Even een vraagje waar ik al een tijdje mee zit..
(Eigenlijk bedoeld als reactie op "Reizen met Lichtsnelheid", maar ik vond hem toch teveel offtopic)
Als electronen in relatieve stilstand staan, bijvoorbeeld in de gemagnetiseerde gebieden van ijzer, dan is er een magnetisch veld met veld lijnen.
Deze aanname is een beetje tricky aangezien electronen helemaal niet in stilstand staan...
maar ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.
Als electronen door een stroomvoerende gelijder gaan (met lichtsnelheid), dan krijgen we een magnetisch veld volgens de "Rechtse schroef"- of "kurketrekker"-regel.
Er zijn verschillen maar ze worden beide benoemd als zijnde magnetische veldlijnen.
Het eerste noem ik voor het gemak maar "potentiele" veldlijnen, omdat het een veld is die men krijgt als er sprake is van statisch magnetisme.
En de tweede noem in "kinetische" veldlijnen, omdat het een veld is die men krijgt als electronen in beweging zijn.
Correct me if I'm (very) wrong.

Wanneer een stroomvoerende gelijder wordt gebogen in de vorm van een seleno-ide (ofwel gewoon een spoeltje), dan komt daar een weer zo'n "potentieel" veldlijn patroon naar voren.
Nu is mijn vraag: klopt het dat wanneer een magneet met de snelheid van het licht gaat reizen, dat de veldlijnen (zoals ik het noem) de "kinetische" vorm aannemen?
En hoe kom ik daarbij:
Als ik veronderstel dat de veldlijnen van een magneet een constante flux is die rondloopt met de snelheid van het licht, dan zullen deze een probleem krijgen als het materiaal zelf met de snelheid van het licht reist (want het is 1 geheel)
De ene richting van een veldlijn zou stil komen te staan, en de andere kant zou met 2x met de lichtsnelheid gaan.
Een logisch antwoord is dat het hier gaat om veldlijnen en (mag ik aannemen geen deeltjes). Zeer waarschijnlijk zal het net iets zijn als een licht-golf/deeltje.
Maar goed het blijft informatie overdracht, die onderhevig is aan de limiet van de lichtsnelheid.
Wat ik dus veronderstel is dat de veldlijnen ("potentiele") ineen gaan krimpen, en daarmee overgaan in de kurketrekker-vorm ("kinetische").
(Eigenlijk bedoeld als reactie op "Reizen met Lichtsnelheid", maar ik vond hem toch teveel offtopic)
Als electronen in relatieve stilstand staan, bijvoorbeeld in de gemagnetiseerde gebieden van ijzer, dan is er een magnetisch veld met veld lijnen.
Deze aanname is een beetje tricky aangezien electronen helemaal niet in stilstand staan...
maar ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.
Als electronen door een stroomvoerende gelijder gaan (met lichtsnelheid), dan krijgen we een magnetisch veld volgens de "Rechtse schroef"- of "kurketrekker"-regel.
Er zijn verschillen maar ze worden beide benoemd als zijnde magnetische veldlijnen.
Het eerste noem ik voor het gemak maar "potentiele" veldlijnen, omdat het een veld is die men krijgt als er sprake is van statisch magnetisme.
En de tweede noem in "kinetische" veldlijnen, omdat het een veld is die men krijgt als electronen in beweging zijn.
Correct me if I'm (very) wrong.

Wanneer een stroomvoerende gelijder wordt gebogen in de vorm van een seleno-ide (ofwel gewoon een spoeltje), dan komt daar een weer zo'n "potentieel" veldlijn patroon naar voren.
Nu is mijn vraag: klopt het dat wanneer een magneet met de snelheid van het licht gaat reizen, dat de veldlijnen (zoals ik het noem) de "kinetische" vorm aannemen?
En hoe kom ik daarbij:
Als ik veronderstel dat de veldlijnen van een magneet een constante flux is die rondloopt met de snelheid van het licht, dan zullen deze een probleem krijgen als het materiaal zelf met de snelheid van het licht reist (want het is 1 geheel)
De ene richting van een veldlijn zou stil komen te staan, en de andere kant zou met 2x met de lichtsnelheid gaan.
Een logisch antwoord is dat het hier gaat om veldlijnen en (mag ik aannemen geen deeltjes). Zeer waarschijnlijk zal het net iets zijn als een licht-golf/deeltje.
Maar goed het blijft informatie overdracht, die onderhevig is aan de limiet van de lichtsnelheid.
Wat ik dus veronderstel is dat de veldlijnen ("potentiele") ineen gaan krimpen, en daarmee overgaan in de kurketrekker-vorm ("kinetische").