De Voorstelling Van Sterven

[MrCaleb]

Zit ik hier op me werk, me eigen te vervelen...en erover na te denken waar je doorheen gaat als je sterft.

Nu vraag ik me af hoe het nou precies zou zijn op het moment dat je sterft,
Dat heeft uiteraard te maken met de manier waarop je sterft.

In een bed? van ouderdom?
Door een bus of vrachtwagen die met hoge snel tegen je aanklapt?
Verbranden?
Kogelschot?

Op welke manier, wat zou je voelen, wat zou je denken?

Heeft iemand enige mening erover? wat je zou voelen, en hoe je het liefst zou sterven als het zover is?

Ik denk zelf dat je het gevoel hebt alsof alles oplucht, dat je totaal loslaat...totalle ontspanning en dan duisternis.

Zo zie ik het dan,

Zou graag andere hun mening horen

Thanks

[Glashelder]

Het schijnt dat je in een witte tunnel komt. Deze tunnel zie je omdat je neuronen ( ) in je hersenen te weinig zuurstof krijgen. Denken? Men zegt dat ze altijd verbaasd zijn door die tunnel, en andere gevoelens.

mm, W & L, nu kan ik commetaar verwachten

[ Voor 12% gewijzigd door Glashelder op 12-07-2003 12:23 ]

[UDuckling5]

Hmm, ik heb een hele tijd de theorie gehad dat je op het moment vlak voor je doodgaat al sterft. En dat elk 'sterf-moment' dus hetzelfde is, ondanks de manier van sterven. Dus dat je gewoon sterft van schrik, van de kennis dat je doodgaat eigenlijk.

[Glashelder]

UDuckling5 schreef op 12 July 2003 @ 12:34:
Hmm, ik heb een hele tijd de theorie gehad dat je op het moment vlak voor je doodgaat al sterft. En dat elk 'sterf-moment' dus hetzelfde is, ondanks de manier van sterven. Dus dat je gewoon sterft van schrik, van de kennis dat je doodgaat eigenlijk.

Je hersenen geven 1 of andere stof af die ontspannend werkt, waardoor je de dood dus niet of minder vreest

[MrCaleb]

Dus inprincipe voelt het fijn om te sterven?
Maar verder verwachten jullie dat er weinig is na de dood zelf dan?
Ik bedoel, je voelt je ontspannen, ziet waarschijnlijk een witte tunnel doordat je lichaam zo reageert op die reactie...maar dan waarschijnlijk black?

[Glashelder]

dat kan volgens mij niemand zeggen, omdat na het moment dat je echt dood bent, daar is niemand meer uit terug gekeerd...

laat staan dat het kan (nu, later misschien wel )

mijn gedachtegang daarover is dat het leven nooit echt kan eindigen. Je leeft hier en je kan denken, dat kan toch niet zomaar ophouden?

[ Voor 29% gewijzigd door Glashelder op 12-07-2003 13:24 ]

[DUX]

MrCaleb schreef op 12 juli 2003 @ 12:58:
maar dan waarschijnlijk black?

Dan...niets...meer...Geen black. Althans, zo verwacht ik dat het is.

* DUX is atheïst, vergeef het hem.

[MrCaleb]

Het lijkt me ook niet dat het zomaar stopt allemaal,
toch lijkt me van je komt in de hemel enzo ook een beetje sterk

achja deze vraag is ook al duizende keren omhoog gekomen.
En niets zwart zeg maar is toch iets wat je wil waarnemen, een gigantische zwarte ruimte? een gigantische witte ruimte?
Misschien hoor je je eigen wel voor denken..gewoon puur je eigen stem hehe..ik weet niet blijft altijd raar allemaal.

Wat nou als je hersens in een bepaalde staat blijven waar je wel nog kan horen, niet zien alleen horen en waarnemen, en dat je dan zeg maar nog 2 a 3 dagen nadat je hart gestopt is toch nog dat kan?

Zou dat mogelijk zijn?

[Paters]

dual-zip schreef op 12 juli 2003 @ 13:15:

mijn gedachtegang daarover is dat het leven nooit echt kan eindigen. Je leeft hier en je kan denken, dat kan toch niet zomaar ophouden?

Wanneer je dood bent functioneren je hersenen ook niet meer. Wanneer je hersenen niet meer functioneren kun je naar mijn mening niet meer denken.
Ik begrijp het dat mensen het raar vinden om zich daar bij neer te leggen.

Dit is naar mijn mening ook een van de belangrijkste redenen waarom mensen in een god geloven. Angst voor de gedachte dat het leven eindig en zinloos kan zijn.

[DUX]

MrCaleb schreef op 12 July 2003 @ 13:41:
Het lijkt me ook niet dat het zomaar stopt allemaal,
toch lijkt me van je komt in de hemel enzo ook een beetje sterk

achja deze vraag is ook al duizende keren omhoog gekomen.
En niets zwart zeg maar is toch iets wat je wil waarnemen, een gigantische zwarte ruimte? een gigantische witte ruimte?
Misschien hoor je je eigen wel voor denken..gewoon puur je eigen stem hehe..ik weet niet blijft altijd raar allemaal.

Wat nou als je hersens in een bepaalde staat blijven waar je wel nog kan horen, niet zien alleen horen en waarnemen, en dat je dan zeg maar nog 2 a 3 dagen nadat je hart gestopt is toch nog dat kan?

Zou dat mogelijk zijn?

Je brengt nieuwe dingen voor de medische wereld aan het licht

Zij hebben ondervonden dat de hersenen afsterven bij een tekort aan bloed (vraag me niet om details, ben geen student in medische richting). Je idee over het doorleven klinkt voor mij toch niet geheel apenbrood.

Over "niets" trouwens: het houdt gewoon op denk ik. Je maakt niet meer mee wat er na dat witte licht komt.

[UDuckling5]

Paters schreef op 12 July 2003 @ 13:43:
Angst voor de gedachte dat het leven eindig en zinloos kan zijn.

Een gedachte aan een leven dat oneindig en zinloos is jaagt mij veel meer angst aan.

* UDuckling5 denkt aan Tartarus en Prometheus...

[MrCaleb]

Weet je wat ook vrij apart is bij de gedachte van doodgaan, nou zijn er ontzettend veel van die zogezegde mensen die met overleden mensen kunnen praten zoals Char, of mensen die geesten hebben gezien of andere paranormale dingen hebben meegemaakt die inpincipe in stand staan met leven na de dood,

Zou dat allemaal lulkoek zijn wat die mensen meemaken? of hebben dat soort dingen ook weer te maken met truukjes van de hersenen?

En tja je hersens kunnen moeilijk bevatten dat het gewoon ophoud als je sterft, kan ons primatieve hersentje niet goed aan volgens mij. Maar ergens is het wel een reeële gedachte.

[DUX]

MrCaleb schreef op 12 July 2003 @ 13:57:
Zou dat allemaal lulkoek zijn wat die mensen meemaken?

En tja je hersens kunnen moeilijk bevatten dat het gewoon ophoud als je sterft, kan ons primatieve hersentje niet goed aan volgens mij. Maar ergens is het wel een reeële gedachte.

Ik ben realist, dus:

- ja, dat is waarschijnlijk doorgestoken kaart
- heb er geen moeite mee om te bevatten dat het gewoon ophoudt.

[UDuckling5]

DUX schreef op 12 July 2003 @ 14:00:
[...]


Ik ben realist, dus:

- ja, dat is waarschijnlijk doorgestoken kaart
- heb er geen moeite mee om te bevatten dat het gewoon ophoudt.

Ik ben het op het eerste punt met de realist eens (ben dan zelf wel geen atheïst, vandaar dat ik het niet over het tweede punt ga hebben.)

[Verwijderd]

Tja asl je doodgaat is het gewoon einde, finito.
Hoop ik dan.

Stel dan ben je dood en je ziel ofzo die blijft verder leven.
Lig je daar opgesloten in zo'n kist tot de eeuwigheid! Die verveling dan, dat lijkt me pas ENG.

[Naluh!]

MrCaleb schreef op 12 July 2003 @ 13:57:
Weet je wat ook vrij apart is bij de gedachte van doodgaan, nou zijn er ontzettend veel van die zogezegde mensen die met overleden mensen kunnen praten zoals Char, of mensen die geesten hebben gezien of andere paranormale dingen hebben meegemaakt die inpincipe in stand staan met leven na de dood,

Zou dat allemaal lulkoek zijn wat die mensen meemaken? of hebben dat soort dingen ook weer te maken met truukjes van de hersenen?
.

Is niet allemaal lulkoek, veel van die mensen zullen echt iets gezien hebben, maar dat is allemaal wetenschappelijk te verklaren, ik houd altijd de wetenschappelijke artikelen die over dit soort onderwerpen gaan scherp in de gaten en na dat een paar jaar te hebben gedaan kan ik veilig stellen dat er voor alle "bovennatuurlijke" verschijnselen een hele rationele verklaring is.

[Paters]

UDuckling5 schreef op 12 July 2003 @ 13:49:
[...]


Een gedachte aan een leven dat oneindig en zinloos is jaagt mij veel meer angst aan.

* UDuckling5 denkt aan Tartarus en Prometheus...

Ok....wanneer het aardse leven oneindig zou zijn zou ik ook niet al te vrolijk zijn. Maar wanneer je geen rare dingen hebt gedaan in je leven (ergo je mag in de hemel vertoeven) is het toch een makkelijke vlucht om in een god te geloven.

Ik zou er weinig moeite mee hebben wanneer er na de dood een hemel bestaat die naar mijn eisen is ingericht en dat ik daar dan in de eeuwigheid mag wonen.

P.S. Prometheus had toch de mazzel dat zijn vriend hercules de arend heeft gedood.

[MrCaleb]

Dat zou minder zijn ja, als je ziel doorleeft en je voorzolang het kan duren in die kist blijft liggen, maar dat moet ook ooit eindigen, de planeet is hier ook niet voor altijd.

Maar evengoed vind ik het een vresend idee, want wat is je ziel nou? ik bedoel je lichaam is op gegeven moment helemaal leeggegeten, of verbrand.

Wat zou je nou doen? je eigen laten begraven of cremeren? en waarom? het idee achter je keuze

[MrCaleb]

[quote]Paters schreef op 12 July 2003 @ 14:16:
[...]


Ik zou er weinig moeite mee hebben wanneer er na de dood een hemel bestaat die naar mijn eisen is ingericht en dat ik daar dan in de eeuwigheid mag wonen.


Houd wel in de gaten dat de eeuwigheid erg kan gaan vervelen na een tijdje, tenzij je bedoeld betreft ingericht dat je altijd alles zou kunnen veranderen tot je eigen wensen

Dan creeër je gewoon weer je eigen aarde
Misschien zijn we al in onze hemel/hell

[DUX]

UDuckling5 schreef op 12 July 2003 @ 14:03:
Ik ben het op het eerste punt met de realist eens (ben dan zelf wel geen atheïst, vandaar dat ik het niet over het tweede punt ga hebben.)

Dat respecteer ik (ik respecteer trouwens ook de keuze van mensen om wel een godsdienst te volgen en daar houd ik ook rekening mee). Ik sta wel open voor discussie trouwens

MrCaleb schreef op 12 July 2003 @ 14:17:
Wat zou je nou doen? je eigen laten begraven of cremeren? en waarom? het idee achter je keuze

Dat heeft niet zoveel te maken met mijn ideeën over leven en dood eigenlijk. Ik vind het idee van cremeren zo onpersoonlijk. En omgekeerd bezoek ik liever een graf dan een urn...

[ Voor 37% gewijzigd door DUX op 12-07-2003 14:23 ]

[MrCaleb]

Daar heb je gelijk in jah, denk er hetzelfde over betreft dat

[MrCaleb]

De duidelijkheid is niet veel duidelijker geworden, maar het kan ook niet anders, een vraag stellen waar niemand een juist antwoord op heeft, laten we maar gewoon wachten tot het zo ver is, en de ervaring zelf ervaren

[Paters]

MrCaleb schreef op 12 July 2003 @ 14:38:
De duidelijkheid is niet veel duidelijker geworden, maar het kan ook niet anders, een vraag stellen waar niemand een juist antwoord op heeft, laten we maar gewoon wachten tot het zo ver is, en de ervaring zelf ervaren

En laten we hopen dat we zo lang mogelijk op een antwoord mogen wachten.

[DUX]

MrCaleb schreef op 12 juli 2003 @ 14:38:
De duidelijkheid is niet veel duidelijker geworden, maar het kan ook niet anders, een vraag stellen waar niemand een juist antwoord op heeft, laten we maar gewoon wachten tot het zo ver is, en de ervaring zelf ervaren

Oeh, ik zou wel balen als ik het fout had...

"Sorry God, my mistake"

[UDuckling5]

Paters schreef op 12 July 2003 @ 14:16:
Ok....wanneer het aardse leven oneindig zou zijn zou ik ook niet al te vrolijk zijn. Maar wanneer je geen rare dingen hebt gedaan in je leven (ergo je mag in de hemel vertoeven) is het toch een makkelijke vlucht om in een god te geloven.

Toch leef je ook in de hemel oneindig. Een aangezien daar geen oorlog, internet of tv (of wat dan ook) is, lijkt het me daar een behoorlijk saaie boel
En jezelf bemoeien met aardse zaken zal ook wel niet altijd mogen

[ Voor 3% gewijzigd door UDuckling5 op 12-07-2003 15:12 ]

[Verwijderd]

Ik hoop dat ik rustig mag inslapen i.p.v. tegen een vrachtwagen aan rijden of een kogel door je kop krijgen...

Hoe stel ik me dit voor... Ik hoop dat ze hierboven Internet hebben, en dat ik mijn GOT account dan nog heb... zodat ik lekker verder kan gaan met posten op de wolken...

[DUX]

Verwijderd schreef op 12 juli 2003 @ 15:15:
Ik hoop dat ik rustig mag inslapen i.p.v. tegen een vrachtwagen aan rijden of een kogel door je kop krijgen...

Gaan we nou onze voorkeur voor de manier waarop we ons Aardse bestaan beëindigen nou bespreken? Is dat wel een goed plan? Kijk, ik wil best meedoen, maar ik denk dat door zo'n onderwerp de boel hier een stuk grimmiger wordt.

[ Voor 3% gewijzigd door DUX op 12-07-2003 15:18 ]

[Verwijderd]

DUX schreef op 12 July 2003 @ 15:18:
[...]

Gaan we nou onze voorkeur voor de manier waarop we ons Aardse bestaan beëindigen nou bespreken? Is dat wel een goed plan? Kijk, ik wil best meedoen, maar ik denk dat door zo'n onderwerp de boel hier een stuk grimmiger wordt.

Ik weet het niet... maar dit is wat ik er van wil verwachten... maar ik hou er al over op... sorry dan als het offtopic was...

[Paters]

UDuckling5 schreef op 12 juli 2003 @ 15:11:
[...]


Toch leef je ook in de hemel oneindig. Een aangezien daar geen oorlog, internet of tv (of wat dan ook) is, lijkt het me daar een behoorlijk saaie boel
En jezelf bemoeien met aardse zaken zal ook wel niet altijd mogen

Mischien dat je daar naar een 24/7 soap genaamd Goede Aarde, Slechte Aarde kan kijken. Mischien zijn geesten wel onderdeel van een interactieve soap. Dat je in de hemel mag bemoeien met met Goede Aarde, Slechte Aarde.

[DUX]

Verwijderd schreef op 12 juli 2003 @ 15:19:
Ik weet het niet... maar dit is wat ik er van wil verwachten... maar ik hou er al over op... sorry dan als het offtopic was...

offtopic:
Oh, maar dit was niet offtopic hoor (* kijkt naar topic title)

[ Voor 4% gewijzigd door DUX op 12-07-2003 15:22 ]

[Verwijderd]

Ik denk het liefste rustig inslapen of op een spannende manier doodgaan met een kick en dat het niet of zo min mogelijk pijn doet...

MrCaleb schreef op 12 July 2003 @ 14:20:
Misschien zijn we al in onze hemel/hell

Er zijn computers en internet dus denk het wel

[ Voor 13% gewijzigd door Verwijderd op 12-07-2003 15:32 ]

[Verwijderd]

Ik denk dat hetgene wat je voelt tijdens het sterven afhangt van de manier waarop je sterft. Als je bijvoorbeeld dood gaat doordat er een atoombom naast je hoofd ontploft dan denk ik dat je niets denkt tijdens het sterven. Het ene moment ben je, je van geen kwaad bewust en het volgende moment ben je onderdeel van een paddestoelwolk.

Als je op een manier doodgaat waarbij je hersenen steeds minder functioneren door bijv. zuurstoftekort dan denk ik dat je het typisch witte licht ziet en een aantal bizarre gevoelens krijgt die ook op te wekken zijn door met een wisselend sterk magnetisch veld delen van de hersenen tijdelijk uit te schakelen.

[Verwijderd]

Iedereen kan wel zo z'n theorietje ophangen over wat er na de dood is maar je zult het nooit zeker weten. Ik denk ook dat de dood niet uniform is, maw de dood is niet voor iedereen gelijk.
Er is wel een gedachte waar je wel huiverig voor kunt zijn, en dat is het idee dat je in een eeuwig durende nachtmerrie terechtkomt, er is hier al een topic over geweest -> Bedenk Een Hel... waarbij je in een cyclus terecht komt die eeuwig doorgaat en je constant moet blijven lijden. Aan de andere kant zie ik geen reden hiervoor dat dit persee zo zou moeten zijn.

De wereld steekt raar in elkaar, en je kunt je soms afvragen of we hier wel werkelijk zijn.
Als je bv naar een foto kijkt van de aarde op enige afstand, en je ziet AL dat zwarte er omheen, wat heeft dat voor betekenis allemaal, zit daar een grotere structuur achter, ligt achter elke diepte een nog nieuwere diepte.

Dit zijn allemaal levensvragen die niet zomaar beantwoord kunnen worden.
Onze brein is daarvoor te klein om die informatie te bevatten ook al zou je het gevoel hebben dat je het wel zou kunnen bevatten. Dood gaan is iets wat de ultime ervaring zal zijn aangezien je het maar 1x meemaakt (aannemelijk??).

[Paters]

Verwijderd schreef op 13 July 2003 @ 13:55:
Iedereen kan wel zo z'n theorietje ophangen over wat er na de dood is maar je zult het nooit zeker weten. Ik denk ook dat de dood niet uniform is, maw de dood is niet voor iedereen gelijk.
Er is wel een gedachte waar je wel huiverig voor kunt zijn, en dat is het idee dat je in een eeuwig durende nachtmerrie terechtkomt, er is hier al een topic over geweest -> Bedenk Een Hel... waarbij je in een cyclus terecht komt die eeuwig doorgaat en je constant moet blijven lijden. Aan de andere kant zie ik geen reden hiervoor dat dit persee zo zou moeten zijn.

De wereld steekt raar in elkaar, en je kunt je soms afvragen of we hier wel werkelijk zijn.
Als je bv naar een foto kijkt van de aarde op enige afstand, en je ziet AL dat zwarte er omheen, wat heeft dat voor betekenis allemaal, zit daar een grotere structuur achter, ligt achter elke diepte een nog nieuwere diepte.

Dit zijn allemaal levensvragen die niet zomaar beantwoord kunnen worden.
Onze brein is daarvoor te klein om die informatie te bevatten ook al zou je het gevoel hebben dat je het wel zou kunnen bevatten. Dood gaan is iets wat de ultime ervaring zal zijn aangezien je het maar 1x meemaakt (aannemelijk??).

inderdaad....iedereen kan wel een theorietje verzinnen.....je doet er wel aan mee

[wacco]

Ik denk dat het een soort van überoverdosis voelt. Er ontstaat een zwaar zuurstof tekort (of ivm een kogel, d'r is flinke schade) en al je neuronen beginnen gewoon te flippen. De communicatie tússen de neuronen wordt ook overhoop geschopt daardoor (wat ook gebeurt met verslavende middelen) alleen dan niet een 'beetje' of een 'beetje veel' maar gewoon _allemaal_.
Dus een soort van joint XL en een hoofdpijn XL (migraine anyone?) gecombineerd voor een minuutje. Echt denken zal niet meer gaan, het wordt meer een 'belevenis'. En dan...

fin

[MrCaleb]

Hmm aparte opmerkingen allemaal

Had een keer iets gezien of gelezen, over een vrouw die aangereden was (volgens mij was ut uit een film hoor, maar het moet kunnen) en die stond dus tegen een boom aan toen die auto zeg maar in haar onderlichaam boorde, alleen ze was nog gewoon helemaal bij maar ze wisten als ze die auto naar achter gingen trekken ze in 1 keer leeg zou stromen.

Tot ze afscheid van der man had genomen enzo, en dan zouden ze die auto weghalen.

Je zou maar in zo een situatie verkeren, dat je gewoon leeft, maar je weet als ze die auto weghalen je dood gaat omdat je dan leegloopt.

Dan gaan er volgens mij ook weer "andere" gevoelens door je heen.

[DUX]

MrCaleb schreef op 14 July 2003 @ 01:22:
Hmm aparte opmerkingen allemaal

Had een keer iets gezien of gelezen, over een vrouw die aangereden was (volgens mij was ut uit een film hoor, maar het moet kunnen) en die stond dus tegen een boom aan toen die auto zeg maar in haar onderlichaam boorde, alleen ze was nog gewoon helemaal bij maar ze wisten als ze die auto naar achter gingen trekken ze in 1 keer leeg zou stromen.

Tot ze afscheid van der man had genomen enzo, en dan zouden ze die auto weghalen.

Je zou maar in zo een situatie verkeren, dat je gewoon leeft, maar je weet als ze die auto weghalen je dood gaat omdat je dan leegloopt.

Dan gaan er volgens mij ook weer "andere" gevoelens door je heen.

Met zo'n situatie ben ik ook een keer geconfronteerd (op tv dan in zo'n Britse medische/politie dramaserie) dat een man en z'n newly wedded wife onder of tegen een grote vrachtwagen waren gekomen toen een brug op ze was ingestort, en z'n bewusteloze vrouw kon het alleen overleven als die auto weggesleept zou worden omdat ze dan het staal konden wegzagen. Maar ze hadden intussen wel ondervonden dat hij het bij die actie niet zou halen omdat hij min of meer bij elkaar gehouden werd door z'n gecrashte auto en uit elkaar zou vallen bij het slepen. Hij koos ervoor om z'n vrouw te redden.

Ontroerend moment

Ik heb er even mee gewacht, maar ik wil het toch kwijt. Mijn keuze over het heengaan zou ik liever aan een ander overlaten: laat mij maar aangereden worden en laat alles dan maar in een klap voorbij zijn. Al m'n zorgen kwijt en nooit meer voelen zoals ik me dat nou dat regelmatig voel. Het is niet dat ik me meteen voor een auto ga werpen, maar als iemand een fatale stuurfout zou maken dan zou ik hem daar niet voor vervloeken (of later komen rondspoken in zijn huis).

Als ik in een zelfde situatie als de vent op tv zou komen, koos ik ook voor de ander.

edit:
Als je met me in discussie wilt gaan betreft bovenstaand verhaal moet je even tot vrijdagavond wachten want ik bevind mij komende dagen in Duitsland.

[ Voor 6% gewijzigd door DUX op 14-07-2003 01:33 ]

[Verwijderd]

MrCaleb schreef op 14 July 2003 @ 01:22:
Had een keer iets gezien of gelezen, over een vrouw die aangereden was (volgens mij was ut uit een film hoor, maar het moet kunnen) en die stond dus tegen een boom aan toen die auto zeg maar in haar onderlichaam boorde, alleen ze was nog gewoon helemaal bij maar ze wisten als ze die auto naar achter gingen trekken ze in 1 keer leeg zou stromen.

Tot ze afscheid van der man had genomen enzo, en dan zouden ze die auto weghalen.

Dat was in de film Signs.

[Christiaan]

Als je bruut sterft zul je wel geen tijd hebben daarbij stil te staan. Als je langzaam sterft is het best een lijdensweg. Het liefste sterf ik gewoon rustig in mijn slaap, of in ieder geval snel. Het zou jammer zijn om dood te gaan, maar bang ben ik er zeker niet voor. Er zijn alleen nog een aantal dingen die ik graag nog zou willen doen voordat het zover is . Op het moment zelf geloof ik dat je enkel een soort vrede voelt. Het menselijk lichaam beschikt over systemen die op dat moment actief worden en ervoor zorgen dat je heel rustig wordt en vrede hebt met het feit. Is het je nooit opgevallen dat zeer ernstig zieke mensen voor het sterven geen pijn meer voelen?

[Verwijderd]

ChristiaanVerwijs schreef op 14 juli 2003 @ 12:00:
Is het je nooit opgevallen dat zeer ernstig zieke mensen voor het sterven geen pijn meer voelen?

Dat is nog maar de vraag, het is aannemelijk dat de pijnzintuigen het 'doen' zolang je leeft en aangezien je hersenen dan ook nog leven zul je het denk ik wel bewust meemaken.

brrr.. rotgedachte

[r0el]

Mijn mening;
De menselijke geest 'ontstaat' door de impulsen die in de hersenen plaats vinden. Op het moment van sterven worden deze impulsen minder totdat ze nul zijn er dus ook helemaal niks meer is (dood = zwarter dan zwart) Het zal wel een raar moment zijn, een afzwakkend iets

[blaatbeest]

Ik zal ook maar eens mee gaan doen:
Ik ben atheist en technish ingesteld dus ik ben toen ik over god begon na te denken daar ook vanaf gestapt.
Ik denk niet dat er maar 1 manier is om dood te gaan, iedereen heeft andere hersenen die op andere situaties anders reageren. De een ziet een tunnel (misschien ook omdat die dat wil zien) de ander ziet en denk niks speciaals (bijv omdat hij net de andere kant uit keek toen de atoombom naast hem neer viel ).

Als atheist zijnde denk ik ook niet dat er speciale voorzieningen in je hersenen zijn voor dood gaan, aangezien dit niet zinvol is voor de voortplanting. Je hersenen kunnen en doen onder extreme omstandigheden hele vage dingen. (mensen die vaker onder de drugs zitten of paddo trips hebben gedaan weten dat heel goed )

Het liefst zou ik gewoon rustig inslapen, lekker in bed of in een hanmat op hawaii met mijn lievelings muziek .
Er is natuurlijk ook wel wat te zeggen voor dood vallen, parachute sprong zonder parachute zeg maar (Dan wel boven water anders word het schrapen voor iemand). Lekker nog een beetje adrenaline door die aders voor het eind (is je perceptie van de dood weer comleet anders lijkt me)

Deze discussie is ondertussen ook al een beetje afgedwaald over NA de dood dus daar doe ik dan ook maar een mee:
Ik denk dat het geloof in een god uit de oudheid afkomstig is (toen we bliksem nog niet konder verklaren enzo). Nu we steeds meer kunnen verklaren hebben we god DAAR minder voor nodig, toch zal god voorlopig wel bij ons blijven. Aan de ene kant omdat we vanaf hele jongen leeftijd geindoctrineerd worden om in god te geloven aan de andere kant omdat het geloven in iets hogers een hele troost is:
-Je leven heeft zin
-Je ziet de mensen waarvan je houdt en hebt gehouden weer terug
-Je staat niet alleen
-Je bent minder verantwoordelijk voor je eigen leven omdat je god de schuld kan geven

De mensen die niet in iets hogers geloven (en die dus niet iets hogers hebben om voor te leven) moeten het leven op een ander manier zin geven, voor mij is dat door zoveel mogelijk fun te hebben. Toch is dat al raar, waarom zou je moeite doen om je goed te voelen als je ook simpelweg NIET kan voelen? Ook een reden voor mij om geen kinderen te krijgen trouwens.

Ik zou echt niet een eeuwigheid willen leven (eeuwigheid is dat dus ook niet voordat ik geboren was??), je gaat je na een paar duizend jaar toch wel vervelen denk ik, na een paar miljoen jaar word je misschien wel zo gek dat je je eigen wereld gaat maken (copyright iemand anders ). Dat gaat natuurlijk ook weer vervelen en daar zitten we dan zonder god...

Maar dat is een beetje een ronde cirkel (ipv vierkante) zeg maar. Dat is het probleem waar iedereen mee moet zitten lijkt me, waar is het begonnen en vooral WAAROM?
Als natuurkundige: Waar kwam dat oerdeeltje vandaan waar de natuurwetten en de rest van het universum uit zijn gekomen?
Als gelovige: Is god niet ook ooit ontstaan? en als god eeuwig is waarom zou ie dan iets creeeren wat niet eeuwig is (iets wat je maakt is toch niet eeuwig?). Iets dat ook nog een lange weg moet gaan om gelukkig te worden (Jozef Rulof boeken, HELE lange weg).

Het meest logisch lijkt me dat ons bestaan het resultaat is van het kosmische toeval (maar waar dan precies dat kosmische vandaan komt )

p.s. ei kwijt

DAMN, * blaatbeest is blaatbeest

[MSalters]

DUX schreef op 12 July 2003 @ 14:52:
[...]
Oeh, ik zou wel balen als ik het fout had...

"Sorry God, my mistake"

"Pascal's wager" - je kunt maar beter in God geloven. Als je wel gelooft in een leven na de dood en ongelijk hebt sta je niet voor schut, maar als je niet gelooft in een leven na de dood en het is er wel sta je mooi voor lul.

[Verwijderd]

Natuurkundig gezien:
Een mens bestaat uit energie en energie gaat nooit verloren... wat er gebeurt met je bewustzijn dat kan niemand verklaren.

Als ik er over sterven nadenk krijg ik een nogal beklemmend gevoel, het is niet dat ik bang ben om te sterven.... het is immers onvermijdelijk. Maar wat is er na het sterven? Ik heb al vaker gedroomt dat ik stierf. En elke keer was het zelfde. Alles werd zwart.... en even later schrok ik wakker.

Waar ik bang voor ben is om alleen te sterven. De laatste momenten alleen in bed/ziekenhuis etc. Als het in mijn slaap zal gebeuren is dan nog het beste maar mijn grote angst is dat ik het de hard way krijg..... zoals tot nu toe alles eigenlijk.

[Rataplan]

MSalters schreef op 14 July 2003 @ 21:14:
[...]

"Pascal's wager" - je kunt maar beter in God geloven. Als je wel gelooft in een leven na de dood en ongelijk hebt sta je niet voor schut, maar als je niet gelooft in een leven na de dood en het is er wel sta je mooi voor lul.

* Rataplan 's axiom: god bemoeit zich klaarblijkelijk niet met mij - dus ik bemoei me niet met hem. En als na mijn dood blijkt dat er toch iemand op de troon zit, dan heeft die heel veel uit te leggen.

En of ik dan voor lul sta, ach, ik heb Hitler niet gemaakt

[ Voor 5% gewijzigd door Rataplan op 15-07-2003 07:35 ]

[Boegel]

Al ooit eens iemand nagedacht hoe je je voelt als je slaapt... Buiten dromen dan... Als je wakker wordt, lijkt het toch ook alsof je een paar uur 'kwijt' bent... Je hebt geen idee wat er gebeurt is (logisch ), maar als je er even over nadenkt, was alles ook 'zwart' (dat lijkt me toch de beste manier om het te beschrijven)...

Volgens mij moet het na de dood zoiets zijn, gewoon niets meer beseffen, net alsof je eeuwig slaapt (terwijl de wormen zich tegoed doen aan je tenen )

[Liberate te ex inferis]

Rataplan schreef op 15 July 2003 @ 07:34:
[...]


* Rataplan 's axiom: god bemoeit zich klaarblijkelijk niet met mij - dus ik bemoei me niet met hem. En als na mijn dood blijkt dat er toch iemand op de troon zit, dan heeft die heel veel uit te leggen.

En of ik dan voor lul sta, ach, ik heb Hitler niet gemaakt

Hierboven heb ik een aantal keer de eerste persoon vetgedrukt, om hiermee aan te geven dat mensen over het algemeen alleen maar aan zichzelf denken. Jammer vind ik wanneer alles om jezelf zou moeten draaien, wat ik in twijfel trek. Als je meent dat er een god bestaat, dan zet je die als het goed is in het middelpunt.
Als je dus atheist ben oid. en je redeneert alleen vanuit jezelf, dan is het niet verwonderlijk dat een god niet in jouw wereldje past. Dan zou je namelijk niet meer zelf kunnen bepalen wat je regels zijn en ben je eigenlijk zelf geen god meer. Want dat is waar het eigenlijk om draait, je wilt zelf een god zijn.

En of ik dan voor lul sta, ach, ik heb Hitler niet gemaakt

Hiermee geef je al aan dat je jezelf nogal belangrijk vindt, alsof een god ook maar verantwoording aan jou zou moeten afleggen.

[WoWo]

[quote]Liberate te ex inferis schreef op 15 juli 2003 @ 09:01:
[...]
Als je meent dat er een god bestaat, dan zet je die als het goed is in het middelpunt.
Als je dus atheist ben oid. en je redeneert alleen vanuit jezelf, dan is het niet verwonderlijk dat een god niet in jouw wereldje past.
[...]

Hmmm, interressante cirkelredenering, als je niet in god gelooft kan je ook niet in god geloven want je moet eerst in god geloven om god ipv jezelf in het middelpunt te zetten want pas als je iets anders dan jezelf in het middelpunt plaatst kan je in god geloven maar iets anders dan jezelf in het middelpunt plaatsen gaat pas als je in god gelooft Hier kom ik niet uit geloof ik

[Liberate te ex inferis]

Hmmm, interressante cirkelredenering, als je niet in god gelooft kan je ook niet in god geloven want je moet eerst in god geloven om god ipv jezelf in het middelpunt te zetten want pas als je iets anders dan jezelf in het middelpunt plaatst kan je in god geloven maar iets anders dan jezelf in het middelpunt plaatsen gaat pas als je in god gelooft Hier kom ik niet uit geloof ik

Dat maak jij er dan weer van, het is allerminst een cirkelredenering. Ik bedoel hiermee te zeggen dat over het algemeen bij de mensen geen plaats is voor een god, want ze willen dat alles om hun draait. Als je in een god wil geloven zet je hem toch in het middelpunt, of niet?
En om die cirkelredenering die jij ervan maakt even erbij te nemen, je moet wel open staan voor een god wil je kunnen geloven, want zolang je dat niet doet, zal je weinig merken van de kracht van God.

[WoWo]

Liberate te ex inferis schreef op 15 juli 2003 @ 09:56:
[...]


Dat maak jij er dan weer van, het is allerminst een cirkelredenering. Ik bedoel hiermee te zeggen dat over het algemeen bij de mensen geen plaats is voor een god, want ze willen dat alles om hun draait. Als je in een god wil geloven zet je hem toch in het middelpunt, of niet?
En om die cirkelredenering die jij ervan maakt even erbij te nemen, je moet wel open staan voor een god wil je kunnen geloven, want zolang je dat niet doet, zal je weinig merken van de kracht van God.

Dus toch een cirkelredenering: je kan toch alleen open staan voor een god als je überhaupt al in een god gelooft. Of maw: als je niet gelooft in god lukt het toch nooit om open te staan voor god

(we geraken wel offtopic)

[Xymox]

Een veelgebruikte zienswijze op de dood geeft exact aan hoe je naar de dood kan kijken omdat iedereen het zelf heeft meegemaakt :

De dood is gelijk aan de periode voordat je geboren was !

Als ik aan de periode denk voor mijn geboorte, dan is er geen gevoel, geen bewustzijn en zelfs geen zwart. Al die miljarden jaren sinds het ontstaan van de aarde zijn voordat ik er kwam aan mij voorbij gegaan. En als ik dood ben zullen al die miljarden jaren die na mijn dood nog zullen komen ook gewoon aan mij voorbij gaan.

Simpel, maar waar !

[notgib]

Lijkt er wel op ja. Je ziet ook een donkere tunnel met licht aan het eind... waar lijkt dat op, jawel; je beleeft je geboorte opnieuw. Klinkt aannemelijk toch?

[blaatbeest]

Als je dood gaat gelijk opnieuw geboren worden.... Alles weer vergeten, dus je kunt je leven niet beteren. Ooit houd mensheid op te bestaan, wat dan? Er komen steeds meer mensen bij dus de "zieltjes" moeten toch ergens vandaan komen.

Als atheist zijnde heb ik inderdaad geen ruimte MEER voor een god. Ik ben opgevoed als christen maar, na daar over na te denken, ben ik daar vanaf gestapt.
Ik zie mezelf zeker niet als God, ik kan namelijk niet de rokjes van vrouwen op commando omhoog laten vliegen (a la bruce almighty). Ik zie mezelf wel als het centrale punt in mijn eigen leven ja, lijkt me ook logisch aangezien het mijn eigen leven is en niet dat van iemand anders.
Veel mensen die in God geloven zetten God ook niet in het centrum van hun leven, in mijn ogen eigenlijk alleen die mensen die hun leven echt voor god leven doen dat. Klooster volk.
Tegenwoordig stelt het geloven in een god niet zoveel meer voor bij veel mensen, af en toe naar de kerk. Voor de rest word hun leven geleefd zonder God. Maar ze GELOVEN wel.

[Liberate te ex inferis]

WoWo schreef op 15 July 2003 @ 10:29:
[...]


Dus toch een cirkelredenering: je kan toch alleen open staan voor een god als je überhaupt al in een god gelooft. Of maw: als je niet gelooft in god lukt het toch nooit om open te staan voor god

(we geraken wel offtopic)

Toch nog ff een reply hierop. Ik denk dat jij het verschil tussen geloven en erkennen verwart. Ik wil hiermee zeggen dat iemand die in een god gelooft totaal verschilt met iemand die erkent dat er een god bestaat.
Dat is mijn punt.
Dus toch geen cirkelredenering.

[WoWo]

<offtopic>

Liberate te ex inferis schreef op 15 July 2003 @ 12:30:
[...]


Toch nog ff een reply hierop. Ik denk dat jij het verschil tussen geloven en erkennen verwart. Ik wil hiermee zeggen dat iemand die in een god gelooft totaal verschilt met iemand die erkent dat er een god bestaat.
Dat is mijn punt.
Dus toch geen cirkelredenering.

Nu snap ik het echt niet meer Bij mijn weten is het bestaan van een god nooit bewezen, erkennen dat er een god bestaat is dan toch precies hetzelfde als geloven dat er een god bestaat??
</offtopic>

Hoewel ik zelf denk dat er nada is na de dood, brengt één feit mij altijd in verwarring: op het moment van sterven wordt een lichaam meetbaar lichter. Voor mensen die in de ziel geloven hét bewijs: de ziel verlaat het lichaam als dat lichaam sterft... Waar gaat die ziel (of bewustzijn of leven) dan naartoe? Of is er een gewone (dwz natuurwetenschappelijke) verklaring voor dat plotseling lichter worden??

[Boegel]

blaatbeest schreef op 15 July 2003 @ 11:51:
Als je dood gaat gelijk opnieuw geboren worden.... Alles weer vergeten, dus je kunt je leven niet beteren. Ooit houd mensheid op te bestaan, wat dan? Er komen steeds meer mensen bij dus de "zieltjes" moeten toch ergens vandaan komen.

Wat dacht je van uitgestorven diersoorten en planten (als die een ziel hebben that is)... Die zieltjes worden beschikbaar voor mensen... Er bestaat een MAX_NUMBER_OF_ZIELTJES, en dat kan niet overschreven worden, dus als de mensheid in aantal wil toenemen, is dat ten koste van andere diersoorten (jep, juist, de mens is niet meer dan een heel 'slim' dier)

[ Voor 3% gewijzigd door Boegel op 15-07-2003 14:12 ]

[Liberate te ex inferis]

[quote]WoWo schreef op 15 July 2003 @ 13:13:
<offtopic>

[...]


Nu snap ik het echt niet meer Bij mijn weten is het bestaan van een god nooit bewezen, erkennen dat er een god bestaat is dan toch precies hetzelfde als geloven dat er een god bestaat??
</offtopic>
quote]

Tja, ik wil toch nog antwoorden hierop, je kan door God of iemand anders er anders over gaan denken, dus dat er wel een god bestaat.

[MrCaleb]

Betreft goden kun je dat volgens mij van meerdere kanten bekijken, er zijn zoveel speculaties daarover, ik denk toch dat dat moet blijven bij puur: Geloof ik het wel hoe dan ook, of twijfel ik, of geloof ik het niet.

Heeft vrij weinig met de dood te maken van het moment van sterven zelf natuurlijk.
Het gaat meer om het idee wat er door je heen gaat als je sterft zelf.

Misschien gaat onze ziel wel het heelal in, voor een reis? een reis naar andere dimensies? planeten? misschien zit er wel een bepaalde energie in je lichaam die doorstroomt naar een andere locatie?

I Dont know, zijn maar vage gedachtes hoor

[Verwijderd]

Ik zie de dood net als de tijd voor je geboorte, gewoon niet bestaand voor jou. Geen oneindig zwart maar gewoon niks want de connecties in je hersenen bestaan niet meer, je kan niks waarnemen. Dus probeer het voor te stellen als toen je nog niet geboren was, je nog geen hersenen had.

[REDFISH]

Ja precies. Stel je bent soldaat in een oorlog. Je ziet een granaat vallen voor je voeten, in een snelle reactie ren je naar de granaat toe, pakt hem op, en wilt hem weggooien, maar opdat moment ontploft hij. Dan is het gewoon over. Misschien lig je wel in stukken op de grond ofzo, maar je bent gewoon dood. Er is dan niks meer. Alles wat rest is die periode waarin je probeerde die granaat weg te gooien, je hebt niet eens stilgestaan bij wat er zou gaan gebeuren of hoe je je dan voelt. Het is gewoon net als je bewusteloos bent, dan adem je nog wel, maar je hersenen zijn uitgeschakeld, verwerken geen prikkels van buitenaf. Klaar en over.

En dan verhaal van dual-zip met neuronen daar geloof ik zelf niks van, dat dat de verklaring is. Studeer zelf ook neuropsychologie, en het lijkt me erg stug.

God is sowieso onzin. Bestaat niet, en ziel ook niet. Allemaal verzonnen om de mens rust te geven en stress te voorkomen voor de angsten die het leven en de dood bieden.

[ Voor 9% gewijzigd door REDFISH op 16-07-2003 13:49 ]

[KneoK]

Boegel schreef op 15 juli 2003 @ 08:36:
Al ooit eens iemand nagedacht hoe je je voelt als je slaapt... Buiten dromen dan... Als je wakker wordt, lijkt het toch ook alsof je een paar uur 'kwijt' bent... Je hebt geen idee wat er gebeurt is (logisch ), maar als je er even over nadenkt, was alles ook 'zwart' (dat lijkt me toch de beste manier om het te beschrijven)...

Volgens mij moet het na de dood zoiets zijn, gewoon niets meer beseffen, net alsof je eeuwig slaapt (terwijl de wormen zich tegoed doen aan je tenen )

Dit is al heel lang mijn gevoel voor "dood zijn". De periode tussen in slaap vallen en beginnen te dromen, want naar mijn gevoel is er dan echt niets, geen enkele gedachte, geen enkel bewustzijn van waar je bent, geen gevoel... Niets.

[grep]

blaatbeest schreef op 14 juli 2003 @ 16:31:
De mensen die niet in iets hogers geloven (en die dus niet iets hogers hebben om voor te leven) moeten het leven op een ander manier zin geven, voor mij is dat door zoveel mogelijk fun te hebben. Toch is dat al raar, waarom zou je moeite doen om je goed te voelen als je ook simpelweg NIET kan voelen? Ook een reden voor mij om geen kinderen te krijgen trouwens.

Zou je dit anders uit kunnen leggen want ik snap je redenering eerlijk gezegd niet (en ben er wel benieuwd naar )

[MrCaleb]

Verwijderd schreef op 15 July 2003 @ 23:44:
Ik zie de dood net als de tijd voor je geboorte, gewoon niet bestaand voor jou. Geen oneindig zwart maar gewoon niks want de connecties in je hersenen bestaan niet meer, je kan niks waarnemen. Dus probeer het voor te stellen als toen je nog niet geboren was, je nog geen hersenen had.

Dat vind ik nou een goede verklaring als je de gedachte in je houd wat je had voordat je geboren werd, voordat je hersens eigelijk begonne te functioneren, want als je naar ouderdom kijkt begint het steeds meer te lijken op de gedachte van een kind...en tjah dan ineens is het voorbij.

[ Voor 8% gewijzigd door MrCaleb op 16-07-2003 18:50 ]

[blaatbeest]

Ik neem aan dat het probleem in het tweede gedeelte zit:
"waarom zou je moeite doen om je goed te voelen als je ook simpelweg NIET kan voelen? Ook een reden voor mij om geen kinderen te krijgen trouwens."

Wij mensen zijn altijd bezig om ons goed te voelen.
Als je niet zou bestaan (net een andere zaadcel won de race bijv.) dan zou je niet voelen. Niet goed, slecht of middelmatig.
Waarom zou je een leven WILLEN creeren wat gaat voelen? (niet voor het kind iig, wat dat bestaat nog niet) Het kind KAN wel gelukkig worden maar kan ook net zo goed een waardeloos leven tegemoet gaan, waarom zou je dat risico nemen?

Ik kon het mijn moeder en broer ook niet uitleggen

Komt erop neer: Waar zou je voor kiezen? Je goed voelen of niet voelen (niet bestaan). misschien een leuke topic titel

[seamus21]

Als het zo zou zijn dat zieltjes hot swappable zijn. Hoe kunnen we dan in aantal toenemen? Er moeten dan ergens nieuwe zieltjes gemaakt worden. Als we steeds swappen kunnen we niet in aantallen toenemen.

En als je dood gaat en gelijk weer geboren wordt dan zouden er op de wereld evenveel dingen dood moeten gaan als er geboren worden.

Het is natuurlijk wel interessant om hierover te filosoferen maar ik denk dat wij met onze hersenen hier nog niet bijkunnen. Er moet een variabele zijn voor deze oplossing die wij gewoonweg nog niet bevaten of herkennen.

Ik bedoel met hierover onderwerpen zoals: Wat gebeurt er als je doodgaat? Is er een god? Wat is de zin van het leven? Die volgens mij ook op een of andere manier in dit topic zijn langsgekomen.

[Liberate te ex inferis]

blaatbeest schreef op 16 July 2003 @ 22:16:
Ik neem aan dat het probleem in het tweede gedeelte zit:
"waarom zou je moeite doen om je goed te voelen als je ook simpelweg NIET kan voelen? Ook een reden voor mij om geen kinderen te krijgen trouwens."

Wij mensen zijn altijd bezig om ons goed te voelen.
Als je niet zou bestaan (net een andere zaadcel won de race bijv.) dan zou je niet voelen. Niet goed, slecht of middelmatig.
Waarom zou je een leven WILLEN creeren wat gaat voelen? (niet voor het kind iig, wat dat bestaat nog niet) Het kind KAN wel gelukkig worden maar kan ook net zo goed een waardeloos leven tegemoet gaan, waarom zou je dat risico nemen?

Ik kon het mijn moeder en broer ook niet uitleggen

Komt erop neer: Waar zou je voor kiezen? Je goed voelen of niet voelen (niet bestaan). misschien een leuke topic titel

Ik denk dat je moeder en je broer het niet snappen, omdat het misschien nonsens is wat jij verkondigt?
Ik bedoel, iedereen heeft gevoel, en dat gaat gepaard met goed voelen/ niet goed voelen.
Maar een beeld schetsen van niet kunnen voelen vind ik wel erg ver gaan.

[DUX]

REDFISH schreef op 16 July 2003 @ 13:48:
God is sowieso onzin. Bestaat niet, en ziel ook niet. Allemaal verzonnen om de mens rust te geven en stress te voorkomen voor de angsten die het leven en de dood bieden.

Ik vind dit een gevaarlijke uitspraak: hiermee zou je een ruzie kunnen ontketenen. Beter is om te zeggen dat jij denkt of vindt dat God niet bestaat en laat anderen dan maar een mening voor zichzelf vormen.

Overigens deel ik wel jouw mening, maar ik probeer er op te letten dat ik het woord "is" op de juiste plaats vervang met "vind".

[MrCaleb]

REDFISH schreef op 16 July 2003 @ 13:48:
God is sowieso onzin. Bestaat niet, en ziel ook niet. Allemaal verzonnen om de mens rust te geven en stress te voorkomen voor de angsten die het leven en de dood bieden.

Ik vind dit een gevaarlijke uitspraak: hiermee zou je een ruzie kunnen ontketenen. Beter is om te zeggen dat jij denkt of vindt dat God niet bestaat en laat anderen dan maar een mening voor zichzelf vormen.

Overigens deel ik wel jouw mening, maar ik probeer er op te letten dat ik het woord "is" op de juiste plaats vervang met "vind".

-------------------------------------------------------------------------------------

Ik vind wel dat je daar gelijk in hebt jah, ieder ze eigen mening uit geven over zoiets natuurlijk, maakt op zich niet uit want mensen die geloven, die geloven en het maakt niet uit wat een ander te melden heeft daarover

Maar je zou misschien nog raar voor paal staan als god in ze boek begint te kijken als je dood bent en dit tegenkomt

[ Voor 6% gewijzigd door MrCaleb op 18-07-2003 19:10 ]

[blaatbeest]

@liberate:
Jij begrijpt het dus ook niet (omdan gelijk te zeggen dat het nonsens is...)
Ik heb het ook niet over niet KUNNEN voelen, maar niet voelen. Dood zijn dus.

Kiezen tussen bestaan en niet bestaan. Als niet bestaant iets, waarom zou je dan "willen" bestaan. (apparte uitleg weer)

[Christiaan]

REDFISH schreef op 16 juli 2003 @ 13:48:
God is sowieso onzin. Bestaat niet, en ziel ook niet. Allemaal verzonnen om de mens rust te geven en stress te voorkomen voor de angsten die het leven en de dood bieden.

Ik hoop dat je weet dat dergelijke onbeargumenteerde uitspraken niet op W&L horen (en eigenlijk ook niet helemaal in dit topic - alhoewel het wel gerelateerd is). Graag zou ik echter willen weten waarom je dit vindt, en wat je ertoe gebracht heeft dat te geloven. Strikt genomen is die uitspraak een eigen geloof met betrekking tot de waarheid der dingen, net als dat andere gelovigen het tegenovergestelde geloven. Geloof is nu eenmaal de overtuiging dat iets waar is, zonder daar objectief bewijs voor te hebben. Objectief bewijs dat God kan bewijzen bestaat niet, maar objectief bewijs dat God niet bestaat bestaat ook niet. Dezelfde problemen gelden met betrekking tot de ziel. Ten eerste vereist een ziel een definiering. Wat is dat nu eigenlijk? Ik neem aan dat je de ziel ziet als iets dat boven het lichaam uitstijgt en niet verklaard kan worden door het volledige lichaam te begrijpen. Heb je ergens bewijs dat een ziel inderdaad niet bestaat? Of komt deze stelling voort uit je eigen geloof, of on-geloof, dat dergelijke dingen niet bestaan. Gaarne een onderbouwing van die krasse opmerking.

[blaatbeest]

Alles wat gezegd word is een mening, het komt uit jou mond dus is het jou mening. Al schrijf je iets alsof het een feit is, is en blijft dat jou mening.

god bestaat (niet)
Is leuk om te weten dat dat jou mening is maar zonder onderbouwing heeft daar voor de rest niemand iets aan.

Het leest gewoon vervelend als iemand zegt dat god niet bestaat en jij denkt dat dat wel zo is.

maarja das mijn mening

[DUX]

blaatbeest schreef op 18 July 2003 @ 19:40:
Alles wat gezegd word is een mening, het komt uit jou mond dus is het jou mening. Al schrijf je iets alsof het een feit is, is en blijft dat jou mening.

god bestaat (niet)
Is leuk om te weten dat dat jou mening is maar zonder onderbouwing heeft daar voor de rest niemand iets aan.

Het leest gewoon vervelend als iemand zegt dat god niet bestaat en jij denkt dat dat wel zo is.

maarja das mijn mening

offtopic:
Taalkundig gezien is dat niet zo, hoor. "Is" kan alleen gebruikt worden bij een gemeenschappelijke mening waarbij iedereen het met elkaar eens is en/of dat dat bewezen is. "Is" wordt dus gebruikt bij feiten, en "vinden" bij meningen.

Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat de aarde rond is (even bergen en dalen daargelaten) en dat is dan een feit.

[blaatbeest]

nog verder offtopic:
taalkundig wel ja
ik bepleit dus dat er helemaal niet zoiets is als een feit (eigenlijk een gejat idee waar ik voor de rest ook niet achter sta, zei ik alleen maar omwille van het punt wat ik probeerde te maken )

[Tatsu]

Mijn voorstelling van sterven. Ik leef van moment tot moment en plan enigzins wat voor de toekomst. Ik probeer in dit leven te genieten en er zoveel mogelijk uit te halen, zoveel mogelijk kennis en ervaringen te vergaren. Dit alles om dan uiteindelijk te zeggen dat ik genoten heb van het leven en op dat moment ook tevreden dood ga, dat ik kan zeggen dat ik mijn leven geleefd heb, zoals ik dat zelf wou.

Met andere woorden, om dood te gaan met een glimlach van tevredenheid.

[DUX]

Tatsu schreef op 18 July 2003 @ 20:42:
Mijn voorstelling van sterven. Ik leef van moment tot moment en plan enigzins wat voor de toekomst. Ik probeer in dit leven te genieten en er zoveel mogelijk uit te halen, zoveel mogelijk kennis en ervaringen te vergaren. Dit alles om dan uiteindelijk te zeggen dat ik genoten heb van het leven en op dat moment ook tevreden dood ga, dat ik kan zeggen dat ik mijn leven geleefd heb, zoals ik dat zelf wou.

Met andere woorden, om dood te gaan met een glimlach van tevredenheid.

Een nobel streven. Wou dat ik dat had

[Verwijderd]

Ik denk dat het gevoel dat je echt sterft, die laatste milliseconde, die laatste gedachte, heel erg beangstigend moet zijn. De mens heeft onderbewust een enorme drang naar overleven, en dan op dat laatste moment 'besef' je dat je 'gefaald' hebt. Lijkt me heel erg eng eigelijk.

Verder denk ik dat er na de dood niks is. Er werd eerder gezegd dat de wet van behoud van energie zou aanduiden dat je 'denken' oneindig is. Ik denk dat dat niet zo is. Wat en wie je bent bestaat wetenschappelijk gezien uit niet meer dan elektrische impulsen in de hersenen.
Wanneer je sterft, dan houden deze impulsen op. De energie die ervoor nodig was wordt niet noodzakelijk 'doorgegeven' aan iets wat je een ziel kan noemen, maar wordt gewoon omgezet in andere energievormen.
Voor mensen die in een ziel geloven is dit dan natuurlijk weer helemaal anders op te vatten.

Dood zijn is gewoon niks zijn. Niet zwart, niet wit, geen gevoel, geen bewustzijn, geen gedachten, geen eeuwig rondzwerven, maar gewoon niks, net zoals je slaapt, en niet droomt enzow. Dan is er geen besef, geen gedachte, geen gevoel, niks.

Ik denk dat de reden dat er over dit onderwerp zoveel gefilosofeerd wordt is dat het voor de mens onmogelijk is om 'niets' te bevatten, en dus een andere verklaring zoeken die we wel kunnen bevatten.

[DUX]

Verwijderd schreef op 20 July 2003 @ 20:43:
Ik denk dat het gevoel dat je echt sterft, die laatste milliseconde, die laatste gedachte, heel erg beangstigend moet zijn. De mens heeft onderbewust een enorme drang naar overleven, en dan op dat laatste moment 'besef' je dat je 'gefaald' hebt. Lijkt me heel erg eng eigelijk.

Met vol begrip heb ik je tekst gelezen, maar om nog even correct bezig te zijn wil ik toch even zeggen dat niet iedereen dit hoeft te zien als "falen". "Verlossing" kan ook dat gevoel zijn.

[Xymox]

ChristiaanVerwijs schreef op 18 July 2003 @ 19:35:
[...]


...Strikt genomen is die uitspraak een eigen geloof met betrekking tot de waarheid der dingen, net als dat andere gelovigen het tegenovergestelde geloven. Geloof is nu eenmaal de overtuiging dat iets waar is, zonder daar objectief bewijs voor te hebben. Objectief bewijs dat God kan bewijzen bestaat niet, maar objectief bewijs dat God niet bestaat bestaat ook niet...

Allemaal leuk en aardig, maar weegt het niet kunnen bewijzen dat God bestaat zwaarder dan het niet kunnen bewijzen dat Hij NIET bestaat ?

Niemand kan bewijzen dat weerwolven niet bestaan, maar ook niet dat ze wel bestaan.

Mogen we dan zo makkelijk stellen dat de twee uitgangspunten even valide zijn ?
Ik dacht het niet !

[Christiaan]

Xymox schreef op 21 July 2003 @ 11:26:
Allemaal leuk en aardig, maar weegt het niet kunnen bewijzen dat God bestaat zwaarder dan het niet kunnen bewijzen dat Hij NIET bestaat ?

Niemand kan bewijzen dat weerwolven niet bestaan, maar ook niet dat ze wel bestaan.

Mogen we dan zo makkelijk stellen dat de twee uitgangspunten even valide zijn ?
Ik dacht het niet !

Deze aardkloot kent miljoenen mensen die er heilig van overtuigd zijn dat God bestaat. Dat kun je van weerwolven of roze olifantjes niet zeggen. Dat betekent niet dat je dus maar moet aannemen, bij gebrek aan bewijs voor of tegen, dat God bestaat - dat is een persoonlijke keuze die je maakt en die leidt tot geloof of skepticisme. Bovendien is er voor religies wel enig circumstantial evidence, zoals de heilige boeken, de kist waarin de botten van de broer van Jezus zaten (zoals gisteren op Discovery te zien was), historische vondsten als de dode zee-rollen. Helemaas bewijs-loos is het niet, het is en blijft alleen indirect bewijs dat ook anders opgevat kan worden. Je moet geloven om het bewijs te vinden. Je moet geloven dat God niet bestaat om te stellen dat de grootsheid van het universum laat zien dat het een puur willekeurig proces is, maar het vereist ook geloof om te zeggen dat die grootsheid juist het gevolg is van de hand van een maker (die flink aan fine-tuning heeft gedaan).

[ Voor 31% gewijzigd door Christiaan op 21-07-2003 12:00 ]

[Confusion]

ChristiaanVerwijs schreef:
Deze aardkloot kent miljoenen mensen die er heilig van overtuigd zijn dat God bestaat. Dat kun je van weerwolven [..] niet zeggen.

Nou, in landen waar men in Voodoo gelooft, geloven anders ook behoorlijk veel mensen hele rare dingen. Dat staat voor jou gelijk aan roze olifantjes, maar toch zijn het grote aantallen die het wel geloven.

Bovendien is er voor religies wel enig circumstantial evidence, zoals de heilige boeken,

Die ook heel goed door een combinatie van psychologie en culturele geschiedkunde verklaard kunnen worden.

de kist waarin de botten van de broer van Jezus zaten (zoals gisteren op Discovery te zien was)

Die een vervalsing is.

historische vondsten als de dode zee-rollen.

Waarvan niemand precies weet wat erin staat, omdat het Vaticaan ze ingepikt heeft en slechts mondjesmaat heeft vrijgegeven. Ze hebben wel meer dubieuze documenten. De dode zeerollen bevestigen eerder dat de Bijbel een schrijfsel van een groep mensen is, met hun onderlinge verschillen van mening.

Je moet geloven dat God niet bestaat om te stellen dat de grootsheid van het universum laat zien dat het een puur willekeurig proces is,

Daar ben ik het niet mee eens: God zou een schepping van het universum kunnen zijn of tegelijkertijd met het universum kunnen zijn ontstaan. Mogelijk heeft hij slechts macht op ethisch gebied, ik noem maar een zijstraat. Er zijn heel wat interpretaties mogelijk, als je de letterlijke Bijbeltekst loslaat.

maar het vereist ook geloof om te zeggen dat die grootsheid juist het gevolg is van de hand van een maker (die flink aan fine-tuning heeft gedaan).

En daarbij dan behoorlijk wat dingen verprutst heeft . Persoonlijk zie ik geen bewijzen voor finetuning, als we alle technische screw-ups die we in de natuur tegenkomen meetellen.

[Christiaan]

Fused schreef op 21 July 2003 @ 12:28:
Nou, in landen waar men in Voodoo gelooft, geloven anders ook behoorlijk veel mensen hele rare dingen. Dat staat voor jou gelijk aan roze olifantjes, maar toch zijn het grote aantallen die het wel geloven.

Eerlijk gezegd weet ik zo net nog niet of Voodoo niet bestaat.

Die ook heel goed door een combinatie van psychologie en culturele geschiedkunde verklaard kunnen worden.

Uiteraard. We kunnen alles in principe psychologisch of cultureel verklaren. Maar dat betekent niet dat die verklaringen ook meteen correct zijn.

Waarvan niemand precies weet wat erin staat, omdat het Vaticaan ze ingepikt heeft en slechts mondjesmaat heeft vrijgegeven. Ze hebben wel meer dubieuze documenten. De dode zeerollen bevestigen eerder dat de Bijbel een schrijfsel van een groep mensen is, met hun onderlinge verschillen van mening.

De dode zeerollen? Die zijn anders wel degelijk bekend hoor. Een boek dat ik ooit van een vriendin geleend had liet de rollen in volle 'glorie' zien. Het probleem is dat de hele zoektocht naar die dingen omringd is geweest door ruzies en problemen. Uiteindelijk heeft de Ecole Biblique, na vele tientallen jaren research, een boek laten publiceren dat gezien mag worden als de conclusie van wat de inhoud van de dode zeerollen is. Ik zal het boek eens lenen - ik zie die vriendin vrijdag of zaterdag. Erg interessant. Overigens is de bijbel sowieso een schrijfsel van een groep mensen met onderlinge verschillen van mening

Daar ben ik het niet mee eens: God zou een schepping van het universum kunnen zijn of tegelijkertijd met het universum kunnen zijn ontstaan. Mogelijk heeft hij slechts macht op ethisch gebied, ik noem maar een zijstraat. Er zijn heel wat interpretaties mogelijk, als je de letterlijke Bijbeltekst loslaat.

Je weet dat ik die loslaat voor zover ik dat verantwoord acht. Een verklaring als 'De entiteit God correleert met het universum' dan ben ik het daarmee wel eens denk ik. Ik ga me niet vermoeien met wie wat wanneer en hoe ontstaan is.

En daarbij dan behoorlijk wat dingen verprutst heeft . Persoonlijk zie ik geen bewijzen voor finetuning, als we alle technische screw-ups die we in de natuur tegenkomen meetellen.

Wel. Ik heb me onvoldoende in dit argument (dat zegt dat er van fine-tuning sprake is) verdiept om er een oordeel over te vellen. Eerlijk gezegd vind ik het ook niet zo heel erg belangrijk. Waar het om ging was dat ik wilde illustreren dat dit soort 'circumstantial evidence' voor een gelovige bewijs voor God, en voor een ongelovige bewijs tegen God is - en dat het dus geen bewijs is

[Eelke Spaak]

I myself have for a long time tested death." "When?" you ask. Before I was born. Death is non-existence, and I know already what that means. What was before me will happen again after me. If there is any suffering in this state, there must have been such suffering also in the past, before we entered the light of day. As a matter of fact, however, we felt no discomfort then. And I ask you, would you not say that one was the greatest of fools who believed that a lamp was worse off when it was extinguished than before it was lighted? We mortals also are Iighted and extinguished; the period of suffering comes in between, but on either side there is a deep peace. For, unless I am very much mistaken, my dear Lucilius, we go astray in thinking that death only follows, when in reality it has both preceded us and will in turn follow us. Whatever condition existed before our birth, is death. For what does it matter whether you do not begin at all, or whether you leave off, inasmuch as the result of both these states is non- existence?

[Stukje uit een Engelse vertaling van Seneca, Epistulae 54]

Toen ik deze passage uit een brief van Seneca voor het eerst las sprak hij mij al aan en ik denk nog steeds dat hij een goed beeld geeft van hoe je tegen de dood aan moet kijken. Lees de brief vooral ook eens in het geheel (of het Latijn); hij is namelijk ontzettend van toepassing op deze discussie.

edit:
Deze reply heeft eigenlijk weinig te maken met het moment van sterven zelf; meer met de dood als zodanig. Een groot deel van dit topic ging toch al over de dood in het algemeen dus heel erg off-topic is het nou ook weer niet .

[ Voor 8% gewijzigd door Eelke Spaak op 22-07-2003 00:12 ]

[DUX]

Vladimir G. schreef op 22 juli 2003 @ 00:11:
[Stukje uit een Engelse vertaling van Seneca, Epistulae 54]

offtopic:
* DUX applaudiseert van binnen om deze mooie passage: how true. Ik ga mee met de auteur van dit stuk. Dank u Vladimir G., voor deze treffende aanvulling op de discussie.

(Persoonlijk vind ik het ook mooier in het Engels dan hij in het Nederlands zou zijn)

[blaatbeest]

Ik had hetzelfde al verzonnen
Blijkt maar weer dat originele gedachtes moeilijk te maken zijn... Misschien dat ik ook nog ooit gequote ga worden

[DUX]

Nee, dat klopt, maar ik vind dat Engelse stuk zo mooi verwoord

[Eelke Spaak]

DUX schreef op 22 juli 2003 @ 16:47:
Nee, dat klopt, maar ik vind dat Engelse stuk zo mooi verwoord

offtopic:
Seneca is ook niet voor niks de grootste stoïsche filosoof uit de geschiedenis. Het oorspronkelijke Latijn is nog véél mooier overigens. Als je Latijn kan lezen raad ik je sowieso de brieven van Seneca aan: (doorgaans) sympathieke ideeën in een redelijk verkwikkende schrijfstijl.

Ik denk dat wij mensen geen voorstelling kunnen maken van hoe het is om dood te zijn (of de periode vóór de geboorte natuurlijk, aangezien dat hetzelfde is). Dit is hetzelfde probleem dat we tegenkomen als we ons een vierdimensionale (of meerdimensionale) ruimte proberen voor te stellen of een absoluut niets.

[Verwijderd]

We kunnen bij de dood ook nog onderscheid maken tussen klinisch dood en biologisch dood. Wanneer iemand klinisch dood is (ook wel hersendood) hoeft het lichaam nog niet dood te zijn. Dit kan kunstmatig dan wel nog in leven worden gehouden voor een transplantatie etc. Wordt een lichaam niet kunstmatig in leven gehouden dan nog treedt de biologische dood veel later in. Haren groeien bijvoorbeeld nog gewoon door en ook enige darmactiviteit blijft gewoon bestaan. Wat dus eigenlijk sterft is het eigen bewustzijn hierna treedt er gewoon verval op omdat het lichaam geen voedsel meer krijgt etc.

Echter natuurkundig gezien blijven onze bouwstenen wel bestaan en worden we gewoon weer gerecycled totdat sommige van onze bouwstenen weer gebruikt worden in een nieuw lichaam bijvoorbeeld. In dit opzicht hebben we allemaal het eeuwige leven en zijn we allemaal even oud.

[Verwijderd]

De voorstelling van sterven hangt er van af hoe snel of hoe pijnlijk je doodgaat. Je zal bij een aneurysma nauwelijks iets merken, bij het doodbloeden zal je langzaam koud en ongevoelig raken en bij verbranding zul je alleen maar pijn voelen.

Fused schreef op 21 July 2003 @ 12:28:

Waarvan niemand precies weet wat erin staat, omdat het Vaticaan ze ingepikt heeft en slechts mondjesmaat heeft vrijgegeven. Ze hebben wel meer dubieuze documenten. De dode zeerollen bevestigen eerder dat de Bijbel een schrijfsel van een groep mensen is, met hun onderlinge verschillen van mening.

Volgens deze site is de onbetrouwbaarheid van de Bijbel juist minder te bewijzen dan de betrouwbaarheid.

1. Mijn professor, de Nieuwtestamenticus W.C. van Unnik, zie eens tegen mij: "Vergeleken met andere geschriften uit de oudheid is de eenheid van het Nieuwe Testament, en zelfs van de hele Bijbel opvallend". Aangezien de Bijbel door ongeveer 40 verschillende auteurs over een periode van bijna 1500 jaar is geschreven, kan ik deze eenheid niet anders dan als een wonder beschouwen.

2. Volgens de Engelse historicus Gibbon, in zijn beroemde 'Rise and Fall of the Roman empire' was de ondergang van deze superpotentie vooral te wijten aan de invloed van het opkomende Christendom. Waar kwam dit Christendom vandaan? Het enige antwoord vinden wij in het Nieuwe Testament. In de wetenschap als er maar één antwoord is, moet dat antwoord op zijn minst serieus genomen worden.

3. Wij kennen het verhaal van Julius Caesar op basis van 7 of 8 oude documenten, maar de bijbeltekst wordt ons overgeleverd door minstens 4000 oude documenten. Niemand twijfelt aan het bestaan van Julius Caesar, maar waarom doet men dan zo moeilijk over het Nieuwe Testament? C.S. Lewis, de bekende Engelse auteur, was allesbehalve een fundamentalist. Niettemin, als expert op het gebied van Middeleeuwse geschriften kwam hij in opstand tegen de vernietigende en onredelijke kritiek die verschillende collega's op het Nieuwe Testament leverden. als gevolg daarvan ontpopte hij zich als één van de beste verdedigers van het evangelie in de vorige eeuw.

4. In mijn proefschrift, en ook elders, heb ik levens van zendingspioniers beschreven. Het waren grote figuren met indrukwekkende deugden, maar ook met zwakheden en fouten. Zonder die zwakheden en fouten waren ze niet te verstaan. De vier evangelisten beschrijven iemand die foutloos was maar toch spontaan en volkomen natuurlijk overkomt. Als ik zoiets zou moeten schrijven, zou ik niet weten waar te beginnen. Voor mijn gevoel is de enige verklaring dat dit echt gebeurd is.

5. In mijn proefschrift moest ik een belangrijke gebeurtenis beschrijven die te te Santiago, Chili, in 1909 plaatsvond. Het lukte mij om drie ooggetuigen, kranteknipsels en verschillende artikelen te vinden. hoe meer ik verzamelde, hoe meer oneffenheden ik tegenkwam. Op een bepaald moment vroeg ik mij af wat er echt gebeurd was. Toen ging ik de probleempjes goed bestuderen en kwam snel tot de conclusie dat de getuigen op verschillende plaatsen hadden gestaan en op andere momenten hun waarnemingen hadden opgedaan. Er kon geen twijfel bestaan over de centrale gebeurtenis. Op dat moment dacht ik aan de opstandingsverhalen waar precies hetzelfde zich voordoet.

[ Voor 6% gewijzigd door Verwijderd op 22-07-2003 22:10 ]

[frickY]

Ik denk dat "God" verkeerd geinterpreteerd wordt (en ik denk tevens dat ik dat woord verkeerd schijf )

Veel mensen denken bij een God aan een oudere vent op een wolk, waar je je doen en laten tijdens je leven op aarde aan moet verantwoorden, als je aan je einde bent gekomen.
Een "God" is echter, volgens mij, niets anders dan een gedachte gang. Het is een manier van denken. Wanneer je bid tot een God, bid je niet tot iemand anders, maar tot jezelf. Goden zijn, denk ik, verzonnen om mensen te steunen in de zware tijden die zij hebben gekent. Het was fijn om te weten dat er iemand was, groot en machtig, die alles wél in de hand had. En als je dan 'savonds op je knieën voor je bed met hem kon praten, dan luchtte dat op, en gaf dat je kracht. Een God is, vind ik, niets meer dan een deel van je bewustzijn, en niet iets of iemand, niets materieels.
Ook geloof ik niet in een ziel. Je karakter wordt bepaald door de opbouw van je hersenen, je doen en laten worden bepaald door je hersenen. Raar dat iedereen anders is, maar toch dezelfde opbouw hersenen heeft. Ja, inderdaad. En nee, snap ik ook niet. Maar ik snap ook niet hoe de processor in mijn computer werkt.
Ik heb vaker gehoord dat is vastgesteld dat een mens lichter wordt op het moment van overlijden. Ik heb dit echter nooit ergens terug kunnen vinden, en ga er dus vanuit dat dit geblaat is.

[ontopic]
Ik denk, dat het sterk afhangt van de manier waarop je doodgaat.
Als je in je slaap van ouderdom overleeft, meen ik dat je er niets van merkt. Je merkt toch ook niet dat je slaapt? Je weet pas als je slaapt, als je weer wakker bent.
Ik vond de vergelijking met een ongeboren kind een hele goede omschirjving van dood zijn. Volgens mij is er namelijk ook niets meer. Alles wat je waarneemt, neem je waar door middel van je hersenen (wordt in The Matrix goed uitgelegd ). Als je lichaam dood is, werken je hersenen niet meer, en neem je ook niets meer waar.
[/ontopic]

[ Voor 3% gewijzigd door frickY op 22-07-2003 22:32 . Reden: typo's ]

[DUX]

Vladimir G. schreef op 22 juli 2003 @ 17:57:
...Als je Latijn kan lezen...

offtopic:
Neuh, geen Latijn hier

Vladimir G. schreef op 22 juli 2003 @ 17:57:
Dit is hetzelfde probleem dat we tegenkomen als we ons een vierdimensionale (of meerdimensionale) ruimte proberen voor te stellen of een absoluut niets.

Voor meerdere dimensies kun je misschien Cube² kijken voor een kleine afbeelding (kweetniet of dat de juiste verwezelijking is van meerdere dimensies).

offtopic:
Persoonlijk heb ik ook moeite met het de eventuele oneindigheid van het heelal.

Verwijderd schreef op 22 juli 2003 @ 18:25:
We kunnen bij de dood ook nog onderscheid maken tussen klinisch dood en biologisch dood. Wanneer iemand klinisch dood is (ook wel hersendood) hoeft het lichaam nog niet dood te zijn. Dit kan kunstmatig dan wel nog in leven worden gehouden voor een transplantatie etc. Wordt een lichaam niet kunstmatig in leven gehouden dan nog treedt de biologische dood veel later in. Haren groeien bijvoorbeeld nog gewoon door en ook enige darmactiviteit blijft gewoon bestaan. Wat dus eigenlijk sterft is het eigen bewustzijn hierna treedt er gewoon verval op omdat het lichaam geen voedsel meer krijgt etc.

Ik denk dat we hier de klinische sterfgang bespreken, omdat we inmiddels de hersenen hebben kunnen linken met zintuigen en de witte, heldere tunnel. Als je lichaam dan ook nog 's afsterft dan zou dat verder geen effect hebben op de tunnel e.d. Ik hoop hier geen gelovigen voor het hoofd gestoten te hebben.

Verwijderd schreef op 22 juli 2003 @ 18:25:
Echter natuurkundig gezien blijven onze bouwstenen wel bestaan en worden we gewoon weer gerecycled totdat sommige van onze bouwstenen weer gebruikt worden in een nieuw lichaam bijvoorbeeld. In dit opzicht hebben we allemaal het eeuwige leven en zijn we allemaal even oud.

Dit vind ik ook een erg mooie, en vreemd genoeg geruststellende gedachte

[ Voor 5% gewijzigd door DUX op 23-07-2003 01:24 ]

[blaatbeest]

Vladimir G. schreef op 22 July 2003 @ 17:57:
[...]
Dit is hetzelfde probleem dat we tegenkomen als we ons een vierdimensionale (of meerdimensionale) ruimte proberen voor te stellen of een absoluut niets.

Uhmmm 4 dimensies vind ik niet zo'n probleem:
1. Hoogte
2. Lengte
3. Diepte
4. tijd


@tricky:
Jij praat over "God" alsof dat voor iedereen hetzelfde is, als ik over God praat heb ik het eigenlijk over al het hogere waar iedereen voor zichzelf in geloofd.

[Confusion]

Jånnis schreef:
Volgens deze site is de onbetrouwbaarheid van de Bijbel juist minder te bewijzen dan de betrouwbaarheid. [...]

Tjah, ik zie daar welgeteld een mening van een professor, een omkering van de causale relatie tussen Christendom en de Bijbel (het Christendom was er eerst), een onwaarheid (de oorspronkelijke Bijbeltekst is helemaal niet duidelijk; er zijn juist veel verschillende documenten uit verschillende tijden, zelfs nog ten tijde van de oudheid, met verschillende vertaling. Er is de Griekse, de Hebreeuwse, de Latijnse, maar ook een pre-Hebreeuwse Bijbel, met significante verschillen: welke is nu de echte?), een mening van de auteur (die op zijn gevoel gebaseerd is) en vervolgens nog een soort herhaling van het vierde (betreffende een niet nader beschreven gebeurtenis in Chili en mogelijke relatie daarvan met 'wederopstandingsverhalen).

Ik ben niet echt overtuigd.

[frickY]

@blaatbeest
Dan denk ik dat ik het verkeerd geformuleerd heb;
Ik denk dat veel ongelovige mensen denken, dat gelovige mensen geloven dat er een iets of iemand is die alle macht heeft, een God.
Een God is voor deze gelovige mensen echter vaak gewoon een houvast in hun leven, een manier waarop ze hun ei kwijt kunnen en steun voelen te krijgen, iets in het (onder)-bewuste van die persoon zelf. Iedere gelovige, of dit nou een christen of een boedist (excuses voor eventuele foute spelling) heeft zijn eigen 'God', waardoor alle geloven eigenlijk toch weer hetzelfde zijn.


Ik wil sterven in mijn slaap, net als mijn grootvader. Niet roepend en tierend zoals de passagiers in zijn bus.