Dimensies zijn Fictie

[mrClass]

Mensen denken in 3 of 4 dimensies namelijk de alom bekende 3 dimensies en de nog wat dubieuze dimensie tijd.

Eigenlijk wil ik het niet hier over hebben. Maar ik wil het hebben over een heel andere benadering. Een dimensie is namelijk iets wat niet bestaat, maar iets wat de mens heeft bedacht om hun wereld te kunnen verklaren. En nadat deze dimensies verzonnen zijn door de mensen, hebben ze er natuurkundige regels voor bedacht. Neem nou als voorbeeld de wetten van Newton en Einstein. Deze twee wetten beschrijven precies hetzelfde. Alleen allebei op een ander niveau. Einstein op Atomair niveau en Newton op Molecular nivea (Lichamen). Je zou denken dat deze twee theorien uitwisselbaar zouden zijn. Dat is dus niet het geval. Stephan Hawkings heeft al geprobeerd om deze theorien samen te voegen tot 1 grote wet. Dit is hem niet gelukt aangezien het gewoon regels zijn die van toepassing zijn op een wereld die door ons bedacht is.

Nu zeggen jullie natuurlijk allemaal. “Ja ze bestaan wel die 3 dimensies. Kijk maar!”. Ja inderdaad kijk maar eens… Wat gebeurt er: Je ziet 3 dimensies. Ik denk niet dat je ze ziet. Alleen je hersenen denken dat ze, ze zien. Je hersenen denken ook dat ze 3 dimensies zien als je in de bioscoop zit of als je een 3D spelletje aan het spelen bent. Als 3 dimensies zouden bestaan dan kon je een oog ook niet voor de gek houden.

We zijn nu zelfs ook op zoek naar 5de, 6de, 7de enz. dimensies. In de wiskunde kun je ze zelfs al tekenen. Onzin je bedenkt ze gewoon net als die overige 3 of 4. Stel je maar eens voor als je een molecuul neemt. Deze bestaat weer uit Atomen. Als je van deze atoom nou een neutron neemt. Aangezien deze geen lading heeft word hij niet aangetrokken door andere neutronen. En je kunt dus je wetten voor magnetisme wel weggooien op dat niveau. Als je steeds een niveau dieper gaat. Komen we op een deeltje waarvan we niet eens zeker weten of hij wel bestaat (Namelijk de Quad). Deze quad zou verantwoordelijk zijn voor de kleur van een molecuul. Maar stel je nu eens voor dat we nog dieper gaan. Een niveau waarop licht niet meer weerkaatst word volgens onze natuurkundige wetten. Dat kunnen we de natuurkundige wetten voor licht wel weggooien. Dit is dus ook de verklaring waarom de wetten van Newton en Einstein niet samengevoegd kunnen worden. Omdat er verschillende wetten en factoren afvallen of bijkomen als we op verschillende niveaus kijken.

Stel je nu eens voor dat we zo diep in materie gaan kijken. Dat we een deeltje hebben die geen dimensie heeft, geen tijd, geen gewicht. Waarbij dus alle factoren die we beschrijven in onze wetten, niet meer van toepassing zijn.

Om dus een universele wet te maken waarmee we alles kunnen voorspellen en berekenen. Moeten we dus niet meer dimensies zoeken. Maar moeten we juist dieper gaan graven totdat we dat deeltje hebben. Pas dan kunnen we deze wereld beschrijven en is filosofie, natuurkunde en wiskunde niet meer nodig en kunnen we verder gaan met interessantere wetenschappen.

Wat denken jullie hier van?

[TDS]Class

[inXs]

Mmzzz zeer interesant eigenlijk zoals je het hier op papier zet. Ik ben zelf geen deskundige, maar als ik dit zo lees dan zit er voor mijn gevoel wel een kern van waarheid in

[Varienaja]

Natuurlijk zijn de wetten van Netwon en Einstein niet te verenigen. Een wet in de natuurkunde is veelal waar zolang het tegendeel niet bewezen is. Einstein bewees het tegendeel van de wetten van Newton, vanaf dat moment waren alleen nog maar de wetten van Einstein 'waar'.

De tendens is wel dat we steeds dichter bij de werkelijke waarheid komen. De ene keer verzinnen we wat dimensies erbij. De andere keer blijkt weer dat dat flauwekul was.

De huidige manier van wetenschap, gebaseerd op voortschrijdend inzicht lijkt me prima.

[Verwijderd]

dijkstar schreef op 07 mei 2003 @ 11:41:
Mensen denken in 3 of 4 dimensies namelijk de alom bekende 3 dimensies en de nog wat dubieuze dimensie tijd.

Eigenlijk wil ik het niet hier over hebben. Maar ik wil het hebben over een heel andere benadering. Een dimensie is namelijk iets wat niet bestaat, maar iets wat de mens heeft bedacht om hun wereld te kunnen verklaren. En nadat deze dimensies verzonnen zijn door de mensen, hebben ze er natuurkundige regels voor bedacht. Neem nou als voorbeeld de wetten van Newton en Einstein. Deze twee wetten beschrijven precies hetzelfde. Alleen allebei op een ander niveau. Einstein op Atomair niveau en Newton op Molecular nivea (Lichamen). Je zou denken dat deze twee theorien uitwisselbaar zouden zijn. Dat is dus niet het geval. Stephan Hawkings heeft al geprobeerd om deze theorien samen te voegen tot 1 grote wet. Dit is hem niet gelukt aangezien het gewoon regels zijn die van toepassing zijn op een wereld die door ons bedacht is.

Einstein's wetten zijn op allerlei verschillende schalen te gebruiken, evenals die van Newton. Alleen gaat Einstein's gravitatie niet meer op in het geval van HEEL ERG kleine dingen (quantummechanische poep), en die van Newton niet voor dingen die ofwel heel hard gaan, ofwel te klein zijn. Voor alledaagse dingen voldoen ze nog steeds prima

Nu zeggen jullie natuurlijk allemaal. “Ja ze bestaan wel die 3 dimensies. Kijk maar!”. Ja inderdaad kijk maar eens… Wat gebeurt er: Je ziet 3 dimensies. Ik denk niet dat je ze ziet. Alleen je hersenen denken dat ze, ze zien. Je hersenen denken ook dat ze 3 dimensies zien als je in de bioscoop zit of als je een 3D spelletje aan het spelen bent. Als 3 dimensies zouden bestaan dan kon je een oog ook niet voor de gek houden.

Ik vrees dat dat zo'n filosofisch vraagstuk is waar je nooit een sluitend antwoord op kan geven, puur en alleen omdat je het nooit kunnt bewijzen.

We zijn nu zelfs ook op zoek naar 5de, 6de, 7de enz. dimensies. In de wiskunde kun je ze zelfs al tekenen. Onzin je bedenkt ze gewoon net als die overige 3 of 4. Stel je maar eens voor als je een molecuul neemt. Deze bestaat weer uit Atomen. Als je van deze atoom nou een neutron neemt. Aangezien deze geen lading heeft word hij niet aangetrokken door andere neutronen. En je kunt dus je wetten voor magnetisme wel weggooien op dat niveau. Als je steeds een niveau dieper gaat. Komen we op een deeltje waarvan we niet eens zeker weten of hij wel bestaat (Namelijk de Quad). Deze quad zou verantwoordelijk zijn voor de kleur van een molecuul. Maar stel je nu eens voor dat we nog dieper gaan. Een niveau waarop licht niet meer weerkaatst word volgens onze natuurkundige wetten. Dat kunnen we de natuurkundige wetten voor licht wel weggooien. Dit is dus ook de verklaring waarom de wetten van Newton en Einstein niet samengevoegd kunnen worden. Omdat er verschillende wetten en factoren afvallen of bijkomen als we op verschillende niveaus kijken.

Magnetische wetten gaan nog altijd wel op voor neutronen hoor, alleen is de kracht 0, omdat de lading dat ook is Maar even over dat licht niet meer weerkaatst wordt op klein niveau. Je beschrijft precies het verschil tussen de macroscopische en microscopische wereld. De weerkaatsing van licht is een macroscopisch proces. Teruggekaatst licht is een statistisch effect. De absorptie van licht een microscopisch. Vergelijk het met beweging. Stel je hebt een tennisbal. Als je die gooit zal je me niet tegenspreken als ik zeg dat die een richting heeft, en een snelheid. Maar als je dan naar de atomen in die tennisbal gaat kijken bewegen die alle kanten op. De beweging van het hele ding is slechts een netto effect.

Overigens heb je het steeds over dat Einstein's en Newton's wetten niet te verenigen zijn. Dat is niet waar. Newton's wetten zijn een limietgeval van die van Einstein, en wel dan wanneer de snelheid veel kleiner is dan de lichtsnelheid. Ze zijn hetzelfde. Je kunt alle dingen uit Newton's mechanica ook uitrekenen met Einstein's wetten, je hebt er alleen wat meer tijd voor nodig Het is de quantummechanica die zich niet al te eenvoudig laat verenigen met gravitatie...

Stel je nu eens voor dat we zo diep in materie gaan kijken. Dat we een deeltje hebben die geen dimensie heeft, geen tijd, geen gewicht. Waarbij dus alle factoren die we beschrijven in onze wetten, niet meer van toepassing zijn.

Het foton bedoel je? (Geen omvang, geen tijd (want heeft de lichtsnelheid) geen gewicht). Zelfs het begrip afstand heeft geen betekenis voor een foton.

Om dus een universele wet te maken waarmee we alles kunnen voorspellen en berekenen. Moeten we dus niet meer dimensies zoeken. Maar moeten we juist dieper gaan graven totdat we dat deeltje hebben. Pas dan kunnen we deze wereld beschrijven en is filosofie, natuurkunde en wiskunde niet meer nodig en kunnen we verder gaan met interessantere wetenschappen.

Daar zeg je zo wat. Jij denkt dus dat filosofie, natuurkuunde en wiskunde niet meer nodig zijn zodra we alles begrijpen? Men is inderdaad bezig een "theorie voor alles" te formuleren, in de vorm van de snaartheorie. Alleen zijn diegenen die dat doen het erover eens dat er toch wel een flink aantal (10 tot 28 oid) dimensies nodig zijn om allerhande dingen te verklaren.

En al zou het niet met de werkelijkheid stroken, maar toch een behoorlijke benadering geven... Dat is eigenlijk toch waar natuurkundigen naar zoeken.

[flat]

op zich wel een leuk artikel, alleen kloppen er een aantal dingen niet. ten eerste zie ik geen overtuigende reden waarom dimensies fictie zijn, en daarnaast twijfel ik aan een aantal aannames die je maakt.

ik zou willen beginnen met je conclusie. daarin zeg je dat als we "het" deeltje gevonden hebben, filosofie, natuurkunde en wiskunde niet meer nodig zijn. ik snap echt niet waarom je dat zegt. er zijn dan wellicht een aantal vragen opgelost, maar dat maakt "wetenschap" toch nog niet overbodig? daarnaast zal je nooit zeker weten of er misschien niet nog andere deeltjes (of dimensies, for that matter) zijn, zelfs niet als je een theorie hebt die alles wat je tot dan toe weet/meet kan verklaren.
wat eerder in je tekst zeg je: "Dat we een deeltje hebben die geen dimensie heeft, geen tijd, geen gewicht.". deeltjes zonder (rust)massa zijn er al (fotonen), en hoe een deeltje tijd kan "hebben", kan ik me niet echt voorstellen (hoogstens dat 't niet beinvloed wordt door de tijd ofzo)
dan nog even over 't natuurkundige deel: ik snap niet waarom je zegt dat je de wetten voor magnetisme "weg kan gooien voor dat niveau". protonen bijvoorbeeld stoten elkaar wel degelijk af, alleen blijven ze in een (stabiele) kern bij elkaar vanwege de "strong nuclear force"
ook heb je 't over een "quad". bedoel je misschien een quark? ik denk dan dat je 't verhaal over de kleuren niet begrepen hebt. de kleuren waar 't daar over gaat, staan compleet los van de kleur die een bepaald materiaal heeft. die worden namelijk bepaald door energieniveau's van electronen rond een atoom
tot slot nog even over de wetten van einstein en newton. als je bedoelt dat de klassieke natuurkundige wetten (newton) niet kloppen met quantummechanica: voor normale objecten, en voor snelheden die niet in de buurt komen van de lichtsnelheid zijn ze nauwkeurig genoeg, en zijn vele malen makkelijker om mee te rekenen. ga je rekenen aan atomen enzo, dan gebruik je quantummechanica, en als je dicht bij de lichtsnelheid komt maak je gebruik van de relativiteitstheorie.

er zijn nog wel een aantal dingen waar ik 't over zou kunnen/willen hebben, maar ik denk dat een aantal anderen dat nu ook al aan 't doen zijn.
mijn advies: lees nog eens wat over atoommodellen, quantummechanica en elementaire deeltjes.

[ Voor 17% gewijzigd door flat op 07-05-2003 13:29 . Reden: advies toegevoegd ]

[Verwijderd]

Wellicht niet helemaal ontopic maar ik vind tijd niet bepaald een dimensie.
Een dimensie is voor mij iets met een zichtbare lengte, breedte en diepte, en dat
is nu net wat tijd niet heeft.

Tijd is iets mysterieus, want eigenlijk bestaat het niet, wij hebben het verzonnen
om een patroon in ons leven te creeren. Tijd is fictief.

[Yoozer]

Verwijderd schreef op 07 May 2003 @ 12:50:
Wellicht niet helemaal ontopic maar ik vind tijd niet bepaald een dimensie.
Een dimensie is voor mij iets met een zichtbare lengte, breedte en diepte, en dat
is nu net wat tijd niet heeft.

Ook niet on-topic, maar dat is het wel. "Zichtbaar" is nooit een goed uitgangspunt, en volgens je redenering zouden er dan nooit meer dan 3 moeten bestaan.

Tijd is iets mysterieus, want eigenlijk bestaat het niet, wij hebben het verzonnen om een patroon in ons leven te creeren. Tijd is fictief.

Nee, de indeling van tijd is door ons verzonnen. Het universum trekt zich weinig aan van de seconde, maar wij vinden het wel nuttig omdat het de openingstijden van de winkel goed weergeeft .

Stel je eens voor dat je op een soort lopende band staat die vooruit gaat terwijl je zelf achterstevoren staat. Daar komt tijd nog het meeste mee overeen - een lijn die je volgt waarvan je wat er gebeurd is kan zien, wat de toekomst brengt nog niet, en van de band kun je niet af - je wordt vooruit gesleept zonder (momenteel) een kans om sneller of langzamer een kant uit te lopen.

Tijd is meetbaar - het effect van het verschil in tijd is zichtbaar. Verder is het een mooie vierde dimensie - bevat een oneindig aantal n-1 (3e dus) lagere dimensies. Wat de 3e dimensie ook heeft met de 2e. Waarom zou tijd dat niet zijn?

[Verwijderd]

Wat bazel je nou allemaal?

dijkstar schreef op 07 May 2003 @ 11:41:
Neem nou als voorbeeld de wetten van Newton en Einstein. Deze twee wetten beschrijven precies hetzelfde. Alleen allebei op een ander niveau. Einstein op Atomair niveau en Newton op Molecular nivea (Lichamen).

huh?
Juist op atomair niveau gelden eigenlijk nog de gravitatie wetten van newton, noch de theorieen van Einstein(ihb de ART). Op dit niveau begint eigenlijk al bijna de al macht van de quantum fysica en de dominate krachten zijn de elektromagnetische.

Nu zeggen jullie natuurlijk allemaal. “Ja ze bestaan wel die 3 dimensies. Kijk maar!”. Ja inderdaad kijk maar eens… Wat gebeurt er: Je ziet 3 dimensies. Ik denk niet dat je ze ziet. Alleen je hersenen denken dat ze, ze zien. Je hersenen denken ook dat ze 3 dimensies zien als je in de bioscoop zit of als je een 3D spelletje aan het spelen bent. Als 3 dimensies zouden bestaan dan kon je een oog ook niet voor de gek houden.

Bestaan dimensies? Lastige vraag. Maar besta jij? Even moeilijk.
Zullen we maar even stellen dat er zoiets bestaat als de ruimte? (Geen gekke aanname gezien het feit dat we ons er vrijlijk in kunnen bewegen. Wiskundig kan je de ruimte zien als de verzameling van alle mogelijk posities. In de ruimte is er ook zoiets als afstand. Dit geeft een bepaalde struktuur aan de ruimte.(om precies te zijn: het is een topologische hausdorf ruimte die voldoet aan het tweede aftelbaarheids axioma). Verder kan je lokaal elk stukje ruimte identificeren met een stukje van de R³ (de ruimte van alle reeele drievectoren). Dit kan je kaarten noemen. De overgangen van de verschillende kaarten zijn netjes (het zijn C-oneindig diffeomorfisme). Dit alles geeft de ruimte de struktuur van een drie dimensionale varieteit. Wiskundig kan je daarmee zeggen de ruimte IS drie dimensionaal.

En dat van je oog. Je netvlies is slechts een 2D object, daardoor hebben je hersenen meer info nodig om een goed beeld te ontwikkelen van de 3D wereld om zich heen. (parallax van de ogen + beweging) Om dat je hersenen dit soort info moeten interpreteren zonder over genoeg info te beschikken om zeker te zijn dat iets 3D. Is kunnen ze gemakkelijk gefopt worden schijn info in een 2D object aan te brengen. (De hersenen maken de mens tot een slecht objectief waarnemer.)

Deze quad zou verantwoordelijk zijn voor de kleur van een molecuul.

Dit gaat om een heel ander begrip dan wat we in het dagelijks leven kleur noemen. Wat wij kleur noemen wordt gewoon veroorzaakt door de verschillende energie overgangen van de elektronen van een atoom of molekuul.

Een niveau waarop licht niet meer weerkaatst word volgens onze natuurkundige wetten. Dat kunnen we de natuurkundige wetten voor licht wel weggooien.

Weer kaatsing van licht is een typisch macroscopisch effect, dat inderdaad niet optreedt op sub-atomair niveau. Dit betekend niet we de natuurkundige wetten voor licht weg kunnen gooien. want rest blijft gewoon onveranderd waar. (licht is een EM-golf, licht plant zich voort met de lichtsnelheid, etc.)

Stel je nu eens voor dat we zo diep in materie gaan kijken. Dat we een deeltje hebben die geen dimensie heeft, geen tijd, geen gewicht. Waarbij dus alle factoren die we beschrijven in onze wetten, niet meer van toepassing zijn.

Klinkt als string theorie. Met als grote uitzondering natuurlijk dat in deze theorie het aantal dimensies toeneemt. En dat moet ookwel. Er zal namelijk een soort behoud vanninformatie moeten gelden. De deeltjes op lage niveaus moeten genoeg eigenschappen hebben om de eigenschappen op hogere niveaus te kunnen verklaren. Het mooie is juist we groten verschijdenheid van eigenschappen van stoffen op grote schaal, kunnen reduceren tot eenvoudige gelijksoortige eigenschappen op kleine schaal. In stringtheorie wordt eigenlijk alle eigenschappen van deeltjes verklaart door hun bewegingen in 10-dimensionale ruimte tijd.

Pas dan kunnen we deze wereld beschrijven en is filosofie, natuurkunde en wiskunde niet meer nodig en kunnen we verder gaan met interessantere wetenschappen.

Wat? Film en televisie wetenschappen. Sorry maar ik zie eigenlijk niet welke wetenschappen echt ultieem interessanter kunnen zijn dan wetenschappen die op zoek zijn naar de struktuur van de wereld om ons heen.

Wat denken jullie hier van?

Ik denk dat je geen flauw idee hebt waar je het over hebt.

[Rey Nemaattori]

dijkstar schreef op 07 May 2003 @ 11:41:
Mensen denken in 3 of 4 dimensies namelijk de alom bekende 3 dimensies en de nog wat dubieuze dimensie tijd.

Eigenlijk wil ik het niet hier over hebben. Maar ik wil het hebben over een heel andere benadering. Een dimensie is namelijk iets wat niet bestaat, maar iets wat de mens heeft bedacht om hun wereld te kunnen verklaren. En nadat deze dimensies verzonnen zijn door de mensen, hebben ze er natuurkundige regels voor bedacht. Neem nou als voorbeeld de wetten van Newton en Einstein. Deze twee wetten beschrijven precies hetzelfde. Alleen allebei op een ander niveau. Einstein op Atomair niveau en Newton op Molecular nivea (Lichamen). Je zou denken dat deze twee theorien uitwisselbaar zouden zijn. Dat is dus niet het geval. Stephan Hawkings heeft al geprobeerd om deze theorien samen te voegen tot 1 grote wet. Dit is hem niet gelukt aangezien het gewoon regels zijn die van toepassing zijn op een wereld die door ons bedacht is.

Nu zeggen jullie natuurlijk allemaal. “Ja ze bestaan wel die 3 dimensies. Kijk maar!”. Ja inderdaad kijk maar eens… Wat gebeurt er: Je ziet 3 dimensies. Ik denk niet dat je ze ziet. Alleen je hersenen denken dat ze, ze zien. Je hersenen denken ook dat ze 3 dimensies zien als je in de bioscoop zit of als je een 3D spelletje aan het spelen bent. Als 3 dimensies zouden bestaan dan kon je een oog ook niet voor de gek houden.

We zijn nu zelfs ook op zoek naar 5de, 6de, 7de enz. dimensies. In de wiskunde kun je ze zelfs al tekenen. Onzin je bedenkt ze gewoon net als die overige 3 of 4. Stel je maar eens voor als je een molecuul neemt. Deze bestaat weer uit Atomen. Als je van deze atoom nou een neutron neemt. Aangezien deze geen lading heeft word hij niet aangetrokken door andere neutronen. En je kunt dus je wetten voor magnetisme wel weggooien op dat niveau. Als je steeds een niveau dieper gaat. Komen we op een deeltje waarvan we niet eens zeker weten of hij wel bestaat (Namelijk de Quad). Deze quad zou verantwoordelijk zijn voor de kleur van een molecuul. Maar stel je nu eens voor dat we nog dieper gaan. Een niveau waarop licht niet meer weerkaatst word volgens onze natuurkundige wetten. Dat kunnen we de natuurkundige wetten voor licht wel weggooien. Dit is dus ook de verklaring waarom de wetten van Newton en Einstein niet samengevoegd kunnen worden. Omdat er verschillende wetten en factoren afvallen of bijkomen als we op verschillende niveaus kijken.

Stel je nu eens voor dat we zo diep in materie gaan kijken. Dat we een deeltje hebben die geen dimensie heeft, geen tijd, geen gewicht. Waarbij dus alle factoren die we beschrijven in onze wetten, niet meer van toepassing zijn.

Om dus een universele wet te maken waarmee we alles kunnen voorspellen en berekenen. Moeten we dus niet meer dimensies zoeken. Maar moeten we juist dieper gaan graven totdat we dat deeltje hebben. Pas dan kunnen we deze wereld beschrijven en is filosofie, natuurkunde en wiskunde niet meer nodig en kunnen we verder gaan met interessantere wetenschappen.

Wat denken jullie hier van?

[TDS]Class

We hebben zaken niet bedacth, aleen maar een naam gegeven om er makkelijk over te praten, probeer maar eens dimensie uit te leggen zonder abstracte woorden, da's nagenoeg onmogelijk.

En we kunnen niet zo diep in een deeltje kijken zodat het geen maasa, afmetingen of geen tijd meer kent, want in zo'n geval zou je dus een 0-dimensionaal(punt) object hebben waarvan de tijdstilstaat, en dat geen massa heeft.
Hetgeen neigt naar een deeltje dat op een foton lijkt(ken tevens geen tijd, massa)

Bovendien zou een deelje zo klein nix "reflecteren" zodat we het zien kunnen. Met een electronen mircoscoop kunnen we zaken 100.000'en keren uitvergroten, we kunnen zelfs individuele atomen waarnemen(naja als kleine bobbeltjes in een oppervlak). Om een deeltje als een neutron of proton waar te nemen of zelfs een electron, zou je een microscoop moeten bouwen met nog kleinere deeltjes. Quarks ofzo.

Deeltjes zo klein trillen/bewegen vaak relativistische snelheden, het is moeilijk genoeg om quarks te detecteren(je moet een proton versnellen tot rond lichtsnelheid en dan ergenstegenaan laten botsen zodat ie uitelkaar spat...)
Laat staan nog kleinere deeltjes, we zullen verfijde technologie nodig hebben willen we dit soort zaken oot te weten komen.

[Avalanchez]

het topicstarter heeft volkomen gelijk, maar dit is geen wetenschappelijk topic.

Wetenschapsmensen geven er echt geen fuck om of de dingen die ze zonet voorspelt/verklaart hebben, dat die de 'werkelijkheid' zouden zijn. (~> de grootste filosofische -door de mens onoplosbare- vraag en de grond van quantummechanica: wat is echt; wat is de werkelijkheid)

Een wetenschapper probeert zoveel mogelijk te verklaren met modellen (denk maar aan al die atoommodellen ed) en voorspellingen te doen, en zolang de resultaten het verwachte resultaat opleveren, waarom zouden we dan nog moeten zoeken naar de werkelijkheid?

wetenschap is het toetsen van proeven aan modellen en ze daarmee verklaren en voorspellen, de werkelijkheid boeit gewoon niet, niemand kan daar toch achterkomen.

[mrClass]

Avalanchez schreef op 07 May 2003 @ 13:26:
het topicstarter heeft volkomen gelijk, maar dit is geen wetenschappelijk topic.

Wetenschapsmensen geven er echt geen fuck om of de dingen die ze zonet voorspelt/verklaart hebben, dat die de 'werkelijkheid' zouden zijn. (~> de grootste filosofische -door de mens onoplosbare- vraag en de grond van quantummechanica: wat is echt; wat is de werkelijkheid)

Een wetenschapper probeert zoveel mogelijk te verklaren met modellen (denk maar aan al die atoommodellen ed) en voorspellingen te doen, en zolang de resultaten het verwachte resultaat opleveren, waarom zouden we dan nog moeten zoeken naar de werkelijkheid?

wetenschap is het toetsen van proeven aan modellen en ze daarmee verklaren en voorspellen, de werkelijkheid boeit gewoon niet, niemand kan daar toch achterkomen.

Ik zie inderdaad in het commentaar op mijn artikel dat jullie erg fel reageren op de natuurkundige aannames die ik doe. Eigenlijk zijn die ondersteunend bedoeld om jullie een beter idee te geven van wat ik wil vertellen. Ik had ze eigenlijk achteraf beter kunnen weglaten, aangezien de kern van mijn verhaal een beetje over het hoofd gezien word.

Ik ben geen hoogleraar natuurkunde ofzo. Ik wil gewoon zoals Avalanchez hier boven zegt, zeggen dat de werkelijkheid niet is zoals wij daar wetten voor bedacht hebben. En dus ook nooit achter de levensvragen kunnen komen waar jullie zo fel over discusseren op dit forum.

[Unicron]

dijkstar schreef op 07 mei 2003 @ 11:41:
Mensen denken in 3 of 4 dimensies namelijk de alom bekende 3 dimensies en de nog wat dubieuze dimensie tijd.

Eigenlijk wil ik het niet hier over hebben. Maar ik wil het hebben over een heel andere benadering. Een dimensie is namelijk iets wat niet bestaat, maar iets wat de mens heeft bedacht om hun wereld te kunnen verklaren. En nadat deze dimensies verzonnen zijn door de mensen, hebben ze er natuurkundige regels voor bedacht. Neem nou als voorbeeld de wetten van Newton en Einstein. Deze twee wetten beschrijven precies hetzelfde. Alleen allebei op een ander niveau. Einstein op Atomair niveau en Newton op Molecular nivea (Lichamen). Je zou denken dat deze twee theorien uitwisselbaar zouden zijn. Dat is dus niet het geval. Stephan Hawkings heeft al geprobeerd om deze theorien samen te voegen tot 1 grote wet. Dit is hem niet gelukt aangezien het gewoon regels zijn die van toepassing zijn op een wereld die door ons bedacht is.

Nu zeggen jullie natuurlijk allemaal. “Ja ze bestaan wel die 3 dimensies. Kijk maar!”. Ja inderdaad kijk maar eens… Wat gebeurt er: Je ziet 3 dimensies. Ik denk niet dat je ze ziet. Alleen je hersenen denken dat ze, ze zien. Je hersenen denken ook dat ze 3 dimensies zien als je in de bioscoop zit of als je een 3D spelletje aan het spelen bent. Als 3 dimensies zouden bestaan dan kon je een oog ook niet voor de gek houden.

We zijn nu zelfs ook op zoek naar 5de, 6de, 7de enz. dimensies. In de wiskunde kun je ze zelfs al tekenen. Onzin je bedenkt ze gewoon net als die overige 3 of 4. Stel je maar eens voor als je een molecuul neemt. Deze bestaat weer uit Atomen. Als je van deze atoom nou een neutron neemt. Aangezien deze geen lading heeft word hij niet aangetrokken door andere neutronen. En je kunt dus je wetten voor magnetisme wel weggooien op dat niveau. Als je steeds een niveau dieper gaat. Komen we op een deeltje waarvan we niet eens zeker weten of hij wel bestaat (Namelijk de Quad). Deze quad zou verantwoordelijk zijn voor de kleur van een molecuul. Maar stel je nu eens voor dat we nog dieper gaan. Een niveau waarop licht niet meer weerkaatst word volgens onze natuurkundige wetten. Dat kunnen we de natuurkundige wetten voor licht wel weggooien. Dit is dus ook de verklaring waarom de wetten van Newton en Einstein niet samengevoegd kunnen worden. Omdat er verschillende wetten en factoren afvallen of bijkomen als we op verschillende niveaus kijken.

Stel je nu eens voor dat we zo diep in materie gaan kijken. Dat we een deeltje hebben die geen dimensie heeft, geen tijd, geen gewicht. Waarbij dus alle factoren die we beschrijven in onze wetten, niet meer van toepassing zijn.

Om dus een universele wet te maken waarmee we alles kunnen voorspellen en berekenen. Moeten we dus niet meer dimensies zoeken. Maar moeten we juist dieper gaan graven totdat we dat deeltje hebben. Pas dan kunnen we deze wereld beschrijven en is filosofie, natuurkunde en wiskunde niet meer nodig en kunnen we verder gaan met interessantere wetenschappen.

Wat denken jullie hier van?

[TDS]Class

Volgens mij staan er toch heel wat fouten in je tekst. Het klinkt ook eerder filosofisch dan wetenschappelijk.

Bijv. dat verenigen van de wetten van newton en einstein. Over welke wetten heb je het dan want Einstein heeft heel wat dingen bedacht
De 3 wetten van Newton kun je gewoon afleiden uit de speciale relativiteitstheorie, net zoals ik de wetten van kirchhoff uit die van maxwell kan afleiden. Ook dat van dat atomair en molecuul niveau klopt niet echt, naarmate je steeds kleiner gaat moet je juist gebruik maken van quantummechanica en als je nog kleiner gaat krijg je QCD(=Quantumchromodynamics, dat is de interactie tussen quarks).

Met een quad bedoel je volgens mij ook een quark.

De discussie of de dimensies echt bestaan vind ik moeilijk, want is dit niet gewoon iets wat de wiskunde heeft bedacht om onze waarnemingen te kunnen beschrijven.
Volgens mij is tijd opzich ook geen dimensie, maar is de 4de dimensie j*t(de complexe waarde van de tijd). Helaas heb ik nog niet kunnen ontdekken waarom het j*t is

[Confusion]

dijkstar schreef:
Een dimensie is namelijk iets wat niet bestaat, maar iets wat de mens heeft bedacht om hun wereld te kunnen verklaren.

Nee, het is een concept dat de mens heeft bedacht om de wereld te kunnen beschrijven. Dat geldt voor de gehele wiskunde.

En nadat deze dimensies verzonnen zijn door de mensen, hebben ze er natuurkundige regels voor bedacht.

Dat is wat kort door de bocht.

Neem nou als voorbeeld de wetten van Newton en Einstein. Deze twee wetten beschrijven precies hetzelfde. Alleen allebei op een ander niveau. Einstein op Atomair niveau en Newton op Molecular nivea (Lichamen).

Je hebt geen idee waarover je praat.

Alleen je hersenen denken dat ze, ze zien.

Interessant: wat ben jij meer dan je hersenen?

Als je van deze atoom nou een neutron neemt. Aangezien deze geen lading heeft word hij niet aangetrokken door andere neutronen.

Neutronen trekken elkaar wel degelijk aan.

Dat kunnen we de natuurkundige wetten voor licht wel weggooien.

Nee hoor, dan zijn er gewoon grenzen aan hun toepassingsgebied en nauwkeurigheid aangetoond. Dat is niets bijzonders. De zwaartekrachtstheorie is ook pas tot op millimeter schaal bevestigd en is waarschijnlijk op kleine schalen niet kwadratisch met de afstand.

Wat denken jullie hier van?

Dat je iets hebt ontdekt dat veel filosofen voor je ontdekt hebben. Jij ziet het nog als een opzienbarende ontdekking, maar je moet je niet vergissen in de aard van ontdekkingen die voor jou opzienbarend zijn. Ik zie je opmerking niet als iets bijzonders.
Verder denk ik dat je nog veel leeswerk over natuurkunde te verrichten hebt, want je verhaal over Newton, Einstein en Hawking slaat werkelijk helemaal nergens op.

[Verwijderd]

Je bent bezig dat we de dimensies hebben verzonnen om onze huidige wereld te verklaren, en dat ze dus helemaal niet bestaan, of misschien deels niet bestaan.
Maar de bouw van atomen/moleculen hebben we toch ook een model voor bedacht, waarvan we niet eens zeker zijn dat hij klopt.
Zo zit dat nou eenmaal met de wetenschap, je moet een model, een theorie hebben om iets te kunnen verklaren, en of die theorie al dan niet waar is, weet je pas als je een theorie hebt gevonden waarmee alles nóg beter is te verklaren...

[Yoozer]

dijkstar schreef op 07 May 2003 @ 13:46:
Ik ben geen hoogleraar natuurkunde ofzo. Ik wil gewoon zoals Avalanchez hier boven zegt, zeggen dat de werkelijkheid niet is zoals wij daar wetten voor bedacht hebben.

Dat is ook niet de bedoeling van de wetten (overschat het woord niet - 'wet' is niet meer geldig dan 'theorie') die we er voor bedacht hebben. Alleen werken die benaderingen toevallig wel heel goed. Een vak als sterkteleer is klassieke mechanica, en dankzij die "benaderingen" blijft het dak boven je hoofd staan.

En dus ook nooit achter de levensvragen kunnen komen waar jullie zo fel over discusseren op dit forum.

Wil je daarmee zeggen dat we er dan ook vooral niet naar moeten raden?

[Avalanchez]

dijkstar schreef op 07 May 2003 @ 13:46:
[...]


Ik zie inderdaad in het commentaar op mijn artikel dat jullie erg fel reageren op de natuurkundige aannames die ik doe. Eigenlijk zijn die ondersteunend bedoeld om jullie een beter idee te geven van wat ik wil vertellen. Ik had ze eigenlijk achteraf beter kunnen weglaten, aangezien de kern van mijn verhaal een beetje over het hoofd gezien word.

Ik ben geen hoogleraar natuurkunde ofzo. Ik wil gewoon zoals Avalanchez hier boven zegt, zeggen dat de werkelijkheid niet is zoals wij daar wetten voor bedacht hebben. En dus ook nooit achter de levensvragen kunnen komen waar jullie zo fel over discusseren op dit forum.

wat is dan de kern?

[blobber]

Avalanchez schreef op 07 May 2003 @ 21:14:
[...]


wat is dan de kern?

Dimensieloos
FF zonder dollen dan, hij bedoelt volgens mij dat de "werkelijkheid" alleen in je geest bestaat (maar pin me niet vast op deze los uit de pols op een laat tijdstip interpretatie )

[mrClass]

blobber schreef op 08 May 2003 @ 02:05:
[...]

Dimensieloos
:):) sterk

FF zonder dollen dan, hij bedoelt volgens mij dat de "werkelijkheid" alleen in je geest bestaat (maar pin me niet vast op deze los uit de pols op een laat tijdstip interpretatie )

eindelijk iemand die mijn point begrijpt. Misschien was moet ik volgende keer een andere benadering geven. tis ook mijn eerste Topic Start-post

[Verwijderd]

dijkstar schreef op 08 May 2003 @ 12:17:
[...]


eindelijk iemand die mijn point begrijpt. Misschien was moet ik volgende keer een andere benadering geven. tis ook mijn eerste Topic Start-post

Maar wat is je punt hiermee?

De ultieme waarheid kunnen we niet kennen. OK. Wat nu. Houden we op met na denken. Want waarom zou je als je toch geen echte kennis kan hebben. Of gebruikje je wetenschappelijke methoden om een beschrijving van de werkleijkheid te vinden die er zo dichtbij komt dat deze nauwlijks van de werkelijkheid is te onderscheiden.

Ik stem voor het laatste.

[under-world]

effe terug naar de dimensies....

GLOBALE voorstelling:

een punt op een papiertje is een 1 dimensionaal voorwerp in een 2 dimesionale ruimte

een papiertje is een 2 dimensionaal voorwerp in een 3 dimensionale ruimte

Waarom zou een mens geen 3dimensionaal voorwerp in een 4 (of meer ) dimensionale ruimte kunnen zijn?

+ MBT tot algehele waarheid: als er een grote komeet op de aarde pleurt sterven ook degene die niet weten wat een komeet uberhaupt is. Misschien kort door de bocht maar dit toont aan dat er wel zoiets als een algeheel veronderstelde waarheid bestaat waaraan niets of niemand zich kan onttrekken. Misschien raakt dit misschien niet helemaal jou stelling en zijn dit slecht aannames, maar zonder aannames zoeken naar iets waarvan niemand weet wat het is lijkt mij eerder parapsychologisch onderzoek...

[Rey Nemaattori]

under-world schreef op 08 May 2003 @ 14:57:
effe terug naar de dimensies....

GLOBALE voorstelling:

een punt op een papiertje is een 1 dimensionaal voorwerp in een 2 dimesionale ruimte

een papiertje is een 2 dimensionaal voorwerp in een 3 dimensionale ruimte

Waarom zou een mens geen 3dimensionaal voorwerp in een 4 (of meer ) dimensionale ruimte kunnen zijn?

+ MBT tot algehele waarheid: als er een grote komeet op de aarde pleurt sterven ook degene die niet weten wat een komeet uberhaupt is. Misschien kort door de bocht maar dit toont aan dat er wel zoiets als een algeheel veronderstelde waarheid bestaat waaraan niets of niemand zich kan onttrekken. Misschien raakt dit misschien niet helemaal jou stelling en zijn dit slecht aannames, maar zonder aannames zoeken naar iets waarvan niemand weet wat het is lijkt mij eerder parapsychologisch onderzoek...

Een punt op een papiertje zoals je met en potlood zetten kunt is 2-dimensionaal. Maar een punt in de zin van zonder lengte, breedte of hoogte = nul-dimensionaal.

Eigenlijk is een papierjte ook 3-dimensionaal

[mrClass]

Verwijderd schreef op 08 May 2003 @ 13:33:
[...]


Maar wat is je punt hiermee?

De ultieme waarheid kunnen we niet kennen. OK. Wat nu. Houden we op met na denken. Want waarom zou je als je toch geen echte kennis kan hebben. Of gebruikje je wetenschappelijke methoden om een beschrijving van de werkleijkheid te vinden die er zo dichtbij komt dat deze nauwlijks van de werkelijkheid is te onderscheiden.

Ik stem voor het laatste.

[mrClass]

Verwijderd schreef op 08 mei 2003 @ 13:33:
Of gebruikje je wetenschappelijke methoden om een beschrijving van de werkleijkheid te vinden die er zo dichtbij komt dat deze nauwlijks van de werkelijkheid is te onderscheiden.

Ik denk juist: Hoe meer theorien we bedenken voor het begrip van onze wereld. hoe verder we juist van de werkelijkheid af komen te weten. We moeten dus juist Dieper kijken en niet verder.

Ik denk namelijk dat de werkelijkheid helemaal niet zulke complexe formules heeft. Maar waar eigenlijk alleen de combinatie en de toepassing van de formule er toe doet. Zoiets als 0 en 1. Dit is de basis van de computer. En kijk nu eens wat je er allemaal mee kan...

[under-world]

Rey Nemaattori schreef op 08 mei 2003 @ 17:21:
[...]

Een punt op een papiertje zoals je met en potlood zetten kunt is 2-dimensionaal. Maar een punt in de zin van zonder lengte, breedte of hoogte = nul-dimensionaal.
Eigenlijk is een papierjte ook 3-dimensionaal

(daarom zei ik al "globaal" in Capital)

(Ik heb dit uit het boek, De 4e dimensie van Rudy Rucker, Dit boek bevat leuke globale voorstellingen om eens nader kennis te maken met het begrip Dimensie)

[ Voor 23% gewijzigd door under-world op 08-05-2003 17:39 ]

[Verwijderd]

dijkstar schreef op 08 May 2003 @ 12:17:
[...]


eindelijk iemand die mijn point begrijpt. Misschien was moet ik volgende keer een andere benadering geven. tis ook mijn eerste Topic Start-post

oke, wat is jou point dan precies? een soort Matrix universum, misschien eentje met jou alleen erin; Niets is echt, niets bestaat, allemaal een fictie in jou hoofd (voor zover deze bestaat ..)?

[blobber]

under-world schreef op 08 May 2003 @ 14:57:

+ MBT tot algehele waarheid: als er een grote komeet op de aarde pleurt sterven ook degene die niet weten wat een komeet uberhaupt is. Misschien kort door de bocht maar dit toont aan dat er wel zoiets als een algeheel veronderstelde waarheid bestaat waaraan niets of niemand zich kan onttrekken.

Misschien zit die komeet en de aarde en al die mensen ook wel in je hoofd, ben jij gewoon wat neuronen in mijn brein en reageer ik dus op mezelf in a manner of speaking

[MSalters]

under-world schreef op 08 mei 2003 @ 14:57:
effe terug naar de dimensies....

GLOBALE voorstelling:

een punt op een papiertje is een 1 dimensionaal voorwerp in een 2 dimesionale ruimte

een papiertje is een 2 dimensionaal voorwerp in een 3 dimensionale ruimte

Waarom zou een mens geen 3dimensionaal voorwerp in een 4 (of meer ) dimensionale ruimte kunnen zijn?

Elektromagnetisme is een hint:
Als je een E-veld in een dimensie hebt, en een M-veld in een andere, dan is je golfrichting loodrecht op allebei. In een 3-D wereld is die richting dan perfect bepaald, in een 4-D wereld heb je oneindig veel combinaties van de overgebleven 2 dimensies. We zien altijd dat de richting perfect bepaald is, 100% in de derde dimensie.

[mrClass]

Verwijderd schreef op 08 May 2003 @ 17:36:
[...]


oke, wat is jou point dan precies? een soort Matrix universum, misschien eentje met jou alleen erin; Niets is echt, niets bestaat, allemaal een fictie in jou hoofd (voor zover deze bestaat ..)?

Ik zou niet willen Zeggen dat je niet bestaat. Alleen dat de modellen zoals wij(de wetenschap) die bedacht hebben niet bestaan. Er is een kleiner, simpeler, veelzijdiger minder complexe waarheid te vinden voor het begrip van dit universum/ deze wereld. Dus eigenlijk is in ieder geval dat dimensie verhaal gewoon onzin. Het benaderd alleen onze denkwijze. Maar niet de waarheid. Eigenlijk gaan wij gewoon verder op een pad dat lang niet perfect is.

[mtak]

Wat vinden we van de wet A=A, voor A vul je in wat er is...... Gordiaanse knoop lijkt me

[Verwijderd]

dijkstar schreef op 09 May 2003 @ 16:16:
[...]


Ik zou niet willen Zeggen dat je niet bestaat. Alleen dat de modellen zoals wij(de wetenschap) die bedacht hebben niet bestaan. Er is een kleiner, simpeler, veelzijdiger minder complexe waarheid te vinden voor het begrip van dit universum/ deze wereld. Dus eigenlijk is in ieder geval dat dimensie verhaal gewoon onzin. Het benaderd alleen onze denkwijze. Maar niet de waarheid. Eigenlijk gaan wij gewoon verder op een pad dat lang niet perfect is.

Wat je eigenlijk zegt: Er is een simpel antwoordt. Dit baseer je overigens slechts op je iegen gevoel, waar wij vrij weinig aan hebben.
Ik krijg trouwens het idee dat je een iets wat vaag idee van wetenschap hebt. Het lijkt er op dat je denkt wetenschap probeert een zo ingewikkeld mogelijke formule voor alles op te stellen. Dit is duidelijk een misvatting want wetenschappers (metname natuurkundigen) proberen juist een zo simpel mogelijk theorie te verzinnen.

De soort eenvoudige theorie die jij bedoelt, bestaat opzich in de vorm van stringtheorie. Strings zijn in wezen rete simpele objecten. Op een punt na eigenlijk het eenvoudigste object dat je in een ruimte kan hebben. Wat string theorie ingewikkeld maakt is dat je daarna uit dat ene simpele object de veel complexere wereld van deeltjes fysica wilt gaan verklaren.

[the_shadow]

Verwijderd schreef op 08 May 2003 @ 17:36:
[...]


oke, wat is jou point dan precies? een soort Matrix universum, misschien eentje met jou alleen erin; Niets is echt, niets bestaat, allemaal een fictie in jou hoofd (voor zover deze bestaat ..)?

Dat is een beetje vreemd denken. Als de wereld in mijn hoofd had gezeten, dan zou ik het ook dus makkelijk kunnen veranderen met de kracht van mijn gedachten. Correct me if I'm wrong, maar ik geloof dat tegenwoordig al redelijk wat aan de menselijke hersenen kan worden verandert en dus zou ik ook het zo aan kunnen laten passen zodat ik "die gave" onder controle heb. Dan zou ik dus dingen kunnen veranderen in deze wereld. Nou, ik heb al redelijk vaak, redelijk intensief aan een wat hoger bedrag op mijn bankrekening gedacht, maar het is er nog steeds niet aangekomen .

[Verwijderd]

The_Shadow schreef op 13 May 2003 @ 19:13:
Dat is een beetje vreemd denken. Als de wereld in mijn hoofd had gezeten, dan zou ik het ook dus makkelijk kunnen veranderen met de kracht van mijn gedachten. Correct me if I'm wrong, maar ik geloof dat tegenwoordig al redelijk wat aan de menselijke hersenen kan worden verandert en dus zou ik ook het zo aan kunnen laten passen zodat ik "die gave" onder controle heb. Dan zou ik dus dingen kunnen veranderen in deze wereld. Nou, ik heb al redelijk vaak, redelijk intensief aan een wat hoger bedrag op mijn bankrekening gedacht, maar het is er nog steeds niet aangekomen .

Een droom kan je toch ook niet zomaar aanpassen, zodat je plots kan vliegen ofzo. Je hersenen leggen uit zichzelf bepaalde regels op. Het beste voorbeeld daarvan vind ik dat ik al meermaals in een droom ben gestorven, hoewel ik dat echt niet wilde.
Ik denk dat het mogelijk zou zijn dat ik in zo'n wereld leef. De enige reden waarom ik het idee onmiddelijk verwerp, is bekend als 'Het Scheermes van Ockham'

Overigens vind ik dat de topicstarter hier wel heel zeker van zichzelf overkomt. Het is enorm gemakkelijk te zeggen dat onze wetenschappelijke manier fout is, en dat er een veel simpelere verklaring is voor alles. Vindt ze maar eens.
En ook: "we moeten niet verder gaan maar dieper graven" vind ik nogal nietszeggend.Wanneer ga je precies als je onderzoekt dieper en niet verder?

[ Voor 18% gewijzigd door Verwijderd op 13-05-2003 20:21 ]

[Bor]

Verwijderd schreef op 07 May 2003 @ 12:50:
Wellicht niet helemaal ontopic maar ik vind tijd niet bepaald een dimensie.
Een dimensie is voor mij iets met een zichtbare lengte, breedte en diepte, en dat
is nu net wat tijd niet heeft.

Tijd is iets mysterieus, want eigenlijk bestaat het niet, wij hebben het verzonnen
om een patroon in ons leven te creeren. Tijd is fictief.

Niet helemaal waar, stel je maakt een reis van a naar een bestemming 100 km verderop met een zware rugzak en te voet. Je bent nu niet gelijk op de bestemming. Ondertussen doen de andere mensen andere dingen. Tijd is een maatstaaf die net zoals alle andere maatstafen inderdaad "bedacht" is. Een dimensie met zichbare lengte etc bestaat alleen als je het gaat uittekenen op een velletje papier.

[Cpt.Morgan]

Bor_de_Wollef schreef op 13 May 2003 @ 20:18:
[...]


Niet helemaal waar, stel je maakt een reis van a naar een bestemming 100 km verderop met een zware rugzak en te voet. Je bent nu niet gelijk op de bestemming. Ondertussen doen de andere mensen andere dingen. Tijd is een maatstaaf die net zoals alle andere maatstafen inderdaad "bedacht" is. Een dimensie met zichbare lengte etc bestaat alleen als je het gaat uittekenen op een velletje papier.

Neemt niet weg dat het verwarrend kan zijn om zowel over een temporale 4de dimensie te praten als over een ruimtelijke 4de dimensie. En hoewel het een het ander niet uitsluit zijn het wel verschillende dingen (die natuurlijk wel met elkaar te maken hebben)..

[Verwijderd]

Het is dan ook een eerste tijdsdimensie, heeft helemaal niets met ruimte te maken dus.

[Cpt.Morgan]

Verwijderd schreef op 13 May 2003 @ 20:38:
Het is dan ook een eerste tijdsdimensie, heeft helemaal niets met ruimte te maken dus.

Dat lijkt me inderdaad de beste naamgeving. 1e-1000e ruimtelijke dimensie en de tijddimensie (of kunnen er daar ook meer van zijn?). Maar toch wordt vaak over de 4e dimensie gesproken als men eigenlijk de tijd bedoelt..

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 13 mei 2003 @ 20:38:
Het is dan ook een eerste tijdsdimensie, heeft helemaal niets met ruimte te maken dus.

Dat is dus niet helemaal waar. Tijd hangt samen met plaats volgens de SRT. Als twee gebeurtenissen op een ruimtelijke afstand van elkaar plaats vinden, is het afhanklijk van je (bewegende) coordinaten stelsel of deze gebeurtenissen "gelijktijdig" plaats vinden.
Om die reden moet als je een coordinaten transformatie onderneemt ook de tijd mee getransformeerd worden. Je behandelt dan dus de tijd als een dimensie in je ruimte, vandaar dat men spreekt van vierdimensionale ruimte tijd. (het afstands begrip in die ruimte geeft ondermeer aan of er een causaal verband kan bestaand tussen twee gebeurtenissen of die gebeurtenissen dus voor elk waarnemer dezelfde ordening in de tijd hebben.

En over de naam geving. Het is gebruikelijk om de tijd aan te geven als de nulde ruimtelijke dimensie en om verwarring te voorkomen hebben we het bij extra ruimtelijke dimensies altijd over de vijfde, zesde, etc. (omdat de tijd ook weleens als vierde dimensie wordt aangeduidt.

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 14 mei 2003 @ 10:26:
En over de naam geving. Het is gebruikelijk om de tijd aan te geven als de nulde ruimtelijke dimensie en om verwarring te voorkomen hebben we het bij extra ruimtelijke dimensies altijd over de vijfde, zesde, etc. (omdat de tijd ook weleens als vierde dimensie wordt aangeduidt.

Jamaar dat is dan misschien in bepaalde delen van wiskunde-wetenschap. In het algemeen zijn tijd en ruimte onvergelijkbaar.
Je zou het mss 4 Afstandsdimensies kunnen noemen, waarbij de eerste drie afstand in de ruimte zijn en de 4de afstand in de tijd.
Geen afstand = geen dimensie(zo is de 2de dimensie gebrek aan afstand in de diepte[relatief aan perspectief uiteraard]).
Maar je mag afstand nier verwarren met ruimte.

edit: trouwens wees duidelijk in je taal. Eerst schrijf je ruimtedimensie, dan gewoon dimensie. Dat de tijd de 4de dimensie is ontken ik niet, maar het is niet de 4de RUIMTEdimensie

[ Voor 11% gewijzigd door Verwijderd op 14-05-2003 18:27 ]

[Verwijderd]

Verwijderd schreef op 14 May 2003 @ 18:24:
[...]


Jamaar dat is dan misschien in bepaalde delen van wiskunde-wetenschap. In het algemeen zijn tijd en ruimte onvergelijkbaar.
Je zou het mss 4 Afstandsdimensies kunnen noemen, waarbij de eerste drie afstand in de ruimte zijn en de 4de afstand in de tijd.
Geen afstand = geen dimensie(zo is de 2de dimensie gebrek aan afstand in de diepte[relatief aan perspectief uiteraard]).
Maar je mag afstand nier verwarren met ruimte.

edit: trouwens wees duidelijk in je taal. Eerst schrijf je ruimtedimensie, dan gewoon dimensie. Dat de tijd de 4de dimensie is ontken ik niet, maar het is niet de 4de RUIMTEdimensie

Er is natuurlijk inderdaad een fundementeel verschil tussen tijd en ruimtelijke dimensies. Om die reden wordt vaak de moeite gedaan om het onderscheid aan te brengen. (bv. de aanduideing 3+1 dimensies voor de ruimtetijd)
Soms worden de dimensies echter volkomen equivalent. Met name als je werkt in relativistische eenheden (c=1), in dit geval zijn de eenheden voor ruimte en tijd hetzelfde en valt er nog moeilijk onderscheid te maken.

[Diadem]

dijkstar schreef op 07 mei 2003 @ 11:41:
Mensen denken in 3 of 4 dimensies namelijk de alom bekende 3 dimensies en de nog wat dubieuze dimensie tijd.

Eigenlijk wil ik het niet hier over hebben. Maar ik wil het hebben over een heel andere benadering. Een dimensie is namelijk iets wat niet bestaat, maar iets wat de mens heeft bedacht om hun wereld te kunnen verklaren. En nadat deze dimensies verzonnen zijn door de mensen, hebben ze er natuurkundige regels voor bedacht. Neem nou als voorbeeld de wetten van Newton en Einstein. Deze twee wetten beschrijven precies hetzelfde. Alleen allebei op een ander niveau. Einstein op Atomair niveau en Newton op Molecular nivea (Lichamen). Je zou denken dat deze twee theorien uitwisselbaar zouden zijn. Dat is dus niet het geval. Stephan Hawkings heeft al geprobeerd om deze theorien samen te voegen tot 1 grote wet. Dit is hem niet gelukt aangezien het gewoon regels zijn die van toepassing zijn op een wereld die door ons bedacht is.

Wrong.

Newton's wetten van de mechanica zijn niet geldig bij hele hoge snelheden of op hele kleine schalen.

Aan het begin van de 20e eeuw zijn er 2 belangrijke generalisaties van Newton's wetten gekomen. De eerste is Einstein's relativiteitsheorie, die geldig is bij hele hoge snelheden, maar niet op kleine schalen (dus juist niet op Atomair niveau). De tweede is de quantummechanica, die geldig is op hele kleine schalen, maar juist niet bij hele hoge snelheden.

De huidige 'heilige graal' van theoretische fysica is dan ook de vereniging van de quantummechanica en algemene relativiteitstheorie in een theorie van quantumgravitatie. Dit is waar Stephen Hawkings onder andere mee bezig is. Voorlopig echter is het nog lang niet zo ver. De quantumechanica zelf bestaat nog uit meerdere losse delen die nog verenigd moeten worden op dit moment.

...

Nu ik zo de rest van je verhaal lees is het best wel bullshit. Je argument dat we geen 3 dimensies zien omdat we 3 dimensies zijn bij 3d shows raakt kant nog wal. je definieert niet eens wat een dimensie is in je hele betoog, noch geef je een argument voor wat er mis is met onze huidige opvattingen.

Ik heb nog nooit gehoord van de Quad. Wat jij bedoelt is een quark. Quarks hebben inderdaad een kleur, maar het begrip 'kleur' bij quarks heeft niets te maken met licht. Het is gewoon een eigenschap waarvoor men nog een naam nodig had, dus heeft men het kleur genoemd. De schalen waar je het over hebt zijn reeds lang veel en veels te klein voor licht. Ook voor molekulen trouwens.

Sorry dat ik het zeg, maar je hebt er werkelijk helemaal niets van begrepen. Je hebt de klok horen luiden maar zelfs het idee van 'klepel' gemist.