Klik eens voor de grap op het knopje "profiel". De mevrouw in meneer Eaglestorm's icoontje is zijn vriendin. Ga met die gedachte vooral niet het Huiskamer-gedeelte van dit forum binnen (als het goed is kun je daar ook nog niet eens in, ook) anders denk je dat het hier gevuld is met blonde schonen

.
en verder draagt dit niet echt bij aan de discussie. Een iets dieper antwoord in plaats van "oh, leuk, ook een vingertje wijzen" is wel op z'n plaats, misschien. Oordeel niet, enz.? En wat ik hier heb geleerd is dat 'respect' betekent dat je de punten aanstipt waarmee je het zelf niet eens bent, alternatieven voorstelt, meerdere bevestigende bronnen vraagt, en het woord 'nonsens' reserveert en pas na 20 posts gebruikt in een draad voor mensen die met Nazi's op Antarctica komen

.
Definieer 'vreemd'?
Ik geloof zelf niet dat toeval bestaat. Gozer die ik ken zat eerst in extreem rechts en kende alleen haat. Echter God's liefde heeft m veranderd en nu is hij echt veranderd. Wonder ? Ik vind van wel.
Waarom zou dat nou een 'wonder' zijn? We gaan eens even kijken. Zoals je zei, "was extreem rechts en kende alleen haat.". Jij kende 'm. Was jij bevriend met 'm ondanks zijn politieke denkbeelden? Haatte die z'n ouders of vriendin (mits aanwezig) ook? Dan kende hij niet alleen haat.
En "opeens" maakt hij de omslag. Ach zo.
Wat is een wonder? Meestal iets goeds dat iemand overkomt. Ook iets unieks, maar zeker niet onmogelijk. Natuurlijk heeft het geen zin om dit als voorbeeld te gebruiken voor de reeds overtuigden, maar als ik met een muntje gooi en 20 keer op kop terecht kom, en de keer daarna op munt, nou ja - da's ook een wonder. Gemiddeld gezien had ik toch wel een keer of 10 munt moeten gooien.
Extreem rechts (en vele extremistische politieke en religieuze overtuigingen), zoals ik het gezien heb, heeft een groot deel met zgn. "peer pressure" te maken. De kracht van de meute, in eenvoudige woorden. Stel je voor. Je hebt toevallig iemand in die groep die heel sympathieke allochtone buren zou hebben die voordat hij in extreem rechts zat een zoon hadden waarmee hij nog op school heeft gespeeld, en die van tijd tot tijd op bezoek kwamen, goed geïntegreerd, goede verstandhouding, alles prima.
En op een gegeven moment komt hij bij een stel vrienden terecht. Allen hebben ze wel eens te maken gehad met zo'n rotjoch met een kleurtje op een scooter, er is er een beroofd, of bij een ander maken ze het leven in de buurt zuur, intimideren ze bejaarden - ik noem maar een stel ongelofelijke cliché's. Opnieuw, dit is een voorbeeld. Hij heeft dus meer gehoord van de minderheid van de allochtonen die het verpesten voor de rest. En die vrienden gaan maar door, voorbeelden gevend van hun eigen familie (en natuurlijk de slachtoffer-rol benadrukkend), racistische moppen, en het gaat verder.
Als bovenstaande jongen nu z'n buren tegenkomt zal hij er niet echt positief op reageren. Ook al vertellen z'n ervaringen anderzijds. Enfin, een heel verhaal over 'verder afglijden' hoef ik er niet bij te verzinnen, maar je kan het jezelf wel voorstellen - ga op kamers in een grotere stad, mis de familie, en krijg te maken met hetzelfde geweld als die 'vrienden' in de vorige locatie. En waarom ga je dan bij een extreem rechtse organisatie? Omdat hij daar wel geaccepteerd wordt - zelfde denkbeelden. Omdat ze samen tegen een collectieve vijand strijden - "de vuile ...-en" (voeg nationaliteit hier in). Omdat het lijkt of als -zij- er wel wat aan kunnen doen.
En dan gaat ons aspirant lid even terug naar z'n ouders. Die familie van daarnaast is op bezoek en hij kan 't natuurlijk niet maken om ze verrot te schelden. Misschien vertelt die moeder wel dat z'n buurjongen halfdood is getrapt door een stel skinheads. En dan komt er dus een punt waarbij beide ideologieën botsen.
Dan kan het -nog- een hele tijd duren voordat het opgelost is. Je zit in de tussentijd nog met die andere 'vrienden'groep, en je kunt niet zomaar zeggen "ja, maar hee, die goed-geintegreerde allochtonen bij ons hiernaast, die zijn wel okee" - want allochtoon == allochtoon, het moet zwart-wit blijven om het makkelijk te houden, en aan grijs of wit met zwarte puntjes heeft men geen behoefte bij dergelijke organisaties. Aan de andere kant kan er een groeiend schuldbesef komen - 'ik zit ook bij die rechtse club, dus ik ben er indirect schuld aan omdat ik dat inelkaar trappen heb geaccepteerd'.
Dus dat 'ineens door god's liefde', daar kan ik het denk ik niet 1-2-3 mee eens zijn. Dat 'ineens' lijkt zo voor de buitenwereld, maar er kunnen weken of maanden overheen zijn gegaan. Dat "door god's liefde" kan net zo goed geweest zijn als "door z'n eigen schuldbesef", het is maar welk kaartje je eraan plakt. En meestal zijn mensen zo bescheiden het niet aan zichzelf te wijten, maar aan een hogere instantie.
Andere mensen nog ervaringen met wonderen of wel hele "toevalligheden" ?
Ik ben benieuwd !
Ja. Dit bericht is ondanks de service van @home en de fase rood op de stroomvoorziening doorgekomen. Gezien de ontelbare electronen die dit heeft gekost (ik heb er even op moeten typen) kun je het met recht een wonder noemen als je dit kan lezen.
En sowieso al: als de wereldbevolking van 6 miljard teruggeschaald werd naar 100 mensen bestond, dan zouden er 70 dit bericht niet kunnen lezen. Van die mensen zouden er 99 dit bericht sowieso niet kunnen lezen, omdat er maar 1tje een computer zou hebben. Wonder genoeg voor mij. Of het goed is, is een tweede.
Als 100 mensen hetzelfde zouden meemaken als jouw vriend (en dat zal ongetwijfeld het geval zijn geweest), en jij kende er maar 1 - komt het dan misschien te veel voor om nog een wonder te zijn?