Opsporen van Exoplaneten

[Verwijderd]

Wie kent ze niet : Exoplaneten, oftewel planeten rondom andere sterren.

Deze planeten worden indirect waargenomen door de kleine schommeling
die ze veroorzaken in hun omloopbaan rondom de centrale ster.

Is het nu niet mogelijk met bv. de Hubble Space Telescoop een dergelijke
planeet te zien ? Er was ergens een foto waarbij de Hubble een paar weken
op een specifiek deel van het heelal was gericht en waarbij ELK vlekje een
melkwegstelsel opzich was. De foto toonde ons stelsels (en 1 enkele ster op
de voorgrond) aan de rand van het zichtbare heelal.

[edit/foto gevonden]

[/edit]

Kan dit ook niet gedaan worden met een indirecte ondekte planeet ?
Moet je uiteraard wel het licht blokkeren van de ster waar hij bijstaat, maar
als je maar lang genoeg volhoudt moet er toch iets zichtbaar worden.

[ Voor 10% gewijzigd door Verwijderd op 29-08-2003 22:19 ]

[Verwijderd]

Het probleem is dat de planeet overstraalt wordt door de ster. En dus tenzij je dat licth weg kan filteren is er geen beginnen aan. Men is momenteel bezig met een set ruimte telescopen die via interferentie he licht van de ster kunnen cancelen zodat alleen het licht van de planeet overblijft. Maar deze staan geplanned voor iets van 2010 ofzo.

(Om het helemaal erg te maken moet je nog ff rekening houden met de schijngestalten van de planeet. Waarneming is eigenlijk alleen relistisch bij "halve" belichting, anders staat de planeet of voor of achter de ster.)

[Mastermind]

Ja precies, het licht van de ster zelf is te fel.

Damnz... zijn dat allemaal sterrenstelsels? En moet je ons eigen melkwegsterrenstelsel dan zien hoeveel sterren dat wel niet zijn... Wat stellen we dan voor?

[Opi]

Verwijderd schreef op 29 August 2003 @ 23:15:
Het probleem is dat de planeet overstraalt wordt door de ster. En dus tenzij je dat licth weg kan filteren is er geen beginnen aan. Men is momenteel bezig met een set ruimte telescopen die via interferentie he licht van de ster kunnen cancelen zodat alleen het licht van de planeet overblijft.

Zou dit misschien enigzins verduidelijkt kunnen worden? Op basis van deze informatie lijkt het mij namelijk dat er een aanname gedaan moet worden betreffende de aanwezigheid van een eventuele planeet.

[Wouter Tinus]

OpifexMaximus schreef op 29 August 2003 @ 23:23:
Zou dit misschien enigzins verduidelijkt kunnen worden? Op basis van deze informatie lijkt het mij namelijk dat er een aanname gedaan moet worden betreffende de aanwezigheid van een eventuele planeet.

Dat klopt, zoals Mastermind al zei heeft men al verschillende planten ontdekt (of men denkt ze in ieder geval ontdekt te hebben) zonder ze ooit gezien te hebben, je kunt hier lezen hoe .

The AFOE has been designed to provide the required precison and stability to detect the wobble induced on the star by the presence of a planet.

Indeed, both the planet and the star revolve around their common center of gravity. While the center of gravity is very close to the center of the star, it is not exactly at the center of the star.

Therefore the star wobbles around the center of gravity with the same period as the planet. The more massive the planet and the closer the orbit the larger will be the amplitude of the wobble.

By measuring the doppler shift caused by the wobble of the star on the light it emits, we can detect such a periodic motion.

[ Voor 40% gewijzigd door Wouter Tinus op 30-08-2003 00:07 ]

[Verwijderd]

Mastermind schreef op 29 August 2003 @ 23:19:
Damnz... zijn dat allemaal sterrenstelsels? En moet je ons eigen melkwegsterrenstelsel dan zien hoeveel sterren dat wel niet zijn... Wat stellen we dan voor?

En dat is het leegste stukje ruimte dat ze konden vinden!

[blobber]

Voor de liefhebbers heb ik uiteindelijk een grotere pics gevonden van de Hubble Deep Field (Hubble site is tijdelijk dedicated aan Mars )


Deze is 1500x1575


Deze is 1024x767

[ Voor 21% gewijzigd door blobber op 30-08-2003 02:40 ]

[Rey Nemaattori]

Verwijderd schreef op 29 August 2003 @ 22:14:
Wie kent ze niet : Exoplaneten, oftewel planeten rondom andere sterren.

Deze planeten worden indirect waargenomen door de kleine schommeling
die ze veroorzaken in hun omloopbaan rondom de centrale ster.

Is het nu niet mogelijk met bv. de Hubble Space Telescoop een dergelijke
planeet te zien ? Er was ergens een foto waarbij de Hubble een paar weken
op een specifiek deel van het heelal was gericht en waarbij ELK vlekje een
melkwegstelsel opzich was. De foto toonde ons stelsels (en 1 enkele ster op
de voorgrond) aan de rand van het zichtbare heelal.

[edit/foto gevonden]
[afbeelding]
[/edit]

Kan dit ook niet gedaan worden met een indirecte ondekte planeet ?
Moet je uiteraard wel het licht blokkeren van de ster waar hij bijstaat, maar
als je maar lang genoeg volhoudt moet er toch iets zichtbaar worden.

Het vinden van exoplaneten dient eigenlijk maar 1 doel: Het vinden van buitenaards leven of de kans daarop zo groot maken dat het wel zo moet zijn.
Er naar toe reizen daar zijn wij en de komende 100(en) jaar nog niet aan toe, dus kolonisatie mogelijkehden bekijken is weggegooit geld

Het nadeel is, dat zowel bij de techniek van het kijken naar lichtpieken(en dalen) in het sterrenlicht(een planeetje weerkaast een miniscule hoeveelheid licht maar wel meetbaar) als het "wiebelen" van sterren door aanwezigheid van planeten alleen de grootste planet ontdekt worden, juist door hun grootte
Met groot bedoelen we dan planeten ter grootte van jupiter en soms zelfs nog groter. planeten van deze orde, hebben waak een enorm dichte (al dan niet bevroren) atmosfeer en een zwaartekrachts veld waarbij het lopen op aarde is als gewichtsloos vliegen door de ruimte.

Deze planeten zijn onbewoonbaar voor levenvormen(iig wel op koolstofbasis ) en dus weinig interestant. Aardachtige planeten zijn zo klein dat ze niet opgemerkt kunnen worden, omdat ze nou eenmaal te weinig licht weerkaatsten en te weinig massa hebben om de zon uit haar baan te trekken(uiteraard gebeurd dit wel, maar het effect is zo miniem en word merendeels teniet gedaan door platen als jupiter en saturnus). Wat we zullen vinden aan exoplaneten zullen grote woeste planeten zijn niet instaat leven te ondersteunen(of zelfs te koloniseren)

Mastermind schreef op 29 August 2003 @ 23:19:
Ja precies, het licht van de ster zelf is te fel.

Damnz... zijn dat allemaal sterrenstelsels? En moet je ons eigen melkwegsterrenstelsel dan zien hoeveel sterren dat wel niet zijn... Wat stellen we dan voor?

D'r zitten zo goed als evenveel sterren in ons sterrenstelsel als dat er sterrenstelses zichtbaar zijn vanaf de aarde, en dan hebben we het wel over getallen met meer dan 10 nullen......

[Verwijderd]

Rey Nemaattori schreef op 30 August 2003 @ 11:22:
Aardachtige planeten zijn zo klein dat ze niet opgemerkt kunnen worden, omdat ze nou eenmaal te weinig licht weerkaatsten en te weinig massa hebben om de zon uit haar baan te trekken(uiteraard gebeurd dit wel, maar het effect is zo miniem en word merendeels teniet gedaan door platen als jupiter en saturnus). Wat we zullen vinden aan exoplaneten zullen grote woeste planeten zijn niet instaat leven te ondersteunen(of zelfs te koloniseren)

Ik meen gehoord te hebben dat er over een tijdje de technieken zo verfijnd worden dat naast Jupiter-achtige planeten ook rotsachtige planeten kunnen worden waargenomen. Deze zijn dan wel nog een stuk groter dan de aarde, maar het komt al meer in de buurt.

Het uiteindelijke doel lijkt mij om met behulp van het weerkaatste licht de atmosfeer te bepalen en als hier dan bijvoorbeeld veel zuurstof in zit dan is er een erg grote kans op leven.

[blobber]

Verwijderd schreef op 30 August 2003 @ 12:04:
[...]
Ik meen gehoord te hebben dat er over een tijdje de technieken zo verfijnd worden dat naast Jupiter-achtige planeten ook rotsachtige planeten kunnen worden waargenomen. Deze zijn dan wel nog een stuk groter dan de aarde, maar het komt al meer in de buurt.

Het uiteindelijke doel lijkt mij om met behulp van het weerkaatste licht de atmosfeer te bepalen en als hier dan bijvoorbeeld veel zuurstof in zit dan is er een erg grote kans op leven.

Het vinden van onregelmatigheden (die regelmatig zijn ) in sterrenlicht of in de baan van een ster is van een heel andere orde dan het opnemen van het absorptiespectrum om de atmosfeer van de planeet te bepalen, lijkt mij te zwak om in het spectrum zichtbaar te zijn, bovendien worden ze waarschijnlijk overstraald door de emissielijnen van het element die vaak in het sterspectrum voorkomen omdat veel elementen ook aanwezig zullen zijn op de ster.

[Verwijderd]

Rey Nemaattori schreef op 30 augustus 2003 @ 11:22:
Het vinden van exoplaneten dient eigenlijk maar 1 doel: Het vinden van buitenaards leven of de kans daarop zo groot maken dat het wel zo moet zijn.
Er naar toe reizen daar zijn wij en de komende 100(en) jaar nog niet aan toe, dus kolonisatie mogelijkehden bekijken is weggegooit geld

Desalniettemin zou de ontdekking van buitenaards leven een (letterlijk) inmense impact hebben op het leven op aarde.

[Verwijderd]

blobber schreef op 30 August 2003 @ 02:31:
Voor de liefhebbers heb ik uiteindelijk een grotere pics gevonden van de Hubble Deep Field (Hubble site is tijdelijk dedicated aan Mars )

[afbeelding]
Deze is 1500x1575

[afbeelding]
Deze is 1024x767

Deze foto's kende ik ook al en ik vind het weergaloze foto's.

Deze link gaat naar een artikel dat erg interessant is mbt tot bovenstaande, namelijk het afbuigen van lichtstralen door gravitatie: http://mediatheek.thinkqu.../relativiteitstheorie.htm

[ Voor 17% gewijzigd door Verwijderd op 31-08-2003 03:41 ]

[Dr Nix]

Ik geloof dat het nog niet genoemd is, maar het is inmiddels ook gelukt om een exoplaneet direct te zien, dwz doordat een relatief grote planeet voor z'n ster langsbewoog, waardoor deze met 1 procent (oid) in helderheid afnam. Dit is dus een andere methode dan het ontdekken van een exoplaneet dmv:

- Roodverschuivingsverandering (scrabblewoord !!) van het sterlicht omdat de ster rond het gemeenschappelijke zwaartepunt draait van hem en van de planeet.
- de ster zien bewegen (links-rechts) omdat hij draait rond het gemeenschappelijke zwaartepunt.

Ik meen gehoord te hebben dat er over een tijdje de technieken zo verfijnd worden dat naast Jupiter-achtige planeten ook rotsachtige planeten kunnen worden waargenomen. Deze zijn dan wel nog een stuk groter dan de aarde, maar het komt al meer in de buurt.
Het uiteindelijke doel lijkt mij om met behulp van het weerkaatste licht de atmosfeer te bepalen en als hier dan bijvoorbeeld veel zuurstof in zit dan is er een erg grote kans op leven.

Rotsachtige planeten, wat bedoel je daarmee? Een rotshemellichaam, zoals onze maan, heeft meestal een superlaag albedo (lichtweerkaatsingspercentage), waardoor deze enorm groot zou moeten zijn om het licht ervan direct waar te nemen. En men neemt aan dat er geen vaste planeten zijn ontstaan die het formaat van jupiter hebben. Voordat men dergelijke kleine exoplaneten direct waar kan nemen, zijn we denk ik tientallen, zoniet honderden jaren, verder. Als je aardachtige bedoelt, dan zorgt de atmosfeer ervoor dat het albedo flink omhoog gaat.
Gasplaneten, zoals nu waargenomen, reflecteren meestal veel licht. Van deze zal men het eerste een echt straaltje licht kunnen opvangen, en de atmosfeer kunnen analyseren.

[blobber]

Verwijderd schreef op 31 augustus 2003 @ 03:12:
[...]


Deze foto's kende ik ook al en ik vind het weergaloze foto's.

Deze link gaat naar een artikel dat erg interessant is mbt tot bovenstaande, namelijk het afbuigen van lichtstralen door gravitatie: http://mediatheek.thinkqu.../relativiteitstheorie.htm

We gaan een beetje off-topic, maar een goed voorbeeld van de buiging van licht door de zwaartekracht zijn de gravitational lenses een mooi voorbeeld is de Einstein-Cross:
http://www.mira.org/fts0/s_system/161/images/img002z.jpg

Het object in het centrum buigt het licht van een object erachter, dat hierdoor in viervoud zichtbaar wordt.

[Verwijderd]

blobber schreef op 30 August 2003 @ 19:37:
[...]

Het vinden van onregelmatigheden (die regelmatig zijn ) in sterrenlicht of in de baan van een ster is van een heel andere orde dan het opnemen van het absorptiespectrum om de atmosfeer van de planeet te bepalen, lijkt mij te zwak om in het spectrum zichtbaar te zijn, bovendien worden ze waarschijnlijk overstraald door de emissielijnen van het element die vaak in het sterspectrum voorkomen omdat veel elementen ook aanwezig zullen zijn op de ster.

-Het is wel de bedoeling omdat te gegaan doen met die interferentie telescoop.
-Je kan ook kijken naar absorbtie lijnen van moleculaire bindingen (met name H-O en O=O bindingen zouden we graag aan tonen) deze komen niet voor in gewoon sterlicht.

[blobber]

Verwijderd schreef op 31 August 2003 @ 13:22:
[...]


-Het is wel de bedoeling omdat te gegaan doen met die interferentie telescoop.
-Je kan ook kijken naar absorbtie lijnen van moleculaire bindingen (met name H-O en O=O bindingen zouden we graag aan tonen) deze komen niet voor in gewoon sterlicht.

Ja, die moleculaire bindingen zouden wel kunnen, hoewel extreem zwak, interessant, ik ben zeer benieuwd wat daar uit gaat komen.

[ Voor 5% gewijzigd door blobber op 31-08-2003 14:05 ]

[Verwijderd]

blobber schreef op 31 August 2003 @ 13:39:
[...]

Ja, die moleculaire bindingen zouden wel kunnen, hoewel extreem zwak, interessant, ik ben zeer benieuwd wat daar uit gaat komen.

duurt nog wel even.

[Verwijderd]

Dr Nix schreef op 31 August 2003 @ 12:23:
Rotsachtige planeten, wat bedoel je daarmee? Een rotshemellichaam, zoals onze maan, heeft meestal een superlaag albedo (lichtweerkaatsingspercentage), waardoor deze enorm groot zou moeten zijn om het licht ervan direct waar te nemen. En men neemt aan dat er geen vaste planeten zijn ontstaan die het formaat van jupiter hebben. Voordat men dergelijke kleine exoplaneten direct waar kan nemen, zijn we denk ik tientallen, zoniet honderden jaren, verder. Als je aardachtige bedoelt, dan zorgt de atmosfeer ervoor dat het albedo flink omhoog gaat.
Gasplaneten, zoals nu waargenomen, reflecteren meestal veel licht. Van deze zal men het eerste een echt straaltje licht kunnen opvangen, en de atmosfeer kunnen analyseren.

Ik bedoelde aardachtige planeten. Ik dacht dat deze ook als rotsachtige werden gezien.

blobber schreef op 31 August 2003 @ 12:45:
Het object in het centrum buigt het licht van een object erachter, dat hierdoor in viervoud zichtbaar wordt.

Waarom is dit in viervoud? Ik zou verwachten dat je een ring van licht zou zien.

[Dr Nix]

Verwijderd schreef op 31 August 2003 @ 14:26:
[...]
Ik bedoelde aardachtige planeten. Ik dacht dat deze ook als rotsachtige werden gezien.

Ja, maar je kan dus onderscheid maken tussen wel en geen atmosfeer.

[...]
Waarom is dit in viervoud? Ik zou verwachten dat je een ring van licht zou zien.

Misschien omdat de afbuiging niet overal gelijk is? Bij mij zijn in ieder geval ook gevallen bekend waarbij er inderdaad een ring zichtbaar is. (Heb even geen plaatje helaas.)

[Verwijderd]

Kun je ook niet een telescoop laten speuren naar tekenen van zuurstof of stikstof ?
Elk element zal wel een bepaalde golflengte hebben waardoor het te herkennen valt.
(zo doen ze het ook met het bepalen van de massa en groote van sterren, kijken ze
gewoon naar het spectrum).

Combinatie van zuurstof en stikstof zou een teken kunnen zijn van leven. Alhoewel de
termen allesbehalve dan vriendelijk zijn (zuur en stik ? )

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 31 August 2003 @ 15:58:
Combinatie van zuurstof en stikstof zou een teken kunnen zijn van leven. Alhoewel de
termen allesbehalve dan vriendelijk zijn (zuur en stik ? )

Vooral zuurstof is volgens mij een goeie aanwijzing. Omdat zuurstof bijna overal mee reageert (niet altijd even snel) en dus constant moet worden aangemaakt wil het in grote hoeveelheden aanwezig zijn in een atmosfeer.

[blobber]

Verwijderd schreef op 31 August 2003 @ 14:26:
[...]
Waarom is dit in viervoud? Ik zou verwachten dat je een ring van licht zou zien.

Goeie vraag, op deze site staat een antwoord:
http://www.jb.man.ac.uk/research/gravlens/intro/intro.html

Als je precies op een lijn ligt met de lens en het object erachter, zie je inderdaad een ring, ietsje misaligned (wat vaker voor zal komen) en je krijgt multiple beelden

edit:
wpeo! laatste edit van deze

[ Voor 155% gewijzigd door blobber op 31-08-2003 21:33 ]

[Rey Nemaattori]

Verwijderd schreef op 30 augustus 2003 @ 12:04:
[...]
Ik meen gehoord te hebben dat er over een tijdje de technieken zo verfijnd worden dat naast Jupiter-achtige planeten ook rotsachtige planeten kunnen worden waargenomen. Deze zijn dan wel nog een stuk groter dan de aarde, maar het komt al meer in de buurt.

Het uiteindelijke doel lijkt mij om met behulp van het weerkaatste licht de atmosfeer te bepalen en als hier dan bijvoorbeeld veel zuurstof in zit dan is er een erg grote kans op leven.

Een rotsachtige planeet ter groote van jupiter of zelf 2/3 daarvan zou een zo dichte atmosfeer om zich heen trekken dat de atmosferische druk meer op die van venus lijkt dat op de aardse, dit in comibantie met vergootte zwaartekracht maakt de kans op leven vrij klein. Niet onmogelijk, maar wel klein...

Verwijderd schreef op 31 August 2003 @ 02:51:
[...]

Desalniettemin zou de ontdekking van buitenaards leven een (letterlijk) inmense impact hebben op het leven op aarde.

Alleen het vinden van een planeet in de klasse van rotsachtige planeten ter grootte van de aarde(tussen 2x zo klein en 2x zo groot lijkt me het meest aannemelijk) is tot nu toe een van de moeilijkste taken geweest, laat staan het bepalen of de atmosfeer levensdragend is en dan indien dat zo is of er daadwerkelijk leven is.

[Verwijderd]

Mastermind schreef op 29 August 2003 @ 23:19:
Ja precies, het licht van de ster zelf is te fel.

Damnz... zijn dat allemaal sterrenstelsels? En moet je ons eigen melkwegsterrenstelsel dan zien hoeveel sterren dat wel niet zijn... Wat stellen we dan voor?

Er zijn ongeveer 100 miljard sterren in de Melkweg en ook een aatal in diezelfde orde van grote aan melkwegstelsels (hoewel dit laatste hoogst speculatief is). Je kan hiervan met het blote oog slechts een paarduizend zien. Allemaal in onze Melkweg. Het schijnt dat je met het blote oog ook een paar andere sterrenstelsels kan zien. Dit even ter informatie .

Edit: Orionnevel is geen sterrenstelsel, maar een nevel (lag op zich wel voor de hand )

[ Voor 11% gewijzigd door Verwijderd op 03-09-2003 02:18 ]

[FCA]

Verwijderd schreef op 02 September 2003 @ 16:12:
[...]

Er zijn ongeveer 100 miljard sterren in de Melkweg en ook een aantal in diezelfde orde van grote aan melkwegstelsels (hoewel dit laatste hoogst speculatief is). Je kan hiervan met het blote oog slechts een paarduizend zien. Allemaal in onze Melkweg. Het schijnt dat je met het blote oog ook een paar andere sterrenstelsels kan zien (in Orion staat er een, maar die heb ik zelf nog nooit gezien). Dit even ter informatie .

Orion?
In het sterrenbeeld Andromeda staat er een (jawel: het andromeda-sterrenstelsel, oftewel M31). Dit is alleen in onze lichtvervuilde samenleving moeilijk met het blote oog te zien. Op het zuidelijk halfrond hebben ze de grote en kleine Maghellaanse wolken, die erg duidelijk met het blote oog te zien zijn. Het andromeda sterrenstelse staat zo'n 2 miljoen lichtjaar van ons vandaan. De eerste die de afstand hiertot bepaalde was de beroemde sterrenkundige Hubble, met behulp van veranderlijke sterren.

[Fludizz]

Ik heb laatst nog iets gelezen over het vinden van planeten rondom sterren...
Het had te maken met het feit dat een ster "wiebelt" als er een planeet omheen draait, dit komt door de aantrekkingskracht van de desbetreffende planeet waardoor de ster niet exact in het midden kan blijven staan. Er is voor zover ik het weet tot zover van echt heel veel sterren al vastgesteld dat er planeten de maat van Jupiter of Saturnus rondzweven...

Ze zijn nog bezig met het "verfijnen" van deze techniek en zijn van plan om in de toekomst dit te gaan doen met Hubble of andere vorm van telescoop in de ruimte, Om atmosferische storingen te minimaliseren. Naar wat ik begrepen heb hopen ze over een paar jaar in staat te zijn om te bepalen of er planeten met de afmetingen van de aarde rond sterren draaien...

edit:
Dit was trouwens op National Geographic geweest herinner ik me ineens...

[ Voor 7% gewijzigd door Fludizz op 02-09-2003 17:29 ]

[Rey Nemaattori]

Verwijderd schreef op 02 september 2003 @ 16:12:
[...]

Er zijn ongeveer 100 miljard sterren in de Melkweg en ook een aatal in diezelfde orde van grote aan melkwegstelsels (hoewel dit laatste hoogst speculatief is). Je kan hiervan met het blote oog slechts een paarduizend zien. Allemaal in onze Melkweg. Het schijnt dat je met het blote oog ook een paar andere sterrenstelsels kan zien (in Orion staat er een, maar die heb ik zelf nog nooit gezien). Dit even ter informatie .

Met het blote oog zijn er vanaf de aarde zo'n 6000 sterren waar te nemen(gerekend vanaf ieder willekeurig punt ofc.) de meeste sterren in het sterrenstelsel worden versluierd door stofwolken, gassen en licht van dichterbijgelegen sterren.


Andromeda, Grote en Kleine Magelhaense wolk, Orion zijn allemaal voorbeelden van sterrenstelsels die wij waar kunnen nemen, d'r zijn er nog veel meer maar dit zijn van die weinigen. Het aantal sterrenstelsels dat waarneembaar is vanaf aarde met grote telescopen als de Hubble wordt idd geschat op zo'n 100 miljard, Uiteraard van verschillende groottes(de melkweg is een van de grote(re)). Gezien het feit dat meer dan de helft van alle sterren planeten heeft lijkt daarom de kans op leven elders groot, tis alleen...die afstanden :-S

[Verwijderd]

Rey Nemaattori schreef op 02 September 2003 @ 23:44:
Gezien het feit dat meer dan de helft van alle sterren planeten heeft lijkt daarom de kans op leven elders groot, tis alleen...die afstanden :-S

Is dat bekend dan? Zover ik weet hebben we voorlopig nog nauwlijks een idee. Een schatting op basis van waarneming lijkt me ook mooilijk gezien het aantal bekende exoplaneten nog onder de 100 ligt (of zijn het er inmiddels weer, mijn recentse data is ook maar mijn sterrenkunde colleges van twee jaar terug). In ieder geval lijkt het getal me wat groot. Zeker gezien het fei dat de meeste sterren in binaire (of met nog meer) stelsels voor lijken te komen. Ik weet vrij zeker dat voor dergelijke stelsels nog geen waarneming van eventuele planeten via het wobbelen van de sterren gezien ze als genoeg wobbelen door elkaars beweging. Verder is het op theoretische gronden waarschijnlijk dat zulke stelsels minder vaak planeten zullen hebben. (Het sterrenpaar kan veel meer impulsmoment herbergen dan een enekele ster, dus zijn planeten om het oorspronkelijke impulsmoment te behouden niet nodig)
Maar als je betrouwbare bronnen hebt wil ik je best geloven.

[blobber]

Even ter info: Het object in Orion is een gas en stofnevel waarin stervorming plaatsvindt, geen sterrenstelsel en staat op ongeveer 1500 lichtjaar van de aarde, het is dus onderdeel van onze melkweg en veel kleiner (enkele tientallen lichtjaar?) dan een sterrenstelsel

[ Voor 44% gewijzigd door blobber op 03-09-2003 01:34 ]

[Verwijderd]

In het 'zwaard' van Orion staat de Orionnevel, (Messier nr weet ik even niet). Orion is direct, nu we de winter ingaan, weer prachtig te zien, een paar uur na zonsondergang. De nevel is met het blote oog waar te nemen.

[Rey Nemaattori]

Verwijderd schreef op 03 September 2003 @ 00:11:
[...]


Is dat bekend dan? Zover ik weet hebben we voorlopig nog nauwlijks een idee. Een schatting op basis van waarneming lijkt me ook mooilijk gezien het aantal bekende exoplaneten nog onder de 100 ligt (of zijn het er inmiddels weer, mijn recentse data is ook maar mijn sterrenkunde colleges van twee jaar terug). In ieder geval lijkt het getal me wat groot. Zeker gezien het fei dat de meeste sterren in binaire (of met nog meer) stelsels voor lijken te komen. Ik weet vrij zeker dat voor dergelijke stelsels nog geen waarneming van eventuele planeten via het wobbelen van de sterren gezien ze als genoeg wobbelen door elkaars beweging. Verder is het op theoretische gronden waarschijnlijk dat zulke stelsels minder vaak planeten zullen hebben. (Het sterrenpaar kan veel meer impulsmoment herbergen dan een enekele ster, dus zijn planeten om het oorspronkelijke impulsmoment te behouden niet nodig)
Maar als je betrouwbare bronnen hebt wil ik je best geloven.

De moeilijkheidgraad van het van exoplaneten neemt kwadratisch toe me de afstand, dus alleen exoplaneten in de buurt kunnen worden waar genomen. Uiteraard, ik heb een beetje overdreven met de helft, maar zelfs als 1 op de miljoen sterren een of meerdere exoplaneten heeft zijn dat nog steeds biljarden exoplaneten waar we het over hebben.

In ons zonnestelsel zijn 4 van de 9 planeten rotsachtige planeten, waarvan er 1 levensdragend is en er 3 mogelijk levensdragend (hadden) kunnen zijn. Nu hebben niet alle sterren zoveel planeten als de Zon,maar er zullen vast een heleboel zijn...

[Rey Nemaattori]

blobber schreef op 03 september 2003 @ 01:29:
Even ter info: Het object in Orion is een gas en stofnevel waarin stervorming plaatsvindt, geen sterrenstelsel en staat op ongeveer 1500 lichtjaar van de aarde, het is dus onderdeel van onze melkweg en veel kleiner (enkele tientallen lichtjaar?) dan een sterrenstelsel

Ong. 30 lichtjaar maar je hebt gelijk Orion is geen sterrenstel....