]

Note: ik ben ook geen student Engels (waar dit onder zou vallen), dus neem het met een korreltje zout

Shall I compare thee to a summer's day?

Zal ik je met een zomerdag vergelijken?

Thou art more lovely and more temperate:

Nee, jij bent lieflijker, rustiger dan een zomerdag.

Rough winds do shake the darling buds of May,

De ontluikende Mei/zomerbloemen worden namelijk door de wind geschud.

And summer's lease hath all too short a date:

Ook is te zomer te kort om de vergelijking met jou te kunnen doorstaan.

Sometime too hot the eye of heaven shines,

Soms is de zon veel te heet.

And often is his gold complexion dimm'd;

Maar ook te vaak verborgen achter de wolken.

And every fair from fair sometime declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd;

En al het mooie wordt wel eens minder mooi door toevallig ongeluk of de manier waarop de natuur verandert.

But thy eternal summer shall not fade

Maar jouw eeuwige zomer zal nooit vervagen.

Nor lose possession of that fair thou owest;

Noch zal het de schoonheid verliezen die jij in overvloed hebt.

Nor shall Death brag thou wander'st in his shade,

Noch zal de Dood opscheppen als hij je eenmaal in zijn macht heeft (als het onderwerp van het gedicht dus dood is).

When in eternal lines to time thou growest:

Want in de eeuwig standhoudende regels van mijn gedicht zul je altijd voortleven.

So long as men can breathe or eyes can see,
So long lives this and this gives life to thee.

Zolang als mensen kunnen ademen of ogen kunnen zien, zolang zal dit voortleven en jou leven geven.