Hoewel dit geen vraag van superhoog nivo is, is het niet noodzakelijk een die direct met een slotje beloond hoeft te worden. Ik krijg echter de indruk dat je nog wat meer zelf mag proberen, want dat is iets wat we op GoT wel aanmoedigen en zelfs vereisen. Vandaar dat je topic alsnog op slot gaat
Ik zal sommigen van je vragen beantwoorden om je op weg te helpen, maar voor andere dingen moet je toch echt zelf aan de slag met zoeken en proberen e.d.
waar zet men bestanden neer die men download?
Tsja, wat zijn "bestanden die je download"? Je home directory is je eigen stekkie zeg maar, en daar bewaar je doorgaans ook dingen die je gedownload hebt.
waar installeer ik ze?
Ah, dan gaat het om programma's
Daar zijn verschillende mogelijkheden voor. Als het packages geschikt voor jouw distributie betreft, dan kun je deze (als root) installeren met de package manager. Als het een installatie-programma betreft, dan kun je vaak zelf de locatie opgeven. /usr/local is dan vaak de juiste plaats - zie onder. Als het een programma in sourcevorm dat nog gecompiled moet worden betreft: ook dan kun je vaak de locatie zelf opgeven, en /usr/local is wederom the place to be.
=>ik heb wat geoefend met knoppix 3.2 en snap er wel het een en ander van, maar wil er nu bij mijn nette mandrake 9.1 geen rotzooitje van maken.
Dat is een mooie instelling, maar een zooitje maak je er de eerste keer uiteindelijk toch wel van. Je leert nou eenmaal niet zonder fouten te maken, en vrijwel iedereen maakt (in grotere of kleinere mate) een puinhoop van zijn eerste install

als ik iets download wat voor alle users beschikbaar moet zijn, doe dat dan als root?
Ik raad je aan je iets meer in de rechtenstructuur van Unices te verdiepen; dat is sowieso een belangrijk aspect dat je vaak tegenkomt, dus goede kennis daarvan is erg belangrijk. Wees ook niet bang om eens wat test-files en -directories aan te maken om permissies op uit te proberen e.d.
Een kleine hint: Nee,
downloaden hoeft niet als root.
Verwijderd schreef op 10 July 2003 @ 23:09:
Ik denk dat TS bedoelt of je software installeert in /usr/bin of /bin of /sbin of... of...
Vind het niet eens zo'n domme vraag want als je van die RPM's heb die uit zichzelf de installatie neerplempen dan is het iedere keer weer de vraag waar ze het neerzetten.
/bin is voor essentiële programma's. Dingen die nodig zijn tijdens het booten bijvoorbeeld (/usr kan op een aparte partitie staan die pas laat in het bootproces beschikbaar is), dingen die nodig zijn om je systeem weer op te lappen in het geval van een kleine ramp... Dat soort dingen.
/sbin is equivalent, maar dan voor programma's die voor root (en/of het systeem) bedoeld zijn.
/usr/bin is voor "gewone" applicaties. Denk aan dingen als een windowmanager, een terminal emulator, een word processor, een ICQ client... Dat soort dingen. Programma's die niet essentieel zijn voor de werking van het systeem.
/usr/sbin hetzelfde, maar dan weer voor root.
Maar al deze (en de meeste andere) directories worden beheerd door de package manager die je distributie gebruikt (sommige distro's uitgezonderd

). De package manager weet welke packages zijn geinstalleerd, welke files daarbij horen, etc.
Als je daar zelf tegenin gaat, kun je de package manager voor de voeten lopen, met varierende gevolgen. Beter is het je eigen system-wide spullen in /usr/local te installeren. /usr/local is een directory waar package managers van afblijven; deze directory kan naar goeddunken van de systeembeheerder worden gebruikt. Hierin kun je de "normale" subdirectories zoals bin, sbin, lib, share, man e.d. namaken, met daarin je eigen spul. Dit is bijvoorbeeld de plaats bij uitstek voor je eigen scriptjes (die voor alle users beschikbaar moeten zijn), of bijvoorbeeld quake3 (die niet in rpm of deb formaat komt, maar met een installatieprogramma).
Een tip die sommigen handig kunnen vinden btw:
Als je /usr/local (en subdirectories) schrijfbaar maakt voor je gewone user (of desnoods een speciale user), dan kun je als user dergelijke programma's installeren. Het voordeel is dat je installers en "make install" e.d. niet als root hoeft te doen, en dat dergelijke installers dus ook niet onbedoeld of opzettelijk toch iets in /usr/bin ofzo kunnen neerzetten.