De voordelen zijn dat je met minder wachttijden te maken hebt en het totale systeem dus sneller kan worden

Nadelen zijn er technisch gezien niet behalve dat de prijs hoger is.
Je zult je dus moeten afvragen of het snelheidsvoordeel de hogere prijs rechtvaardigt. Hogere prijs is makkelijk te herkennen alleen de extra performance herkennen kan lastig zijn. Dit hangt namelijk af van wat je met je bak doet en wat de overige componenten zijn. Zo hebben de geheugentiming een mindere invloed gekregen bij een P4 met FSB800 gekoppeld aan een dualchannel chipset met DDR400 geheugen. Je kunt de verschillen wel meten maar deze zijn dusdanig dat je ze in de praktijk niet merkt.
Mijn guess is dat de invloed van de timings enigszins wordt opgeheven door de combinatie P4, enorme bandbreedte, hoge bus/geheugen snelheden, snelle chipsets (buffering, pipelining) en de werking van DDR-SDRAM itself. De P4 is dol op bandbreedte, is voorzien van een goede en snelle cache architectuur, goede prefetch, grotere cachelines en de bussen lopen ook nog eens met hoge snelheden. Hoge snelheden betekenen automatisch lagere wachttijden (want één kloktik duurt minder nanoseconden bij hogere snelheden). Een voorbeeld: een oudere setup waar timings meer inlvoed hadden zoals bij een P
!!! met PC100 geheugen. Één kloktik duurde 10ns waardoor je per strakker ingestelde timing (2 t.o.v. 3 kloktikken) 10ns winst kon boeken in het meest ideale geval. Tegenwoordig doen bussen en geheugen 200Mhz waardoor één kloktik slechts 5ns duurt. Het verschil tussen b.v. CAS2,5 en CAS3 is dan nog maar 2.5ns. Plaats dit gegeven temidden van alle andere snelheids bevorderende zaken die ik al opgenoemd had en de uiteindelijke impact van alleen zo'n enkele geheugentiming is gedecimeerd.
Verder doet het er ook toe over welke timings we praten. Een bekende als CAS is sinds de intrede van het DDR geheugen veel van zijn waarde verloren door de iets andere werking van het DDR geheugen t.o.v. het destijds mainstream PC133 SDRAM spul. Ook is het zo dat niet alle geheugentimings participeren in elke geheugen lees actie; CAS bijvoorbeeld is alleen een issue bij de allereerste benadering van een kolom en aangezien er meestentijds opeenvolgende reads plaatsvinden uit dezelfde kolom doet de CAS in die tijdspanne maar één keer mee. Zodoende hebben strakkere timings die te allen tijde meedoen aan een leesactie overall gezien meer invloed (timings in b.v. de chipset om de juiste fysieke adressen te decoden, neem bijvoorbeeld de invloed van PAT).
Naast dit hardwarematige verhaal maakt het natuurlijk ook uit welke software je gaat draaien. Voor simpel werk als Word, mail, internetten maakt het geen donder uit (heck: dan is een dualchannel DDR400 set-up al overkill). Op games kán het effect hebben maar dit is zo afhankelijk van b.v. welke game, welke resolutie en wat voor grafische kaart dat je daar ook niet iets zinnigs over kunt zeggen.
Wat wel zo is, is dat dergelijke Low Latency DIMM's behoorlijk wat aankunnen, meer dan de conservatief ingestelde modules en je hogere snelheden kunt verwachten als het op overclocken aankomt. met overclocken verhoog je het aantal MHz'en waarmee je de overall latency van cpu via chipset naar het geheugen en vice versa weer verlaagt en de bandbreedte zelf neemt toe. Dit heeft over het algemeen meer positieve invloed op de systeemperformance van de huidige P4's dan een of twee strakker ingestelde geheugentimings bij lagere absolute snelheden
In ieder geval zou ik persoonlijk niet meer zo snel geneigd zijn de vette meerprijzen voor zogenaamde Low Latency DIMM's op tafel te leggen; dat geld (zeker als we over een gieg aan geheugen praten) levert imo te weinig praktisch snelheidsvoordeel op in een recente P4 FSB800 bak.
Just pick a dead end and chill out 'till you die.